Fjallkonan


Fjallkonan - 22.02.1898, Blaðsíða 1

Fjallkonan - 22.02.1898, Blaðsíða 1
Kemr út um miðja viku. Árg. 3 kr. (erlendis 4 kr.) Auglýsingar ódýrar. FJÁLLKONAN. Gjalddagi 15. júli. Upp' sögn skrifleg fyrir 1. okt. Afgr.: Þingholtsstræti 18 XV, 8. Reykjavík, 22. febrúar. 1898. Botnvörpuveiðarnar. (Niðrl.). Það era trúi ég tvö blöð, sem hafa haldið því tram, að nú þyrfti íslendingar ekki annað að gera til viðreisnar landinu enn að koma upp botnvörpuskipafiota og stunda þá veiði ásamt Eng- lendingum og Dönum. Það gæti nú samt orðið bið á því, að ís- lendingar kæmu upp mörgum botnvörpuskipum, sem hvert kost- ar nær 100,000 kr. Efþeirgerðu það, mundu þeir gera það í fé- lagi við útlendinga, sem íegði fram mest alt féð og tæki því aftr, auðvitað, rnestallan ágóðann af fyrirtækinu. Arbrinn af sjá- varútveginum rynni þá úr landi meira ehn áðr. Segjum nú, að reynt yrði að koma upp botnvörpaskipum með innlendu fé. Þau gætu ekki orð- ið nema örfá, og hverir mundu verða eigendrnir? Efiaust kaup- meun, sem helzt hafa peningaráð- in, og ef til vill einstakir stór- bændr. Afleiðiagarnar mundu verða, að örfáir einstakir menn sæti að öllum sjávarútveginum. Þeir sem ekki gæti tekið þátt í botiivörpuútgarðinni, og það yrði allr þorri manna, yrðu þá að hætta að stunda sjávarútveg; því, eins]og kunnugt er, er ómögulegt að stunda annan veiðiskap, þar sem botnvörpuveiðar eru viðhafðar. Fáein(segjum2—3) ísl. ensk botu- vörpuskip, sem mundu hafast við á Faxaflóa og mundu verða eign fárra manna, helzt kaupmanna, mundu þannig algerhga fyrirmuna 'óllum almenningi kringum Faxa- flba að leita sér nokkurar bjargar af sjb. Það er því auðséð, hver ófagnaðr yrði að ísl. botnvörpu- skipunum fyrir almenning. Lík- indi eru og til, að lítil hagnaðar- von væri af slíkri útgerð fyrir eigendrna sjálfa, þegar fram í sækti, því veiðin mundi þrjóta þegar minst varir. Eins og kunn- ugt er, er ekki hægt að stunda botnvörpuveiði nema á einstökum svæðum hér við land og óvíða; enn reynsla er fyrir því, að þar sem botnvörpuveiði er stundnð til lengdar á sama svæði, hverfr veið- in algerlega af þeim stöðvum um langan aldr. Mestar líkur eru þannig til, að hinir útlendu botn- verpingar verði að hverfa héðan þegar minst varir fyrir aflaleysi. Þau svæði, sem botnvörpuveiðar verða stuudaðar á, verða brátt eydd af fiski. Botnvörpuskipin hafa þannig miklu minna veiði- svœði enn önnur fiskiskip. Útlendingar sækja ekki hingað til lands til fiskveiða af því að hér sé meiri fiskauðr enn víða annarsstaðar, heldr af því, að hér mega þeir haga veiðiskap sínum eftir eigin vild; lögin setja þeim hér minni skorður, og eftirlitið er hér minna enn annarsstaðar. Botnvörpuveiðar eru allstaðar illa þokkaðar af fiskimönnum, nema þeim einum, sem stunda þær; þær eru og hvarvetna bannaðar í land helgi, þar semþær tíðkast. í Dan- mörku hafa þær verið bannaðar í landhelgi síðan 1872. Hér vilja menn lögleiða þær í landhelgi! Við Suðrland hefir verið fiski- lítið um mörg ár. Það hefir líka oft komið fyrir áðr, að aflaleysi hefir verið mörgum árum saman. Þvi er engin ástæða til að ör- væuta, engin ástæða til að leggja aiveg niðr bátaútgerð, og taka upp þilskipaútgerð í staðinn, því bátaútgerðin er og verðr ábata- mest, ef skynsamlega er að farið og bærilega árar. Hefir nokkur fiskiþjóð lagt niðr bátaútgerð ? Nei, bátfiski er allstaðar stunduð jafnhliða þilskipaveiðunum. Því miðr virðast blaðamenu vorir bera lítt kensl á fiskimál. Sem dæmi þess má nefna, að ðl'l fréttablöðin í Reykjavík (nema Fjallkonan), sem hafa getið um nýja fiskifélagið danska,kunna ekki að gera greinarmun á lóð og færi. Það stendr í Isaf., íslandi, Dag- skrá og Þjbðolfi að veiðarfæri danska fiskifélagsins eigi að verða botnvörpur og færi(!); enn í öllum dönskum blöðum stendr „trawl" og „iine", það er „botnvörpur" og „lóð", eins og Fjallk. ein hefir skýrt rétt frá. Qamáll sjbmaðr. „Lm Möðin". Við greinina „Um blöðin" eftir „Björg- ólf" í BÍð. blaði þykir rétt að gera|nokk- urar athugaBemdir. Jafnvel þótt aðrir séu ekki færir að skrifa um það efni enn blaðamennirnir ajálfir, og helzt þeir sem hafa margra ára reynslu, þötti rétt að lofa þeBsum höf. að taka til máls, enda eru athuganir hana að sumu leyti réttar. — Höf. gerir oí mikið ór því, að blöð- unum hafi farið fram. Blöð, Bem vóru útgefin fyrir 30 árum, standa yfirleitt lítið á baki blöðum þeim, sem nú koma út; þess verðr og að gæta, að samgöng- ur vóru þá miklu strjálli og var því örð- ugra að ræða i tima um mál þau aem á dagskrá vðru og afla sér frétta úr öllnm áttum. „Skammir, illdeilur og keskni" sést varla í íslenzkum blöðam fyr enn undir 1870, og fer fjarri að rit- stjórunum hafi farið fram i kurteisi og sæmilegum rithætti síðan, því sum yngstu blöðin skara mest fram úr i strákskap- num. „Sjálfstæði"; blaðanna er ekki öllu meira snmBtaðar hjá störþjöðum enn smáþjöð- um. Hvernig er sjálfstæði blaðanna í Ameríku? Sama blaðið fylgir í dagsér- veldismönnum, enn á morgun samveldis- mönnum, alt \ eftir því, hverir bera hærra hlut. Það er og algengt, að amerísku blöðin þiggi peningastyrk frá pólitiskum flokkum meðan á kosningum stendr. Um sjálfstæði amerískra blaða er varla að tala; þau eru að kalla alveg háð vilja alþýðumúgsins og berast eins og flak fyrir straumi. í Evrópu Ieitast blöðin að vísu við að leiða vilja alþýðunnar og gera það, enn þau eru ekki öllu Bjálf- stæðari hjá stærri þjððunum enn hinum smærri. Hvernig orð hefir t. d. farið af blöðunum á Frakklandi? . Reikningar höf. yfir söluverð allra

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.