Heimskringla - 15.09.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 15.09.1898, Blaðsíða 1
Heimskringla. XII. ÁR WÍNNIPEG, MANITOB.V 15. SEPTEMBER 1898. Nlt 49 * FuIIkomnasta Fataverzlun bænum, 1 Alt nýjar v ¦*j gatslitnar af að ðar- * M hillunum. Komiðallir og sarm- k j! færist, og njótið hinna bpztu kjör- «. 3| kaupa sem nokkru sinni hafa boð- W É ist i þessum bæ. Vrið höfum alli i sem að fatnaði lítui I 4 Munið eftir nýju búðinni. EA5TERN CLOTHINQ HOUSE Whoi rAIL. 4 _570 Main Str.— jj J. Qenger, eigandi 4^-^'ww-wmwwimwwwíZ Frjettir. Markverðustu viðburðir hvaðanæfa. Aguinaldo uppreistarforinginn á Philippine eyjnnnm heflr tilnefnt þrjá menn af sínutn tiokki til þess að fara til Washington og ræða við forseta Mo- Kinley viðvíkjandi framtíð Phílippine ej'janna. Þessir þrír sendiherrar lögðu af stað frá Hong Kong í Kína í vik- unni sem leið. Hon. Joseph Chamberlain, ný- lenduráðherra Breta, kom til New York fyrra miðvikudag. í samtali við frétta ritara blaðsins Ncw York TYibuno lét hann í ljósi það Alit sitt, að heppilegt mundi fyrir Baudaríkin að halda Phil- ippine-eyjunum, og að Englaud mundi ekki amast við þrf. H&nn Aleit sjálf- sagt fyrir Bandaríkin "að ná sér góðri fótfestu i austur Alfunni, svo að þau gfetu fengið sinn part af verzlunirmi við Kína og önnur þar liggjandi ríki. Mikið lét hann yfir þeim bróðurlegu tiltinningum, sem hreyfðu sér á Eng- landi gagnvart Bandamönnum, og það sagðist hann vita með vissu, að stór- veldin í Evrópu hræddust ekki neitt eins mikið eins og samband milli hinna enskutalandi þjóða. Tilraun var gerð í vikunni sem leið til þess að drepa Rússakeisara. á ferð sinni í gegn um Moscow. Hús eitt, sem stóð fast við brautina þar sem keisarinn Atti að keyra um, var fylt með gas, og var svo útnefudur maður af Nihilistum, sem átti að offra lífi sínu og kveykja í gasinu. Hlaut þá húsið að springa og eyðileggja alt sem í nánd væri. Þetta gekk nú alt vel, en mann- grej-ið, sem þetta óhappaverk átti að vinna, reiknaði ekki rétt út tímann, sem keisarann mundi bera þar að, og sprengdi hann hósið í loft upp og drap sjálfan sig 25 mínútum áður en keisar- ann bar þar að. — Einn af j'firmönn- unum í fj'lgd keisarans misti þar li'fað ásamt konu sinni, og nokkrir aðrir biðu bana af, en mesti fjöldi af fólki særðist. Töluverður snjór féll á fimtudaginn var railli Fort William og Rat Portage í Ontario. Það lítur út fyrir að ^Dewey sé far- inn, að verða hálfórólegur. Hefir hann nýlega beðið stjórnina að senda sér tvo bryndreka í viðbót, því 'að honum þykja horfur |heldur ótryggar. Uppreistarmenn hafa nú náð tveim ur seinustu vígum Spánvorja á Luzon- eyunni, sem er stærsta og mesta ej'jan af öllum Philippine-eyjunum, Er því Luzon nú öll á valdi Aguinaldos, nema Manila og Cavite, sem Dewey heldur. Aguinaldo segist ætla að kalla sam an þing af eyjarbúum 15. þ. m., og ráða þar hvaða stefnu þeir skuli taka', Nýlega hefir hann sagt fréttaritara einura, að hann hafi 37,000 uppreistar- menn vofnaða með riflum. En auk þeirra segiint hann geta haft 100,000 menn, og er það allmikið lið, því að Phi lippinamenn þessireru harðsnúnir mjög og berjast þar stundum konur sem karlar, og eru þær hinar ótrauðustu til framgöngu. En svo hata þar karlar og konur Spánverja, og vildu heldur láta höggva sig í stykki, eu að ganga á vald þeirra aftur. 9000 Jhandtekna Spúnverja segist Aguinaldo hafa i valdi sínu, og eru það alt hermenn, þar á meðal þeir 5090, er knir voru í orustunum Manila. Auk þeirra hefir hann í aðra Spánverja, sera ekki voru vopnum teknir. ;ir Aguinaldo að upi j'órn- inni lúti mi 28 fylki þar a, og hafa þau öll kosið fulltrús iii Banda- ríkja ur sítut, og viíl að þessi lýðveldi tvö— daríkin og Philipp lar — gori samband móti hínui nlegu óvinum þeirra. Spánvorjum. Þegar fregnritinn spurði Aguinal- do hver mund! verða stjói þeirra, hvort þeir ætluðu sér að algerlega óháðir, þá fór Aguinaldo und an í flæmingi og vildi ekki svara spurði aftur hvað Bandaríkin ætluðu að trera. En er fréttaritarinn gat ekki svar- að, mælti Aguinaldo: "Við höfum ver- ið að berjast fj'rir frelsi f langan tíma, og þeir inufspddir menr vilja una jfirráðum Bandamanna, eru óhreinskilnir. Þeir gera það til þess að komast að skoðunum þeirra'. Spánverjar þar á ej-junum eru sem þeim er ljúfast, einlægt að reyna að koma Bandamönnum og uppreistar- mönnum í hár saman. rægja hvora viö aðra sem þeir geta, [og ljúga að báðum, Itofði þer að líkindum verið í óefni kom ið, ef að Dewey oí; Merrit vteru ekki eins eætnir menn og þeir eru. Banda.nenn eru nú í óða önn að búa herinn og skipin út með i púðri. Þeir sáu það svo glögt í bar- daganum við Santiago, að þeir menn hafa mjög mikla j'firburði yfir mót- stöðumenn sína, sem hafa rej'klaust púður. Þarna sást ekkeit af .neinni hættu, fyrr en kálan þaut um ej'ru manna. Brunnin borgin New Westminster Tvö þúsund manns húsnæðislausir og hafa ekki skj'-li j-flr höfuð sér. — Þrjár millíónir dollara farnar þar í eldinn. New íiWestminster er aðalborgin við Frazerfljótið í fj-lkinu British Columbia, og var borg hin fríðasta, þótt ekki væri hún stór, en nú hefir haninn rauði galað j'fir henni, og af hinum opinberu bjggingum hennar er ekki ein einasta sem ekki hafi brunnið upp til kaldra kola, Einn af mönnum þeim sem þar voru viðstaddir segir frá því á þessa leið: Fyrst tóku menn eftir eldinum í skipabrj'ggju Brackman og Karr's á Front Street, þaðan hljóp hann til C. P. R. stöðvanna, en fór ekki yfir stræt- ið fyrri, þá hljóp hann j-fir það og tók húsaröðina hinummegin, svo Columbia- stræti, þar sem verzlunarbvggingar eru mestar í bænum. Ein húsaþyrpingin eftir aðra stóð í björtu báli, og að fáum mínútum liðnum var ölluin hinunt stóru verzlunarbj'ggingum bæjarins sópað burtu. Frá Columbiastræti hljóp eldurinn upp hæðirnar og varð þá meg inbálið þar sem var ákaflega stór bjgg ing bj'gð á staurum yfir gili einu ná- lægt Carnarvanstræti. Þar var eins og eldurinn þyrlaðist saman í gýg einn og þaðan spjó hann ej-ðileggingunni í allar áttir. Fyrst fór enska dómkyrkj an, svo haptistakj-rkjan, svo Central methodistakyrkjan og heilmikið af í- húðarhúsum prívatmanna. Alt stóð í logandi báli, en íbúarnir þökkuðu hamingjunni ef að þeir komust ,út á skyrtum sínum, Svo hljóp eldurinn níður Camoronstræti [og vafði sig utan um dómhúsið og borgarhöllina. Og þegar alt var búið, var ekki annfið að sjA en brunarústir kolsvartar eða grá- flekkóttar, þar sem áður hafði risið hver húsaröðin uppafannari, ljómandi af fegurð, því að borgin er bygð A hjöll- um og er Jhver upp af öðrum. Ætlað er að fj'rst hafi kviknað í gömlu strái, en eldlið og eldvélar alt í mesta ólagi. Manntjón varð furðu lít- ið, eitthvað 5 eða 6 manns. En vand- reeðin af fatalej-si, matarskorti og hús- næðisleysi voru tilflnnanleg mjög í fyrstu ; en það sýndi sig hér sem oftar í álf u þessari að menn eru skjótir til ráða og athafna. Fjármálaráðgjafinn frétti þetta í Victoria um nónbil, en tveim klukkustundum síðar hafði hann sent vagnlest til Nanaimo, 75 mílur vegar, með ábreiður, fatnað, húsgögn og mat- væli ; þar var gufuskip tilbúið að taka r þar kom um til aumingja fó' allslai >k við Austurríska keisara innan myrt. að b.önd- um bar 10. þ. m. í Genf á ;i. — farið þangað a<'; ér og fór b höföi, en o ferðir hennar. Á laugarda^ hún frá gistihöllinni út A gufi ja af stað og lág þar við ¦ i hún. á skaml að bátnutn, kemur maður hlau] aftan að henni og stingur hana ondri þjöl í bakið. Drottning hljóðar við og hnígur niðnr, en rís þó á fætur aftur og getur með hjálp w út á skipið, þar hneig hún niður fj-rir fult og alt og náði ekki meðvitund fram- ar. Var hún svo borin upp í gt.stihöll- ina og þai 'i.'m skömmu seinna. I'jölin hafði gengið í gegnum hjartað og var það mikið að drottning skyldi borið sig eins vel eins og hún gerði. Maðurinn sem mj'rti hann alskur anarkisti, Luchini að nafni hann ekkert sökótt við drottningu, en hafði svarið að drepa einhvern konung eða konungborna manneskju. Hafði hann verið á hælunum á hertoganum af Orlea'ns, en mist af honum. og þegar hann vissi að drottning var þar, þá snéri hann því upp í það að mjrðabaua heldur en að snúa heim erindislaus, Sagt er að þeir hafi verið fleiri í félagi attarkistar, að myrða konunga og stjórnendur og retlað að mj-t tílands og Iiaiuikonurig. en þetrru var gætt svo að þeir koraust ekki að þeim, þvf að k fundi þeim er þeir alykt- uðu að morðin skj'ldu fram fara og tóku til mennina, var lögregluþjónn í dul- búningi og komst að ráðum þeirra og aðvaraði viðkomandi stiórnir. Maðurinn sem mj'iti drottninguna náðist þegar og lét hið bezta yfir verki sínu. Er nú öll Norðurálfa í uppnámi j-fir níðingsverki þessu og er búist við að hert verði meira að Anarkistum eftir en áður. Það er ekki gott að segja hvaða æði það er sem grípur mennina til að fremja þessi fólskuverk, en það er líka aðgæt- andi að mennirnir eru nærri frávita sumir hverjir. Ástandið í gömlu álf- unni er víða svo voðalegt, fátæktin og ej'mdin er [svo ákaflega mikil; menn horfa þar á sína nánustu ættmenn, á konuna, börnin, systur sínar hungrað- ar og naktar; þeir eru heimilislausir, horaðir, svangir, fj-rir þeim er ekket t úrræði annað en að fremja glæpi. selja sig og sina, konur. systur og dætur, en horfa á hina velta sér í auðæfum og velgengni. Þeir hej'ra hlátur hinna ríku blandast saman við sultarvein og angistarstunur ástvina stnna, og við þetta verða þeir óðir af heift til auð- valdsins. sem þeir kenna um alla sína ejmd. Og svo grípa þeir þetta nej'ðar- úrræði, að hefna sín, að drepa og drepa. Ef að þessum mönnum liði vtl, ef að þeir væru ekki æstir af þessu ó- lAni sínu, ef að heimilislif þeirra væri friðsamt og ánægt, þá mundi engum þeirra koma lil hugar að fremja þessi verk, sem ekki einungís eru þeim held- ur öllu mannfélaginu til svívirðingar. "í leysingu." Eftir Guðmund Friðjónsson. III. Eg veit að E. H. er háður. En hann er ekki svo háður, að hann þurfi að slá þvf föstu, að ég hafi ekki hugmynd um eftirmæli Bjarna Thor- arensen eða Eddukvæðin, sem orkt eru andir lausum háttum. Þessu veldur að eins löngun hans til þess, að spyrða mig upp og gera úr mér þorsk & móti ísu. Hann segir að ég hafi fyrirdæmt alt sem ekki er orkt undir föstum háttum. Hvar og hve- nær ? herra minn ! Eg hefi að eins sagt, að "háttur og hljómur verði að fylgjast að" til þess kröfam listarinnar, þeg- rkt er, og aumi kerlingarsvipur- i að konia á braglistina okk- i verði lagt fyrir óðal, þ. e. - niður. .Með þcssu erekki i ekki er orkt und- nn. ð lítur oft svo út, scm "lærðu" tirnir þykist hafa þess, fyrir okkur "ólærðu" imuira, það som við segjum, og það alt vitleysu og vanþekk- sem ekki cr samkvæmt þeirra nn. þetta yfirmark mentunarinnar? n ísafoldar þarf þ<5 ekkiað 'r uppfyrir allar hæðirþeg- .cikulleikann er að ræða, og heldur þarf iiún að leggja mig -rir það sem ég heíi lagt til ar deilu, sem háð hefir veriðum iarskrármálið s. 1. missiri. Þvi framkoma hennar er athuguð máli, verður það augljóst hverj- mí, að hún mælir eindregið því í dag, sem hún taldi fanýtt í g svo aftur hið gagnstæða. ; af hverju kemur þetta ? tð getur komið af tvennu : ann- ¦ irt því, að ritstjórnin talar móti vitund í eitt skiftið, eða þa að iiefir talað mannalega um þau g atriði, sem liún ber ekki fult á, og er hvort um sig fullíllt af jíirnum leiðtogum þjóðarinnar. Hvaða ástæða er svo til þess að út- ' alþýðumami fyrir það, að hann ir á sama skerinu og leiðtogar rinnar ? IV. verð ég að lokum að minnast á ytinn, sem gerður er að Möðru- ikólanum út af því, að hann "framhleypnina" og "fitons- ílönskúnl Eg þykist nú haf'a fært rök að því, að framhleypni, flónska og fleiri ó- kindur þrífist undir fleiri merkjum en real-titlinum frá Möðruvöllum. Eg þykist hafa drcpið á, að þær séu líka til hjá dilkum og undanvilling- um háskólans. Það getur orðið vafamal, hvort ég haii gcrt .Möðruvallaskóla ósæmd með þeirri grein, sem Einar nefnir, og gæti ég hrundið þeirri aðdróttun E. II. með vottorði manns, sem er honum engu síður bær til að dæma hlutdrægnislaust í þessu máli. En þó svo hefði verið—hvað sannaðiþað? Dettur t. d. nokkrum heilvita manni í hng að scgja, að þessi og þessi þjóf- urinn hjóti að vera frá latínuskólan- um, þó einhver ncmandi hans hafi, ef til vill, verið grunaður um þjófn- að eða staðinn að lionum ? Ég get ekki séð eða viðurkent, að Míiðruvellingar hafi gert mikinn op- inberan híivaða hér í landi, þegar einir 3—þrír menn, af líklega nálægt 200 íitskrifaðra nemenda skólans, eru undan skildir. Jóhannes Þor- kelsson, ég og Jón þessi Stefánsson eru þeir einu sem lítilsbáttar hafa raskað þeirri grafarró, sem hinar ærugjörnu sveínpurkur vilja með engu móti að só rofin. Þetta er alt og snmt! Á móti þessum þremur má nefna aðra þrjá Möðruvellinga, sem eru víst að góðu kunnir og spektinni einni saman: Ögmundur Sigurðsson Hjarni Jónsson og PAll Jónsson, enn- fremur Hjalmar Sigurðsson og Hann- es Biöndal. Sumir þessir menn hafa verið innundir brekáni ísafoldar og eru það góð meðmæli og ólýginn, þegjandi vottur um auðsveipni og lítillæti. Það er því ástæðulaust að bregða jroðruvellingum yfirleitt um fram- hlcypni. Þeir eru fiestir eítirlætis- lausir menn, menn, sem vinna alla vinnu, sem íyrir kemur og hreykja sór ekki lifandi vitund upp fyrir gangstíg almennings. En hinsvegar eru þeir engir kongs- leppar eð drottningarpeð með negld- ar "fætur úr marmara köldum." Þeir mæna engum vonaraugum til sætra náðarbrauða og hafa því enga knýj- andi matar-ástæðu til þess að þegja um þau mál, sem þeim er ant um að hreifa, eða rita um mál, sem þeir vildu helst lx>gja um. Þetta cr önnur aðal-orsökin til þcss að Möðruvellingar haf tund- um nokkuð hátt í sætin. Ilin orsök- in er sft að skól'inn er ,iður af norðlendingum. En þeir eru ald- ir upp við harðari veðráttu cn aðrir landsmenn og hafa því ef til vill sterkari rödd. Jæja, nft fer óg að hætta. iíg nenni ekkiaðrita greinina upp aftur g ætla að E. II. koniist nú að meiningunni eins og hún er hór fram- sett, þótt hún gæti hinsvegar verið skipulegri. En einu skal ég þ''> við: Ilann getur þess þ?r sem hann úthrópar alþýðuna, að bændurní heldur en ekki malandasamir íi þing- inu. Þetta getur satt verið og rétt. En hann getur þess að engu, að einn æðsti embættismaðurinn f eíri deild lýsir því stundum yfir, að hanr beri ekkert skyn á mívlin, en hcldur svo ræður "uppá" 1—2 arkir um þetta, sem hann ber ekkert skj-n á!— Víða er pottur brotinn. Ótal pottbrotin eru slík og eitt er þarna í Reykjavfk. Klondike-bréf. DAWSON CITY, 12. ÁG. Herra ritstjóri Heimskringlu. Þar eð marga mun fj'-sa að frótta frá þessu oftr.efnda gulllaidi. þá ég yður ágrip af ferðasögu minni hing- að, sem þér megið birta í blaði j-ðar ef j'ður sj'nist. Er þá fyrst til að taka er við lent- um f Dj-ea 30. Marz. (Við vorum þrír landar í félagi, hinir tveir frá Utah). I Dyea er útgrj-nni mikið svo lending- arstaðurinn erhálfa þriðju mílu frá bæn- um og urðum \<Yi og fjöru land. Dj-ea var þá alllíflegur bær, en vitan- lega var allur starfi þar í þarfir ferða- manna, en þatfir þeirra eru margar. Þar voru greiðasölnhús niargvíslog. frá lélegum bj'rgjum til ágætra þríloftaðra bj'gginga. Þar var fjöldi manna með hesta, uxa og hunda til að flj-rja menn og flutning. 8njór var þa nýtekinn af láglendi svo vagna varð að brúka upp að fjallinu sem er 8 mílur á burt „g kostaði sá flutningur 75c. fyrir 100 pd. Næsta dag, 3. Apríl keyptam við flutn- ing á dóti okkar til "Sheep Camp," som er 3 mílur, og kostaði það 70c. fvrir 100 pd. Þar hefir myndast lítill bær með fáeinum húskofum, en tjöld voru þar í hundraðatalí, og menn svo þúsundum skifti. Þann dag var regn á láglendi en snjóhríð allmikil til fjalls, enda kom þa hið hræðilega slys fyrir (snjóflóðið), sem blöðin munu hafa gofið góða lýsing af. En ég verð að geta þess, að það var æði hroðalegt að líta hrej'fingu þorpsbúanna þann dag. Við komum þar kl. 3 e. h. og voru þá hópar manna í hundraðatali að ryðjast upp með graftól þangað er snjóflóðið var, en aðrir hópar komu á móti með lík hinna dauðu. Margir voru teknir út lifandi og talaði ég við einn þeirra, er sagðist hafa staðið uppréttur í snjódyngjunni, en var þó fet undir j-f- irborði skriðunnar þegar hann stansaði. Fj-rirboðið var að fara um veginn nokkra daga á meðan verið var að grafa í sundur snjóinn og leita hinna dauðu, enda var þá sjaldan gott fjallveður, oft- ast snjóbleita neðra, blindbilur til fjalls. svo menn máttu stundum snúa aftur frá að koma einum bagga upp á fjall. Við keyptum flutning a mestu af okkar dóti upp undir skarðsbrekkuna Þann 19. vorum við búnir að koma öll- um flutning okkar upp A skarðið og þann 24. var það alt komið til Lake Lindeman, en við Lake Bennett byggð- um við bát okkar, og biðum svo eftir að ís leysti. Þar var loftslag þurrara en hinumegin fjallsins, en frost þó ekki meira en svo, að aðeins fraus tvær næt- ur á vatni f tjaldinu, en til þess þarf ekki mikið frost, þar sem snjórinn er gólfið að því undanteknu. að maður þekur hann sma trjágreinum. er maður hefir höggið í "einhverjum skógi " Hjá Lake Bennett voru ekki neraa fAeinir bjAlkakofar, en þó töluverð borg að mannfjölda. AUir voru önnum kafnir f að ná sér efni og smfða bAta, en skógur er þar upprættur, sem nokkur veigur er í, og varla mögulegt að fá meira en 6 þuml. breitt borð. Borðviður var þar frA 25—35c. fetið. Þar varð allmikið þjark er bannað var með lögum að höggva við til bAtagerða, nema kej'pt væri sérstakt leyfi til þess, og varð þA mörgum að benda A ósamkvæmni í leyfi því er þeir höfðu Aður kej-pt (miners license), er áskildi manni leyfi til víðar- höggs. Þann 30. Apríl lögðum við af stað því þann dag leysti isinn alveg. 2. Júni LESID! Önnur hruga af hinum makalausu Swandown Blankcts nj'komið til vor — kos góð \< i—(þau vigta 7 pund).— Þau k ^inu, og við seljum þ»u að eins eina viku fj'rir 75c. $2.50 ia-agn, Komið og skoðið það s fum A boðstól- um. Það borgar sig fj-rir ykkur, Gíbson Camet Store, 574 Maiw Str. komum við til Lake Tagis ; er þar lög- reglumannastöð, og þurfti þar að gogn- umganga einn hreinsunareld stjórnar- innar, nfl. að rannsaka hvort tollurinn væri borgaður og f ór mjög orð af því að þeim er við það fengust yrði fongsamt með skildinga hjá ferðamönnum, þvf svo mílnro skifti af margfaldti bátaröð lá A fljótinu, en allir vildu sem fyrst kumast til hins fj'rirheitna landsins til að moka upp gullinu og horfðu þvf ekki í að "bera fé í dóminn" til þessaðs'.i sem fj-rst. Eftir 20 klukkutfma dvöl vorum við ferðhúnir þaðan. Þann 4. komum við til "White Horse Rapids." TJm þann foss eru detldar skoðanir. Sumir segja þar hættulaust að fara yfir* með bAta s' r eru A gagnstæðri skoðun ; en eitt er víst, að margir bát- ar, stórir og smAir bátar fórust þar, hlaðnir vörum upp A. mörg þúsund doll- ara. Flesttr lótu hina smærri báta fara mannlausa niður fossinn : þaitnig létum við lítir.n bát er ég átti í félagi við Þjóð- vorja er slóst í samför með okkur, fara hlaðinn niður fossinn með sloðum o. fl. Við bj-gðum þennan bát við Lake Bon- . köiluðum hai Leifur kom ii, ej'ri hinumegin við fljótið. 7 Júní fór- um við þaðan, I>4 ma gota oins staðar um 80 mílur frá Lako Labarge ; þar er fljótið afar stórstetm it flestum glej'mst að vara við því; þar brotnuðu margir bAtar. En eftir að Teslinfijót fellur saman við það er því lokið. Það er mikið fljót með joknllit. Þann 12. fórum við yfir "Five Finger Rapids," er þar ekki mjög mikil hætta yfir ad fara. Um þetta leyti urðum við fyrst varir við flugurnar, sem Asóttu okkur er vð höfðum náttstað; þær Areita mann ekki mikið úti A fljótinu. Þann 14. komum við að mj-itni Stewart fljóts- ins og skildi þá með okkur löndum, þvl þA fór ég með þjóðverjanum upp Stew- art fljótið, en með því að litið varð A- gengt með gullfuid, þA snerum við aft- ur eftir 80 milna ferð upp eftir fljótinu, og héldnm til Dawson Citj'. Kl. 2 að morgni hins 23 Júl! komum við tilþess- arar heimsfrægu gullt orgar, og var þá hér alt A ferð og tíugi sem um hAdag væri. AUir vita að sumir Dawsonbúar hafa þau hlunnindi hjA 'stjórninni, að mega draga sína meðbræður niður í saurrennur mannlograr eymdar, bara ef eigandi glæpavorkstæðisins borgar dálítið fj-rir það. og þetar þess er gætt að þetta A sér stað undir verndarvæng stjórnarinnar, þA er engin hætta A að ekki sé alt í góðri reglu. F.g hefi rej-nt að telja vínsöluhúsin hér. en ætíð mist töluna ; í gærkveldi fór ég að reyna að telja hvað af þeim hoföi flest spilaborð, og fann að þau höfðu flest fra 8—10, af ýmsum tegundum. Dawson bær ligeur í nokkurs kon- ar hvammi við Yukonfljótið og þó tal- inn sé hér langur sólargangur A surnr- um, þA kemur sól nú okki upp fyr en. kl. 7 að morgni. Það er hAr hóll þeim megin en dAlítið undirlendi neðan við sem er eitt forarfen, en sem væri lítil- ræði eitt að þurka upp me.ð litlum þver- skurðum. Jafnvel aðal stræti bæj'arins, sem liggur fram með ánni, er auðugt af forarpollum og trjAstofnum. Klondike River rennur hér i gogn um bæinn og er það að mestu leyti hreint og tært vatn. Verðlag á vörum er hér margyíslegt I fyrravetur urðu flestar matartegund- irll—Sl.50 pundið. Þó bar út af því með j>mislegt ; t. d. urðu egg $25 tj'lftin og naglar urðu $7 pundið. En siðnn fólkið kom inn í vor varð alt ódýrara. Hænsni voru flutt hingað A gufubAtun- um nm daginn og kostuðu St'2 50 hvort og fj-rsta eggið, er þau verptu, var selt fj'rir S10. Hej- er hér æfinlega dýrt, um $20 hundrað pundin. Fréttablcð koma hingað frA umheiminum og seljast fyrir $1 eintakið. Póstsendingar ganga hér svo óreglulega, að slíkt oru vand- ræði; afgreiðslan hér er svo skammar- lega seinlAt. að menn mega oft bíða eft- ír bréfum sínum viku og lengur. íslendinga varð ég var frA Winni- peg, 5 að tölu. Þeir eru víst úti í nAm- nm nú. Eg fer þangað eftir 3 daga til að vinna A námalóð. Christian Sveinsson. Frá Helena, Montana,

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.