Heimskringla - 21.09.1905, Blaðsíða 2

Heimskringla - 21.09.1905, Blaðsíða 2
í HEIMSKRINGLA 21. SEPTEMBER 1905. / *-%**»^#*-^^-»m~-»^^-^~i-' '1-n.nn—ii~ii'~ir i**ii~ ~r*-"*-- \ Heimskringla PUBLISHED BY The HeimskrÍDgla News ing " VerO blaÖ3Íns 1 Canada o(c Bandar. $2.00 nm ário (fyrir fram borgao). Sent til Islands (fyrir fram borgaB af kaupendnm blaosina bér) $1.50. Peningar sendist I P. O. Money Or- der, Rejristered Letter e6a Express Money Örder. Bankaávfsanir & aöra banka en 1 Winnipeg a6 ein3 tekuar meo affollum. B. L. BALDWINSON, Editor & Manager Office: 727 Sherbrooke Street, Winnipeg P. O.BOX 116. 'Phone 3512, land was promised me by the Dom- sem sjálf hafa orðið að greiða mfit- inion Government, — eða hverjar! ur til verkstjóra bæjarins til þess, aðrar ástæður, sem landneminn | að komast að atvinnu, hafa komið kann aS hafa haft fyrir landtök- unni.") Þetta dæmi s/nir, að allar nauð fram og boðist til að staðfesta fram burð sinn með eiði fyrir rétti. Og nú sfðast þ 8. Þ.m. hefir kaupmað- í »»~l^«~-**M*»-~W*S-»>-~^*^*^«~l«~-^«-^^«*^-^»-~^'»-~M**^^^^V/tJ / Avarp Til allra, þeirra í Gimli kjör- dæmi, sem búa á löndum, sem nú eru eða bráðlega kunna að verða eign fylk- isstjórnarinnar. Allmargir bændur vfðsvegar í Gimli kjördæminu senda daglega bréf til mín um að koma þvf til leiðar, að þeim verði veittur heim- ilis og eignaréttur á lðndum f>eim, sem þeir hafa tekið sér bólfestu á, en sem ýmist eru nfi Þegar, eða eru lfkleg til þess bráðlega, að verða eign fylkisstjórnarinnar. Þó undarlegt megi virðast, þá er það sameiginlegt með öllum þess- um brefum, að Þau gefa engar þær upplýsingar, sem nauðsynlegar eru til þe8s að mögulegt sé að starfa að þessum ahugamalum þeirra svo að gagni geti orðið. En par sem það yrði alt of um- fangsmikið verk, að rita hverjum þessara manna serstaklega, Þá hefi ég laltð nauðsynlegt, að ávarpa þá alla f einu opinberlega 1 Heims- kringlu, og vil ég mælast til þess, að hver beirra vildi skoða ávarp fetta, sem sérstaklega til hans ritað. Eg mælist því hérmeð til þess, að þeir, sem svo er ástatt fyrir eins og að framan er sagt, vildu hafa samtök til þess, í hinum ýmsu bygðarlögum innan kjördæmisins, að semja skrá yfir þá menn alla, sem bfia á fylkisstjórnarlöndum, eða yfir þá, sem Dominion stjórnin ekki vill eða telur sig geta gefið heimilisrétt á lðndum sem þeir búa á, — og senda þá skrá til mín ekki sfðar en um ný&r næstkomandi. Það er árfðandi, að menn taki ser tfma til að safna nöfnum allra þeirra á skra þessa, sem eiga að vera þar, og sjái jafnframt um það, að skráin sé svo ljós og upplýsandi, að við sé unandi. Á þessari skrá þarf að vera: 1, Nafn landnemans eða ftbfiand ans. 2. Formleg lýsing & landi þvf, er hann krefst að fá heimilis eða eignarrétt á (fjórðung section- ar, Townshipog Range). 'S. Mánuður og ár er hann settist að & landinu. 4. Verð umbóta, sem hann hefir gert á landinu (f byggingum og ræktun). ð. Astæður þær, sem hann hafði til þess að setjast. að á landinu. Allar Þessar uppl/singar er nauðsynlegt að s<5u skráðar mj'ðg ¦kilmerkilega og þurfa að vera á- reiðanlega sannar og lausar við allar oþarfa málalengingar. D æ m i : 'Kári Hj-iltason locat- ed on SW'4) Sec. 36, Twp. 22, R. 2 East, 4th of February 1901. Im provements value<l at STGö.OO. — Settled before survey (e ða : This synlegar upplýsingar má gefa f fám ur J- Midanek, að 668 Wellington orðum og þó fullnægjandi. EnlAve., gefið svolátandi skriflegan þar sem svo stendur á, að landnem- arnir hafa haft loforð Dominion stjórnarinnar fyrir löndum þeim, er þeir sitja á, þá er nauðsynlegt að senda þau bréf með skránni, og eins að geta þess, ef umboðsmenn fylkisstjórnarinnar hafi gefið von um, að menn fengju að halda þeim löndum, er þeir settust á, áður an mæling fór fram. Öllum þessum mönnum hefi ég von um að geta orðið að liði áður en langir tfmar líða. En þeim mönnum á hinn bóg- inn, sem eftir að löndin voru mæld íit, hafa bygt á þeim löndum, sem þeir þá vissu að voru eign fylkis- ins, eða mundu verða það, — get ég engu ákveðnu lofað, þó ég að sjálfsögðu leggi fram ftrustu krafta mína einnig f þeirra þagu. Þar sem svo kann að standa a, að að- eins einn maður f einu bygðarlagi situr á slíku fylkisstjórnarlandi, þá ætti hann að sameina sig mönnum úr öðru bygðarlagi og komast á skrána með þeim, eða að öðrum kosti senda upplýsingarnar beint til mín. Þó vil ég það miklu sfður, þvf það eykur erfiðið f starfi þessa máls að miklum mun. Það er sérlega áríðandi, að þeir menn, sem á að vinna fyrir, geri alt, sem í þeirra valdi stendnr, til að létta svo starf mitt f þessu efni, sem mest má verða. Það er ókleyft verk, að ætla sér að starfa að máli honum fer ekki minkandi, sem sumir hafa þó spáð, heldur þvert á sagt, orðið v æ n n merkir einsoft: frfður, tígulegur, gervilegur, föngu- mtfti. Og allar Ifkur eru þvf, að I legnr, duglegur, sterkur, og f þeirri rígur sá og sundurlyndi, sem átt; merkingu skildi ég það f kvæðinu eiginhandar framburð, sem prent- aður er f "Tribune" 9. þ. m.: "Hérmeð vinn ét; eið að þvf, "að ég hefi borgað yfir $300 til "5 eða b' bæjarverkstjóra, á sl. 2 "árum, sem þóknun fyrir at- "vinnu veitta landsmönnum mfn- "um. Verðið fyrir atvinnu veit- "ingu árið sem leið var $'•$ á "mann, en á þessu ári er það $5 "og $10. Auk þessara peninga "hefi ég einriíg varið hérumbil "$50 fyrir öl handa verkstj'órun- "um. Eg get komið með menn- "ina og sannanirnar til staðfest- "ingar þessum framburði mín- "um". Þvf er og haldið fram, að sum- ir mennirnir hafi á undanförnum árum dregið tvöfalt kaup frá bæn- um með þvf að koma fram undir tveimur mismunandi nöfnum. Annar kaupmaður hefir komið fram, sem ber það fram, að hann hafi í júní sl. borgað einum verk- stjóra $35.00 til þess að veita 7 mðnnum atvinnu. Hann segir ennfremur,að sumir þessara manna hafi unnið aðeins íáa daga og þi vierið reknir, en með þvf að múta verkstjóranum aftur hafi þeir á ný fengið vinnu. Enn annar kaupmaður hefir kom- ið fram með mjög alvarlegar kær- ur gegn nokkurum af verkstjórum bæjarins og nefnt nöfn þeirra full- um stöfum. En samt þegir bæjar- hefir sér stað honum viðvfkjandi sé meir og meir að hverfa. og er það sæmra, ekki sfzt þegar inn- lendir eru auðsælega að veita há- tíðahaldi hans meira og meira at- hygli. Mér virtist lfka nefndin skipuð mannvali miklu, svo við góðu var að búast. — Eg hefi lesið tvær greinar í Hkr. eftir B. Thor- arinsson (séra B. Þórarinsson ?), viðvfkjandi og í tilefni af Islend- ingadags-kvæðunum, og er honuml Upp í aðra nösina á Mænga. að flestu leyti samdóma. Það er j Eftir Jón Einamon, sannarlega ekki ofgert, að minna', -------_ mennáað gera meiri og sterkari' f Heimskringlu nr. 28 er dfr- kröfur til Þeirru, er yrkja, en al-1 mæt ritgerð eftir Magnús "___" ment er gert, og verulegt þarfaverk; skáldMarkússon (og kannske fleiri). hjá Þorsteini, þegar ég las það, enda liggur sö merkinginbeintvið, eftir efni kvæðisins, og ég fæ ekki betur séð en það sé góð fslenzka og alls ekki neitt barnaleg. Þessar athugasemdir eiga ekki að vera neinar "hnútur"; — vissara að taka það fram. Siffurður Magnúsxon. væri það, ef unt væri, að takmarka eitthvað dálftið þau <5kjör af lóleg- um skáldskap, eða réttara sagt, rfmi, sem prentað er, bœði hér og heima. Og þÖ ég álfti að B. Th. Greinarhrófið er stflað til mfn og þætti mör liara gaman að fá við og við línu fra Mænga, því það er æv- innlega minst tfmaeyðsla í að lesa það, sem enga hugsun vekur hj4 geri fullmikið úr þeirri spillingu,; lésandanum. Maður gæti haldið er slfkt bull færi inn f sálina, þA er | a'g Manga hefði runnið í skap við það, óefað, til stórskaða. Hann (B. j mjg (aldrei þessu vant) fyrir þá Th.) segist skammast sfn niður fyr- 8ök, að ég skrifaði "ónot" til séra ir allar hellur, þegar hann lætur! Bjarna um daginn, þar sem ég bar einhver ljóð eftir sjálfan sig á| honum,presttetrinu,á,brín að hann "þrykk utganga", ogfinna tilþess, myndi hafa heldur lélegt álit á að hann sé að verða Símon Dala-; ljóðum Manga en gæti þó ei annað skáld, annar í röðinni. En þvf í en verið að breiða yfir það álit sitt dauðanum er hann þá að birta með óviðeigandi orðum. Það er nokkur likindi til heillavænlegra úrslita, ef mér er gert mögulegt, að bera þá. alla fram & bænaröruiuui í einu lagi. hvers einstaklings sérstaklega, en j stjórilin máiið franl af ser. Trúlegt er samt, að blaðinu "Tri- bune" takist að neyða þá, sem það er skylt, til þess að rannsaka níálið og það því fremur, sem ýmsir af ríg vona því fastlega, að allir f ^^ sem flesnir hafa verið> hafa hlutaðeigendur gefi máli þessu nu fengið lögfræðinga fyrir sfna gaum og að mér verði sendar þær^ hön(1 til þess að vinna að þvíj að upplýsingar, sem um ©r beðið, og j rannsókn verði hafin og þeir menn að þær verði þannig úr garði gerð- reknir ur Þjónustu bæjarins, sem ar eins og bent er á hér að framan. sekir verða fandnn. Winnipeg, 14. sept. 1905. Mál þetta er eitt af þeim alvöru- B. L. Baldwinsson. Mútu-kærurnar, Það má " Winnipeg Tribune" kveldblaðið hér í bænum, eiga, að það er eina blaðið f þessum bæ, sem ærlega hefir tekið sig fram um það, að fá bæjarstjórnina til að rann- saka kærur þær, sem komið hafa fram gegn nokkrum verkstjórum Winnipeg bæjar. Kærurnar eru þess efnis, að þeir heimtuðu mútugjafir til þess að veita mðnnum atvinnu við bæjar- stjórnar vinnu. "Tribune" hefii í málum, sem hver einasti gjaldþegn í bænum ætti að láta sig varða, þvf að þeim kemur mest málið við. Svo ættu og blöðin, eitt og öll, að hreyfa máli þessu, svo það verði á sem flestra vitund. Þvf að það á- stand m4 ekki viðgangast, að nauð- syn sé að múta verkstj'órum bæj'ar- ins til þess að fá að gera það verk, sem nauðsynlega þarf að gerast. Fréttabréf, Fort Wurden, Wath., 4. sept. 1905. Herra ritstjóri! Ég vinn hér við eitt af "fortum" sfðastliðnar 3 vikur stöðugt flutt! þeim, Sem reist eru hér við mynnið hverja kæmna á fætur annari, og & Puget Sound og uni hag mfnum hverja sðnnunina á fætur annari I allvel, hefi oftast létta vinnu, en um þetta mál, og daglega skorað á! ea^nn landi er hér °8 en«inn' sem , • ... . _ ,.. , -. eiginlega er hægt að hafa gamanaf i)æjarstjórnina að láta hefja rann-, ', , , .» . . . ° _ - * * J | að tala við af þeim, sem maður sókn í málinu. En þð undarlegt hefir mest saman við að sæl(la. _ megi þykja, þa er eins og bæjar- Með vetrinum býst égvið að halda fulltruarnir séu tregir til þess að til Ballard aftur, en heim til fslands láta rannsaka málið.að undantekn-1að sumri, seinni partinn. um herra Finkelstein, sem £r&> Nokkrir landar fÓrU *?? Alaska; . . • , frá Ballard og Seattle til þess að fyrstu hehr venð með rannsökn ogi, .. , , , c , j u^ leita sér að vinnu yfir sumarmán- síðar þeir Harvey og Latimer, er i uðin&i og hefi ég heyrt) að Þeir þeir sáu, að ekki var fært undan-! vinni allir fyrir góðu kaupi og komu. En samt hefir bæjarstjórn- koma þvf væntanlega með allgóða in hvorki hreyft legg nó lið til þess upphæð í haust, sem betur fer. að rannsókn fengist, og lðgfræð- ingur bæjarins Jieidur þvf fram, að bærinnhafi ekki vald til þess, að Var ákveðið að þeir tækju þátt f rannsaka málið. sönghitfð Norðmanna á sýningunni Á hinn Wgi.m er það ljóslega, - Portland, Ore., hinn 27. f. m., en sýnt,að bærinn hefir vakl til að f>ví miður ^rst það fyrir sökum . _ .. . . . . „ . fjarveru sumra af meðlimunum. gera það, ef bæjarstjórnin aðeins það ^. m[g að gjá> h„ „j fæst til þess, að gangast fyrir, að ykkur tokst með íslendingadaginn rannsðkn verði hafin. Ýms vitni,' f &r, sem s/nir, að áhuginn fyrir þessi ljóð sfn? En hann meinar þetta vfst ekki, og hefir vfst heldur ekki ástæðu til þess, þvf ef hann er séra B. Þórarinsson, sem ég hygg, þi þekki ég hann að því að vera smekkvfs mjög á skáldskap, og það litla, sem ég hefi séð af ljóðagerð frá hans hendi, alt annað en lélegt. Hj'álmar Gfslason hefir ritað á- gæta grein í Hkr. 10. ág., fyndna, fj'öruga og á mj'ög óvanalega góðri fslenzku, og um leið prýðilega skipulega. Hann minnist þar & þetta efni og tekur fram, að eina ráðið til að fá al-ófæra menn til að hætta við lióðagerð, se g a g n - r ý n i n, óvægin, óhlutdræg og heilbrigð. Um þetta er ég, og vafalaust margir aðrir,honum sam- dóma. En — "Hver vill nú hengj'a bjðlluna á kðttinn?" Við dóm B. Th. um kvæðin á ís- lendingadaginn í ár hefi ég lítið að athuga Vel getur verið, að Jónas sál. Hallgrfmsson hefði dáðst að kvæði Kristinns Stefánssonar, þvf enginn vafi er á, að það er fallegt og frumlegt; og innileikur til ís- lands lýsir sér þar talsvert meiri en hjá B. Th-, þar sem hann segir, að Island sé marg-útj'askað efni og því ekkert verulega teljandi til gildis nema að þar hafi tungan og þjóðernið haldizt því nær ómeng- að. Það er fallega og mannlega að orði komizt f síðasta erindinu 1 knæðinu: "Sé smitt af vorum arfi eftir", etc. Lýsingin á íslandi í fyrsta erindi er frumleg, fögur og sönn, það er alveg satt, en erindið er nokkuð þungt og mundi þess vegna aldrei verða eins vel lagað til að lifa á vðrum Islendinga eins og t.d.: "ísland, farsældar frón", etc, eða: "Ó, fðgur er vor fóstur- j'ðrð", etc. Mér þykir Þ. Þorsteinssyni hafa tekizt mjög vel með minni Vestur- íslendinga Hann fer ágætlega með yrkisefnið, hvert erindið öðru liprara og léttara, en hngsunin öll þó fðgur og gðfug. Auk þeirra hendinga, sem B. Th. bendir &, vildi ég mega leyfa mér að benda t. d. á þessar: "Reynum nú að auðga önd öflum tfmans sinna. S t æ r r a þarf en sterka h ö n d stórt ef þarf að vinna". ar 1 Ballard, seinni undir forustu H. S. part vetrar, Helgasonar. Og svo að síðustu sé ég enga á- stæðu til þess að fetta fingur út f þessar hendingar: "Lifið heilir, vænir, vel Vestur-íslendingar". Það eru fleiri merkingar í orðinu v æ n n, bæði að fornu og nýiu, en þ æ g u r eða auðsveipur. Vil ég t. d. benda á: "Hann var vænn yfirlitum". "Aldri sá ek vænni meyju". (í þeirri merkingu er sama orð haft f dðnsku, norsku og sænsku). "Vcr vitum hvað vér viljum hin vænu józku sprund". Og svo aftur: "Þetta er vænn dúk- ur". — "Tak vænsta sauðinn". — "Það var alt vænn fiskur". — Sem von að manni, sem hefir jafn við kvæma sál, og Mangi, geðjistbetur að þvf að einhverju sé dreift yfir lýtin á ljóðabulli hans. Það er nóg að þefurinn liggi f loftinu. Við þvf verður eigi gert, & meðan Mangi heldur við þennan gamla smáskálda fugl, sem svo margann hefir ódaunað. Manni gæti hugsast, þegar mað ur byrjar að lesa greinina hans Manga, að hann ætli að hrekj'a það sem eg sa>;ði við sera Bjarna um Islendingadagskvæði Manga í ar. — Mangi hleypur þar sprett, sem séra Bjarna bar að renna. Þvf ég átti við prestinn en ekki dilk inn. En ég skal veðja um öll þau fasteignalán, sem Mangi hefir lof- að að útvega og aldrei ent, al JVljingi hefir ekki komið nærri þvf, að geta hugsað sj'álfur, hvort 6g hafði hér rétt fyrir mér eða eigi. Ef hann skildi meðal vitlega fer skeytta visu, þá léti hann ekki prenta eftir sig annað eins b. bull og orðaglamur eins og hann meng ar blöðin með nú f seinni tfð. Þetta er nú sagt f bróðerni við tryppið! Það hefir líka verið gert óspart gys að greininni drengsins síðan sú "Kringlótta" kom fit. Þar sem Mangi minnist á gamla "prfskvæðið" sitt og það að ÉG hefði ekki gefið honum verðlaunin, hefði ég vitað nafn höfundarins, þegar ég sat f nefndinni þá, þá er mér anægja f að geta þess, að það var skolli hæpið, að hann fengi þann prfs, og þótt kvæðið væri skrifað af presti, þá samt gat það eigi bugað dómgreind mfna, ogþað var e k k i fyrir mína tillögu, að það kvæðj var prísað! Vísurnar f niðurlagi greinarinn- ar til mfn eru f sama anda kveðnar og vant er, og þyrði ég að veðja um alla þá dollara, sem Magnús kann að hafa dregist á að gefa f safnað- arþarfir, en aldrei greitt, að f þeim er engin önnur hugsun en sú, sem lfka er tekin sk/rt fram í sfðustu vísunni, að englarnir leggi mig þversum aður en ég dey! En sú lúterska! ó, sú heita trú! Það Bem kom mér til að yrða á Magnös núna er ekki þetta sm&- rugl, sem hann skrifar (eða lct ann- an skrifa) f minn fcarð, heldur ó- hróður sá, er hann blandar við það, um löngu dauðan s4r miklu meiri hæfileika mann, nfl. Sölva sáluga Helgason. Ég veit nú náttúrlega, að Magnús man ekki eftir Sðlva minstu baun af eigin þekkingu, en hann mun hafa lesið Lögberg hér um árið, þegar hann valt ofan af "Conservatfva" pólftfkinni og í lið með "Liberölum", þegar þeir buðu "betri kjör". tlm Þær mundir eða litlu áður kom út hvert blaðið af Lögbergi á, fætur öðru um Sölva Helgasonogannan ónefndan mann, sem ekki var "liberal". Menn muna það. Það er kannske nokk- uð ilt að sjá, hvað Sölva k(imur Isl.- dagskvæði Manga við. En það gerir ekkert til. Magnfis lfklega gengur með fleira en tvent f mag- anum, eins og hann segir um Sölva, — já, prentið það aftur, piltar, það er svo rffandi smellið hjá Manga! Hann segir um Sðlva: "Þessi mað- ur, sem gekk með tvent f magan- um (þvf að sálin var ekki stór) o. s. frv." Jæja, þá er nfi Mangi orðinn magasálarfræðingur, karlinn, þótt hann lfklega verjist Því eins lengi að verða heimspekingur eins og honum er unt! Sálin í maganum ft Manga er sj'álfsagt stærri en sú, sem nær gengur heilanum; um Það geta að lfkindum hótelshaldarar Winnipeg bæj'arboriðófalskt vitni Jú, Sölvi mun hafa verið meiri fagurfræðingur en Ma ,nús. Um Það bera vitni uppdrættir Sðlva, og ljóða-málverk Manga, borið sam- an. Og ekki mundi Magnfis Þurfa að blygðast sfn fyrirþað, þótthann gœti ritað eins fagra hönd og Sölvi gerði. Hann skrifaði lfka vana- lega sjálfur það sem hann "skrif- aði". Og upp á Það má, skollinn hengj'a sig, að Sölvi hefði getað fært betri reikninga yfir bygging- arkostnað Tjaldbúðarinnar, sfðast, en Magnfis gerði, hefði Sðlva enzt aldur og gæfa til að hafa á hendi þann starfa. Nei, Magnfis minn, það er betra að þegja, heldur en að fara að draga dæmi af mönnum, sem mað- ur þekkir ekki, þótt það hafi verið aumingjar. Og engu minni vind- ur þyrfti að vera utan með sálinni f maga þfnum fyrir því, þótt þfi létir þér duga þfna eigin stærð, og reyndir ekki að draga niður löngu dauða menn, sem ef til vill voru á rangri hyllu í Iffinu fyrir annara tilverknað á einhvern hátt. I sambandi við það, sem þfi seg- ir um mig, að eg sé ekki timbur- meistari, dettur mcr f hug að minna þig á atvik, sem skeði fyrir nokk- urum árum hér f bænum. Það var á skrifstofu Mr. E. L. Taylors, lög- fræðings, að Mr. Magnús Markús- son, sfðar nafntogaður sem "___" skáld, margfór í gegnum sjálfan sig eftir vefengingum, en sór svo og sárt við lagði, að þessi J. Ein- arsson væri trésmiður af fyrstu röð (First Olass Carpenter). Ég hefi aldrei séð Manga lfkari til að tala af sannfæringu, en þá, frammi fyr- ir guði né mönnum eða neinum ððrum. Honum fórst það reglu- lega vel á pörtum. Skilyrðin fyrir því, að ég svari Manga oftar, verða nfi þau, að hann láti einhvern skrifa fyrir sig og hugsa greinarefnið algerlega, svo meiri Ifkur verði til, að eitt- hvað af þvf verði sraravert; eða þá að hann hugsi greinina sjálfur og ráðist á einhvern, sem mér skilzt hann álfta að tilheyri lægri "class- anum" og ólfklegan tilþess aðgeta borið hönd fyrir höfuð sér, annað tveggja af þvf, að sá hinn sami er þá löngu dauður, eða af þvf, að hann hefir ekki varnarföng af öðr- um astæðum. Það er svo skelfing lftilmannlegt að leggjast á náinu eftir að hann er rotinn með öllu, og ef Magnfis gerir þetta aftur, þá legg ég þar við allan drengskap hans, að hann skal fá ofboðlítið skýtti í hina nös- ina fyrir vikið. Upplýsing óskast. Vill Mr. og Mrs. Albert Dahl gera svo vel og senda heimilis á- ritun sfna til Heimskringlu — í P. O. Box 116 Winnipeg. Mágkonu hra. Dahl, heima á ís- landi, langar tíl að vita hvar þau eru niðurkomin. Hver sá er kann að vita um heimilisfang þessara hjóna, er vinsamlega beðinn að til- kynna það til undirritaðs eða á skrifstofu Hkr., svo hægt verði að aenda þá upplýsingu til magkonu hans á íslandi. Sendið skeyti til Mr$. Sigurdrtf Mcu-im, Tacoma. Wash , U. S. A. Thorsteinn Johnson, Ffólíns-kennari - 543 Victor St. 1-12 tf Steingrimur K. Hall PIANO KENNARI 701 Victor St. Winnipeg

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.