Lögberg - 16.02.1899, Blaðsíða 3

LÖGBERO, FIM.MTUÐAGINN 16. KEBRÚAR 3»9
I
Ariíy sem liðið er.
Jólanóttiu í Dawson City.
I^hö var eÍDStaklega ósögulegt
kér fi ]acdi.
ArferPi I lakara lagi. Veturfríiriý
firi harður, frostvægur fió heldur, eu
fannasamt mjftg, meí f>ar af leiðandi
langvinnum innistöðum og f>& hey-
skorti að vanda. Skepnnfellir f><5 ekki
mik 11 efa almenuur, rnefi |>vf afl bæri-
lega voraði. Grasvöxtur sæmilegur,
Sumstaðar jafuvel t betra lagi, en
éfxrrkar, er hrtfust að sfloknum túna-
slætti, spiltu mjög úth°yskap. ,,t>ö
bætti haustið nokkuft úr. Það var blftt
og fagurt. VetrarpyDgsl í meira lagi
bófust með jólaföstu.
Til sjftvarios ftraði enn sem fyr
mjög illa hór við aðalveiðistöð lands-
'ds, ekki pó af nftttúrunnar völdum,
toeð pví að fiskgengd mun h>fa kom-
tð hér r.óg, heldur fyrir hinn taum-
lausa yfirgang útlendra ránsmanna á
fiskimiðum vorum, botnverpinganna
ensku. M“ð þvt lagi að hirða all f>arf
samlega mola f>á, er duttu af borðum
þessa óaldarlýðs, fiskotnaðist ffteinum
tnönnum mikill sjófengur, en ekki
í>ar eftir góður; en almenningur sett-
tir hjá, nema ef vera skyldi í einni
veiðistöð (Akranesi).—Við Au-itfirði
'ar sumarvertíð í rýrara lagi.—En
fulskipaafli góður, og þilskipum enn
að fjölga þetta ftr, þótt minna væri
en I fyrra.
Verzlun óhagstæð. Matvara út-
lend I óvanalega h&u verði í aðalkaup-
ttðinni, vegna ófriðarins. Og inn-
lend vara í Iftgu verði að f>vl skapi,
aðalvaran, einkum u)l, og fiskur jafn-
Vel llka, þótt hann hækkaði með
baustinu ft heimsmarkaðinutn, eftir
éfriðinn, kaupniönnunum sumum til
stór-hagsmuna, en almenningi etður,
tt>eð þyf að þeim viðskiftum var lokið.
þurkar spiltu og mikið fyrir verkun
fisksins 1 tækatfð. Markafsleysi sama
°g fifur fyrir sauffénaf, og hrossasala
etnnig mgg minsta móti. Peninga-
akortur f>ví trjög mikill í landinu. Og
a^al‘PeniDgalfinsstofnnnin, baukinn,
auk f>ess mjög óbirg oiðin, hætti að
“estu veita fasteigna-lftn eða ft-
yrgðar ft miðju firi eða heldur fyr.
egur lardsmanna f>ví all-erfiður yfir-
e'tt. Landbúnaðinn bsgar og auk
annars megn vinnufólksekla.
Vesturfarir nokkrar, en minni en
hefði mfttt bússt eftir árferðinni,
a gizka um 200—300.
Af anrara ramleik var það gert,
*r he'zt bar landi og lýð til fagnaðar
&rinu: reist mikið og veglegt hæli
anda lardsins einna voluðustu aum-
lDgJutn, hinum holdsveiku kross-
erum—Isafold/ól. des. ’98.
Himininn var skýjum þrunginn
og grftr; f>að var dftlítil snjrtdoma, en
milt veður. Fjöldi manna hafði safn-
ast saman ofan frft næijiggjandi nftma-
lækjum, til pess að skemta sér um
jólin f DaWson. Aðalgata bæjarins
var venju fremur lýst með luktum og
kertaljrtsum. Dúsundir manna
streymdu fram og aftur um göturnar,
inn í eitt drykkjuhúsið eftir annað og
inn í eitrn danssalinn eftir annan, f>ví
fxr var mestu skemtanirnar að hafa.
D inssalirnir voru skreyttir greniviðar-
greinum, stúlkurnar voru ft sínum
nýju „ball“-kjólum, alsettum glóandi
perlum, og með jóla-sfgarettur í
munnunum; þær voru broshýrri og
ftnægjulegri en.þærftttu að sér. Sal
irnir titruðu af hljóðfæraslætti. í
spilnhfisunum var mikið líf; menn
hifiguðust kringum spilaborðin, og
voru ósparir ft centunum. Raust spil
borðs mannsins hóf sig upp yfir allan
ysinn og þysinn segjandi: „Reynið
lukkuna; hér er hið bezta tækifæri til
að vinna yður inn jólapeninga, sem
fér nokkru sinni á æfinni hafið haft“.
Einn gullpokinn eftir annan (menn
bera gullsand siun í smfipokum)
komst 1 hendur spilaborðs mannanna,
peningunum rigndi niður & spilaborð
in, og fleiri menn fóru snauðir út af
spilahúsunum f>etta eina kveld, en
nokkurtaf hinum 364 kvtldum ftrsins.
Dið var ekki einsdætni, f>ar sem
iriaður heyrði ft tal manna: „Heyrðu,
Óli, ég tapaði öllum peningum mfn-
um. Ó! vcslings konau mín og börn-
inheima! Brra f>au fengju ekki að
vita um f>etta“. „Ó, berðu f>ig karl-
mannlega, laxi; peningarnir þfnir eru
nú farnir; f>að er ekki til neins að
tala meira um f>fi. Kondu með mér“.
Þeir hurfu inn í næstu drykkjustofu.
Leikhúsin höfðu Ifka hfttfðisbrag
á sór f>etta kveld. Sambland af reyk-
elsis- og vínanda ilm lagði á móti
maoni þegar maður kom inn. í söl
unum var bjart, nema í hinum sérstöku
fthorfenda-kompum, sem ekki f>oldu
birtuDa; alt, sem maður vissi um f>ær,
var, að menn gfitu feDgið að sitja f>ar
inni ft meðan ft leiknum stóð; og f>eg-
ar á kveldið fór að líða, gat maður
heyrt staupa-glamur og gat sóð
kvennpersónu andlit í hinu viðbjóðs-
legasta fistandi, sem unt er að hugsa
sér, flyssandi út undir eyru, troða sér
út ft milli tjaldanna. Leikurinn var
ekta D >vvson leikur. Tom og Jón
eiska Siggu. Tom fær Ola til f>ess
að drepa Jón. Jón gengur aftur og
drepur Tom. Svo syndu stúlkurnar
ýmsar líkams æfingar, svo sem til hi-
tíðabrigðis, t. d. að steypa sór koll-
hnýsur á léiksviðinu og ýmislegt fleira,
sem óg hirði ei að tilgreina.
Á bakvið, í skugganum, stóðu
þrjftr kirkjur, einmana og niðurlútar.
Nokkrar mann-hræður sátu f>ar inni.
Drír svartklæððir, mannborlegir
menn genjru fram og aftur um gólfin,
auðsjáanlega í þungum hugsunum.
Milli Islendingafljóts
og
Winnipeg1.
Jfítvií) iil.
l.YFSALANS f
Crystal, N.-Dak...
pegar f>jer viljið fá hvað helzt
sem er af
^ftttuilttm,
(Shritenm,
JiljoMœrttm,...
^krautmttttum rtia
itt a H, o.öirU.
og munuð f>jer ætfð verða &-
nægðir með f>að, sem f>jer fftið,
bæði hvað verð og gæði snertir.
vv*.w»^v' W VV
1
'A Kj * ' s ,
>•>
QJ V ik I
Fuíure conifort for prescnt
» seemíng economy, but buy the \
> sewtngmachine with an estab- £
‘ lishcd reputation, that guar-
* antces you long and satisfac-
jt o1 •>* a1
w
t L *'■ yír ( —vi—

; ITS PINCH TENSION
>
* TENSION INDICATOR,
>
; (devices for regulatíng and
1 showíng-theexacttensíon) are
> a few of the featurcs that
; emphasíze the high grade
,s character of the White.
> Send for our elegant H.T.
* catalog.
? VVtltTE SlVVíNG MaCHSNE Co.,
> CIEVELAMO, 0.
Tíl sölu hjft
W. Grundy & Co.,
Winnipeg, Man
Eins og að undanförnu Jæt jeg
lokaðan sleiða ganga milli WÍDnipeg
og íslendinga-fljóts ft hverri viku f
vetur, og leggur hann á stað frft
Winnipeg & hverjum mftnudeöi
kl. 1, frft ereiðasölu húsinu ft Ross
St., 605. öll þægindi sem hægt er
að koma við, eru höfð ft sleðanum, og
öll n&kæmni viðhöfð. Mr. Helgi
Sturlaugsson, dnglegur og gætinn
maðor og sem búinn er »ð fara penn-
an veg til margra ftrg, keyrir minn
sleða, eins og að undanförnu. Farið
með honum, þegar f>jer fmrfið að fara
þann veg.
GEO. S. DICKINSON
MANITOBA.
fjekk Fyestu Verðlaun (gullmeda
líu) fyrir hveiti ft malarasýningunni,
sem haldin var í Lundúnaborg 1892
og var hveiti úr öllum heiminum sýni
þar. En Manitoba « ekki að eins
hið bezta hveitiland f hetuti, heldur ei
f>ar einnig J>að bezta kvikfjávxæktar
land, sem auðið er að f&.
Manitoba er hið hentugasta
svæði fyrir útflytjendur að setjast að
í, f>ví bæði er f>ar enn mikið af ótekn
um löndum, sem fftst gefins, og upp-
vaxandi blómlegir bæir, bar sem goti
fyrir karla og konur að f& atvinnu.
í Manitoba eru hin miklu og
fiskisælu veiðivötn, sem aldrei bregð
ast.
í Manitoba eru járnbrautir mik)
ar og rnarkaðir góðir.
í Manitoba eru ftgætir frískólar
hvervetna fyrir æskulýðinn.
í bæjunum Wtunipeg, Brandon
og Selkirk og fleiri bæjum munu
vera samtals um 4000 íslendingar.
— í nýlendunum: Argyle, Pipestone,
Nýja-íslandi, Álptavatns, Shoal Lake
Narrows og vesturströnd Manitob*
vatns, munu vera samtals um 4000
íslendihgar. í öðrum stöðum 1 fylk
inu er ætlað að sjeu 600 íslendingar.
í Manitoba eiga f>ví heima um 8600
íslendingar, sem eigi munu iðrast
f>ess að vera þangað komnir. í Man!
toba er rúm fyrir mörgum sinnam
annað eins. Auk f>ess eru 1 Norð
vestur Tetritoriunum og British Cc
lumbia að minnsta kosti um 1400 íf
endingar.
íslenzkur umboðsm. ætíð reiðu
búinn að^eiðbeina fsl. innflytjendun:
Skrifið eptir nýjustu upplýsinp
m, bókum, kortum, (allt ókeypis)
Hon. THOS. GREENWAY.
Miniiter «f Agriculture A Immigration
WlNNIPKÖ, MANITOBA.
Pcningar til lcigu
Land til sals...
Undirskrifaður útvegar peninga til
l&ns, gegn veði í fasteign, með betri
kjörum en vanslega. Hann befur
einDÍj/ bújarðir til sölu vfðsvegar um
íslendinga nýlenduna.
S. GUDMUNDSSON,
Notary
- Mountain, N D.
Northern
PACIFIC
RAILWAY
Ef f>ér hafið f huga ferð til
sudur - - -
CALIF0RN1U,
AUSTUR ‘
CANADA ...
eða hvert helzt sem er
SUDUR
AUSTUR
VESTUR
ættuð f>ór að finna næsta agert
Northern Pacific járubrautdr-
félagsins, eða skrifa til
CHAS. S. FEE H SWINFORD
G. P. & T. A , General Agent,
St. Paul. Winnipeg.
Nopthppn Paeifle By.
TIME C A-UiTD.
___________MAIN LINE._____________
Morris, Emerson, St Paal, Chicage,
Toronto, Montreal . . .
Spoknne, Tacoma,
Victoria, San Frrncisco:
Fer daglega 12.15 fl- m-
Kemur daglega 1.05 e. m.
PORTAGK LA PRAIRIE BRAI CH.
Portage la Prairie og s>adir hér a milli:
Fer daglega nema a
sunnudag, 4.45 e.m.
Kemur daglega nema a
sunnudag, 1 i.o5 f.m,
MORRIS-BRANDON BRANCH.
Morris, Roland, Miami, Baldur,
Belmont, Wawanesa, Brandon;
einriig Souris River brautin fra
Belmont til Elgin:
Fer hvein Manudag, MidvÍKud.
og Föstudag 10.40 f. m.
Kemurhvern þridjud., Fimmtud.
og Laugardag 3.05 e. ni.
CHAS. S.FEE, H. SWINFORD,
G.P.&T.A.,St.Paul. Gen.Agent, Winnipe.
1 í? er vanur að koma til baka eptir honum
Jeg fór. Jeg hef flutt allt, sem jeg hi
jer til l< rakklands, f lftilli tösku, en f>að hef
m a/^utðar-niúlasua til að flytja f>að sem
urt þaðan aptur. Guð blessi [>ann sen
C " i8nriðUm ai sta®) En f>arna niðri f læ^
■e h' hÍrhÍau> Þ1® sjftið gestgj ifahúst
in f>rjú espitrje standi hinumegin við
s ulum flýta okkur áfram, f>ví staup
UDdt hressa okkur ft þessu ferðalagi“.
Djóðvegurinn hafði hingað til legið í
ækkandi víngarða-hjerað, sem lá í norður o
ordeaux f 6ldum, en hjer og hva
Dpp kirkjuturnar, turnar á kastölum að:
nna og húsaþorp, sem allt skar glöggt rí
jarta og kalda vetrarlopti. í suðri rann 1
aronne-ft f bugðum hraðfara til sjftvar, og n'
ar bátar og flutninga prammar hjer og
eDDi. Hinutn megin við ftua lft ræma af vín
D handan við ræmu þessa hið eyðilega og
Dandes hjerað, allt þakið með fölnuðum hrfs
yogt og reyr, sem teygði sig ömurlega ail
hmurn blftu hæðutn yzt út við sjóndeildarl
viðrmvnn,drn hæ^,rDar Krjllti f hinn breiða f
táu turna STnte6 oe“ SÍ °R ““ÍÍ ^
S.RV' ¥*•*■a,Lk,
dillKn ða af .esP’trJ&m> 1(1 litli ftrbakka bæri
J.LZKU‘RlrtUf «ráum veKKÍum> með hvfi
> «m bl&ir reykjar-strókar hófu sig upp fi
486
f>ig frft f>ví‘, sagði Gourval, sem var umhugáð um, að
verða sem fyrst laus við okkur, ‘rektu inn vinstri
höodiaa1. ,En jeg hef sendingu til f>ío, Gourval‘,
sagði Símon. ,Hvað er f>að?‘ spúrði hinn. ,t>að
gisti hjer enskur bogamaður, Hugh frft Nutbourne
að nafni, í vikunni sem leið‘, sagði Sfmon. ,Dað
hafa margir fantar gist hjer‘, sagði Gourval. ^En
hann hefur haft samvizku-bit útaf f>vf, að hann skuld-
ar f>jer fjórtán peninga, f>ar eð hann drakk vfn hjá
f>jer, sem hann borgaði ekki fyrir; og til f>ess að hafa
fietta ekki lengur & samvizkunni, bað hann mig að
borga f>jer peningana um leið og jeg færi hjer bjft‘,
sagði Símon. Gourval þessi var nú mjög fjegjarn
maður, svo hann rak höndina út um gatið á hurðinni,
til að taka við peningunum, en Símon hafði sting-
hnlf sinn til taks, og stakk honum af öllu afli gegn-
um hönd Gourvals og negldi hana þannig við hurð-
ina, en hann rak upp öskur mikið. ,Jeg hef nú
borgað skuld Englendingsins, Gourval!1 sagði Sí-
mon og skellihló. Síðan riðum við burt og skildum
Gourval eptir fastan við hurð sína, en Sfmon hló svo
mikið, að hann gat varla setið ft hestinum. Dannig
cr sagan ura gatið ft hurðinni, sem f>jer tókuð eptir,
og um blettinn & viðnum fyrir neðan gatið. Jeg hef
heyrt sagt, að f>að hafi verið farið miklu betur með
enska bogamenn 1 gestgjafahúsinu 1 Cardillac alltaf
sfðan. En hvað er þetta hjerna utan við veginn ?“
„Pað virðist vera mjög heilagur maður“,
sagði Alleyne.
475
og skellihló. „Landið er allt skafið eins og naúð-
rakaður munks skalli. Jeg hef sannarlega ekki mik-
ið álit á íbúum f>essa hjeraðs. t>vf taka þeir sig ekki
til og grafa upp þessar löngu raðir af svörtum og
hlykkjóttum stofnum, sem jeg sje á báðar hliðar?
Óðalsbændurnir 1 Hampshire mundu skammast sín
fyrir að hafa annan eins óhroða á jörðum sfnum“.
„t>ú ert heimskingi, Jón gamli!“ sagði Aylward.
„I>ú ættir að hafa meira vit ft hlutunum en þetta, þvf
að jeg hef lieyrt sagt, að munkarnir I Beaulien-
klaustri hafi pressað margan bikar af góðu vfni úr
vínþrúgum, sem f>eir sjftlfir yrktu. Vittu þfi, að ef
stofna-raðir þessar, sem f>ú svo nefnir, væru grafnar
upp, f>á væri auður þessa lands farinn, og f>að yrðu
f>ft, ef til vill, lfka þurrar kverkar og gapandt munnar
ft Englandi, f>vf að þremur m&nuðum liðnum muuu
greinar spretta út úr þessum svörtu rótum og blómg-
ast, og af f>eim munu koma margir skipsfarmar af
góðum Medoc og Gascony vinum, sem fluttir verða
yfir um sundið. En lítið á kirkjuna niðri í lægðinni
og fólks-þyrpinguna í kirkjugarðinum! Við sverðs-
hjöltu mín! f>að er jarðarför, og þarna hringir ná-
klukkan!“ Hann stanzaði og tók af sjer stftlhúfuna,
um leið og hann sagði síðustu orðin, signdi sig og
þuldi bæn fyrir s&lu hins lfttna.
„Detta, sem okkur virðist dautt, er líka cnnþft
fullt af lffsvökva, eins og vínviðar augarnir voru“,
sagði Alloyne um leið Og þeir hjcldu af stað aptur.
„Þannig hefur guð ritað nafn sitt og lög með sklru