Alþýðublaðið - 12.02.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 12.02.1921, Blaðsíða 1
Albv aðið Gefið ikt &á ^.IþýÖuiöolslíMrtim* 1921 Laugardaginn 12. fébrúár. 35. tölub!. £y|jaeinkasalan. Sú vara, sem sízt af öllu má vera svikin, eru læknislyfin. Sú vara, sem sízt á að vera gróðalind einstakra manna, eru íyfin. Svo sem kunnugt er, er ekki frjáls verzlun með lyí hér á landi, og á heldur ekki að vera. En galiinn er, að það er ekki þjóðin sjálf sem sér um þessa verzlun, heldur hafa einstakir menn einka- sölu á henni, til ágóða fyrir sig sjálfa. Nu er það að söunu svo, að landsstjófnin hefir vald til þess að ákveða verð lyfjabúðanna á með- ulum, og gerir það, eftir tillögum landlæknis. Skyldi því margur ætla að engin hætta væri á því, að lyfin séu seld of dýrt. En mál- ið er flóknara en í fyrstu virðist. Við hvað á að miða verð Iyfjanna? Sé það miðað við það, að stærstu iyfsalarnir hafi rétt sæmilegar tekj- ur, verða tekjur lyfsalanna út um land, sem hafa tiltölulega Iitla um- setningu, langt fyrir neðan þáð, að þeir geti lifað af því. Nú er ekki álitið að fært sé að hafa ann- að verð á lyfjum á smærri stöð- unum en hér í Reykjavík, og nið- urstaðan er sú, að verðið sem kið epinbera seíur á lyfin, er miðað við það, að minstu lyýsalárnir geti haft viðunandi tekjur. En af- leiðing af því verður aftur að stærstu lyfsalarnir fá óhæfilega miklar tekjur af lyfjaeinkasölu .sinni. Til þess að komast hjá þessu er ekki nema ein leið.* að Iandið hafi sjálft einkasölu á öllum Jyfj- um, í stað þess að Iáta einstaka metin hafa einkasöluna, eins og nú er. Virist það nú með lyfjaeinka- sölufrumvarpi stjórnarinnar? mun «jargur spyrja. -Nei, það gerir það ekki. Eltir frumvarpi stjórnarinnar á hinn óhæfilega hái gróði lyfsalanna að Þórbergur Þórðarson flytur fyrirlestur um Yoga-Iífsspeki og Ies upp kafla úr Karma-Yoga, eftir Swami Vivekánanda, í Iðnaðarmannahúsinu, sunnudaginn 13. febrúar, kl. 5 síðdegis. Innngangseyrir 1 króna. Húsið opnað kl. 4lh. haldast, eftir sem áður. Af hon- um á ekki að skerðast einn eyrir, þvf Iyfjabúðirnar eiga samkvæmt því eftir sem áður að vera eia- stakramanna eign, og einstakir menn eftir sem áður að græða því meira, því verra sera er heil- brigðisástand aimennings, og allra mest þegar drepsótt geisar, Ukt og inflúenzan hér um árið. Frumvarp stjórnariunar fer ein- göngu fram á, að landið takr keilds'óluna á lyfjum í sínar eigin hendur, án þess að skerða á nokk- urn hátt tekjur lyfsalanna. Jón Þorláksson kallaði þetta, á fundi fyrir kosningar, að *að skjóta inn nýjum millilið" og sagði að það yrði til þess, að gera meðulin dýrari, eða tii þess, *að leggja sérstakan aukaskatt á s|úklinga< eins og hann korast að orði f ræðu, sem prentuð er f Morgun- blaðinu. Flokksbróðir Jóns Þorlákssonar, Guðm. Björnsson landiæknir lytur aftur á móti öðruvfsi á þetta at riði. Hann segir f athugasemd- um þeim við frumyarpið, sem getið var um f blaðinu f gær, að þessi heiidsala landsins á Iyíjum geti óefað orðið til hagnaðar fyrir rfkissjóð, án þess að keskka þyrfti úts'öluverð á lyfjum. Ástæðurnar fyrir því, telur hann einkum þær, að hægt sé að kotnast að betri innkaupskjörum, þegar verzlað er í einu lagi með öil lyl, sem iandið þarf, svo og það, að Iandið geti sjálft haft efnavinnustofu, til þess að láta búa til margar samsetn- ingar, sem nú eru keyptar til- búnar frá útlöndum. Áðaltilgang- ur frumvarpsins, að þvf er til heilbrigðisstjórnarinnar kemur, virðist þó vera sá, að tryggja landið að nægum og ósviknum lyfum. Að svo stöddu skaf ékkettfkil- - yrt um það, hvor þessara tveggja Hgömlu og góðu< Heimastjórnar- manna, sem hér standa á önd- verðum raeið, hefir réttar fyrir sér. Þar seu» hér er um lyf að ræða, en ekki sement, mundi mörgum að órannsökuðu raáli hætta tii að íeggja meira upp úr. orðurrt landlæknis. Og eftir þeim rökum, sem fram eru komin í málinu, enn þá sem komið er fen það kunna að koma fram fkirí seinna), þá munu flestir hallast á skoðun landlæknis f-þessu atriði; rökin virðast ; sem sé öil vera 3 þeim megin. Frá sjónarmiði Alþýðuflokksins eru helztu gallarnir á þessu frum- varpi þessir: Lyfjabúðirnar verða, eftir sem áður f höndum einstakra.' manna, og gróðinn af þeim, sem af beim ástæðum, sem greindar eru að frarnan, er óhæfilega mik- ill, heldur efttr sem áður að renna tii einstakra manna. Það sem aftur á móti vinst með svona lagaðri landsheildsölu á Iyff- um er foetta: Með því fæst trygg- ing fyrir þvf, að þessi vara — lyfin — sem sízt af öllum þeim varningi sem flyzt til landsins vaá vera sviksn, verði Jafnan fyrsta flokks vara. Að þvf er virðist get- ur iandssjóður einnig á þennan hátt tekið gróða, sem að öðrum kosti alls eigi kemur inn f iandið. En þetta atriði, að landssjóður getur grætt á lyfjum, f þvf liggur sú hætta í framtíðinni, að aura- sj'úk og skammsýn landsstjorn fari að fikra á sjúklingum. En er þá ekki hægt að breyU frumvarpinu þariaig, að það komi

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.