Þjóðólfur - 31.07.1850, Blaðsíða 1

Þjóðólfur - 31.07.1850, Blaðsíða 1
1 »5 O. «. Ar. 31. Júli. 42. .. <tðsencl grein nm Itevkjavíli ". (Framhald.) Ingólfur hjet mafiur og var Arnarson. Hann bjó í Dalfirði í Noregi, bg átti fóstbróður einn, sem Hjörleifur er nefnd- ur; hann var þremenningur Ingólfs og mágur. 5eir frændur hötðu heyrtum það getið, að land varfundið norðurí höfum, sem Islandvarkall- að, og höfðu þeir ýmsar sögur aí, hversu land það væri kostum búið. Jieir rjeðu það þá með sjer, að fara og leita lands þessa. 3>eir leggja þegar í haf og finna landið; tóku þeir land í Austfjörðum, og voru þar einn vetur. Og eptir því sem þeir gátu litið til, virtist þeim landið betra suður en norður. Síðan fóru þeir apturtil Noregs við svo búið. Eptir þetta hugsar Ingólfur aðnýju til Islandsferðar; keinur hann þá að máli við Hjörleif frænda sinn, og segir honum, að hann hafi allan hug á, að flytja til Islands. Hjörleifur Ijetvel yfir því, og kvaðstmundu fara með honum. Ingólf- ur var maður vel siðaður og trúrækinn mjög, og þótt hann væri heiðinn, hafði hann samt eigi að síður hugmynd iiin skapara heimsins og stjórnara mannlegs lífs. Hann segir því, Hjörleifi, að hann vilji efna til blótveizlu, og leita sjer heilla um forlög sín. Hjörleifur var enginn trúmaður, og kvaðst lítið skeyta um slíka hluti. Ingólfur fór þá að sinum ráðum, bjó veizluna og tilbað goðin; en þau vísuðu honum til Islands, að hann skyldi þar leita gæfu sinnar. Nú líður af veturinn; en er voraði, bjó sitt skip hvor þeirra mága. Og er þeir voru búnir, lögðuþeir tilhafs og siglduút. þeir hðfðu samflot, þar til er þeir sáu Island; þá skildi með þeim. En er Ingólfur sá land- ið, hjet hann á hamingju sína, og skaut fyr- ir borð öndvegissúlum sírium, og mælti svo fyrir, að hann skyldi þar byggja, er súlumar kæmu á land. Ingólfur tók nú land að sinni, þar er heitir Ingólfshöfði, og sat hann þar hinn fyrsta vetur. En það er að segja frá Hjöileifi, að hann kom vestar aðlandinu, og tók land við höfða þann, sem víð hann er kenndur. Sat hann þar um veturinn; en vor- ið eptir var hann myrtur af þrælum sínum, sem tóku fje allt og konur, og fluttust út til Vestmannaeyja, ogsátu þar við svo búið. jietta sama vor sendi Ingólfur tvo þræla sina, er hjetu Karli og Vífill, vestur með sjó, til að leita öndvegissúlna sinna; en er þeir komu til Hjðrleifshöfða, fundu þeir Hjörleif dauðan; þá fóru þeir aptur, og segja Ingólfi þau tíð- indi, ogljet hann illa yfir. Ingólfur tók sig þá upp, og fór vestur til Hjörleifshöfða, og er hann sá Hjörleif dauðan, mælti hann: litið lagðist hjer fyrir góðan dreng, er þrælar skyldu að bana verða; og sje jeg svo hverj- um verða, sem eigi vill blóta. Ingólfur ljet búa gröf þeirra Hjðrleifs. Síðan gekk hann upp á höfðann, og sá eyjar liggja til hafs í útsuður ; kom honum það í hug, að þrælar Hjörleifs mundu þangað f'arið hafa. Hann fór þá með mönnum sinum, til að leita þeirra, og fundu þeir þá í eyjunum. Ingólfur rjeðstþegar að þeiin og drap þá alla. Siðan tók hann konur þeirra, er myrtir höfðu verið, fór apt- ur til Hjörleifshöfoa, og sat þar næsta vetur. Sumarið eptir fór hann vestur með sjó, og var hinn þriðja vetur undir Ingólfsfjalli fyrir vestan Ölfusá. ;J>ess' missiri voru þeir Karli og Vífill að leita öndvegissúlna Ingólfs; þræddu þeir hvervetna með sjó, og könnuðu víkur all- ar og annes. Loksins fundu þeir þær við Arn- arhól fyrir neðan heiði. Ingólfur var kvongaður maður, og hjet kona hans Hallveig Fróðadóttir. 3>au áttu son, er Jorsteinn hjet, sem þá var ungur að aldri. ^það var einu morgun, þá er liðinn var

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.