Norðurljósið - 01.02.1963, Page 1
VAKIR ÞÚ EÐA SEFUR?
„Vakna þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og þá
mun Kristur lýsa þér. (Efes. 5. 14.) Þetta eru tvær skip-
anir, tvö boð, og eitt fyrirheit.
Þegar GuS talar, eiga menn aS hlusta, er hann skipar,
ber þeim aS hlýSa, gefi hann loforS, er þaS óbrigSult.
Eins og eSlilegur, iíkamlegur svefn er til, þannig er íil
óeSlilegur, andlegur svefn. ÞaS er af þeim svefni, sem GuS
býSur þér og mér aS vakna.
Hvernig lýsir sér andlegur svefn? DálítiS svipaS og
líkamlegur svefn, en á öSru sviSi.
Einstaklingar og jafnvel heilir söfnuSir geta veriS and-
lega sofandi.
Hjá söfnuSinum í Sardes (Opinb. 3. 1.—6.) lýsti svefn-
inn sér sem andleg afturför. Fyrr meir hafSi hann íekiS
á móti orSinu og gefiS því gaum. Nú lifSi hann aSeins
aS nafninu, og Drottinn sagSi viS hann: „Vakna þú og
styrk hiS annaS, sem ætlar aS deyja.“
TrúSir þú, varstu trúaSur, þegar þú varst barn, þegar
rnamma eSa pabbi kenndu þér bænirnar þínar eSa þegar
þú varst í sunnudagaskóla eSa í félagi trúaSra? Er
ekkert orSiS úr þessu? BiSur þú nú aSeins, ef þú kemst í
raunir eSa lífshættu? Vakna þú, segir GuS. Honum er
áhugamál, aS þú vaknir, aS þú eignist aftur trúna, sem
þú hefir misst.
Andlegur svefn er aSgerSaleysi, sóun lífsins og tæki-
færanna, sem GuS leggur þér í hendur. Þú manst eftir
dæmisögum Krists um talenturnar og pundin. Þjónarnir
fengu fé í hendur. Sumir fóru, ávöxtuðu þaS vel og fengu
svo fyrirheit um mikil laun. ASrir grófu féS í jörSu. Þeir
gerSu ekki neitt, voru andlega sofandi. Þeir gerSu Ixús-
bónda sínum fjárhagslegan skaSa og bökuSu sjálfum sér
Varanlegt framtíSartj ón. Hvernig ver þú lífinu? Lifir þú
fyrir GuS eSa sjálfan þig fyrst og fremst? Hugsar þú mest
um aS koma þér vel áfram? Þá muntu bíSa tjón síSar
meir, því aS Kristur sagSi: „Hver, sem elskar líf sitt í
þessum heimi mun týna því.“
„HvaS kemur til, aS þú sefur? Statt upp og ákalla guS
þinn?“ SkipiS var í hættu, var komiS aS því aS farast.
SpámaSurinn Jónas svaf þó vært, svo aS stýrimaSurinn
vakli hann meS þessum ofangreindum orSum. HvaS kemur
til, aS þú sefur, þegar heimsmenningin riSar til falls og
getur veriS lögS í rústir meS skyndilegri kjarnorkustyrj-
öld. „Henni verSur afstýrt,“ segir þú. Getur veriS, en
biblían boSar samt plágur, sem deySa munu þriSja hluta
mannkynsins. Þær munu koma, en þótt þaS kunni eitthvaS
aS dragast, deyr hver maSur einhvern tíma. Ertu viSbúinn
dauSa þínum?
„VeriS algáSir, vakiS; óvinur ySar djöfullinn gengur
um sem öskrandi ljón, leitandi aS þeim, sem hann geti
gleypt.“ (L Pét. 5. 8.) Mennirnir eiga óvin, voldugan og
hættulegan sem glorhungraS, bráSsólgið ljón. Takmark
hans er aS skilja þig frá GuSi, svo aS hann fái tortímt þér,
svipta þig trúnni á frelsara þinn, svo aS þú deyir í synd-
um þínum.
„GætiS sjálfra ySar, aS hjörtu ySar ofþyngist ekki viS
svall og drykkjuskap og áhyggju fyrir lífinu og komi svo
þessi dagur skyndilega yfir ySur eins og snara; því aS
koma mun hann yfir alla þá, sem búa á öllu yfirborSi
jarSarinnar. VeriS því ávallt vakandi og biSjandi, til þess
aS þér megniS aS umflýja allt þetta, sem fram mun koma,
og aS standast frammi fyrir manns-syninum.“ (Lúk. 21.
34.-36.)
„GætiS ySar, vakiS og biSjiS, því aS þér vitiS ekki,
hvenær tíminn er kominn .... En þaS, sem ég segi ySur,
þaS segi ég öllum: VakiS.“ (Mark. 13. 33.—37.)
Ertu vakandi gagnvart þeirri staSreynd, aS Drottinn
Jesús kemur hingaS til jarSar? Endurkoma hans er eina
von heimsins nú. Hann „stöSvar styrjaldir til endimarka
jarSar:“ (Sálm. 46. 10.) Hvílíkur boSskapur friSar og
bjartrar framtíSar fyrir mannkyniS! En ertu viSbúinn aS
mæta honum? Muntu standast frammi fyrir honum: Hann
hefir sagt þér aS vaka og biSja. Gerir þú þaS?
Sofandi menn hafa ekkert samfélag viS aSra. Þeir íala
ekki saman. Þeir tala ekki viS GuS. Andlega sofandi :nenn
vanrækja bæn og aS eiga stundir meS GuSi. Þeir van-
rækja samkomur og samfundi GuSs barna. Kristur sagSi
við Pétur postula sinn, í grasgarSinum: „VakiS og biSjiS,
til þess að þér falliS ekki í freistni.“ Pétur hélt áfram að
sofa og sinnti ekki aðvörun Drottins. Svo kom stundin
óttalega. Hann féll. Hann afneitaði Kristi. Staddur í hópi