Þjóðólfur - 27.11.1879, Blaðsíða 1

Þjóðólfur - 27.11.1879, Blaðsíða 1
31. ár. Kostar 3kr. (erlendis 4kr.), ef borgast fyrir lok ágústmán. Reykjavik, 27. nóv. 1879. Sé borgaðað haustinu kostar árg. •>« kij,j 3kr. 25 a., en 4kr. eptir árslok. ol' mav' Haust þetta hefir verið all-hrakviðrasamt, einkum á suðurlandi og allt norður í Skagafjörð, þurara úr því og gott á austurlandi. Haustafli hér syðra viða góður orð- inn, og hér á inn-nesjum sumstaðar óvenju-góður þessa síðustu daga á grunni. Misjöfh aflabrögð fyrir norðan, þó töluverð og víðast hvar góð þar sein kolkrabbi hcfir rekið; en bezti afli nál. allsstaðar á norð-austurlandinu (á Vopnafirði óvenjulegt mokfiski) og síldarveiði Norð- manna með mesta móti. „Camoens'' keypti 2 farma af sauðum, annan á Akureyri en hinn á Seyðisfirði, og flutti í allt burt 4662; gáfu Skotar 18—22 kr. fyrir sauðinn Frá Akureyri sigldu um miðjan f. m. Tryggvi Gunnarsson, sira Árni frá Glæsibæ, fröken Laufey, dóttir sira Björns í Laufási, Gunnar verzlunarm. sonur Einars í Nesi, Sveinn búfræðingur o. fl. Fjártökuskipin „Hertha" og„Eosa" — segir Nf. — hafa og farið með hlaðfermi, þar af um 1600 tunn. af kjöti. Af heilbrigði manna og málleysingja er allt bæri legt að segja, skaðar hafa fáir orðið og engin strönd, sem vér enn höfum frétt, enda fá ofsarok komið. En því miður hafa hin gömlu slys og mannalát haldið fornri venju: A Steingrímsfirði hvolfdi báti í f. m. týndust 2 en 1 komst af; bátur fórst og á Hrútafirði með 3 mönn- um; var formaðurinn Ólafur frá Guðlaugsvík; allir voru þeir kvongaðir. 8. þ. m. þá er norðanpóstur fór úr Eyjafirði, gjörði skyndilega um hádegi eitt hið voðaleg- asta afspyrnu-rok. pá týndust 2 skip af Skagaströnd og 5 menn af hverju, 2 skip úr Skagafirði, og enn 2 á Steingrímsfirði. TJm manntjónið er oss ókunnugt. Af mannalátum skal geta þessara: 4. októbermánaðar andaðist að Papey í Suðurmúlasyslu Snorri dýralæknir' Jónsson, maður á bezta skeiði, einkar vel menntur og valmenni. Her á suðurlandi er nysálaður sira Páll Ingimundsson á Gaulverjabæ; mun hans beturgetið síðar í bl. þessu. 8. þ. m. andaðist hér á sjúkrahús- inu Ólafur 0. Thorlacius, skipherra og bóndi frá Dufansdal í Arnarfirði. Hann slasaði sig með byssu- skoti fyrir 2 árum síðau, og eptir langvinnar og afar- harðar þjáningai-, fluttist hann hingað með „Diönu" i sumar, sem leið; var hinn veiki fótur hans þá tekinn af við knéð, og tóku menn úr þvi að vona eptir bata, en er minnst varði, sýktist hann þeim sjúkdómi, sem leiddi hann til bana. Ölafur sál. var fimtugur að aldri, at- gjörfismaður og valmenni, og mjög liarmdauði frændum og vinum. Póstskipið „Phönix", kapt. Kihl, kom aptur þ. 23. þ. m. Með því komu frá Khöfn fröken Meyn (til landshöfðingjans), séra Jón porláksson frá Tjörn, Gísli Arnason gullsmiður, og 3 Islendingar frá Ameríku (2mormónar frá Utah). Frá útlöndum er fátt tíðinda- vert að segja: friður í allri álfu vorri og verzlun og atvinna heldur efnilegra en í fyrra. Frá Khöfn er oss skrifað í prívatbréfi: „Ríkisþingið stendur nú sem hæzt og er nú betra útlit til samkomulags í þinginu en nokkru sinni hefir verið síðan deilan hófst; þakka margir það tilslökun Bergs, sem nú ræður mestu og er einhver hinn mesti skörungur, þrátt fyrir sína pólí- tísku galla. Verzlunarandinn er nú sýnilega að lifha, en ekki nær það enn að neinum mun til íslenzkrar vöru. Meiri von að sunnlenzkir kaupmenn selji með hagnaði, meðan hinir vestfirzku eru vissir um halla á sínum fiski". Engin haustskip héðan frá landi voru komin til Khafhar 7. þ. m. nema Gránu skip; þau voru öll (3) komin. Fjárlögin eru staðfest, en póstskipa- áætlunin ekki; gengu um það deilur miklar þegar „Phönix" fór milli stjórnarinnar og póststjórnarinnar dönsku. í prívatbréfi er svo sagt, að ósk vor og brýn nauðsyn um að fá skip hingað út í janúar (frá Liver- pool?) muni verða uppfylt. 30,000 kr, af viðlagasjóð- inum eru af ráðgjafanum lagðar á vald landshöfðingj- anum til litláns. Indriði Einarsson, kandidat í stjórn- fræði, er settur revísór landsreikningsins. Jón Sigurðs- son lá enn, er skipið fór, mjög þungt haldinn. — fessi lagaboð hefir konungur staðfest 10. okt.: Fjáraukalög fyrir árin 1876—1877, og lög um samþykkt á reikn- ingum íslands um sama tíma; lög um vitagjald af skip- um; viðaukalög um póstmál; fjáraukalög fyrir 1878 og 1879. 24. okt. staðfesti krónprinsinn í fjærveru kon- ungs: fjárlögin fyrir 1880 og 1881; lög um breyting á launum sýslumanna og bæjarfógeta; lög um lóggild- ing verzlunarstaðar á Hornafjarðarós, og önnur um kauptún við Kópaskersvog í Norður-|>ingeyjarsýslu; lög um viðaukalög við sóttvarnarlög 17. des. 1875. Kaupmannahöfn, 7. nóvember 1879. þ>að, sem einna tíðræddast hefur verið um í seinni tíð, er fundur þeirra Bismarks og Andrassys greifa í Austurríki; og hefur miklum getgátum verið fram varp- að um, hvað í ráði væri, eða hvað - til stæði, og hefir hver þókzt vita betur en annar; en það sýnir hve mjög samtali þeirra hefir verið haldið leyndu; enn það þykj- ast menn vita, að þeir hafi samið samninga milli ríkj- anna, þess efnis, að styðja og styrkja hvort annað móti árásum annara þjóða (defensiv alliance), en að það sé ekki áleitunar samband (offensiv all.). Sagt er, að Vil- hjálmur keisari hafi mjög hikandi samþykkt samning- ana (hvort þeir eru ritnir og undirskrifaðir af báðum keisurunum, það vita menn ekki einu sinni með vissu) af ótta við, að svo voldugt félag kynni aö valda styrjöld við t. d. Bússa, en fyrir króftugar tillögur Bismarks hafi hann játt þeim, þar þeir hefði eigi annað fyrir mark og mið, en að efla og styðja frið í norður- álfunni; er það ætlun manna, að samband þetta muni verða til mikils góðs; sem nokkurs konar mótvægi mót þessu félagi hefir því verið fleygt, að Rússland og Frakkland ætli að sverjast saman, og bindast líkum samnmgum til þess að standa í mót Prússum ;og Aust- urrikismönnum, ef þeir skyldu leyfa sér of mikið. Hér af sczt að ekki þarf mikinn gneista til þess að verða að báli og brandi. Að öðru leyti er vinsemdin milli |>jóðverja og Frakka grunn svo sem von er; Frökkum svíður sí og æ, að þeir hafa misst fögur og frjósöm fylki, og vilja ná þeim aptur. Vér viljum her tilfæra orð úr frakknesku blaði, sem sýnir hug frakka; þar segir svo: Bismark gleymir, er hann tekur England til dæmis (upp á að, eins og vinsemd sé nú milli Frakk- lands og Englands, þar sem áður hafi verið styrjöld og fjandskapur, eins geti Frakkland og ]>jóðverjaland orðið vinalönd) að hér er öðru máli að gegna. Ver getum vel gleymt Scdan svo sem vér höfum gleymt Waterloo, og það væri barnaskapur að hyggja enn á hefndir, ef hér væri að eins að ræða um ósigra í orr- ustum og skaðabætur, hve stórar sem vera skýldi, en Bismark veit vel, að hér er allt öðruvísi máli farið, og vér getum fullyrt það, að vér hefðum ekki beðið í 50 ár með að rífa í sundur samningana frá 1815, ef England hefði tekið undir sig Píkardíið eða Normandíið eptir Waterloos bardaga. En það fyrirkomulag, sem 121 L

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.