Norðanfari


Norðanfari - 18.11.1880, Blaðsíða 3

Norðanfari - 18.11.1880, Blaðsíða 3
3 — kóta), fá einhvern innlendan til að brjóta (plægja í fyrsta sinni) fyrir sig. því fleiri ekrur því betra. það má eigi brjóta landið seinna sumars en í júlim. ef það á að geta borið liveiti uppskeru á öðru bausti, sem nokkru nemi. Menn reikna svo tiL að ekran kosti, þegar hún er rneð hveiti í fyrsta sinni 8—10 doll. þ. e. vinnan og útsæðið. eí maður kaupir allt saman. Nokkrír af]öndum,sem fluttu til Dakóta (fr.á Nýja Islandi) i Pem- binasveit. fengu nftgranna sína til að bi-jóta fyrir sig nokkrar ekrur í verkaskiptum og má það víst opt takast, því þarlendir menn eru jafnaðarlega innflytjendum hjálpsamir og vel- viljaðír. Jeg býst við, að sumum þyki jeg þegar orðinn of lángorður um þetta efni en sum- um aptur, ef til vill, þvert á móti; pess vegna vil jeg eigi fjölyrða meira í þessu sinni, en fús er jeg til að svara spurningum nafn- greindra manna í „Skuld" eða í prívat brjef- um, að svo miklu leyti jeg get úr þeim Ieyst. þar á móti víl jeg eigi svara blaðagreinum hje brjefum, nema því að eins að höfund- arnír nafngreini sig með sönnum nöfnum. Að siðnstu vil jeg mælast til að „norð- lenzku" blöðin vildu taka upp þessa grein mína eptir „Skuld". Staddur á Seyðisfiroi yðar Björn Pjetursson. Frjettir litlenclav. frá frjettaritnra «Norðanfara» í Höfn. Höfn 26. september 1880. Jeg gat þess síðast að storveldiíi hefðu gjört út flota til þess að ncyða Tyrki að láta lönd af hendi við Grikki og SvartfeUinga (Montenegro-menn). þrefið heiir mest verið > um þessa sneið af Albaníu, sem Svartfell- ingar eiga að fá. en ibúar hjeraðsins vilja eigi ganga undir þá með góðu, Dulcigno cr höfuðbærinn í þvf hjeraði og liggur við sjó fram, nú sem stendur liggur flotinn þarfyr- ir utan og ætlar að eyða bænum með skot- um, ef Albanar vilja eigi hlýða samþykkt- um fundarins í Berlín er haldinn. var í sum- ar. Tyrkjastjóm læzt hvorgi koma þar nærri en líklega hvetur hún í laumi Albana til þess að þrjózkast. Heldur þykjast menn sjá merki til þess að Englendingum þyki það í- sjárvert að halda lengur hlífisskildi yfir Tyrkj- um, þótt þeir náttúrlega unni eigi Bnssum að ná löndum þeirra. Tyrlcir eru ef rjett er álitið aðskotadýr hjer í Norðurálfu heims, trú og lífssiðir greina þá svo mjðg frá öðrum Norðurálfu þjóðum,, þeir brutust inn sem ræningjar og ern og verða barbarar— Búss- ar eru auðvítað litlu betri — komnir anst- an úr Asíu, og þar eru þeir bezt niður- komnir, það er annars að sjá sem Tyrkir finni það sjálfir; flestir Tyrkir, er deyja í Konstantínopel eru grafnir hinu megin við sundið, þeir vilja bera bcinin í Asíu. Vanalega er eitthvað nýtt að spyrja frá Prakkhmdi og í þetta sinni eru þaðan að frjetta ráðaneytisskipti. Freycinet ráðaneyt- isstjóri og hjnir ráðgjafarair sögðu af sjer störfum fyrir fám dögum síðan. Jules Ferry hefir skipað hið nýja ráðaneyti, og sitja í því nokkrir af þeim er fyx voru mcð Preyci- net. Orsökin til þessa mun vera sú, að Preycinct var linari í sóknum gegn jesúít- um og kaþólskum lderkalýð, en Gambetta vill vera láta, en honum verða allir að lúta á Frakklandi. Aðrir segja að Freycinet lmfi talað of friðsamlega, en það sje innst og dýpst í huga Gambetta að bxía þjóð og her undir grimmilegt hefndarstríð gegn þjóð- vorjum og í því sje hin mikla vinsæld og töfravald hans fólgið, að franska þjóðin treysti honum að koma hefndum fram og leysa úr læðingi Flsass og Lothringen , og það sem Frakkar ekld meta minnst, það er að ná aptur hinni fornu sigurfrægð. Ferry er viu- ur Gambetta fullkominn og var einn með öðrum í landvarnarstjórninni í stríðinu mikla, veturinn 1870—71. Hann er hinn mesti fjandmaður Jesúíta. TJtanríkisráðgjafinn heit- ir Barthelemy St. Hilaire, hann var forn- vinur Thiers og honum mjög handgengin og telja menn það góðs vita um það, að hann muni verða gætinn og friðsamufc Friðrik krónprinz hefir stefnt ríkisdeg- inum saman 4. dag októbermánaðar — Frið- rik ríkir í fjarvmi konungs vors, hann er með drottningu sinni á ferð suður um þýzka- land, fer hann för þá vanlega á hverju hausti, nú heimsækir hann og um leið þyri dóttur sína. Bíkdisdeginum verður svo frestað fram í nóvembermánuð. Eykga hefir verið kosið í 2 auð sæti og urðu mcnn úr Bergs ílokki fyrir kosningu, annar þeirra er Edvard Bran- des, bróðir Georgs Brandes, er sumum mun kunnur heima. peir bræður einkum Georg, eru hinir fróðustu menn og smekkvísustu á fagrar listir en um leið hafa þeir ráðist á kristinndóm og kennilýð, enda Iýsti Edvarð Brandes )því yfir að hann tryði hvorki á Guð kristinna manna nje Gyðinga. Jeg gat þess síðast að Bille væri farinn til Vest- urheims, hann var einn af þingmönnum Hafnar. í hans stað á að kjósa innan skamms. Hægri menn halda fram Goos, prófessor í lögvísi, en jafnaðarmenn og vinstri menn liafa slegið sjer saman um kaupmann nokkurn Mundberg að nafni. Jafningjar hafa jafnan beðið ósigur meðan Bille var í vali (Pio-fjekk að því er ¦ mig minnir eitt- hvað um 1000 atkvæði þegar bezt Ijet, en Bille hafði þá um 2000), og fer líklega svo enn, munum vjer geta lírslita næst og þá um leið hvers verkamenn óa jafningjar hjer í bæ einkum krefjast. — 30. ágúst þ. á. er herra sýslum. E. Ó. Briem kjörinn Biddari af Dannebrogen. Skólameistararöð í Skálholti, eptir Odd biskup Einarsson 1626, síðan auk- in og viðbætt skýringargreinum. (Framhald). XXV. síra Jón Arason, Magnússonar frá ögri, vígðist til Vatnsfjarð- ar, giptist Hólmfríði Sigurðardóttur, Odds- sonar biskups Einarssonar, móður Hólmfríð- ar var þórunn ríka. Jón Arason var dótt- urson Guðbrands biskups, fæddur 1606. sigldi 1624, var 5 ár ytra og varð Bacca- laureus, og síðan skólameistari í Skálholti 272 ar, veik þaðan skömmu eptir Jól 1636 h'tt tregaður, eptir sem sjera Jón Halldórs- son segir af lærisveinum sinnm, helzt sök- um þótta og dramblætis vestnr að Beyk- hólum, þá hann frjetti lát Magnúsar Ara- sonar bróður síns, var lengi prófastur yfir nyrðra parti ísafjarðarsýslu og nokkra stund yfir Strandasýslu; varð i aldurdómi sínum guðhræddur og auðmjúkur af mótlæti, dó hjer um 1674, börn sjera Jóns og Hólm- fríðar, eru í prestaæfum Jóns Halldórsson- ar, talin 9, þaraf voru sira Guðbrandur prófastur eptirmaður föður síns á Vatnsfirði. Síra Sígurður í Holti. Oddur kallaður hinn digri, svo feitur af sællifl eða sældardögum að hestar gátu hann eí borið, var klaustur- haldari, en eptir að hann missti klaustrið, sjötnnðu svo ho!d hans, að hann gat bæði riðið og gengið. Bagnheiður yngri átti 2 biskupa hvorn eptir annann, og lifði báða, fyrst herra Gisla biskup porláksson, síðan hen-a Einar þorsteinsson — um 3. vikna tíma —; hafi frú Valgerður í Görðum ver- ið hin önnur sem hjer á landi orðið tveggja biskupa ekkja. Anna h.jet ein dóttir sjera Jóns. lik Oddi bróður sínum að digurð og holdum, kona sira Ólafs þorvarðssonar á Breiðabólsstað í Yesturhópi. XXVI. Björn Snæbjarnarson, hann var 11 ár; giptist þórunni dótt- ur sjera Jóns Sveinssonar í Holti Síraon- arsonar og þorbjargar Guðmundsdóttur fjekk Staðastað. Björn var sonur síra Snæbjarnar Torfasonar á Kirkjubóli í Lancradal og þóru dóttur Jóns Björnssonar á Holtastöð- um, sigldi 1624 og stúderaði lengi í Kaup- mannahöfn, marglesinn og ávann sinn lær- dóm fremur með kostgæfni og. ástundun, heldur enn með skarpleika; fjekk vonar- brjef fyrír Staðastað eða skólameistara- embætti í Skálholti, hvort sem fyrri liðugt yrði, og eptir konunglegt Missive til Pros- mundt 1638 18. iebr.; fylgdi höfuðsmaður- inn fast fram. að Björn varð skðlameistari ár 1636 og var þar 11 ár, en síra Ketill Jörundsson mátti víkja jafnvel þó biskup Gísli Oddsson vildí hann halda- Síra Björn varð prófastur 1661; var frónrur maður í lunderní og framferði, en heldur tortrygginn, dó eptir fardaga 1679; dóttir hans þorbjörg yngri var gipt síra Emari Gislasyni á HelgafeUi, 3 börn átti hann önnur. XXVII. Síra forleifivr J6u. (1647) Sigurðsson frá Einarsnesi, var 3V2 ár; giptíst 1651 (á sama ári er hann vígð- ist) Sigríði Björnsdóttur, systur síra Páls í Selárdal og Eggerts Bjarnasonar hálfsystir fjekk Oddastað. þorleifur stúderaði í Kaupmannahöfn og varð baecalaureus, síðar skólameistari 3V2 ár, vigðist 1651 og varð pá prófastur í Bangárþingi, dó 1690; skýr maður, ein- lægur og fordildarlaus. Kona hans var Sigríður dóttir Bjarnar Magnússonar á Bæ á Rauðasandi, og seinni kona hans Helga Arngrímsdóttir lærða. þeirra einbirni mag. Bjbrn biskup á Hóium. XXVIII. Síra CrísII Einarsson, var 10Y2 ár, góður arithmeticus og astro- nomus, vel lærður og góðlyndur, fjekk Helga- fell og giptíst Kristínu Vigfúsdóttur. Sira Gísli Einarsson stúderaði í Kmh., lagði sig einkum eptir astron. og mathema- tik hjá þeim hálærða Georgív Fremmio. Almanak eptir hann var útgefið í Kaup- mannahiifn árið 1650, kom sama ár hingað og skyldi kenna i skólanum reikning og hafa í laun afgjaldið af þeim kongsjörðum í Skaptafellssýslu, sem kallast Flögujarðir, það sama haust varð hann Conrector, og um veturinn eptir jól skólameistari ogþj'enti í því embætti 10V2 ár, hjelt samt Flögujörð- um, en græddi ekki, þar hneigður var til drykkjuskapar, en ekki uppá búsýslu. Tvisvar var hann settur frá skólameistaraembættinu, öðru sinni fyrir skurð eða skeinu, sem hann veitti Guðm. snikkara i ölæði og þó ekki að saklausu, var hann svo vel þokkaður af skólanum, að hann sótti um fyrir hann til

x

Norðanfari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Norðanfari
https://timarit.is/publication/88

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.