Norðri - 30.06.1860, Qupperneq 4

52
helguiu uiönntim, sem frá upphafi veraldar og til
enda tfinans hafa veri?) e&a veríia munu gutd
þóknanlegir, og aí) lyktum sje hann bölvatur af
himni og jört og öllum heilögum hlutum sem
þar finnast.
Bölvatur veri hann, hvar sem hann er, at
inni sínu eta úti staddur, á vegum, stigura
og YÍÍnm sk«5gi, á hati og ab helgri kirkju.
Sje honum gub gramur í göngu og sessi, er
haDn vit stendur og áfram hrærist, er hann nib-
ur leggst og náta leitar, bægi hann honum hægt-
ir til baks og kvítar. Bölvatur hann sjevibbort
og drykkju, sefandi hungur, svalandi þorsta,
blundandi, sofandi og hit sama í vöku. Bölvah-
ir sje allir kraptar líkama hans utan og innan,
hár og heili. Hreppi hann bölvun á höfut upp,
um enni, gagnaugu, eyru, brúnir, kinnar, augu,
nef og kjálka bába, tennur, jaxla, varir, vælindi,
bertar, hendur og hvern fingur, brjóst og hjarta
og alla líkamans innri parta, um nýru og nára,
maga og mjafcmir, hretjar og hnje, læri, fætur
og litu alla ásamt neglum. Bölvatar sjeu allar
sainskeytingar líkama hans; sje hold hans án
heilsu frá hvirfii til ilja.
Kristnr, 8onur hins lifanda gubs formæli hon-
um met krapti síns háleiks, og hervæti gegn hon-
um himin gjörvallan og himinbúa, til ab ofur-
selja hann eilífri glötun, ef bann ei iSrast og um-
bút gjörir. þannig verti þafe, þannig sje þat,
þannig koini þaí) fram.“
þes8ar kærleiksfullu fyrirbænir hefir nú páf-
inn og heldur yfir þeim vesölura börnura, sem ab
einbverju ieyti ab hans áliti múbga hann eba hei-
laga kirkju. þab má nú geta nærri, ab þess
konar gtjúpraúburlegar fúlskurefsingar hafi ekki
þau áhrif nú á tíinum, er þau höfbuá fyrri öld-
um meban kathólskan var í blóma;, þær eiga
jafnilla vib hinn umburbarmikla, þolinmóba og
*
aubrojúka anda hinnar kristilegu trúar, eins
og þær verba einungis ab athlægi á þessum tím-
um, þar sem almenn uppfiæbsla hefir fengife svo
vitt svife, og alls konar blind hjátrú er svo stór-
uni burt numin.
Bókafregu.
1. Iðuuii. Sögurit um ýmsa menn
og vifeburfei, lýsing landa og þjúfea og
náttúrunnar. Safuafe, íslenzkafe og kostaö
hefir Mígurdur Ciuiiiiarsiou 1. ár. Ak-
ureyri 1860. (Bókiu er 20 arkir í átta blafeá
broti, kostar í hepti 1 rd.).
j’afe er einhver hin almennnstu og ástsæl-
tistu rit mefe útlendum þjófettm, er skýra frá
merkum og sögulegum vifeburfeum á ýmstim tím-
um, rekja feril þjófeanna og þjófealífsins, og lýsa
náttúrunni. Allar útlendar þjófeir hafa fjölda af
slíkum ritsöfnum, og halda þau áfram ár frá ári,
svo eitt þes3 konar safn skiptir ef til vill mörg-
um hundrufeum binda. þessi rit hafa jafnan
fjölda kaupenda og mikla utbreifeslu. Vjer Islend-
ingar höfum nú aldreí átt neitt þess konar rit,
svo höfundur Ifeuunar befir því bæit verulegt skarfe
í bókmenntum vorum, og því er vonandi, afe fyr-
irtæki þetta detti ekki nifeur mefe fyrstu tilraun.
Um efni þessarar bókar skulum vjer geta
þess, afe saga og lýsing Epiptalands afe fornn og
nýju, sem er fyrsti kaflínn í bókinni, erusvoít-
arlegar, afe vjer höfum aldrei leúfe neitt eins
skemmtilegt og frófelegt um þafe land. Höfund-
urinn hefir nákvæmlega rakife sögu þessa mikla
lands og þjófea þeirra sem þar hafa búiö. Hann
Iiefir skýrt frá landslagi og landsháttum ogsifeum
þjófearinnar; hann hefir talife upp og lýat hinum
fjarskamiklu dýrmætu fornmenjum þar f landi,
sem svo vel sýna, hve fjarskamikife hina gríska
og rómverska menntun og fagursmífei á Egipta-
landi afe þakka; og haiin hefir afe lyktum jafn-
nákvæmlega sýnt menntunarstig hinna núverandi
Egipta, og athafnir og endurbætur Ala jaris
þar í landi. Af öferum ritgjörfeum í bókinni eru
þessar merka9tar: Páfaveldife, hvernig þafe
óx, og hvafe ranglega var farife mefe þafe á und-
an sifeabótinni; undirbúningnr krossleife-
angranna á mifeöldunum; blófebafeifeíParís
og stigamennirnir í kirkjulöndunum.
Málife á Ifeunni er, eins og á öllu, er Sigurfeur
prestur Gunnarson skrifar, skemmtilegt og vand-
aö, og stíll hans sómir sjer aldrei betur en á slíkn
söguriti; enda er vífeast hvar næsta torvelt afe
*já, afe höfundurinn hafi haft útlend rit vife afe
styfejast, svo er málife hreint og laust vife allt út-
lent snife. Afe pappír, letri og prentun er bók-
in eflaust hin snotrasta, sem hjer hefir verife prentufe.
2. Saga Fiunboga hins raimiia, út-
gefandi Sveinn Skúlasun, Akureyii 1860 (6 arkir í
8 blafea broti, i,nnhept 32 sk.). jressi saga er ann-
afe bepti af lslendinga sögum, hife fyrsta var
Vatnsdælasaga. Ilife þrifeja Iiepii, sem kemur út
í vetur, verfeur Laxdælasaga, og er svo til ætlazt,