Lögberg - 23.02.1899, Qupperneq 3

LÖGBERG, FIMMTUDAGINN 23. FEBRÚAR 1899
S
Fréttabréf.
Ioel. River, Man. 15. febr. 1899.
Herra ritstj. Ltt}/bergs.
bað er nú rétt um p>að m&nuður
síðan óor sendi Lbgrbergi llnu síðast.
Hið helzta, sem til tíðinda hefur borið
síðan, er kuldi ogr samkomur, og skal
fara fáum orðum um hvorttveggja
Af kuldanum er J>að sérílagi að
seí?3a> að hann hefur síðastliðinn
Þ^iggja vikna tíma verið meiri
að staðaldri, en elztu landnáms-
roenn hér muna eftir; froatið hefur
ekki stlgið hmrra á uuelir, en vana-
lega á sér stað að komi fyrir á
hörðum vetrum, f>etta 40 gr. fyrir neð-
an 0, en J>að er óvanalegt að f>að sé
s^ona meir en hálfan mánuð í einu,
eða meir en J>etta frá 20—40 gr. fyrir
Deðan 0. En til allrar lukku hefur
alla jafna verið heldur stilt veður,
ekki stormar nema dag op dag; samt
hsfa engir tilfinnanlegir SKaðar orðið
af frostunum, enga kalið til muua eða
í>vl líkt; en kuldarnir hafa engu að
elður verið bitrir, og leitað mjög inn
1 hös, einkum forn hús, sem ekki hef-
ur verið J>ví betur gengið frá. Tvo
til J>rjá slðustu daga hefur verið miit
^eður, frostlaust í dag.
Samkomur J>ær, sem hér hafa
^erið haldnar á tímabilinu síðan ég
skrifaði slðast, eru sem nú skal greina:
Fyrstu samkomnna hélt J. G.
Gillis, frá Selkirk, 20. f. m. Hann
hafði talvól sína að skemta með, og
svo var dansað á eftir, eins og jafnan
er tlðkanlegt á samkomum. Samkoma
þessi var fremur fámenn, en J>að J>ótti
fAg»t skemtan hér, sem J. G. Gillis
hafði að bjóða.
Aðra samkomu hélt Bændafólag
fljótsbúa 25. f. m. Prógram sam-
komunnar var fjölbreytt, J>sr á meðal
var tombóla, sem á var yfir hundrað
drættir; munir voru allir vandaðir, frá
10 °enta virði alt upp að $1, en drátt-
urinn kostaði aðeins 15 cts. Drætt-
irnir fiugu út á fáum mínútum. Á
prógrami pessarar samkomu var einn-
’g ýmislegur upplestur, bæði í bundnu
°g óbundnu máli. Samkoman var
fjölsótt, prátt fyrir að pá var eitthvert
Hkasta veðrið, sem komið hefur pað
af er vetrinum. Á eftir nefndum
skemtunum var dansað að vanda.
í’riðju samkomuna hélt íprótta-
“aðurinn svokallaði, J. G. Johnson,
°g félagar lians: t>orsteir.n Baldvins-
800 °g Guðmundur Anderson frá
^innipeg. I>essi samkoma fór hór
fram 2. p. m.; var hún fjölsótt vel, og
Þötti, hvað ípróttirnar snerti, talsvert
tilkomumikil; einkum voru pað íprótt-
lr 1 rólum, jafnvægis-Ipróttir og jafn
VaBgi á hökunni, sem J. G. Johnson
lökst mjög lipurlega. bess utan lét
ann brjóta með sleggju á brjósti sér
ellu> sem var á að gizka 2—3 J>uml. j
^ Þykt og 120 pund á þyngd. Á ^
meðan verið var að brjóta helluna á
honum, hafði hann hnakkann á einum
stólnnm, en hælana á öðrum. Þorst.
Baldwinsson gekk á slökum vír, oj>
fórst pað liðlega. G. Andarson lék á
fíóiín, og hafði einnig á hendi stjórn
samkomunnar og upplestur, sem ekki
pótti tilkomumikill. Samkoma pessi
endaði, eins og flestar nöfnur hennar,
með dansi.
Rcynsla íiskiiuannsins.
Hann fékk mjaðmagigt útóbkulda
OG BI.EYTU, EK HANN VAKB FYR
IB Á SJÓNUM, OG OBSAKAÐI HÚN
HONUM MIKILLA KVALA.
Mr. Geo. W. Shaw 1 Sanford, N S.,
er sjómaður og verður pví oft, eins og
allir sem stunda pá atvinnugrein, að
vera úti 1 rigningum og kulda veðri
Fyrir nokkrum árum fékk Mr. Shaw
mjaðmagigt, sem afleiðing af vosbúð,
og pjáðist hann mjðg mikið í fleiri
mánuði. Hann segir að kvölin, sem
hann tók út, hafi verið illpolandi og
gat henn ekkert verk unnið í marga
mánuði. Mjöðmin gekk út af veik-
indunum og læknirinn er stundaöi
hann sagði, að sjúkdómurinn hefði
einnig veikt mænuna. Þegar Mr.
Shaw hafði verið undir læknis umsjá
1 fleiri mánuði, án pess að fá nokkurn
bata, hætti hann við læknirinn en fór
að brúka plástra og ýmsa áburði, en
pað fót alt á sömu leið. Honum var
pá ráðlagt að reyna Dr. Williams
Pink Pills, og á endanum afréð hann
að gera pað. begar hann var búinn
að brúka .pær í tvær vikur, var honum
dálítið farið að skána, og eftir bér um
bil tveggja mánaða tíma voru öll ein-
kenni veikinnar horfin, og hann hefur
ekki síðan átt við nein veikindi að
stríða. Mr. Shaw segist annað slagið
fá sér öskju af pillunum, til að koma
í veg fyrir að hann geti fengið veik-
ina afrur. .
I>eirv sem pjást af mjaðmagigt
eða hverskonar gigt sem er, geta
sparað peninga með pvl að fá sér
strax Dr. Williams Pink Pills. Til
sölu hjá öllum lvfsölum eða sent með
pósti fyrir 50 cts askjan eða sex öskj-
nr fyrir $2 50, ef skrifað er til Dr.
Williams Medicine Co., Brockville,
Ont.
dr- Dalgleish,
TANNLCEKNIR
kunngerir hjer með, að hann hefur sett
niður verð á tilbúnum tónnum (set of
teeth), en þó með því skilyrði að borgað
sé út I hönd.
Rann er sá eini hér I bsennm, sem dregur
út tennur kvalalanst, fyllir tennur uppá
nýjasta og vandaðasta máta og ábyrgist
allt silt verk.
416 IVJain St., - Mclntyre BIocl^.
Dr. G. F. BUSH, L. D.S.
TANNLÆ.KNIR.
Tennur fylltar og dregnar út án sárs,
auka.
Fyrir að draga út tönn 0,50.
Fyrir að fylla tönn $1,00.
527 Maiv St.
T ilegraf er eitt af helztu' námsgreinum á St.
Paul' ,Business‘-skólanum. Kennararnir, sem
Jyrir þeirri námsgrein standa, eru einhverjir þeii
beztu í landinu, MAGUIRE BROS.
91 East Sixth Street, St. Paul.Minn
l.YFSALANS í
Crystal, N.-Dak...
pegar pjer viljið fá hvað helzt
sem er af
(Sknfftírnm,
J)ljoMœrum,....
^krantnumum tba
$1 a I i, n.0.fri3.
og»munuð pjer ætlð verða á-
nægðir með pað, sem pjer fáið,
bæði hvað verð og gæði snertir.
Foture comfort for present
seemíng economy,bot boy the
sewíngf machtne with an estab-
líshed repotation, that guar-
antees yoo long and satisfac-
tory service. ji j* J* i i
‘<ITS PINCH TENSION
'/> . . AND . .
| TENSION INDICATOR,
y (devices for regolating and
showíng’theexacttension) are
j! a few of the features that
£ emphasize the hígh grade
?> character of the Whíte.
Scnd for our eíegfant H.T.
£ catalog.
\ WfiiTE StWING MáCIIINE C0.,
taiVEUND, 0.
Til aölu hjá
W. Grundy & Co.,
Winnipeg, Msn
Milli Islendingafijóts
Og
Winnipegr.
Eins og að undanförnu læt jeg
lokaðan sleða ganga milli Winnipeg
og íslendinga-fljóts á hverri viku I
vetur, og ieggur hann á stað frá
Winnipeg á hverjum mánudegi
kl. 1, frá greiðasölu húsinu & Ross
St., 605. öll pægindi sem hægt er
að koma við, eru höfð á sleðanum, og
öil nákæmni viðhöfð. Mr. Helgi
Sturlaugsson, duglegur og gætinn
maðar og sem búinn er að fara penn-
an veg til margra ára, keyrir minn
sleða, eins og að undanförnu. Farið
með honum, pegar pjer purfið að fara
pann veg.
MANITOBA.
fjekk Fykstu Vebðlaun (gullmeda-
líu) fyrir hveiti á malarasýningunni,
sem haldin var í Lundúnaborg 1892
og var hveiti úr öllum heiminum sýnt
par. En Manitoba e: ekki að eine
hið bezta hveitiland I heiaai, heldur ei
par einnig pað bezta kvikfjávræktar
land, sem auðið er að fá.
M anitoba er hið hentugasta
svæði fyrir útflytjendur að setjast af
l, pvl bæði er par enn mikið af ótekii
nm löndum, sem fást gefins, og upp-
vaxandi blómlegir bæir, bar sem gott
fyrir karla og konur að fá atvinnu.
í Manitoba eru hin miklu og
fiskisælu veiðivötn, sem aldrei bregð
ast.
f Manitoba eru járnbrautir mikl
ar og markaðir góðir.
í Manitoba eru ágætir frískólar
hvervetna fyrir æskulýðinn.
f bæjunum Winnipeg, Brandon
og Selkirk og fleiri bæjum munu
vera samtals um 4000 fslendingar.
— í nýlendunum: Argyle, Pipestone,
Nýja-íslandi, Álptavatns, Shoal Lake
Narrows og vesturströnd Manitoba
vatns, munu vera samtals um 4000
fslendingar. í öðrum stöðum í fylk
inu er ætlað að sjeu 600 íslendingar.
í Manitoba eiga pví heima um 8600
íslendingar, sem eigi munu iðrast
pess að vera pangað komnir. í Maní
toba er rúm fyrir mörgum sinnam
annað eins. Auk pess eru 1 Norð
vestur Tetritoriunum og British Co
lumbia að minnsta kosti um 1400 fs
endingar.
íslenzkur umboðsm. ætlð reiðu
búinn að leiðbeina isl. innflytjendum
Skrifið eptir nýjuetu upplýsing
m, bókum, kortum, (allt ókeypis)
Hon. THOS. GREENWAV.
Minister #f Agriculture & Immi ration
WnrNIPKG, Manitoba.
Peningar til lcigu
Land til sals...
Undirskrifsður útvegar peninga til
láns, gegn veði í fasteign, með betri
kjörum en vanalegft.'f Hann hefur
einnig' bújarðir til sölu víðsvegar um
íslendinga nýlenduna.
S. GUDMUNDSSON,
Notary FUjblio
- Mountain, N D.
Northern
PACIEIC
RAILWAY
Ef pér hafið í huga ferð til
sumiR - - -
CALIFORNIU, .
AUSTUR
CANADA ...
eða hvert helzt sem er
SUDUR
AUSTUR
YESTUR
ættuð pér að finna næsta ngertt
Northern Pseific járobrautar-
félagsin8, eða skrifa til
CHAS. S. FEE H SWINFORD
G. P. & T. A., General Agent,
St. Paui. Winnipeg.
NoríhPpn Pacific By.
TTJVEE! CAED.
___________MAIN LINE. _________ _
Morris Emerson, St. Paul, Chicago,
Toronto, Montreal . . .
Spokane, Tacoma,
Víctoria, San Francisco:
Fer daglega 12.15 e. m.
Kemur daglega 1.05 e. m.
PORTAGE LA PRAIRIE BRANCH.
Portage la Prairie og stadir hér a milli:
Fer daglega nema a
sunnudag, 4.45 e.m.
Kemur daglega nema a
sunnudag, n.o5 f.m,
MORRIS-BRANDON BRANCH.
Morris, Roland, Miami, Baldur,
Belmont, Wawar.esa, Brandon;
einnig Soutis River brautin fra
Belmont til Elgin:
Fer hvern Manudag, MidvÍKud.
og Föstudag 10.40 f. m,
Kemurhvern J>ridjud., Fimmtud.
og Laugardag 3.05 e. m.
CHAS. S. FEE, II. SWINFORD,
G.P.&T.A.,St.Paul. Gen.Agent, Winnipe,
491
ástæðan fyrir, að pessi helgi dómur er svo yfirgengi-
ega. dýrmætur. Veljið ykkur nú pað sem pið girnist
^0681 af pessum dómum, herrar mínir, og borgið fyrir
f>að sem samvizka ykkar segir ykkur að rjett sje
a bjóða; pvf jeg er ekki vöruprangari eða kaup-
ttaður, og jeg hefði aldrei látið pá af hendi ef jeg
T188i ^Li, að jeg er mjög nálægt pví að fá umbun
mlna b'Dum megin grafarinnar11.
. »Áýlward“, sagði Alleyne I mikilli geðshrær-
lr|fíut „petta er tækifæri, sem fáum býðst optar en
61nu 81uni 4 æfinni. Jeg verð að fá naglann, og jeg
»tla að gefa Beaulieu-klaustri hann, svo að allt fólk-
^Tb^ð^n^lan<l1 Retl fariÖ pangað og undrast og
»Og jeg vil fá steininn úr musterinu“, hrópaði
ordle-Jóu. „Hvað mundi hún móður mln gamla
? 1 v'lja gefa til að geta hengt hann uppi yfir rúm-
t>Og jeg vil fá stafinn hans Arons“, sagði Ayl-
TTar^" »J0f? á nú að eins til fimm florin I eigu minni,
°g jerna eru fjögur af peim fyrir hann“.
»Og hjerna eru prjú florin 1 viðbót“, sagði Jón.
»Og hjer eru fimm I viðbót“, sagði Alleyne.
» eilagi faðir, jeg fæ pjer hjer tólf florin, sem er
a t er við getum látið pig hafa, pótt við vitum vel
ve vesæl borgun pað er fyrir hina undrunaisamlegu
lutl, 8em f>ú selur okkur“.
»Niður með pig, dramb, niður með pig!“ hróp-
1 pUfcgrlmurinn og barði sjer á brjóst. „Get jeg
498
um að hann er riddari. Gerið svo vel, Alleyne, og
berið honum kveðju mína eg spyrjið um nafn hans,
titla og skjaldmerki. í>að má vera, að jeggeti hjálp-
að honum til að uppfylla einhverja heitstrengingu,
eða pað getur verið að hann vilji auka frægð ein-
hverrar konu“.
„t>etta eru ekki hestar og riddarasveinn, lávarð-
ur minn“, sagði Alleyne, „heldur eru pað múlasnar
og vinnumaður með húsbónda sfnum. Maðuriun er
vefnaðarvöru-kaupmaður, pví pað liggja stórir strang-
ar við hlið hans“.
„Guð blessi hinar hreinskilnislegu ensku raddir
ykkar!“ hrópaði ókunni maðurinn og sperrti upp
eyrun, pegar hann heyrði orð Alleyne’s. „Jeg hef
aldrei heyrt söng, sem ljet betur í eyrum mínum.
Hana nú, Watkin drengur, fleygðu stöngunum yfir
hrygginn á henni Lauru! fljarta mitt var nærri
brostið, pví pað var eins og jeg væri orðinn alveg
viðskila við allt sem enskt er, og að jeg mundi aldrei
framar sjá markaðs-torgið 1 Norwieh“
Maðurinn, sem sagði petta, var hár vexti og
kraptalegur, miðaldra, ijóður í anciliti, með jarpt
tóuskegg, sem var orðið dálítið hæru skotið, og hafði
barðastóran FJandra-hatt á höfðinu. Vinnumaður
hans, sem var hár vexti, en krangalegur og beina-
stór, hafði nú fleygt ströngunum yfir um bakið á öðr-
um múlasnanum, en kaupmaðurinn steig á bak hin-
um og reið til Sir Nigels og manna hans. pað mátti
sjá pað, strax og ókunni maðurinn nálgaðist, bæði á
417 .
„Og, við hinn svarta kross! hann hefur undar-
legar vörur hjá sjer“, hrópaði Hordle-Jóu. „Hvað
skyldi hann gera með pessa smásteina, viðarflísar og
ryðguðu nagla, sem hann hefur fyrir framan sig?“
Maðurinn, sem peir höfðu tekið eptir og voru að
tala um, sat á jörðinni og hallaði bakinu upp að
kirsiber trje einu og teygði fæturna frá sjer mjög
makindalega. Yfir lær hans lá fjöl, en um hana alla
var dreift allskonar trjeflísum, brotum af múrsteinum
og úr öðru grjóti, öllu raðað hverju útaf fyrir sig,
eins og vöruprangari raðar varningi sínum. Hann
var klæddur í síða, gráa hempu, og hafði samlitan
barðastóran, óhreinan hatt á höfðinu, en prlr hörpu-
diskar hangdu niður úr hattbörðunum. I>egar
ferðamennirnir nálguðust manninn sáu peir, að
hann var aldraður, og að augu hans hvolfdust upp
og voru gul að lit.
„Kæru riddarar og herrar“, hrópaði maðurinn
með hárri, snarkandi röddu, „virðulegu kristnu
riddarar, ætlið pið að rlða fram hjá og láta aldraðan
pilagrím deyja úr hungri? Sandarnir í landinu
helga hafa eyðilagt sjón mína, og jeg hef hvorki
fengið svo mikið sem brauðskorpu eða bikar af vlni
pessa tvo slðustu daga“.
„Við sverðshjöltu mín!“ hrópaði Aylward og
horfði hvasslega á pílagriminn, „mig undrar á p i,
hvað belti pitt er vítt og hvað pað situr pjett utan
um pig ef pað er satt, að pú hafir haft svona lltið ti(
j>ess að fylla pig með.“