Máni - 18.09.1880, Side 7

13
M Á N I.
14
gátum um hefir samtakaleysi og dánægja
með þá báða gjört þessi úrslit. þ>að er und-
arlegt og ótrúlegt ef Reykjavík er svo snauð
af þingmannaefnum, að eigi sé völ á öðrum
en þessum eina; skyldi enginn maður hér í
höfuðstað landsins vera betra þingmannsefni
og frjálslyndari en H. Kr. FriðrikssonP
Hvernig mundu Reykvíkingar fara að, ef
þeir misstu hans við? Ætli þeir hlytu þá
eigi að víkja út fyrir kjördæmi sitt þar sem
hvívetna er nóg fyrir af þingmannaefnum,
bæði embættismönnum og ólærðum bænd-
um? — þ>að er einnig undarlegt að menn
hér, sem margir munu álíta hæfilega þing-
menn og í öllu falli þykjast vissir um að
betri só en H.Kr. Friðriksson og E. þórðar-
son, skuli eigi gefa kost á sér til þingsetu,
eins og reynst mun hafa nú, er þess mun
hafa verið farið á leit við nokkra menn hér.
— í Árnessýslu eru kosnir alþingismenn:
sira Valdimar Briem í Hrepphólum og
Magnús Andrésson guðfræðingur í Rvík.
í Skagafirði: Friörik Stefáusson bóndi
í Vallholti og landritari Jón Jónsson.
í Borgarfjarðarsýslu: Dr. Gr. Thomsen
á Bessastöðum.
í Gullbringu- og Kjósarsýslu: prófastur
þórarinn Böðvarsson á Görðum, og þorkell
prestur Bjarnason á Reynivöllum.
— Veitt brauð: Oddaprestakall á
Rangárvöllum skáldinú síra Matthiasi
Jochumssyni, og ætlum vér að flestum
muni þykja það að maklegleikum orðið. Síra
Matthías er einn af þeim mönnum, er gædd-
ur er góðum hæfileikum, en hefir eigi kom-
ist hátt í embættistigninni, og hverjum ætti
aö veita góð embætti, ef eigi þeim, er verið
hefir þjóðinni til sóma, og vissa er fyrir að
nafn hans verði um aldur og æfi á vörum
þjóöarinnar? Nöfn hinna ágætu skálda verða
ritin með óafmáanlegu letri í sögunni, en
það eiukennir þau sérstaklega, að þjóðirnar
hafa sjaldan sýnt þeim eins mikla virðingu
og viðurkenningu lífs sem liðnum, og svo
hefir verið og er enn hjá oss. Hjá oss eru
nú þrjú ágæt skáld, er einkum eru fræg orðin um
hinn menntaða heim og hinir lærðustu menn,
en allir hafa þeir lengi orðið að bíða eptir
viðunanlegri embættisstöðu. fetta eru launin
fyrir það sem þeir frægja þjóð vora og tungu.
Hólmar í Reiðarfirði eru veittir prófasti
sira Daníel Halldórssyni á Hrafnagili.
Talgáta.
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.
Kend er eg við láð og lög;
lítil sveit, — en giljadrög
byggðarheitið benda á, —
brjósti mínu liggur hjá.
7, 5, 6.
Eg er sauða sumartröð,
7, 5, 2, 3.
saman náluð pappírsblöð,
1, 2, 3, 4.
huldumanna híbýli,
1, 2, 3.
heiöarkvista aldini,
1, 3, 2, 7.
æskumanna yfirsjón,
5, 6, 7.
innao skerja fjarðaión,
4, 2, 3.
dýra hafs og íugla fans,
5, 2, 3, 7.
flóttavaldur letingjans,
1, 3, 6, 7.
hvílustokkur, heiðarbrún,
3, 2, 7.
hrífutinda galdrarún,
5, 2, 3.
eg er mýri, sonur, sær,
7, 2, 3.
svali’ eg þér þú verður ær.
Höttur Hólbúi.
Ý m i s 1 e g t.
— Hvernig stendur á því, að sumir skóla-
piítar og búðarsveinar ávalt hafa hattana á
lopti fyrir mér á sunnudögum eða þegar eg
geng skrúðbúin um göturnar með slegið
sjal á herðunum og danska skó á fótunum,
en þegar eg geng til vinnu í hversdagsföt-
unum líta þeir eigi við mér þótt eg gangi
hjá þeim og sé hin sama að öllu nema
klæðnaðinum? — J>að eru kannske sjölin
og kjólarnir á kvenfólkinu sem þessir herrar
heilsa, en eigi persónurnar sjálfar?
Þerna i Reykjavík.