Heimskringla - 23.02.1905, Blaðsíða 2

Heimskringla - 23.02.1905, Blaðsíða 2
HEIMSKRINGLA 2:?. FEBRÚAR 1905 W^*>^*^*^^i**^^**^*<****+**^^*^^*^^^^^^* ? Heimskringia PUBLISHED BY The Heimskriagla News & Publish- iog Compaay Ver9 blaísins ( Ciaada og Bandar. $2.00 um árið (fyrir fram borgaO). Sent til Islands (fyrir fram borgaö af kaupenduin blaosins hér) $1.50. Peningar sendist í P. O. Money Or- der, Reeistered Letter eoa Express Money Órder. Bankaárísanir á aora banka en í Winnipeér aö eins teknar með afföllum. B. L. BALDWINSON, Editor & Mauager Office: 727 Sherbrooke Street, Winoipeg P. O. BOX 116. Til átthaganna. berg hafa hvort í sfnu lagi boðið að kosta heim til íslands fj'ðlskyld- ur, sem fslenzku blöðin kváðu hafa ritað heim til ættlandsins ósk sfna, að mega losast úr þeim kvalastað, er tallinn var að vera hér vestra. En þegar þessi framangreindu vest- anblöð auglýstu eftir þessu fólki og báðu það að gefa sig fram til að þiggj'a fría ferð til Islands, þá var steinhijóð, enginn gaf sig fram til að þigsrj'a boðið, og s/ndi það Ijóslega, að annaðhvort hafði fólkið ritað heim þvert um huga sinn, eða f>vf hafði snúist hugur eftir að Islandsbréfin voru rituð, — eða í þriðja lagi, að bréfin hafi fölsuð verið. Og er sfðasta tilgátan ekki '. að eins lang-líklegust, heldur svo gott sem sönnuð. eftir fregnum er oss bárust úr Reykjav/k um þetta mál. Enda birtust bréf þessi í hlaðinu "Þjóðólfi", og þarf f>á ekki Það mál hefir vaknað og er ofar- að efa af hverjum toga þau hafa Jega á dagskrá sumra blaða & ís- spunnin verið. landi, að æskilegt væri að fá fólk héðan að vestan til að flytja til ís- lands og setjast Þar að. Tvær eru aðalstefnur máls þessa, og tveir; Annars mun nú óhætt að ætla, að "Vestri" viti af alls engu fólki hér vestra, sem vill komast heim til að setjast þar að, og að þessi flokkar Islendinga, sem vakir fyrir „ . .... , , _ . , ,, . tyrirslattur blaðsins sé í þeim eina blöðunum að helzt væru fáanlegir til heimferðar. Blaðið "Vestri" t. d. kveðst með vissu vita af mörgu fólki meðal íslendinga f Ameríku, sem gjarnan vildi hverfa heim aft- ur tilgangi gerðar, að villa sj'ónir fyrir almenningi á Islandi, ef með þvf mætti ske, að hægt væri að ein- hverj'u ¦Téyti að draga úr vesturfara hug manna par. Þess ber að gæta, ef Það hefði efni til þess, ogi _ . . . ... „ „ að et einhverjir kynnu að finnast ræður blaðið landstjórninni til að , . . „. _ . , . nér vestra, sem hægt yrði að lokka verja fé úr landssjóði, til þess að ... ^ . . _,«.-. tu Islands með landssjóðsstyrk, hj'álpa þessu fólki heim aftur. ., . ., ... Þ& mundu það verða peir einir, Hin hugsjónin, eða hlið málsins, j sem ekki mundu líklegir til neinna erfluttí tfmaritinu "Hlfn". Það yerulegra þjóðþrifa hvorki hér né blað vill láta stjórn landsins starfa heima. að því, "að fá góða fslenzka menn , , , „ ... , En hugsun sú, sem "Hlfn" lætur og bændur vestan um hat, til þess „ , t i t i j » i j f ljósi, að fá góða menn og bændur að kenna Islands bændum að bua 1 , , ..... _ . . , ,,,, . héðan að vestan til þess að flytja vel á ættjorð sinni með fátt vinnu-, r , J ' .... „ heim aftur, til að kenna Islending- : um þar að lifa, hefir f ser heilmikið Báðar þessar hugniyndir hafa bæði af viti og sanngirni og sannri mikið til sfns ágætis. Það er f föðurlandsást. Þar hyggj'um vér fyrsta lagi mannúðleg hugsun, að s að sé verkefni fyrir stjórnina, ef vilja láta styrkja þá til Islandsferð- hún telur sér skylt að afla bændum ar, sem ekki geia unnið sér svo sínum þeirrar þekkingar í bánaði, brauð hér vestra, að þeir fái unað sem bezt mætti þar að notum koma. hér hag sfnum. Sllku fólki mundi Þessi hugmynd er að þvf leyti ný, ljúft að þiggja hjálp af landssj'óði að hún hefir algerlega hausavfxl & landssjóðs, til þess að ofrægja | minning mun lifa svo lengi sem ar. Vér skoðum yður hér í kveld Amerlku. Þvf það þarf enginn að heimurinn stendur og íslendingar sem ímynd fornrar íslenzkrar efa, að sá Vestur-íslendingur, sem eru ^endingar. hreysti og drengskapar; fyrirmynd Eitt þusund og fimmtán ár erísannrar vináttu, fóstbræðralags og langur' tfmi, og mikil umbreyting ^agsskapar. Vér göfgnm sögu er nú orðin á öllu, frá þvf sem átti! yðar °S landsins, sem þér tókuð sér stað f landnftmstfð, eða þegar yður bólfestu f fyrir 1000 árum. að inna af hendi þetta göfuga ætl- y,r við raugn og rign voruð óðais.'< Oss finst dugur og hreysti fornald- unarverk, mundi finna það skyldujherra 1 Kristnesi við Eyjafjörð.' arinnar umfaðmi oss á þessukveldi. það embætti tæki að sér, og gerði sér sérstaka ferð á hendur heim til Islands og festi ból sitt þar, til þess BÍna, að vinna fyrir laununum, og má þá ganga að því vfsu, að maður þessi mundi þá heldur halla & kosti lands þessa og annaðhvort mikla. ókostina, að svo miklu leyti, sem hér eru nokkrir ókostir, eða að dylj'a kostina, að svo miklu leyti, sem verða mætti. I reyndinni mundi staða þessa manns verða sú, að hann yrði bæði óbeinlfnis og beinlfnis, að "lasta þetta land." Til þess að hlynna sem mjúklegast að máli þessu, lætur ritstj'óri "Hlfn- ar" þess getið, að þó hann mundi tæpast taka þessu embætti, þá geti Vart mun yður hafa grunað það á I °S Það eruð þér, gamli fslenzki þeim dfigum, að þér munduð eiga. He,Rl magri, sem hafið vakið þessa eftir að flytj'a til Amerfku, og halda tilfinningu hjá oss. Lengi lifi íier arleca "Þorrablót" með löndum na£n yðar °S mlnning á meðal vor. yðar. Yður hefir þó máske hug- kvæmst, að umbreyting mundi geta átt S('r stað, en að hún yrði eins mikil eins og sagan sýnir oss, Megi saga yðar, nafn og minnmfj verða oss sú framfarahvöt, sem kenni oss að breyta svo og starfa að nafn vort verði ódauðlegt, og það mun yður varla hafa dreymt minnin8 ^or, sem landnámsmanna um, því síður, að þer hafið séð það hér f Ameríku, alveg ógleymanleg, fyrir fram. En svona gengur það nú í heim- inum. "Alt á skylt við umbreyt- ing" og "lífið er eilff boðabönd." Lítum til landins, sem þérnumd- uð; lftum til þjóðarinnar. Er það lengst og langt fram f ókomnar aldir. Einn af gestunum. Hverjir eru óvinir kristindómsins? ekki mikil umbreyting, sem orðin hann bent á hæfa menn hér vestra,' er á öllu? Eg get varla skilið, að til þess að reka þessa köllun þariþer þekkið ísland fyrir að vera heima. | sama landið, sem það var, og þá er gerðu vart við sig f huga mínum þjóðin. Alt er umbreytt, næstum við að hlusta á æðstupresta og Vér telj'um nú mjög svo óvfst, að óþekkjanlegt. Lögin hafa breytzt, ] öldunga kirkjufélaRsins á trúmila- Þessar og þvílíkar spurningar stj'órn landsins muni svo saurga sjálfsvirðing sfna, að hún sinni þessari uppástungu herra St. B. Jónssomr að nokkru leyti. En hinsvegar verður þvf ekki neitað, að þegar slfkar skoðanir birtast f opinberum tfmaritum, þá er ástæða til að ætla, að þær séu búnar-að fá nokkurt bolmagn f hugum fj'ölda einstaklinga þjóðarinnar. Véi telj'um áreiðanlegt, að með tfmanum verði nokkrir myndar- legir Vestur-Islendingar til þess, að flytj'a heim til Islands, svo flj'dtt, sem þeir hafa aflað þeirra efna og þekkingar, að þeir finni sig færa til þess, að verða föðurlandi sfnu að einhverju verulegu gagni, og það eru að vorri hyggj'u þeir einu menn, sem Island ætti að leggj'a rækt við að snéri heim til átthaganna gömlu. Það eru ekki svo fáir efnismenn hér, sem iðulega láta þá löngun sfna f lj'ósi, að þeir gætu orðið Islandi að liði, en hafa enn þá ekki náð þeim efnum eða þekkingu, sem þeir telj'a nauðsynlega, til þess að geta komið þessum vilja sínum í framkvæmd. Af tvennum fistæðum finn ég mig knúðan til að tala nokkur orð til hinna miklu manna. Islands, til þess að geta komist því fyrirkomulagi, sem þar hefir En þetta lagast með tfmanum, þótt heim á æskustöðvarnar, þar sem i viðgengist að undanförnu, Fram fæðingarhreppar þeírra mundu að þessum tfma heflr landssj'óður keppast um að útbreiða sfna mjúku borgað eða styrkt landsmenn til að vér biðj'um ekki, þvf það er áreið. anlegt, að Vestur-Islendingar hafa hlýrri hug til Islands og þj'óðar móðurarma móti vestur-fslenzku ferðast utanlands til að læra land- (sinnar þar, heldur en Austur-fs- þrotaflökunum og ala þá í alsnægt- búnað af erlendum kennurum, en um og unaði Iffsins, og vfst er um hugmynd St. B. Jónsssnar er að það, að illa breytir fslenzka stjórn- flytja kennarana heim til lands- in, ef hun sinnir máli þessu að manna og kenna þeim heima hj'á engu leyti, þar sem um svo mikið þeim sjalfum. Þetta verður bænd- happ er að tefla fyrir ættjörðina á um þægilegra og landssjóði drjúg- eina hlið og um svo mikinn fj'ölda um ódýrara, en gamla aðferðin hefir fólk er að ræða 4 hina hlið, sem' verið. 'Vestri" veit með vissu að hér býr „ . „ . . . , bjii svo hetir annari nýrri hug- við svo bag kjör, að það vildi fegið: ^. ^ ^^ f „^,, ^ komast aftur til Islands, ef það að 4 . , hun er su, að stjórn Islands fái eins ætti þess nokkurn kost, . , T' , ,. , .„ hæfan Islending heðan að vestan Það er sannast sagt, að hrepp- til þess að setj'ast að á Islandi og arnir íslenzku hafi á liðnum árum vinna að þvf, að halda fólkinu lagt svo af mörkum við Amerfku, kyrru heima, með þvf að lýsa svo með dmagrtsendingum hingað vest- Amerfku, að vesturferða hugurian ur, að þeir ættu að finna hvöt hjá hverfi. Ekki er það beint út sagt, sér til þess að fylla nú með fólki að maður þessi eigi að launast af héðan að vestan í skörð þau, er landssj'óbi til þess að lasta landið urðu við fyrri ára sendingar þeirra (Amerfku), enóbeinlfnis liggur það hingað vestur. í orðum ritsins. Þau einu vandkvæði, sem hugs- Nú hafa lagaákvæði gegn því að anlega geta á þessu verið eru þau, lasta landið (ísland) verið samþykt að finna það fölk hér vestra, sem ( á Islandi fyrir nokkrum árum, og svo er sett efnalega, að það yrði | erum vér sfst að þvf að finna, en fáanlegt til að nota þetta "heim- ekki verður þeirri hugmynd varist, boð," ef það yrði gert. Því að enn að það sé nokkuð hjákátlegt, að hefir enginn, oss vitanlega, látið gera það að glæp á Islandi, að lýsa þess getið, af öUum þeim fjölda, þvf landi svo, að sú lýsing þoli ekki sem hingað hefir flutt, að þeir ósk- samanburð við lýsingu á kostum uðu að komast heim aftur á hrepp- \ annara landa, sem að allra vitund, ana sfna, eða jafnvel að þiggja frýa { er til þekkja, hafa mikla yfirburði ferð til föðurlandsins, þegar það fram yfir Island, og hversu sannur boð hefir verið bundið þvf skilyrði,{ ogréttmætur, sem sá samanburður að fólkið dveldi á íslandi framveg- kann að vera. En hafa þó það á is. Þetta hefir verið reynt, með tilfinningunni, að rétt sé að stofna þvf að bæði Heimskringla og Lög-' sérstakt "lasts" embætti & kostnað lendingar telj'a sér trú um að sé eða að þeir bera til vor hér vestra. Hitt er og vfst, að íslandsstj'órn kann að geta flýtt fyrir því, að á- form þessara Vestur-íslendinga komist í fremkvæmd. En það verður ekki gert með þvf, að stofna serstakt embætti til að lasta Amerfku. tríiin hefir breytzt, allir siðirmanna fundum þeirra, að kveldi hins 13 og háttalag hefir breytzt. ísland 0{r 14. þessa mánaðar. er nú ekki lengur lýðveldi, hið fyrsta lýðveldi, scm til var í heim- inum. Það er nú komið undir Danastj6rn, og hefir verið það, eins og yður mun kunnugt, í mffrg Fyrri ástæðan er, að það er ekki hundruð £.r, og hamingjan ein veit,' ennþá búið að gera mér skiljanlegt, hvort það nær nokkurn tíma sínu að bezta ráðið sé að þegja og setj- forna frelsi og frægð. íslendingar ast niður f hægindastól með góðlót eru samt auðvitað íslendingar, eins | legu brosi, ef að manni og vinum ogþérsjáið á ýmsu hAttalagi vorul manns og því málefni, cem maður hér í kvöld, en þeir eru samt ekki ann framþróunar, er misboðið, gert sí)mu mennirnir, sem þeir voru á 1 rangt til. landnámsdÖKum yðar. Þeir hafa: Hin önnur ástæðan er 8U> a8 ég breytzt mikið sumt af þeirri breyt-; álft &ð prestarniri mikiimennin) ingu er sjíílfsagt til sumt er aftur verra. batnaðar, en | sem eru svo sanngj'arnir og algóðum , guði svo þóknanlegir, tali 4 móti Um þessa breytingu þfóðar vorr- i be*" vitund (með öðrum orðum: á ar þýðiross lftið að tala; húner móti góðri samvizku), þegar þeir að sjálfsögðu mikið eðlileg. Ég í halda þvf fram, að allir þeir sem drep svona á þetta í fáum orðum, | standa á móti sumum hinum hé- rétt til þess að vekja athygli yðar &! gómlegustu kenningum í hinni svo Avarp til Helga magra (Flutt á Porrablótinu 15. febr. 1903) þessu, þvf tfminn Ieyfirenga óþarfa mælgi í kveld. Samt get éfc ekki hjá mér leitt, að benda yður sér- staklega á eina stóra breytingu sem átt hefir sér stað hjá þjóð vorri, en hófst þó ekki fyrri en á síðari hluta hinnar 19. aldar, en það er vestur- heims-flutningur vor. Hvernig annars líst yður á þá tilbreytingu? S/nist yður ekki að hún hafa verið og sé góð. Eruð þér ekki til með að samsinna það með mér að Vest- uráífu flutningur Islendinga sfðast- liðin 30 ár, sé það lang-merkileg- asta og heillaríkasta, sem komið hefir fyrir f sögu þjóðar vorrar, sfð- an þér kyntust henni fyrst? Lfst yður ekki vel á Amerfkn ? Er það ekki satt, að hún sé "land hins þróttarmikla og nýja," "vonarland hins unga sterka manns"? Getið þér sagt oss frá nokkru, sem að meira hefði aukið frægð vora og frama, vöxt og viðgang, en Ame- rfkuferðir? Gjörið þér svo vel, að lfta yfir hópinn, sem hérna er sam- ankominn f kveld; er hann ekki fallegur og frj'ftlslegur? Haldið þér að gamla landið, eins og það er nö, mundi hafa breytt við oss eins og þessi nýj'a fóstra vor hefir gert Sitj'ið heilir, herra! Nú hafa liðið margir sólbjartir dagar og skuggafullar nætur síðan þér námuð Eyjafjörð, skáldanna "yndislega Eyjafjörð", árið 890,— Eitt þúsund og fimtán ár eru nú liðin sfðan og er það langur tfmi. En hvort málshátturinn: "Ekki finst langt þá liðið er," getur heim- færst til yðar, vitum vér ekki, en þó er það engan vegin ólfkleg tilgáta, að þér hafið veitt tfmanum eftirtekt og að þvr í iiliu falli væruð til með að taka undir með skáldinu og segja við oss hér í kvöld: "Alt á skylt við umbreyting," og benda oss um leið til sögunnar, frá þeim degi, sem þér lituð Island fyrst, og sfðan alla leið niður á vora daga. Já, vör könnustum við sögu feðra vorra og Landnámu. Oss er nafn yðar og ætt kunn, og manndóms andi og minning yðar hefir einlægt lifað í hjðrtum Islands sona og dætra, síðan fyrst að sagan getur yðar f Kristnesi; nafn yðar og nefndu lútersku, að allir þeir séu óvinir kristninnar. Sökum þess,að ég hefi nýlega látið það opinber- lega í lj'ósi, að ég mundi fremur fylgja únítarismus heldur en hinni lútersku trú, eins og hún er hér kend, — þá ætla ég að taka það fram, að ég er engu minni vinur kristninnar eftir en áður, og þannig álít ég alla, sem trúa og breyta eftir únitariskum trúarlærdómum. Þvf si sem er óvinur kristindómsins, hann hl/tur að vera óvinur trúar- lærdóma únftara. 011 þessi ár, sem ég hefi verið hér í landi, hefi ég staðið utan við söfn uði. Ég var þeirrar skoðunar fyrst eftir að ég kom frá íslandi, að það gæti ekki liðið á löngu þar til prest- ar kirkj'ufélagsins sæu þann kostinn vænstan, að minka sínar bðksafs- pintingar í hinni fornu mynd. Eg gekk j'afnvel svo langt að halda því fram (þar sem ég fann mesta óánægj'u yfir framkomu lútersku prestanna), að þetta færi að breytast til batnaðar. En ég finn, að þar hefi ég farið villur veg- ar. Prestarnir brúka sömu aðferð- ina núna og æðstu prestarnir höfðu ogmungeraf framtfðinni? Finst!á döKum Kriats- Þeir reyna með yður það nokkurt efamál, að vestur-j öIlu móti að deyfa silarsj'ón fólks- heims flutningur vor sé reglulegt jins' alve^ gagnstætt þeirri aðferð, þjóðarlán, lán og gæfa, sem bæði! semKnstnr viðhafði; hann kendi Vestur og Austur Islendingar geta stært sig af, og merkasti við- burðurinn í sögu þjóðar vorrar? fólkinu með þungskildum dæmi- sögum með þannig löguðu fyrir- komulagi, að það var til að auðga og fegra hugmyndarfki fólksins og Ég veit að þer fallist á þetta, ég kenna því að þekkja guð f dýrðlegri sé það á ánægjubrosinu, sem leikur j myn^ heldur en hægt er vfðast að um varir yðar og andlit í kveld. | þekkja hann f gegn um gamlatesta- Þér hefðuð óefað hvatt Ianda yðar! mentið. Hann var ekki alt af að til að flytja til Amerfku, ef Þér;brjóta heilann um, hvemig hægt hefðuð vitað, að hún var til, þegar. væri að fá fólkið til að byggj'a sem þér voruð í broddi lffsins, og sjalf-j hæzt musteri eða fá iðggildandi sagt farið hingað fyrri, og verið nú j reglugerð, sem þvingaði fólkið tij viðurkendur á meðal vor semHelgi að borga vissa upphæð tilprestaog frændi, "uncle Helgi", ekki sfður en "uncle Sam" Bandaríkjamanna. Samsæti (Þorrablót) það, sem þér hafið boðið oss til, og vér sitj'um h('r f kveld, bendir oss á forna rausn yðar og risn. Það m& heimfæra það til yðar, "að lengi er eftir lag hjá þeim, sem listir kunnu til forna." 088, þó yngri séum, líst vel á yður f öndveginu yðar, og vér óskum yður af heilum hug, til kirkna. Hann hefir treyst prestun um til að sjá um þann hluta guð- fræðinnar. *Það er annars eftirtekta- vert, og j'afnfraint dásamlegt, hvað Kristur kendi oft frá sfnu eigin brj'ósti, en ekki gamlar þulur frá tímum gamlatestamentisins. Niðurstaðan verður sú, eftir því sem maður reynir að skílja betur verk Krists, eftir því finnur maður það betur, hvað stefna hans og langrar og ógleymanlegrar framtfð ' kenningar eru ólfkar kenningum og stefnu flestra nútfðarpresta lútersku kirkj'unnar. Hvað eru þá þessir prestar? Eru ekki margir af þeim óvinir kenninga Krists? Eru þeir ekki margir hverj'ir Ifkir æðstu prestunum og foringium fólksins á Krists dögum? Láta þeir ekki krossfesta marga fagra, göfuga og góða hugsjón, ymist gera það sjálfir I eða hafa aðra til að gera það ? Og S svo mikið er víst, að ekki fylgja þeir skoðunum Líiters f þeim efn- I um. Hinn frægi prestur og menta- vinur Kristofer Janson segir meðal I annars: "Þó að Lúter gerði enga breyt- ingu við þáverandi skoðun á þrenn- ingarlærdóminum, var hann samt svo reiður við þennan stað, að hann l fyrst og fremst slepti honum úr biblíuþýðing sinni og lýsti þvf næst alla í bann, sem dirfðust að taka hana upp aftur. Samt sem áður smeygðu lúterskir guðfræðingar honum inn aftur 24 árum eftir danða Líiters." Af þvf það var ásetningur minn, I þegar ég byrjaði á þessum lfnum, I að vera fáorður, þá ætla ég ekki að j taka upp fleira eftir hinn fjölfrðða ! hófund Kristofer Janson. En ef ég af einhverj'um ástæðum gerði síðar tilraun til að sýna fram á, hverjir eru óvinir hins sanna krist- indóms og hinna réttu og upphaf- : legu kenninga Lúters, þá hefði ég kannske hliðsjón af verkum hans ! og þeirra manna, sem s^na það f : verkinu, að þeir vilja fylgja hinni kennimannlegu aðferð Krísts, og þeirra manna, sem vilja hagnýta sér réttilega verk hins mikla og frum- | lega höfundar (Lúters). En ekki hinna, sem vilja hlaða í kringum í sig ókleyfum garði af tómum kredd- j um páfadómsins. Nei, tökum held- j ur undir með skáldinu okkar, sem segir : "Þarna stendur þö mfn kyrkj'a, þö sem fyrri leiddir mig; viljurðu enn mig vernda og styrkj'a verður þú að bæta þig. Burt með karar kristindóm, kredduvald og páfa í Róm! Burt með trú í tj'óðurhafti! Trúin býr f dáð og krafti. Trúðu frjáls á guð hins góða, guð er inst í þinni sál; guð er lff og lyfting þjóða; lærðu drottins Hávam&l Hugsa mest um hver þú ert, hræsnislaus og sannur vert. Rístu svo og rektu á,flótta rökkurvofur þrældómsótta." Fáein orð meira: Eg vildi mælast til við alla, sem unna sannleikanum, einkumogsér- ílagi tala ég til þeirra frjálshugs- andi manna, sem hlustuðu á trú- málafundi prestanna, ég vildi mæl- ast til, segi ég, að þeir vildu kynna sér hvort ímftarismus í sinni réttu mynd er óvinur kristindómsins. Eg skal taka það fram, að mín skoðun er, að sumir þeirra manna, sem telja sig tilheyra únftariskum félagsskap hér t Winnipeg, séu heldur til að fæla menn frá þvf mál- efni, en laða menn að því. Þess vegna er um að gera, að kynna sér málefnið sj'álft, en ekki að hlaupa ef'tir þvf, sem hinn eða þessi segir. Jafnvel getur verið valt að treysta þvf, sem hinir útvöldu þiónar segja hvað þvf málefni við vfkur, og ef séra F. J. Bergmann eða einhver annar vildi sannfæra mig um, að 6g fari þar með rangt m&l, þ& mundi það stórlega gleðj'a mig. Þoss er vert að geta, að það kom eitt atriði fram á öðrum þessum trúmálafundi, sem er þess vert, að þvf sé haldið k lofti Forseti kirkjufélagsins lýsti þvf yfir, að það ættu engir að ganga inn f lúterska söfnuði, sem findist að einhverju leyti þeir ekki geta fylgt þeirri kenningu. Hann (for- setinn) gekk jafnvel svo langt að segja, að þeir menn ættu ekki að fá inngöngu f sufnuðína. Þetta er at- riði, sem hefir mjög miklaþýðingu, að minna og hvetja fólkið til nð hugsa um. Hversu oft heyrir mað- ur ekki fólkið koma út úr kirkjun- um og bannsyngja allar trúarbragða kenningar, að eins fyrir fá atriði, sem það fellir sig ekki við? Það væri sannarlega óskandi, al

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.