Morgunblaðið - 29.09.1999, Side 44

44 MIÐVIKUDAGUR 29. SEPTEMBER 1999
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
+ Einar Guðni
Þórðarson
fæddist í Keflavík 4.
október 1931. Hann
lést á Sjúkrahúsi
Reykjavíkur 19.
september síðastlið-
inn. Foreldrar hans
voru Þórunn Ein-
arsdóttir og Þórður
Kristinn Jónasson.
Þau fluttu að Stóru-
W- Vatnsleysu, Vatns-
leysuströnd, er Ein-
ar var um eins árs
gamall, og hefur
Einar búið þar alla
tíð síðan. Systkini Einars voru:
Eyþóra, dáin; Guðríður; Sigrún;
Jónas; Sæmundur Ásgeir; Lilja,
dáin; Sigríður Auðbjörg; Unnur
Ingibjörg og Karl Kristinn.
Elsku bróðir, aðeins nokkur
kveðjuorð með þakklæti fyrir liðin
ár. Þú varst þriðji yngsti í röðinni í
tíu systkina hópi og vorum við þrjú
yngstu systkinin ákaflega samrýnd
í uppvextinum, bæði við leiki og
—^störf. Það gat enginn af jafnöldrun-
um leikið það eftir þér að sveifla
sér á höndunum milli sperra í hlöð-
unni heima, eða að sveifla sér á
kaðli milli veggja, en þetta var leik-
Einar kvæntist
eftirlifandi konu
sinni Alice Lid, árið
1964 og eignuðust
þau þrjú börn. 1)
Geir, f. 1966, vél-
stjóri, búsettur í
Danmörk, kvæntur
Lailu Park, þeirra
sonur er Haukur
Örn. 2) Halldór, f.
1968, skipstjóri, bú-
settur á Vatnsleysu.
3) Þórunn Agnes, f.
1970, hjúkrunar-
fræðingur, búsett í
Keflavík, gift Hann-
esi H. Gilbert, þeirra börn eru
Helena Rós og Guðni Már.
Utför Einars Guðna fór fram
frá Kálfatjarnarkirkju, Vatns-
leysuströnd, 25. september.
fimin okkar þegar hlaðan var hálf-
full af heyi. Eg hef oft hugsað um
hvað þú hefðir komist langt í
íþróttum hefðir þú lagt þær fyrir
þig-
En það var líka sama hvað Ein-
ar tók sér fyrir hendur með árun-
um. Allt hið góða sem hann hafði
til að bera og létt skap, gerði hann
vinsælan og góðan heim að sækja,
enda var hann félagslyndur að eðl-
isfari og gaf sér alltaf tíma til að
tala við fólk. Eftirlifandi eiginkonu
sinni, Alice Lid, kynntist Einar
þegar hún kom í smáheimsókn frá
Noregi til mágkonu okkar sem
einnig er frá Noregi en þær hafa
svo búið í nágrenni hvor við aðra
síðan, því Einar byggði íbúðarhús
í túnjaðrinum heima í Stóru-
Vatnsleysu. Einar og Alice eign-
uðust þrjú mannvænleg börn, og
barnabörnin eru einnig orðin þrjú.
Einar vann á Keflavíkurflugvelli í
mörg ár við viðhald miðstöðvar-
kerfa fyrir varnarliðið. Sjósókn
var honum í blóð borin og stund-
aði hyann hrognkelsaveiðar á vor-
in með vinnu sinni og í fríum.
Hann söðlaði síðan alveg um þeg-
ar börnin voru enn ung og fór að
stunda sjóinn af krafti. Það sýndi
hvað hann var í raun áræðinn og
kjarkmikill. Hann hafði líka eign-
ast góða konu á ævintýralegan
hátt, sem studdi hann og hjálpaði
við útgerðina með ýmsu móti.
Börnin voru líka dugleg að hjálpa
til eftir bestu getu um leið og þau
komust á legg. Hann var ekki hár
í loftinu snáðinn sem hljóp í fjör-
unni og kallaði á pabba sinn, sem
var að vitja um grásleppunetin
skammt undan landi. Einar sá
ekki annað ráð en sækja dreng,
sem sætti sig við að vera bundinn
við þóttu, svo hann dytti ekki í sjó-
inn, meðan pabbinn var að vitja
um. Þau hjón voru líka samhent í
að útbúa fallega í kringum sig eins
og garðurinn þeirra ber vott um
enda hafa þau hlotið viðurkenn-
ingu fyrir. Einar vai' góður smið-
ur. Hann smíðaði fallegan trébát,
sem hann seldi til að afla sér tekna
til kaupa á plastbát sem hann inn-
réttaði á hlaðinu heima, og síðan
annan stærri. Þriðji báturinn er
nú í stækkun þegar þetta er skrif-
að. Einar var góð skytta og fór
einkar vel með byssur sínar, sem
hann geymdi í sérsmíðuðum skáp.
A hverju vori í mörg ár var hann á
tófuveiðum fyrir Vatnsleysu-
strandarhrepp ásamt Lárusi
Kristmundssyni frá Brunnarstöð-
um, félaga frá bernskuárunum.
Einar sagði margar skemmtilegar
sögur um viðureign sína við rebba
og fjölskyldu. Einar missti heils-
una íyrir nokkrum árum og var
greindur með kransæðastíflu. Eft-
ir hjartaaðgerð fékk hann áfall og
náði sér ekki að fullu eftir það.
Það var sárt en aldrei heyrði ég
hann kvarta, eða barma sér á
nokkurn hátt. Viðbrigðin voru
mikil fyrir mann sem var sístarf-
andi alla tíð. Honum auðnaðist þó
að vera til sjós með Halldóri syni
sínum, sem var búinn að taka við
útgerðinni. Svo kom annað áfall er
hann þurfti að gangast undir enn
stærri aðgerð. Hann tók því með
sama æðruleysinu og engan kviða
var á honum að sjá en hann varð
samt að láta undan í þetta sinn.
Það er mikil blessun að eignast
góða fjölskyldu, það átti Einar
bróðir sannarlega.
Elsku bróðir, við kveðjum þig og
tregum en huggum okkur við hinar
mörgu góðu minningar um ljúfan
og góðan dreng sem horfinn er úr
okkar hóp. Guð blessi fjölskyldu
þína og styrki í sorginni.
Unnur.
Elsku Alice, Þórunn, Halldór og
Geir. Það er sárt að sjá á eftir góð-
um eiginmanni og fjölskylduföður.
Sem barn dvaldi ég oft nokkrar
vikur á hveju sumri hjá ykkur á
Vatnsleysu, til að vera með Þór-
unni frænku minni og vinkonu.
Það var alltaf mjög gott að dvelja
heima hjá ykkur og fannst mér ég
eiginlega vera ein af fjölskyld-
unni. Einar frændi var sérstak-
lega kankvís og gamansamur og
þess vegna mjög skemmtilegur
maður. Eg sé hann fyrir mér þar
sem hann sat inni í stofu og slapp:
aði af eftir vinnudaginn og kveikti
sér í pípu en það var alltaf svo góð
lykt af pípunni hans Einars. Hann
var þannig manngerð að það var
ekki hægt annað en þykja vænt
um hann. Það mikilvægasta sem
menn skilja eftir sig þegar þeir
falla frá eru minningar þeirra sem
eftir lifa og góðar minningar hef-
ur Einar frændi látið eftir sig í
miklum mæli. Hann lifir áfram í
þeim.
Það er gott að vita að Einar skil-
ur eftir sig samrýnda fjölskyldu og
að þið getið stutt hvert annað yfir
versta hjallann.
Guðrún Arnbjörg.
EINAR GUÐNI
ÞÓRÐARSON

+
Ástkær systir okkar,
JÓNÍNA ÞÓRA JÓNSDÓTTIR,
frá Ási, Ásahreppi,
Hraunbæ 96,
Reykjavík,
lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur föstudaginn
17. september sl.
Útförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar
látnu.
Þuríður Jónsdóttir,
Margrét Jónsdóttir
og aðrir aðstandendur.
Hjartkær eiginkona mín,
HÓLMFRÍÐUR GÍSLÍNA HARALDSDÓTTIR,
Skeljastöðum 11,
Búrfellsvirkjun,
sem lést fimmtudaginn 23. september sl., verð-
ur jarðsungin frá Fossvogskirkju föstudaginn
1. október, kl. 13.30.
Helgi Arason.
+
Eiginmaður minn og faðir,
GUÐBJÖRN SNÆBJÖRNSSON,
lést á heimili sínu, Fannafelli 12, mánudaginn 27. september.
Þuríður Ragnarsdóttir,
Ragnar Guðbjörnsson.
+
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
HALLA TULINIUS,
' Víðilundi 20,
Akureyri,
verður jarðsungin frá Akureyrarkirkju
föstudaginn 1. október kl. 13.30.
Ottó Tulinius, Agnes Tulinius Svavarsdóttir,
Guðmundur Þ. Tulinius, Elke Tulinius,
Erna A. Tulinius
og ömmubörn hinnar látnu.
FJÓLA
SIG URÐARDÓTTIR
+ Fjóla Sigurðar-
dóttir fæddist á
Hóli í Hvammsveit
13. apríl 1914. Hún
lést á Hjúkrunar-
heimilinu Slyóli 16.
september síðastlið-
inn. Foreldrar
hennar voru hjónin
Sesselja Bærings-
dóttir, f. 1892, d.
1979, og Sigurður
Breiðfjörð Sigurðs-
son, f. 1889, d. 1962.
Fjóla fluttist með
fjölskyldu sinni
nokkurra ára göm-
ul að Köldukinn á Fellsströnd í
Dalasýslu þar sem foreldrar
hennar hófu búskap og ólst þar
upp. Systkini hennar eru
Hanna, f. 1917, d. 1998; Mar-
grét, f. 1922; Eiður, f. 1925; og
Stefnir, f.1927.
Eiginmaður Fjólu var Guð-
mundur Kr. Ágústsson, f. 4.
desember 1918. Heimili þeirra
var í Stykkishólmi þar til 1955
að þau fluttust í Kópavog og til
Reykjavíkur 1961. Þau bjuggu
lengst af í Bólstað-
arhlíð 48. Guð-
mundur vann í 18
ár hjá Áburðar-
verksmiðju ríkisins.
Hann lést 3. des.
1978. Börn Fjólu og
Guðmundar eru: 1)
Örn Ágúst, tann-
læknir, f. 1938,
maki 1 Erla Stef-
ánsdóttir. Þau eign-
uðust þrjú börn og
eiga átta barna-
börn. Maki 2
Ingiríður Hanna
Þorkelsdóttir. 2)
Sesselja Hrönn, húsmóðir, f.
1942. Hennar maki var Eðvarð
Geirsson, d. 1984. Þau eignuð-
ust þrjú börn og eiga þrjú
barnabörn. Félagi og góður vin-
ur í dag er Tryggvi Sigurðsson.
3) Sigurður viðskiptafræðingur,
f. 1946. Hans maki er Guðný
Benediktsdóttir og eiga þau
tvær dætur.
títför Fjólu fer fram frá Foss-
vogskirkju í dag og hefst at-
höfnin klukkan 15.

ÚTFARARSTOFA
HAFNARFJARÐAR
Stapahrauni 5, Hafnarfiröi, sfmi 565 5892
Persónuleg,
alhliða útfararþjónusta.
Sverrir Olsen, Sverrir Einarsson,
útfararstjóri útfararstjóri
Útfararstofa íslands
Suðurhlíð 35 ♦ Sími 581 3300
Fjóla amma mín er látin. Hún
var eina amma mín sem ég fékk að
kynnast. Alltaf gat ég leitað til
hennar, alveg frá því ég man fyrst
eftir mér. Amma átti ekki alltaf
auðvelt líf. Hún barðist mikið fyrir
aðra, þá sérstaklega mömmu mína.
Ef ekki hefði verið fyrii- styrk
ömmu þá hefði mamma ekki lifað
og við systkinin ekki fæðst.
Amma ferðaðist landa á milli til
að bjarga lífi dóttur sinnar og gafst
aldrei upp. Dugnaður ömmu átti
eftir að hjálpa okkur meira eftir að
pabbi lést þegar ég var 11 ára göm-
ul. Öll áttum við erfitt en amma
kom og bjó hjá okkur í smátíma.
Armar hennar umluktu mig. Hve
mér leið vel við hlið þessarar
sterku, góðu konu.
Blóma búðin
öaúðskom
v/ f~OS5VOí‘j s!< I rki MU<5 ►'ö
Sími! 554 0500
Eftir að amma eltist varð erfið-
ara hjá henni og þá gat ég hjálpað
ömmu eins og hún hafði hjálpað
mér. Ég verð ævinlega þakklát íyr-
ir að ég gat endurgoldið henni um-
hyggjuna. Heimili hennar var minn
griðastaður. Hve mér leið þar vel.
Elsku amma mín, síðustu árin
þín vora erfið. Ég veit að þér líður
betur nú og átt það skilið. Ég bið
guð og englana að annast þig og
vernda.
Þín dótturdóttir,
Ingibjörg S. Eðvarðsdóttir
(Imba).
Mig langar að minnast tengda-
móður minnar í rúm 30 ár. Lág-
vaxin en sterkleg, trygg og trú-
föst, hlý og glettin. I mínum aug-
um var hún í bliki sínu himinblá,
persónan og sálin tær og staðföst.
Heimabyggð hennar í æsku var
Fellsströndin, átti hún tvo bræður
og tvær systur. Það var alltaf viss
glettni og gáski í fólkinu hennar,
þótt þungir tónar hljómuðu líka.
Hún giftist strák úr Stykkishólmi
og eftir að hún eltist sagði hún oft
sögur af þeirra fyrstu kynnum.
Hann, Guðmundur Ágústsson,
kom af sterkum breiðfirskum
meiði. Fluttist hann frá jarðheimi
daginn fyrir sextugsafmælið sitt
1978. Skóli lífsins var ekki alltaf
léttur hjá henni Fjólu ömmu, en
þannig var hennar minnst í minni
fjölskyldu af vörum barna minna.
En þetta með lífsskólann, hann er
nú mismunandi þungur hjá okkur
mannverunum. Guðmundur og
Fjóla eignuðust þrjú börn, tvo
drengi og eina stúlku. Yngri bróð-
irinn var 13 ára þegar ég kom inn
í fjölskylduna, ljóshærður, ljúfur
og bjartur. Systirin dökkhærð, 17
ára, dreymin og falleg með miklar
væntingar af líflnu, en því miður
ekki heilsuhraust. Fjóla amma og
Mundi afi fengu síðan átta barna-
börn og nú eru komin 11
langömmubörn. Ég þakka þér alla
þína hlýju og velvild þessi 32 ár
sem við vorum í fjölskyldutengsl-
um. Bið þig fyrir kveðju inn í ljós-
heima.
Ég kveð mín kæra
kærleik og hlýju
gafstu mér.
Fyrir hönd þinna þriggja barna-
barna og átta barnabarnabarna.
Guð og englar verndi þig í hinni
veröld nýju.
Allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is/
Erla Stefánsdóttir.