Lögberg - 05.01.1899, Blaðsíða 3

LOGBEBG, FIMMTUDA.GINN $. JANÚAR 18?»
Hngsunarfesla
GlHll i,'lílÐJ<‘>SSOÍíAE.
Grein mefi íömu fyrirsög'n og
hjer fyrir ofan biiVst i f>vi blafi „ísa-
foldar'* sem út korn 29 okt. síösstl ,
og er bún svar tipp á siöasta rutfl
GuPmundar Friftjónssonar útaf rit
^erftinni „í leysinjfu*'. Hkr. var »ft
burfteít ineft siftasta ruglift hnns G. F ,
»vo vjer álitum rjett »ft birta einnijr
svar Mr. E Hjörleifssonar, sem jjerir
uppstertinn Guftm Fr. maklejra hlæyi
lejjan fyrir lokleysur hans ojj hujrs-
unarvillur. Greiuin í „ísafold’4 hljóðar
sem fylg'r:
„Hann hefur aft r/ja sent mjer
kveftju í „íslandi" snemma i ftessum
inánufti. I>egar jeg nú svara honuro
fáum orftum, er jeg aft vona aft um-
rseftum okkar út af „I.oysingar"
greinunum geti verift lokift frá minni
h&ifn.
Ef íaafold heffti verið i nokkur
um vacd seftum meft aft finna staft um-
niaelum sinum um vaftalinn og vit-
leysuna, f)á heffti ekki verift með öllu
istæftulaust fyrir hana aft f>ykja hilf-
vsent um fiessa siftustu grein G F ;
f>ví aft leitun er i öftru p'-etituftu máli
vanhujrSHftra og vaftals kenndara.
I lok greinar sinnar gefur G. F
Ijóslega i skyn, aft ísnfo'd hnfi enyra
»ftra istæftu g tað haft. til f>ess aö
fara aftfinninoarorftum um ritsiörf Jóns
▼innumanns Stef inss en f>á, aft la n
hafi „krítíseraft Einar skáld Hjörleifs
gon“—hvar efta hvenrer skal jeg láta
ósagt, f>vi að jeg hef hvergi orðift
f>eirrar „krítikar'1 hans var.
J"g KenK að f>vI visu, aft fietta
sje ekki persónuleg íllkvittni. Og f>á
verður enginn annar skilriingur í f>að
I»gður en sft, að Jón f>essi SrefAnsson
hafi ekkert f>aft aftbafst, sem sanugirni
sje i »ft aftfinningum sæti.
En ftftur I greininni fer hann
f>ungum orftum urn f>nft, að jeg skuli
ekki hafa tekið til greina f>au orð sin,
„að Jón hafi uonið til óhelgi".
Eins og öllum heilvita mönnum
b'ytur að liggja i augum uppi, er
f>etta tvennt svo andstrett hvort öðru,
»ð [>ví verftur ekki með nokkuru lif
andi móti komið heim.
Hafi Jón Stefftnsson ekkert vita-
vert gert, f>ft hefur bann sannarlega
ekki „unnið sjer til óhelgi". Hafi
hann „unnift sjer til óhelgi'-, f>ft hefur
hann gerteitthvað vitavert.
Vilji Guftm. Friftjónsson l&ta svo
lttið að hugsa sig ofurlítið um, ftður
en hann sezt niður til að svara mjer
nrest, f>ft b’ytur honum að skiljast
f>etta. l>að er, vona jeg, ekki flókn-
sra en svo, að bvert mannsbarn, sem
kann ísler zku, blýtur aft skilja f>að.
En meinift er, aft G F. finnst eng-
in f>örf á aft bugsa sig um. í hans
augum er f>aft f^nilfga óvcrulegt, ó-
þarft aukaatiifti, hvoit nokkuit vit eða
hugsun er í f>vf, sem skrifað er. Ilitti bósta, hnerra og baða út öngum" ft
er aftalatriftift, eina atriftift: að n inn pre"t', íin f>«ss nokkur lifandi maftur
— skiifi! hafi rjett til að bí>nd t Öðruin á óhljóð
Um f> ttt atriði er einmitt allur
meginhluti greinar hans.
Hugsunarf>rftðurinn hjft honum;
er ft f>essa leift;
„Vísindin kenna oss, að börnum
sje bollt að grftta, hlæja, hó<t,a, hnerra
og bafta út öogunuin". C>ift er ein-
mitt [>ett»—( atidlegnm skilningi
anftvitaft—sem menntunarlitlir mpnr,
sem rita fyrir almenning, eru aft gera:
grftta, hlreja, hósta, hnem og bafta út
öngnnum. Og hver sem amast nokk
uft vift þessum gráti, blfttri, hósta,
hnerra og anga-útböftun, „hann syuir
framför einstaklingsins banatilrrefti og
rjettir fram böndina til f>ess aft drepa
f>jóftmenninguna“. Og meft engu móti
mft neinn vera aft gera sjer grein fyrrr,
hvaft sje , góft viftleitni" og hvaft sjn
„fran hleypni og flónska": f>ví að f>aft
er „fftrra rneðfreri, annara en sögunnar
sjftlfrar, aft draga merkilinunna milli
þessara hui.niynda“.
Já—auftvitaft kremi f>aft sjer vel
fyrir f>ft, Guðmurd Friftjónsson, Jón
Siefftnsson og aftra menn af þeirra
tregi, aft mega „grftta, hlreja, hósta,
hnerra og bafta út öngunum" ÓAreitt'r
—aft mega aft ósekju bera ft borð
fyrir þjóöina hverja dómadagsvitleysu,
sem f>eim f>óknast—að hafa ótak-
markað frelsi til að svívirða verk og
sannfrering annara tnanna, en vera
sjilfir undanfregnir öllum „út&setn
ingum“!
En fyrsta skilyrðið fyrir f>vi, að
Guftm. Friftjói sscn f&i f>essa megin-
reglu vifturkenrda, er aft sjftlfsögftit
f>aft, aft hHim fari sjftlfur eptir henni.
Og hvernig fer hann ekki meft
rrefils Jón ?
Svar: Skammast út af f>vf, aft jeg
skuli hafa farift & sllku „handahlanpi j
og böfrunga yfir heilar mftlsgreinar",!
aft s!ej>pa peirri stafthrefing hatiS, „að
Jón hafi unnið sjer til Óhelgi"!
Er hann nú ekki með pessum um
mrelnm að >/na franiför Jóns banati). j
rrefti og rjettafram böndinatil pess að
drepa pjóðmenninguna ? Ætli paö
befði ekki veriö crer fyrir hann að
bífta eptfr f>ví, aft mannkynssagan
he'fti úr f>ví skorift, hvort „viftleitnin'*
beffti verift „frarohleypni og flónska"
af bonnm að dæma Shakespeare leir-
sk&ld ?
í BÖmu greininni, sem hann, fyrst
ur manna á jarftríki, heldur fram peirri
meginreglu, að ritstörf menntunar-
snauftra manna eigi að vera undan-
pegin útásetninguro, verftur bann
sörouleiftis fyrstur manna til aft rjúfa
hana. Hvaft vill hann pft? Hvaft er
paft sem fyrir honntn vakir?
Daft mun pó aldrei vera f>aft, »ð
reglan eigi við hann einan, Guðmurd
Friftjó’isson? Að Jón Stef&nsson vinni
sjer til óhelgi, pegar hann bullar, en
Gufttn. Friftjónsson megi „grftta,blreja,1
ín og gauraganginu?
Sje svo, he'd jeg þ ift sje með öllu
voolaust fyrir G. F. að fá aftra menn
en sjftlfan sig til að viðurkenna
regluna.
Jeg segi fyrir mig, jeg afsegi að
gera pað ódæoidur." E. H.
Milli Islen diiigafljóts
°g
Winnipegr.
Eins og að undaníörnu Iret jeg
lokaftan slefta ganga milli Winn'peg
og íslendinga-fljóts ft hverri viku i
vetnr, og leggur hann á staft frft
Winnipeg ft hverjum mftnud-gi
kl 1. frft greiftasölu húsintr & Ross
St, 605. öll pregiridi sem hregt er
aft koma vift eru höfft ft sleftanum, og
öll nftkremni vifthöfft. Mr. Helgi
Sturlangsson, dnglegur og gretinn
maftur og sem búinn er aft fara penn-
an veg til margra ftra, keyrir minn
slefta, eins og að undanförnu. Fanð
með honum, pegar pjer purfið að fara
pann veg
GEO. S. DICKINSON

Future- comíort for prcsent
; seemíng economy, but buy the
sewíng machíne wíth an estab-
íísbed reputalion, that guar-
antees you long and satísfac-
tory servíce. ^

■ - :
1 m
HEBBsb
ITS PINCH TENSION
. . AND . .
TENSION INDICATOR,
(áevrces for regulatíng and
showíngf theexacttensíon) are
a few of thc features that
emphasíze the high gradc
character of the White.
Send for our elegant H.T.
catalog.
VVsiiIE StWiNG Macihnc Co.,
CIEVELANO, 0.
■■'WWsJSAAAAiV
Til sölu hjft
W. Crundy & Co.,
Wionipeg, Man
THOMPSON & WING,
MOUNTAIN, N. D.
Þann 1. febrúar ’99 byrjum vjer aö gera skrá yílr vörur
Þær, er þá vet ða á hendi. Og gefum vjer því alveg óvana-
lega milcinn afslátt þennan mánuðinn út (janúar ’99) á öllum
vörum í búðinni.
Fatnaður.........25 prot. afsl
Leðurskór........20 “ ‘*
Vetrarskór.......25 “ “
Uilar Blankstt ... 25 “ “
Kjólatan.........25 “ “
‘'Notions’’......25 “ “
Jakkar og kftpur. . 83 “ “
eða J minna en vanaverð.
‘•15 “ “
Hardvara og liúsbi'iiiadur eiunig færður niöur
í verði.
Sleppið ekki þessu makalausa tælcifæri til þess að fá það
sem þjer þui fið fyrir veturinn og vDrið fyrir litla peninga.
Vörurnar verða seldar með ofangreindu verði fyiir
PENINGA ÚT í HÖND AÐEINS.
Komið eem fyrst svo þjer getið valið úr kjörkaupunun?.
THOMPSON & WING.
BÓKIIAI.D,
IIRAÐRITUN.
STÍLKITUN,
TF.I.F.GRAPHY,
LOG, ENSKAR VAU'GREINAR,
OG „ACTUAL HUSINESS",
FRft BYRJUfl TIL ENDA.
STOFftADUR FYRIR 33 ARUM SIDftN
og w eUti og bv.z'i skólinn i öllu Nor9vett>
urlandinu.
YFIR 5000 STUDENTAI{
H/\FA UTSKRIFAST AF H0NUIV|.
og eru þar á me^al margir mest leið&ndi
verzlunarmenn.
{>essi skóli er opinn allt árið um kring, og
geta menn þvi byrjað hvenær sem er. hvort
heldur þeir vilja á dagskólann eða kvcldskólam
l^enslan er fullkonfiif.
Naf-ifr.'iitir kennarar standa fyrir hverri
námsgreina-deild. pað er berti og 6-
dýrasti skólinn. og útvegar nemendum
slnum betri stöðu en aðrar þvílíkar
stofnanir.
Kiimið eða skrifið eytir nákvxmari upplýs
ingum.
MAGUIRE BROS,,
EIGF.NDUR.
39 E. Sixth Street, St. Paul, Minn
Stranalian & Hamrn,
PARK RIVER, - N. DAK
SELJA ALLSKONAR MEDÓL, BŒKUF
i>KRlFF.*Rl, SKRAUTMUNI, o. s. frv.
tg* Mann eeta nd eins og ftftnr skrifaí
okkur ft ísleniku, kegar keir vilja fá raeftöl
Munið eptir að gefs inímerift af meðalinu
Dr, G. F. BUSH, L. D.S.
TANNLÆ.KNIR.
Tennur fyiltar og dregnar út ftn sftra.
auka.
Fyrir að draga út tönn 0,50.
Fyrir að tylla tönn $1,00.
527 Maiw 8t.
ÍSLENZKUR LÆKNIR
Dr. M, Halldorsson,
Stranahan & iiamre lyfjabúð,
Parlc River, — — — N. Dak.
Er að hitta á hverjum miðvikudegl i Graftos
N. D.,frá kl, S—6 e. ir.
Phycisian & Surgeon.
Ctskrifaður frá Queens h.'skólanum i Kingston,
og Toronto haskólanum i Canada.
Skrifstofa 1 IIOTEL GILLESriE,
GKY.STAL, N' I>.
DR- DALGLEISll,
TANNLŒKNIR
kunngerir hjer meft, aft hann hefur sett
niður verð á tilbúnum tónnum (set ©f
teeth) sem fylgir:
Beita “sett“ af tilbúnum tönnum nú a8
eins $10.00. Allt annaft verk sett nlftur
aft sama hlutfalli. En allt með |>ví verfti
▼erftur aö bornast út í hönd.
Hann er sá eini hjer í bsenum TVinnipeg
em dregur út tennur kvalalaust.
Rooms 5—7,
Cor. Mnln & Loinburd Strrets.
407
nokkur rispa sreist ft mycdinni. Þogar hann leit
upp sptur, var Alleyne búinn, með ffteinum djörfum
dr&ttum bursta sins, að draga kvennmanns-andlit og
hftls & bvita papplrinn fyrir framan sig, og jafuvel
m&la litblreinn & f>að.
, Diavolol1 hrópaði gamli list&maðurinn f>ar
sem hann stóð, hallafti undir flatt og horfði & m&lvetk
Alleyne’s; , f>jer hafið gáfu. J4, cospetto, f>jer hafið
g&fu! I>að er engils andiit!'4
„E>að er andlitið hennar lafði Maude Loring!“
hrópaði Ford, sem var enn meira forviða en öldung-
mrinn.
„Nú, J>að er satt, f>að er ekki ólikt henni!“
ssgði AUeyne, og f>að kom d&litið f&t & hann.
„Ab! f>að er f>& veruleg myDdl“ hrópaði öld-
ungurinn. „Jreja, f>vi betra. Un«i maður, jeg er
Agostino Pisano, sonur Aodrea Pisanos, og jeff end-
urtek f>að, að f>jer hafið g&fu. Jeg segi enn fremur,
að ef f>jer viljið vera hj& mjer, pft skal jeg kenna
yður alla leyndardóma þeirra er m&la ft gler: hvaða
liti ft að brúka og hvað þykkir f>eir eiga að vera,
hverjir af J>eim brennast inn í glerið og hverjir ekki,
hvernig ofninn ft að vera og hvernig ft að setja gljft-
ann & —J>jer skuluð f& að vita öll brögðin og alla að-
ferðina“.
„Mjer hefði f>ótt vænt um, að læra hjá öðrum
eins meistara og f>jer eruð“, aagði Alleyne, „en jeg
hef svarið að fylgja Sir Nigel Loring á meðan petta
iWfö stoudur yfir“.
414
sagði Aylward, „og jeg hefi heyrt sagt að
J>«ir hafi f>egar sent út f>rjá hundruð og
fjörutfu hólmgöngu-ftskoranir, og að hinn eini,
sem ekki hefur gert f>að, sje Sir John Rovensholm,
s«m ligffur velkur í rúminu i svitasykinni, og getur
pvi ekki stigið i freturn8“.
„Jft, jeg hef heyrt f>etta“, brópaði einn boga-
mafturinn sem sat í h&lminum. Bogamaður 1 lifverð-
inum saijði mjerum [>essar áskoranir, og f>að fylgdi
með, að prinsinn hefði líka viljað reyna sig við eiu-
hvern, en Chandos heffti sett siff & móti f>vi, vegna
f>ess, aft f>etta verður að líkindum harður leikur'*.
„Þi reynir Chandos sig sjftlfur vafalaust“, sagði
einn tilheyrandinn.
„Noi, prinzinn vildi ekki leyfa honum f>að“,
saffði bogamaðurinn. „Hann verður umsjónarmaður
ft burtreiðar vellinutn, og einniff f>eir Sir William
Feoton Off Duo d’ Armagnao. Ensku riddararnir,
»em r-yna sig. verða f>eir Andley lftvarður, Sir Thom-
as Feroy, Sir Wdliam Beauehamp, og okkar eigin
góði l&varður og foringi'*.
„Húrra fyrir hann, og guð styrki hantil“ hrópuðu
ymsir. „T>að er mikill heiður að draga upp boga i
Jijónustii hans“.
„I>að er hverju orði sannara“, sagði Aylward.
„Við hinatiu fingur mina! ef maður fylgir f&nanum
með hinura fimm rósum ft, f>& fær maður að sjft allt,
sem góður bogamaður óskar að sjft. Ha, jft, met
garcone, f>ið hlæið, en,við sverðshjöltu mín! f>ið hlæið
40$
eitt, og bretti svo Barbary-sjðrænirgja v!ð,gerðl síðan
skepnuna, sem f>annig myndaðist, diukkna —f>& hefði
maður Englending. Guð minn góður! Hefur nokk-
urn tlma verið önnur eins f>jóð & jörðinni! Er nokk-
ur blettur laus við menn af henni? Jeg heyri sagt,
að J>eir sjeu i stórhópum ft Italiu, eins og f>eir etu
bjer. Maður mundi reka sig á f>& allsstaðar, nema I
hiainaríki.“
„Faðir kær“, hrópaði Tita, sem studdi hinn reifta
öldung, er gekk haltrandi upp undna eikarstigam>;
„f>ú m&tt ekki gleyma J>ví, að f>es8Í góðu göfug*
monni, sem hafa frelsað okkur, eru einnig Englecd-
ingar.“
„ó, j&, J>að er satt“, sagði öldungurinn. „Jeg
bið fyrirgefningar, herrar mínir! Komið hjer inn !
herbergi min. Sumum mönnum væri mfiske yndi í
að sjft f>essi m&lverk, en jtg bef heyrt sagt að hern-
aðarlistin sje hin eina list, sem menn hafi í heiðri ft
eyju ykkar“.
L&ga, eikarþiljaða herbergið, sem hann fylgdi
f>eim inn 1, var ftgætlega lyst i^gð fjórum lömpum,
sem ilmsætri olíu var breunt f. Upp við þiljurnar
risu afarstórar gler-plötur, mftlaðar með sktnandi
litum, og samskyns gler-plötur voru & borðinu,ft gólf-
inu og allsstaðar um herbergið. Ford og Edrieson
störðu 1 kringum sig forviða, f>vi peir höfðu aidrei
ftður sjeð jafn d^rðleg listaverk.
„Ykkur geftjast pft vel að J>eim“, hrópaði halti
listamaðurinn, pegar hann sft undrunar- og ftnægju*