Lögberg - 31.08.1899, Side 5

LÖGBEKU, FIMMTUJDAGINN 31. ÁGÚíáT 1899
o
Kssa leið: „Ó, niikil ósköp! mér
kemur ekki til hugar annað eins og
það, að stjórnin eigi að eignast járn-
krautir þær, sem nú eru, en, ef fleiri
járnbrauta skyldi við þurfa, að þá
»tti stjórnin að leggja þær“. Langt
Um skynsamlegri aðferð er það, þeg-
ar vér gerum samninga við járn-
hrautafélög, að binda þau einhverj-
Utl1 ákveðnum loforðum gagnvart
íylkinu gegn styrk þeim, er þau fá,
einhverja quid pro quo; gegn slíku
°g með þeirri aðfcrð einni verður
járnbrautum bætt við liér í fylkinu
á meðan hin núverandi stjórn er við
völdin. I fyrstu samningunum, sem
vér gerðum, áskildum vér það, að
flutningsgjald á hveiti yrði fært nið"
Ur um 3 cents undir hver 10O pund.
þegar-ég komst til valda þá kostaði
flutningurinn á liverjum 100 purd-
um af Jiveiti, frá Winnipeg til Fort
WilJiam, 24 cents; nú, í þcssum yfir-
standandi niánuði, verður flutnings-
pjaldið komið niður í 14 cents, og
hefur þannig stigið niður um 10
ecnts undir hver 100 pund. En vér
höfum ckki ennþá skilið við það
mál. Eitt af því sem mig langar til
koma til leiðar, áður en ég segi
skiliS við stjórnmál, er það, að koma
flutningsgjaldi á hverjum 100 pund-
um af hveiti niður í 10 cents; slíkt
u>Undi þýða 2 til 3 milj. dollara
sparnað á ári hvcrju fyrir bændurna
1 Manitoba. það er útlit fyrir, að
hveiti-uppskeran hér í fylkinu á
þessu suinri nerni ef til vill ö0,000,-
”00 bush. Járnbrautamcnn segja,
mér muni takast að koma flutn-
ln8sgjaUinu niður í 10 cents vegna
hinnar miklu hveiti-uppskeru, sem
^er vaxandi ár frá ári. Mér er sagt,
flutningsgjaldið frá Chicago til
Ncw York só 11 ccnts.
Að hverju leyti grcinir mig og
Mr. Macdonald á um 10 centa tíutn-
insgjaldið? Hann reyndi að spilla
^J'rir því, að ég fengi þessari niður-
íaerslu framgengt. Meðal annars
Sagði hann: „Fengi Grccnway þessu
iramgcngt, þá væri slíkt mikil bless-
'•n, en sé það satt, sem ég er sann-
kerður um að er, að lOc. flutnings-
gjald undir hver 100 pd borgi ekki
kostnað.án þessað brúkun flutnings-
Vagna og umferð um járnbrautirnar
Se reiknað, þá er ekkert vit við því
ftð búast, að nokkurt járnbrautarfé-
*ag gangi að slíku, eða llytji hveiti
til lengdar fyrir jafn lágt flutuings-
kjald“. En nú er hveiti flutt frá
t'Ufl'alo til Nevv York, sömu vega-
^engd eins og frá Winnipeg til Fort
M^illiam, fyrir 4 cents. Ég vil gera
vel við hvert það járnbrautarfélag
Sem lofar því, að flytja hveiti Mani-
toba-bændanna til markaðar fyrir
hiðáminsta flutningsgjald —10 cents
hver 100 pund. þannig er viðskifta-
stefna vor. Vór neitum þeim járn-
brautum um nokkurn styrk, sem að
engri tilslökun vilja ganga í flutn-
ingsmálum. (Niðurl. næstj.
Frá alþingi.
liæknaskipunarrnálið.
I>að frv. er nú afgeitt frá þinginu
setn lög; efri d. samþykti frv. óbreytt
eins og það kom frá neðri deild.
Læknisbéruðin 42, eins og á
þingi 1897, 1 5 flokkum með misraun-
andi launakjörum: 1900—1300 kr.
Hærri flokkarnir þrlr, 20 Jæknis-
héruð, hafa eftirlaunarétt, samkvæmt
almennum, núgildandi eftirlauna-
reglum, en hinir tveir, 4. og 5 , eng-
au eftirlaunarétt, enda skipar lands-
höfðingi þau embættin, 22 alls, en
ekki konungur. I>á leið sigldi þing-
ið fram hjá eftirlaunaskerinu, er á-
rekstri olli í stjórnarinnar garði síðast.
I>ykir þvl mega ganga að því vísu, að
nú verði engin fyrirstaða fyrir stað-
festingu.
JÞessi 4 liéruð eru í 1. ilokki, með
1900 kr. og eftirlaunarétti: lteykja-
víkur, ísafjarðar, Akureyrar, og Seyð-
isfjarðar.
Þá eru 1 2. ilokki öanur 4 héruð,
með 1700 kr. og eftirlaunum: Kefla-
vikur, Barðastrandar, Blönduóss og
Sauðárkróks.
£>riðja flokk skipa 12 béruð, með
1500 kr. og eftirlaunarétti: Borgar-
fjarðar, Stykkishólms, Dala, Stranda,
Húsavíkur, Vopnafjarðar, Hróars-
tungu, Reyðarfjarðar, Hornafjarðar,
Síðu, Rangár, Eyrarbakka.
£>á er 4. flokkur, með sömu laun-
um, 1500 kr., en án eftirlaunaiéttar.
£>að eru þessi 13 héruð: Skipaskaga,
Ólafsvíkur, £>ingeyrar, Hesteyrar,
Miðfjarðar, Hofsóss, Siglufjarðar
Höfðahverfis, Reykdæla, Axarfjarðar,
Fljótsdals, Mýrdals og Grimsness.
Loks 5. flokkur, með 1300 kr. og
eftirlaunaleysi, þessi 9 héruð: Kjósar,
Mýra, Reykhóla, Flateyjar,Nauteyrar,
Distilfjarðar, Fáskrúðsfjarðar, Beru-
fjarðar, Vestmanneyja.
„Hafi nokkur héraðslæknir, er nú
er skipaður í fast embætti, liærri laun
(að mcðtöldum húsaleigustyrk og em
bættisjörð) en honum bæri eftir lög-
um þessum, heldur hann þvf, sem fram
yfir er, sem viðbót fyrir hann sjálfan.
£>egar Jæknisembættið losnar, skal
embættisjörðin lögð til landssjóðs“.
„Héraðslæknar þeir, sem nú eru
í cmbættum, verða endurgjaldslaust
að sætta sig við hverja breytingu,
sem verður á béruðum þeirra eftir
lögum þessum“.
Stjórnarskrármálið.
£>að var, frv. frá efri deild, felt í
noðri deild í gær frá 2- umr., með 11
atkv. gegn 11.
Með rnálinu voru hinir sömu 10,
sem á þingi 1897, og Ólafur Briem
að auki.
Móti hinir sömu og þá, nema
hann og B.ined. Sveinsson, sem ligg-
ur veiw.ur; þeir voru sem sé 13 þá alls.
Ekki töluðu aðrir en Guðl. Guð-
mundsson, dr. Valtýr Guðmundsson
og landshöfðingi annars vegar, en
hins vejar Einar Jónssou og Guðjón
Guðlaugsson.
Landehöfðingi lagði eiudregið
með frumvarpinu og kom með mjög
mikils verðar skýringar og yfirlýsing-
ar, sem 'mundu vafalaust hafa haft
æskileg áhrif á úrslit málsins, ef mót-
stöðuflokkurinn hefði eigi verið búinn
fyrir fram að bindast órjúfanlegum
fastmælum (ef eigi svardögum) um,
að drepa málið í þeltf sinn, htað sem
á dyndi og hvað sem öllum röksemd-
um liði.
Botnvörpuveiði í landhelgi vilja
þeir nú lögleiða, J. Vídalín konsúll
og hans lið á þingi, með því að botn-
vörpufiota hans gengur illa veiðin hér
1 sumar, utan landhelgi:—fórna þeim
suðuiströnd landsins, milli Horns
(vestra) og Hjörleifshöfða, þó gegn
100 pd. gjaldi á ári í senn. Síra
Einar Jónsson er látinn flytja
þetta frv.—Isafold 29. júií ’99.
Heucdikt Svcinssoii.
Fundarfall var gi rt I báðum
þingdeildum í fyrra dag, vegna frá-
falls lians, en fundur hafður í samein-
uðu þitjgi kl. 12, að eins til þess að
tjá þingmöonum andlátið. Fór þá
forsetinn, herra biskup HalJgrímur
Sveinssou, þessum ininningarorðum
um hinn framliðna, en þingheimur
hlýddi á standand1:
„Háttvirtu alþingismenn!
Sorgarfáninn blaktir yfir þessu
húsi og hefur þegar unditbúið yður
undir þann boðskap, sem ég verð að
flytja yður. Ég hef kvatt yður til
þessa fundar f sameinuðu alþingi ein-
ungis til þess, að fá tækifæri til að
inna af hendi hið alvarlega og sorg-
lega hlutverk, að tilkynnayður fráfall
þingm. N.-£>. syslumanns Benedikts
Sveinssonar, sem andaðist bér í bæn-
um í gærkveldi 2. ágúst. Hann gekk
að störfum sinum á þessu þingi frá
byrjun til þriðjudagsins 25. júli; þá
kendi hann þess sjúkleiks, sem þegar
lagði hann á sóttarsængina og nú eft-
ir rúma viku hefur lsitt hann til bana.
Bcnedikt sýslum. Sveinsson var
fæddur 20. janúar 1827 og varð þann-
ig 72| ára að aldri. Ilann gckk hina
vcnjulegu mcntaleið þoirra manna
hér á laDdi, sem lögfræði stunda: fyrst
f lærða skóla vorn og sfðan á Kaup-
mannahafnar háskóla og lauk þar em-
bættispiófi 1858. Hann var meðdóm-
andi f landsyfirréttinum 1859—1870
og sýslumaður I>ingeyinga 1875—
1897, en fókk samkv. beiðui sinni
lausn f náð frá þvi embætti fyrir rúm-
um 2 árum 13. apr. 1897.
Ibinn hefur setið á öllum þeim
aJþiutnim, sem liáð hafa verið hin sfð-
ustu 39 ár, á fyrstu tveimur þingun-
um (1801 og 1863) sem konungkjör-
inn varaþingmaður, en frá 1865 til
dánardægurs sem þjóðkjörinn þirig-
maður fyrir þessi 4 kjördæmi: Ár-
nessýslu,Norður-Múlasýalu,Eyjafjaið-
arsýslu og Norður-£>ingeyjarsýslu.
Forseti í sameinuðu alþingi hefur
hann verið árin 1886, 1887, 1893 og
1894. Forseti neðri deildar var hann
árin 1889, 1893 og 1895.
Af þessu stutta yfirliti er það
þegar Ijóst, að það er bæði langur og
þýðingarmikill starfsdagur, sera hér er
liðinn að kvöldi, þar sem hinn fram-
liðni hafur f 40 ár un flð í þjónustu
fósturjarðarinnar sem embætiismaður
og alþingismaður. Á þinginu var
hann í flokki þeirra fulltrúa, sera mest
kvað að, og stóð jafnan framarlega í
fylkingu. Enginn efi getur á þvf
leikið, að hann unni ættjörðu vorri
heitt og bar velfarnan hennar einlæg-
lega fyrir brjósti, Henni til handa
vildi hann alt hið bezta hlutskifti
kjósa; henni til handa krafðist hann
afdráttarlaust hinnafylstu réttinda og
af fornum og nýjum lótti hennar vildi
hann engu glata og ekkert afsala né
eftir gefa. 1 jörmaður og áhugamað-
ur var hann hinn mesti og starfsþrek
hans og þol var óþreytandi. Fyrir
aflmikilli hugsjón hans vakti glæsi-
legur framtiðarhagur þjóðarinnar,
með framtakssamri menningu í ar.d-
legum og verklegum efnum, og þessi
hugsjón varð að öruggri von og von-
in að sannfæringu, sem setti einkenn-
ismark sitt á alla framkomu hans.
£>essi hugsjÓD, þes3Í von og þessi
sannfæring gjöiði orð hans einatt
snjöll, heit og hrffandi, þegar hann f
þessum sal barðist með eldlegu fjöri
og brennandi áliuga fyrir þoim mál-
efnum, sem honum þóttu mikils-
varðandi.
Nú stendur sæti hans liér autt,
hin aflmikla og snjalla raust er þögn-
uð og öllu æfistarfi hans er lokið.
I>að, sem hann liefur unnið, geymist f
minniugu samtíðariunar og á spjöld-
um sögunnar; hinn fullkorani dómur
um það heyrir framtíðinni til, en ekki
oss, sem vorum í samvinnunni með
honum, háðir öllum þeim áhrifum,
sem slf-ri samvinnu hljóta að vera
samfara, bæði til samtaka og mót-
spyrnu, eftir afstöðunni I htnum ýmsu
málum, oftir mismunandi skoðunum
og sannfæringu hvors eins.
En um það rnunutn vér allir
verða samdóma, að mikilhæfur raaður
sé burtu kallaður úr tölu þjóðfulltrú*
íslands, og ég ' er sannfærður um, að
við þá minningu um hann, sem vér
geymura í brjóstum vorum, munum
vór allir tengja hugsunina um ástrfk-
an son vorrar kæru fósturjarðar.
Og þessi minningarorð, og um
leið þessa samkomu vora, vil eg svo
lykta með þeirri ósk og bæn, að
Drottinn jafnan gefi ættjörðu vorri
syni, sem elski hana beiit, eins heitt,
eius og hinn fraraliðoi vissulcga gjörði,
og f einlægui hclgi henni afla krafta
stna, henni til farSældar á yfirstand-
andi og ókorainni tið“.—Isafold 5.ág.
STÓR BtJÐ,
NÝ BÚÐ
BJÖRT BÚÐ,
BÚÐ Á RJETTUM^STAÐ.
NY KOMID mikið af mat-
vöru frá Montreal, sem keypt var fyr-
ir lágt verð*og verður seld fyrir lægsta
verð I bænum.
Vjer höfum allt sem þjer þurfið
með af þeirri tegund, svo sem kaffl,
sykur, te, kryddmetii«>sJrv.
Ennfremur glasvoru, IeÍr-
tau, hveítimjel og gripa-
fodur öllum tegundum.
Vjer kaupum allskonar bænda-
vöru fyrir hærsta markaðsverð, svo
sem kornmat, ket, smjer
°£ egg.
OLIVER & BYRON,
á horninu á Main og Manitoba ave.
Makkbt Squabe, SELKlRK.
Cenadian Pacifia Railway
Xime Table.
Monlreat, Toronto, New York &
east, via allrail, daily.....
Montreal, Toroato, New York&
east,via lake, Tues.,Fri..Sun..
Montreal, Toronto, Ncw York &
east, via lake, Mon., Thr.,Sat.
Rat rortage, Ft. William & Inter-
mediate points, daily ex Sun..
I’ortagela Prairie, Brandon.Leth
bridge.Coast & Kootaney, dally
Portage la Prairie, Brandon, Moose
Jaw and intermediale points,
ilally ex. Sunday............
I’ortage la Prairie Brandon & int-
ermediate points ex. Sun....
M. & N. W. Ky points....
Thurs. and Sat...............
M. & N, W. Ry points.... Mon.
Wed. and Fri.................
Can. Nor, Ry points.......Mon,
Wed. $,nd Fri................
Can. Nor. Ry points. . . .Tues.
Thurs. and Sat...............
Gretna, St. Paul, Chicago, daily
West Selkirk. .Mon., Wed., Fri,
West Selkirk. .Tues. Thurs. Sat.
Stonewall.Tuelon.Tue.Thur.Sat.
Kinerson........Mon, and Fri
Morden, Dclorainc and iulcrme-
diate points.....daily ex. Sun.
Glenboro, Souris, Melita Alame
da and intermediate points
daily ex. Sun................
l’rince Allrert.....Sun., Wed.
Prince Albert.......Thurs, Sun.
Edmonton... .Sun , Tues, Thurs
Edmonton........Wed., Fri-, Sun,
LV, AK.
21 50 6 30
6 30
21 50
7 45 tSoo
715 21 2o
8 30 19 co
19 10 12 15
10 35
£0 15
7 15
14 lo
18 15
II £0
8 i5
21 2„
13 35
10 lo
19 20
ltí 40
8 00
18 20
8 50
7 15
7 15
17 3'.
21 5o
20
1 W. WIIYTE, KOBT. KERR,
Manager, Tratlic Managei
89
lugu á unglinginn fyrir ógestrisnina, sem ég hafði
,0»tt á eynni? Mér liefur stundum síðan fundist, að
'g bafi verið of grimmur. Eu ýmislegt hafði komið
^yflr þetta kveld, sem var nóg til að vekja harð-
Ueskju jafnvel hjá hinum gæflyndasta mauni. En nú
Var alt komið til hinna yztu takmarka, scm það gat
gengið til, svo ég sagði við Denny:
,.£>etta rr auðvitað stórkostlegasti mótþrói, scm
*l8pgt er að sýna,Denny; en égsé ekki velhvernig það
yröi afsakað,aðberja kvennmanninn meðhesta-svipu“.
Denny rak upp undrunar-óp, og þeir átu allir
eftir mér, eins og með cinum muDni, „kvennmann-
'U l“. En stúlkan sjálf lagði höfuðið niður á borðið
°g gerði varnargarð f kringum það með liandleggjum
síuUtn.
„£>etta er sein sé Iafði Euphrosyne“, sagði ég.
£>vf hver annar en hún hefði getað gefið Con-
Htantine Stefanopoulos skipanir og spurt hvar menn
8*uir væru? Hver annar en dóttir af þessari göfugu
•utt gat jiaft tignarsvipiim, hinar fínu hendur og hið
^agra andlit, sem fangi vor hafði til að bera? Og
**Ver annar var líklegt að skildi enska tuugu? £>að
Var enginn vafi á að þetta var lafði Euphrosyne.
V. KAPÍTULl.
LITl.A HÓSIÐ UPPI X ÍIÆÐINNI.
Áhrifin, scin orð inia höfðu, voru skringilcg.
92
okkur. Jæja, ég komst að þeirri niðurstöðu með
sjálfum mér, að þeir gætu ckki brotist inn í húsið á
meðan m&tvæli okkar entust; steinkastali okkar var
alt of sterkur til þe.w; en það var hægt að umsitja
okkur og svelta okkur út, og það var enginn vafi á
að þetta yrði einmitt gert, ef áhrif Euphrosyne hindr-
uðu það ekki. * Ég var rétt kominn að þeirri niður-
stöðu, að ég skyldi tala alvarlega við hana um þetta
mál strax næsta morgun, þegar ég heyrði und&rlegt
hljóð eða hávaða.
„Ég hef aldrei þekt annan eins stað og ey þessi
er hvað snertir undarleg Jiljóð“, sagði ég við sjálfan
mig og hlustaði.
Hljóð þetta eða hávaði virtist vera beint uppi
yfir höfðinu á mér; það var því líka3t sem einhver
væri að ganga raeð mestu varasemi yfir þakið á
ganginum, sem ég var 1. Hin eina inanneskja í
húsinu, fyrir utan okkur fjóra, var fanginn okkar, og
hana hafði ég vandlega læst inni í herbergi hennar.
Hvernig gat hún þá verið uppi á þakinu yfir gang-
inum? Herbergi hennar var sem sé í turninum uppi
yfir aðaldyrum hússins. En það var samt enginn
vafi é, að það var geDgið rétt yfir höfðinu á mér og í
áttina til eldhússins. Ég greip marghleypu mfna, og
gekk eins laumulega og sá, sem uppi yfir mér var,
eftir ganginum inn f eldhúsið. Hinir þrfr félagar
mfnir sváfu þar eins fast og þreyttir menn geta sofið,
en samt sem áður vakti ég Denny hlffðarlaust.
,.F»ríð og vaktið í ganginun.“, sagði ég við
hann. „Ég ætla að fara að skoða mig um ofurlítið“.
85
„Viö skulum hjálpa honum til að fá aftur málið“,
sagði Denny glaðlega, en meðaumkunarlaust; „ham
ingjan veit, að hann hefur fullkomlega vcrtsk.fj
að vera barinn. Segið bara til, Charley, og þi
skal ég byrja strax!“
„Við höfum ekki enn spurt hann að neinu“,
sagði ég.
i>Ú, ég skal spyrja hann spurningar“, sagði
Denny. „Heyrið mig, hver varþessi maður, sem var
með yður og Vlacho?“
Denny sagði þessi orð á ensku; ég þýddi þau á
grfsku. En augnaiáð fangans sýndi, að hann hafði
skilið spurninguna áður en ég hafði snúiö henni.
Ég brosti aftur.
Pilturinn þagði; mótþrói og ótti virtist berjast
um yfirráðin bjá honum.
„£>ér sjáið nú að bann er mótþróafullur strákur",
sagði Denny, eins og har.n væri nú búinn að viðhafa
allan nauðsynlegan undirbúning og væri því reiðu-
búinn til að hyrja starf sitt; síðan dró hann svipu*
ólina milli fingra sinna eins og hann væri að reyna
hana. Ég er hræddur um að Denny h&fi brunnið I
skinninu af löngun til að framkvæma réttvfsina mcð
eigin höndum.
Pilturinn stóð á fætur aftur og horfði framan í
hinn með&umkunarlausa grimdarsegg, Denny______éa
hafði einmitt þetta álit á Dsnnyþetta augnablik; síð-
aa haé pilturinn aftur niður f s eti sitt og huldi
andlil sitt m<íO höndunum,