Lögberg - 05.07.1923, Blaðsíða 2

Bls. 2
LÖGBERG, FIMTUDAGINN
5. JÚLÍ 1923-
Sjö ára þjáningar
Höfuðverltur og meltingarleyii
lœknað með “Fruit-a-tives”
....
Heimsfrægt ávaxtalyf.
Firs o'- þúsundír annara
roanna gera, reyndi Mr. Albert
Varner frá Buckingham, P. Q.
fjölda meðala, en ekkert þeirra
sýndist að koma að nckkru veru-
legu haldi.
Lok3 ráð!a?ði vinur minn einn
“Frit-a-cives’ o*" nú ei eg orðrnn
heill heilsc..
“1 sjö ár þjáðist eg af höfuð-
verk og meltingarleysi. Maginn
þandist út af gasólgu og iðug-
lega fék keg velgjuköst. Loks
reyndi eg “Fruit-a-tives” og það
merka ávaxtalyf kom mér til
heilsu.”
50c. íhylkið, 6 fyrir $2,50,
reynstuskerfur 25c. Fæst hjá öll-
um lyfsölum eða heint frá “Fruit-
a-tives Limited, Ottawa, Ont.
Kirkjuþingið.
A tnánudlaginn héldu vanaleg
þingstörf áfram, en um kveldið
flutti séra Jónas A- Sigurðsson
fyrirlestur um vígslubiskup
Valdimar Briem, snjalt erindi og
skörulega flutt. og kemur það
væntanlega á prent eins og hin
erindin sem flutt voru-
Vór íhöfum nú; gefið stutt
yfirlit yfir helstu málin, sem
kirkjufélagið hefir haft til með
ferðar, með því að birta skýrslu
framkvæmdarnefndarinnar. Eitt
mál er það samt, sem kirkjufélag-
ið hefir til meðferðar, og þar ekki
getið, af þvi að það er í höndum
sérstakra nefnda; það er skóla-
málið. •jJ2r
Skólamál kirkjufélagsins, er
ekki nýtt mál, það er eitt af elstu
málum 'þess á sama tfrna og það
er eitt af því veigamesta.
pað er víst sameiginleg til-
finning allra flokka manna, sem
flust ihafa til þessa lands, að þeir
eigi margt sa'meiginlegt, sem þeir
flytja með sér frá ættlöndum
sínum, sem þeir þurfa að vernda
og varðveita sjálfum sér til
þroska og mannfélagi því, sefm
þeir flytja hér inn til blessunar,
og flestir þeirra hafa ekki látið
við þá tilfinningu eina sitja,
heldur reist sér sérstaka skóla
þar, sem sá arfur hefir varðveist
og afkomendur þeirra geta notið
hans ár fram af ári og kynslóð
fram af kynslóð.
pessi sómatilfinning hefir líka
verið vakandi í hjörtu‘m íslend-
inga í Ameríku; þeir ihafa líka
fundið til þess, að þeir ættu erfða
fé, sem þeir þyrftu að varðveita
og ávaxta hér í þeirra nýja kjör-
landi, og það var einmitt sú hug-
mynd — sú þörf, sem kom dr.
Jóni Bjarnasyni, sem öllu’m öðr-
um fremur, lét sér ant um hag
tfg menningarlega 'afkomu þjóð-
arbrotsins íslenzka í Ameríku, og
gekkst fyrir því, að skólinn var
stofnaður.
Nú hefir hann haldið áfram
síðan árið 1913, eða nálega í tíu
ár. Á þeim tíma, hafa rúm fjög-
ur hundruð ísienzkir námsmenn
notið þar kenslu, sem svo aftur
hafa dreifst víðsvegar út um
bygðir ístlendinga.
Ekki er hægt að segja annað,
en skóla þessum hafi vegnað vel,
síðan að hann hóf göngu sína.
Menn hafa styrkt hann með ríf-
legum fjárfram’ögu'm, fjölda
margir borið hann fyrir brjóst-
inu og reynst honum sannir vin-
ir.
Að undanförnu hefir si
verið haldinn í leiguhúsi,
húsum — ekki átt neitt hi
og hefir það heft framþróun
ekki all lítið. En á þessu k
þingi komu mönnum samai
að það ástand gæti ekki h
•Iengur, ekki sist þar, sem
ing sú, sem skólinn hefir v
undanfarandi ár, er með ö
nóg Á kirkjuþinginu afsi
var því samþýkt, að byggja
sumar byggingu sem þéi
gæti verið fyrir skólann fyr
sinn, en sem líka 'mætti nc
annara þarfa ef á þyrfti að
og ákvað þingið, að kostnað
Þá byggingu mætti ekki fara
or $25,000.00 Pygging
verður bygð í Winnipeg, en
hefir enn ekki verið ákveð
Vér höfum áður tekið fra
Jons Bjarnasonar skóli,
marga vini og vélunnara á '
Vestur-ís’endinga, og það er
en þrátt fyrir það, -hefir má
ekki náð eins almennu fylgi,
n 11 rn Hví a® wast
, V II Ss Ih blœðandi 0gr b6
| '1 ” | j|l lnnI Eylllniæ
" • ■W# Uppskurbur 6nai
synlegur. |>vl ]
Cha«e’s Ointment hjálpar þér str
10 cent hylkiS hjá lyfsölum efa i
Edmanson, Bates & Co., Iamiti
Toronto. Reynsluskerfur sendur
ker^is, ef nafn þessa blaðs er tilte
!8 og 2 cent frímerki sent.
og það þarf að ná hjá Vestur-ís-
lendingum til þess, að því sé
borgið, og til þess liggja ýmsar
ástæður, meðal þeirra er:
1. Skortur á sannfæringu fyrir
þörf skólans..
2. Sundurlyndi sjálfra vor, í
því 'máli, eins og flestum öðr-
um málum vorum.
3. Andstæðar skoðanir Vestur-
íslendinga í trúmálum og
flokkarigur,
Þörf skólans.
Aðal atriði í þessu máli, er
þörfin. Hefir þessi skóli nokkurt
það verk að vinna, sem gefir hon-
u’m tilverurétt og rétt til þess, að
vonast eftir framfærslustyrk frá
Vestur-íslendingum?
Um þetta atriði mætti rita langt
mál, en það er samt ekki ætlun
vor, að þessu sinni, aðeins mætti
benda á, að helgustu skyldur
vorar eru við börn vor og kraftar
allra góðra foreldra eru, eða eiga
að vera helgaðir því, að búa þau
sewi best úr garði undir lífíð.
Getur skóli, sem kennir feðramál
þeirra og kristinfræði — tvo meg-
in þætti þjóðernis feðra þeirra,
gjört þau að nýtari og hæfari
borgurum, en þau annars gætu
orðið? Ef svo er, þá á þessi skóli
rétt á að lifa og njóta styrks allra
góðra foreldra og góðra íslend-
inga.
Fyrirkomulagi skólans, sem
eins og kunnugt er, hefir aðeins
verið miðskóli (High School), var
breytt á þessu þingi þannig, að
neðsti bekkur var lagður niður,
eða sa'meinaður tíundabekk, en
tólfta eða fyrsta bekk háskólans
bætt við, menn sáu sér ekki fært,
að ganga lengra í ár, en meining-
in mun vera sú, að bæta þrett-
ánda bekk, eða öðrum bekk háskól-
ans við næsta ár, eða svo fljótt,
sem unt er að gjöra skólann að
“Junior College”. Var þessi á-
kvörðun tekin sérstaklega sökum
þess, að aðsókn að miðskóla hér í
Winnipeg hlýtur að fara þverr-
andi utan úr sveitu'm, því þær
flestar hafa komið slíkum skólum
upp hjá sér, og nota þá að sjálf-
sögðu.
Starfrækslu kostnaður hins
nýja skóla, er áætlaður að vera
$8,000. par af taldar víssar tekj-
ur, sem nema $2,000 árlega, svo
safna þarf því $6,000 á ári, hon-
um til viðhalds. Ef þeirri upp-
hæð væri deilt niður á fermda
safnaðarmeðlimi kirkjufélagsins,
kæmi liðugur dollar á mann; svo
ef viljinn væri góður — þörfin
Ijós — fyrir stofnaninni, þá sjá
allir, að upphæðin, sem hver
þyrfti að borga, er svo lítil, að
hún gæti með engu móti verið til-
finnanleg, ekki síst, þegar skólinn
á marga vini utan vébanda kirkju-
félagsins, sem árlega hafa styrkt
hann, og væntanlega halda á-
fra‘m að gjöra það. En vafa
samt er það mjög, hvort íslend-
ingar einir mundu endast til þess,
að haida þessari stofnun við fjár-
; munalega, til lengdar, ef einskis
styrks væri að vænta í nálegri
framtíð.
Það mun vera gleðiefni öllum
vinuvn skólans, að vita, að Norð-
menn i Ameríku samþyktu á
kirkjuþintgi sínu, sem haldið var
í s 1. mánuði í St. Paul, Minn., að
vera í samvinnu með kirkjufélag-
inu íslenzka með mentastofnun í
Winnipeg, og átti það ekki minst-
an þátt í því, að kirkjuþingið af-
réð að byggja. pví- ef af þeirri
samvinnu verður, er skólamálinu
■borgið. /Til frekari upplýsinga
í skólamálinu prentum vér hér
skýrslu skólanefndarinnar til
þingsins:
Skýrsla Skólaráðsins.
Þess sorglega atburðar er nú aS minnast, aö 18. marz s.l.
andaðist að heimili sinu, 784 Beverley St. hér í borg, vinur vor
og félagsbrjóðir Magnús Paulson. Er þar nú stórt skarö fyrir
skildi, og mun reynast erfitt að fyllá það skarðið.
Við fráfall hans höfum vér mist einn af vorum ágætustu
samverkamönnum. Hann hafði verið stöðugt í skólaiáðinu frá
byrjun; var ákveðinn og einlægur vinur skólans og lét sér frá-
bærlega ant um það málefni.
Félagslyndur var hann og mjög, og tók ávalt ínikinn og
góðan þátt í hverjum íslenzkum félagsskap, sem stóð til að
hefja þjóðerni vort og lúterskan kristindóm.
Mannkostir hans voru margir. Hann var óvanalega skýr-
um gáfum gæddur, drengur hinn bezti, tryggur vinum og ein-
•lægur trúmaður. Sár söknuður fyllir því hjörtu vor, er vér
minnumst þessa fráfallna starfsbróður. Og vér samhryggjumst
innilega hinni ágætu ekkju hans, sem nú syrgir svo sárt sinn
væna og ástríka eiginmann. Biessuð sé minning Magnúsar
Paulsonar.
Skólaráðið hélt sinn fyrsta ársfjórðungsfund hér í Winni-
peg 3. júlí. í embætti ráðsins voru kosnir fyrir árið: For-
maður: séra K. K. Olafsson; vara-formaður: Jón J. Bildfell;
ritari: Jón Stefánsson; vara-ritari: Magnús Paulson; féhirðir:
S. W. Melsted; vara-féhirðir: A. S. Bardal. — í öldungaráðið
voru kosnir: Dr. Björn B. Jónsson og Jón Stefánsson. — 1 hús-
nefnd voru kosnir: A. S. Bardal og A. P. Jóhannsson. — í
fjármálanefnd: J. J. Bildfell, M. Paulson, S. W. Melsted, A.
S. Bardal og A. P. Jóhannsson.
Kennarar við skólann i ár voru: séra Pljörtur J. Leó, M.A.,
skólastjóri, og aðstoðarkennarar: ungfrú Salóme Halldórsson,
B.A., og May Anderson, B.A. Sú síðarnefnda kendi að eins
fram að jólum, og var þá fenginn hr. E. Thorlaksson, B.A., í
hennar stað.
Nákvæm skýrsla yfir allan kostnað við skólahaldið verður
lögð fram fyrir þingið af féhirði. Enn fremur mun skólastjóri
gera þinginu grein fyrir sínu verki á árinu.
Reynt hefir verið á þessu ári að komast í samband og sam-
vinnu við önnur lútersk kijkrufélög, sérstaklega United Luth-
eran kirkjufélagið, með að halda hér uppi á þessum stöðvum
lúterskri menta stofnun. Undirtektir hafa verið góðar. En
ekki er það mál enn komið svo langt á veg, að hægt sé að segja
um hver afdrif það fær.
Samkvæmt ráðstöfun síðasta kirkjuþings, var fyrrum skóla-
stjóri, séra Rúnólfur Marteinsson, kosinn til að annast heima-
trúboðið og líka til að hafa með höndum fjársöfnun og inn-
köllun fyrir skólann. Hefir hann ferðast víða um í Norður-
Dakota og Minnesota á árinu, í þessum erindum. Einnig hef-
ir hann ferðast um sumar islenzku bygðirnar hér í Canada.
Rétt allsstaöar var honum og máli hans vel tekið, og vottar
skólaráðið öllum hjartans þakkir, sem greiddu leið hans og
gáfu skólanum fé. Teljum vér víst, að séra Rúnólfur skýri þing-
inu all-ýtarlega frá þessu starfi sínu.
Einnig fór séra Jónas A. Sigurðsson vestur á Kyrrahafs-
strönd í fjársöfnunarferð fyrir skólann. Kom hann við á
nokkrum stöðum á leiðinni, í Alberta. Var honum og erindi
hans líka ágætlega tekið af mörgum, og varð góður árangur af
ferð hans vestur.
Þá ferðaðist hr. Gunnar B.'Björnsson um nokkurn hluta
af Saskatchewan seint í marzmánuði, í erindum skólans. Varð
honum og líka mikið ágéngt, þrátt fyrir mikla fjárþröng á því
svæði, sem hann ferðaðist um.
Má óhætt fullyrða, að fyrir lipurð og málsnild þessara
traustu og trygglyndu vina skólans, hafi skólanum ekki að eins
græðst fé þetta ár, heldur og hefir hann líka eignast marga vini.
Gjafir til skólans á árinu hafa verið með ríflegasta móti,
eins og skýrsla féhirðis mun bera með sér. Enda hafa þarf-
imar verið miklar. Sum kvenféiögin hafa sý|nt frábærafi
dugnað við að hafa saman fé handa skólanum. Og vonum vér
fastlega, að ekkert kvenfélag í kirkjufélaginu, hversu fáment
og fátækt sem það kann að vera, láti bregðast að styrkja
skólann að einhverju leyti árlega. Einnig ættu bandalögin og
öll unglingafélög innan vébanda kirkjufélagsins, að gjöra sér
það að reglu, að styrkja Jóns Bjarnasonar skóla á hverju ein-
asta ári, eftir því sem kraftar þeirra leyfa. Vonum vér, að
þetta verði tekið til rækiiegrar íhugunar af þeim, sem hér eiga
hlut að máii.
En öllum þeim, sem rétt hafa skólanum hjálparhönd og
hafa styrkt hann vel og drengilega, bæði fyr og nú, viil skóla-
ráðið hér með flytja hinum sömu hugheilar þakkir og blessun-
aróskir.
Skólinn hefir verið í sama húsi í vetur og tiVn nokkur
undanarin ár. En nú eru þau húsakynni orðin svo léleg, að þar
er ómöguiegt að haldast við lengur. Húsnefndin hefir ekki
getað fengið neitt pláss, sem væri hæfilegt, eða nota mætti.
Eftir nákvæma íhugun þessa máls og alls þess, sem lýtur að
skólanum, leyfir skólaráðið sér að leggja eftirfarandi tillögur
fyrir þingið, tii væntanlegs s'atnþykkis:
1. Að Jóns Bjarnasonar skóla sé nú í ár reist btáðabirgð-
arheimili hér í Winnipeg, sem svarað geti öllum kröfum skólans
fyrst um sinn. Nefndin hugsar sér fyrirkomulag hú’ssins
þannig, að það sé einlyft, með fjórum vænum kenslustofum;
með góðum kjaliara undir og með svo traustum grunni, að bor-
ið geti fleiri Ioft, ef á þarf að halda. Hugmyndin er, að þetta,
hús verði þannig gjört, að hægt verði að breyta því þegar þar
að kemur, í íbúð (Apartment BlockJ með tiltölulega litlum
kostnaði. Hér er því ekkert á hættu lagt fjármunalega, en
skólanum veitt viðunanlegt heimili um fleiri áia tíma.
Áætlaður kostnaöur við að reisa hús þetta, ásamt kenslu-
tækjum, er um $25,000 ásamt lóðinni, eða jafnvel heldur
minna. Til þess að koma þessu í framkvæmd, ætti að vera
hægt að fá $7,000 lán gegn fyrsta veðrétti í þyggingunni, og
$18,000 úr Minningarsjóðnum gegn öðrum veðrétti.
Allur kostnaður við að halda þessum skóla uppi, er áætl-
aður um eða innan við $8,000 á ári. Þar með teljast kennara-
laun, hirðing á skólanum, eldiviður og rentur af láninu, o.s.frv.
Áætlað er, að að frádregnum skólagjöldum, þurfi að safna
um $6,000 til skólans árlega.
2. Að skólaráðinu sé gefið vald til að breyta skólagjald-
inu, eftir því sem það álítur við eiga.
3. Að 12. bekk sé bætt við í skólanum næsta ár.
4. Að séra Hjörtur J. Leó sé kosinn skólastjóri fyrir
næsta ár með þeim launum, sem semst um með honum og
skóiaráðinu.
Fyrir hönd skólaráðsins,
WÍnnipeg, 18. júní 1923.
Jón Stefánsson, ritari.
Vér höfum þá minst stuttlega
á aðal mál þau, er rædd voru á
þinginu; eigum aðeins eftir, að
skýra frá kosningum embættis-
manna en þær fóru'þannig:
Forseti var kosinn, séra Krist-
inn K. Ólafsson, Mountain.
Ritari, séra Friðrik Hallgríms-
son, Baldur.
Féhirðir, Finnur Johnson, bók-
sali, Winnipeg.
Varaforseti, séra Rúnólfur Mar-
teinsson, Wpg.
Varaskrifari, séra Sigurður Ól-
afsson, Gimli.
Vara-féhirðir, J(. J. (Bídlfeld,
Winnipeg.
Kosnir í milliþinganefndir.
Framkvæmdarnefnd kirkjufé-
lagsins:
Séra N. S. Thorláksson, Gunnar
B. Björnsson, Finnur Johnson,
Árni Eggertsson, Dr. B. B. Jóns-
son, séra J. A. Sigurðsson.
Skólanefnd:
Séra Rúnóifur Marteinsson, S. W.
Melsted, Dr. Jón 'Stefánsson, til
þrig'gja ára. Á. P. Jóhannesson,
til eins árs; séra Adam Þorgríms-
son til tveggja ára. Auk þeirra
eru í þeirri nefnd: A. S. Bárdal,
J. J. Bíldfell.
í stjórnarnefn Betels eru:
Dr. B. J. Brandsson, Th. Thord-
arson, J. J. Swansson, C. Ólafs-
son og Jónas Jóhannesson.
í ungmennafélagsnefnd:
Séra H. Sigmar, J. B. Johnson,
séra Sigurður Ólafsson, Miss Jóna
Jónasson og G. J. Ólson.
Ákveðið var, að halda næsta
kirkjuþing í Argyle, samkvæmt
boði frá söfnuðum séra Fr. Hall-
grímssonar. Svo var þessu þingi,
því þrítugasta og níunda, sem
verið hafði hið ánægjulegasta í
alla staði, slitið kl. um 2 e. h.
miðvikudaginn 20. júní.
Á miðvikudagskveldið voru
kirkjuþingsmönnum og kirkju-
þingsgestum boðið til söngskemt-
unar, sem söngflokkur Fyrsta
lút. safnaðar, undir stjórn hr.
Paul Bárdals, hafði efnt til, sa'm-
kvæmt ósk fulltrúa safnaðarins.
Var söngskemtun sú, hin ágæt-
asta, því ibæði hefir söngflokkur-
inn ágætis söngkröftum á að
skipa, og svo hafði söngstjórinn,
hr. Bardal fengið sér til aðstoð-
ar sumt allra besta söngfólk bæj-
arins. Fólk þetta alt, leysti hlut-
verk sín meistaralega vel af hendi
Gestirniú J>etta kveld, urðu /Svo
margir, að hvert sæti var skipað
niðri í kirkjunni og fjöldi fólks
var upp á lofti, og naut með ó-
blandinnar ánægju, listarinnar,
sem öllum listum er fegri. peg-
ar söngskráin var hálfnuð, kvaddi
forseti safnaðarins, Dr. B. J.
Brandsson sér ihljóðs, og bauð
gestina velkomna með vel völd-
um orðum, og gat þess einnig, að
þar sem enginn aðgangseyrir
hefði verið settur, yrði frjálsra
samskota leitað, sem gengju til
•söngflokksins.
Eftir því, sem vér best vitum,
er þetta í fyrsta skifti á meðal
Vestur-íslendinga, sem slíkur
höfðingsskapur hefir verið sýnd-
ur í sambandi við kirkjuþings-
hald, og eiga állir hlutaðeigend-
ur þakkir skilið fyrir alla þá alúð,
er þeir hafa sýnt með þessu boði
sínu og fyrir alla þá miklu fyrir-
höfn, sem söngfólkið og söng-
stjórinn tóku á sig til að undirbúa
þessa sa'mkomu og söngskemtun.
Friðríka Steinuna Muiler
F- 17. marz 1854, d. 21- febr. 1923-
Þann 21- febr. í ár andaðist að
heimili sínu í Eyford hygð, N-
Dak, Friðrika Steinun Muller,
Kona Ólafs Ólafssonar, eins
merkisbónda bygðarinnar; var
hún þá 68 ára að aldri.
Maðurinn hennar og börnin
eiga þar á bak að sjá ástrí'kri,
gáfaðri og hugprúðri sál, sem að
hann fékk að njóta í 40 ár, og
börnin allar sínar æfistundir,
þar til hennar misti við.
Munu þau því lengi minnast og
seint gleyma ágætri eiginkonu og
góðri og göfugri móður-
Friðrika sál. var út af góðu
og myndarlegu bændafólki kom-
inn- Hún var dóttir Karls
Friðriks Mullers og önnu Steins-
dóttur, sem um miðja síðustu
öld bjuggu á Möðruvöllum í
Eyjafirði- Fæddist Friðrika
isál. þar .17- marz 1854. Heima
í foreldrahúsum elur hún aldur
sinn til 1882, þá giftist hún Ólafi
Ólafssyni. Hafa þau lifað í
mjög farsælu hjónabandi í rúm
40 ár
Sama ár sem Friðrika giftistl
flytja foreldrar hennar til Dak- og
eru bæðin grafin þar- Einnig
komu hingað vestur tvö systkini
hennar; kom bróðir hennar með
foreldrum sínum og er nú vest-
ur við ihaf; en systir hennar, sem
um það leyti dvaldi í Kaupmanna-
höfn, kom hingað nokkru seinna,
og er nú líka vestur við haf- En
þau Friðrika sál. og ólafur kffmu
hingað út ári síðar, og setjast að
í Eyford bygð. Hafa þau búið þar
allan sinn búskap og farnast vel.
Þau eignuðust 10 'börn, sem
öll eru dáin nema þrjú- Fimm
þeirra dóu í æsku, en 2 urðu full-
orðin- Hét annað þeirra Þor-
gerður, fyrri kona Jóns Hjörts-
sonar, ágætis drengs og myndar-
bónda á Gardar, N. Dak- porgerð-
ur var myndarkona mesta, en
naut lífsins 'hérna megin að eins
skamma stund. Eftir fárra ára
sambúð varð maðurinn hennar
fyrir þeirri miklu sorg að ’missa
hana úr krabbameini 1917. Hún
lætur eftir sig eina dóttur.
Hitt barn þeirra Friðriku sál-
og ólafs, sem varð fulltíða maður
hét Friðrik, framúrskarandi fyr-
irmyndarpiltur, sem dó úr tær-
ingu 1913,
Börnin þeirra sem á lífi eru,
eru þessi: Steindór ólafsson
bóndi á Gardar N. D-, og Korne-
lia og Valdimar, sem bæði eru
heima í föðurhúsum.
Friðrika sái. var fyrirmann-
leg í sjón og reynd. Hún lét
sér sérstaklega ant um 'hvað
eina, sem hún átti að annast.
Einnig börnum hennar mun hafa
lærst að láta sér finnast fátt um
flest,, hjá góðri og göfugri móð-
ur. —
Hún var gáfum gædd 'meira

EDI Z MAT Þess meir bs af þeim-þe ■i ur líkar þéi TIL SöLU AI Biðjið Um ] TÍ S \ 'CHES Z sem brúk ar 5! im mun bet> g • þær! ■ .STAÐAR f CANADA. . 7ær Með Nafni 1

Copenhagen
Vér ábyrgj-
umst það að
vera algjörlegal
hreint, og þaðl
bezta tcbak í|
heimi.
c9pJnTíáoen #
SNUFF
Ljúffengt og
endjngar gott,
af því það er
búið til úr safa-
miklu en milun
tóbakslaufi.
MUNNTOBAK
en í meðallagi, og söngelsk var
hún og bókhneigð mjög; það var
hennar yndi að lesa; og það var
ihennar unun að heyra ihljóðfæra-
slátt og söng. Eins og flestir ef
ekki allir hugsandi menn — og
yndi af bókum munu fæstir hafa
sem eru ekki hugsandi menn —
og eins og flestir ef ekki allir
söngelskir menn, hneigðist hún
einnig í þær áttir, sem leiða
beint inn í lifandi guðstrú. pað
verður slíkum mönnum auðsætt,'
að annars er ekki úrkostur- Lif-
andi guðstrú var þá líka hennar
dýrasta eign. Af trúarljóðum
kunni hún ógrynnin öll- Og ekki
er ólíklegt að hljómar Passíu-
•sálmanna hafi ómað henni í sál
á dauðastund- Því minnið var
glögt, skrilningurinn næmur og
gáfurnar góðar.
IHugprýði var eitt af því sem
hana prýddi. Hún átti lengi
við heilsuleysi og sjúkdóma að
stríða, se’rn ágerðust þar til að
dauða hennar dró- Er því við-
brugðið, méð hvílíkri stillingu og
ró hún tók því sem að höndum
bar er' degi tók að halla og kom-
ið var kvöld. Hún var svo inni-
lega sannfærð um það að alt er
í hendi guðs, og að “það er þá
líf á bak við heljarstrauma ”
Hún fékk hægt andlát 21- febr.
og fór jarðarförin fram frá Ey-
ford kirkju þann 24.
Hjá manni hennar o,g börnu'm,
munu minningar hennar lifa
lengst.
Guð 'blessi þeim öllum minn-
ingar þeirra um ágæta eiginkonu
og góða göfuga móður-
Gardar, 29. júní 1923-
Páll Sigurðsson .
Sigurður Jónsson
Fæddur 12- október, 1836
Látinn 5. júní 1923
“Og loks er þá nótt þín liðin,
og ljósið þér aftur hlær,
svo flýt þér í eillfa friðinn,
vor faðir og vinur kær.”
— M- J-
Þann 5. júní síðastliðinn and-
aðist að, heimili Péturs kaup-
manns Tergesen, á Gimli, stjúp-
faðir hans, aldraður maður, Sig-
urður Jónsson að nafni.
Sigurður heitinn var fæddur
12. okt- 1836 á Reynisvatni í
Mosfellssveit. Foreldrar 'hans
voru þau hjónin, Jón bóndi Guð-
mundsson frá Reynisvatni, og
Þóra Jónsdóttir, frá Skál í Skafta-
fellssýslu.
Sigurður ólst upp í Mosfells-
sveit til 18 ára aldurs, en fór þá.
alfarinn til Reyikjavíkur, dvalldi
hann þar langa tíð-
Móðir hans hafði mist rnann
sinn er Sigurður var í æsku, mun
'hann hafa alist upp hjá skyld-
mennum sínum- Mörg ár var hann
með móður sinni í Reykjavík, ann-
aðist hann um hana; var það eítt
af sólskini lífs 'hans, að geta 'h'Mð
að henni á eliidögum hennar,
mintist hann oft á það með ánægju
hin síðari ár æfi sinnar.
■Seinna kvæntist Sigurður, Júdit
Ingiibjörgu Guðjónsdóttir- Var
hann þriðji maður hennar. Bjuggu
þau fyrst í.Reykjavík, en síðar
fluttu þau til Norðurlands og áttu
heima bæði á Akureyri, og síðar
á Siglufirði, en til Ameríku fóru
þau hjón, ásamt stjúpsonum Sig-
urðar heitins, þeim H. P. Terge-
sen og Eggert Arasyni, árið 1887
settust þau hjón Júdit og Sigurð-
ur, ásamt þeim, að í Winnipeg-
Þar dvöldu þau, þar til um alda-
mót, að þau fluttu til Gimli- Þar
misti Sigurður konu sína árið
1911, en dvaldi upp frá því í á-
gætu yfirlæti hjá stjúpsyni sínum
Mr. Tergesen, og Sigríði konu
hans, og á heimili þeirra andað-
ist hann eftir að hafa þjáðst um
nokkurt skeið af innvortis íljúk-
dómi, afleiðingu af því, að verða
innkulsá síðastliðið haust-
Sigurður var einn í hópi þeirra
manna, sem allir er annars kynt-
ust honum fengu hlýjan hug til.
Hann var fastur í lund og á-
'byggilegur í alla staði. Hvers-
dagslega bar mest á því, hve glað-
ur hann var 0g rólegur- Hann
var fáakiftinn um hag annara,
lagði til gott ef hann gat, lét bet-
ur að bera vitni gulli en grjóti í
fari samferðamanna sinna.
Ágætur faðir hafði hann reynst
stjúpsonum sínum, ■ og kær var
hann þeim, sem faðir hefði verið,
sýnir það betur hjartalag hans
en nokkuð annað, því það, að reyn-
ast vel munaðarlausum börnurn er
betri vottur um sálargöfugleik en
nokkuð annað-
iSigurður heitinn var htór mað-
ur vexti og hinn karlmannlegasti
á vell- Ellin beygði hann aldrei,
unz dauðinn vann sigur á honum.
Hann .gekk teinréttur og þéttur á
velli meðan hann hafði fótavist.
Hafði víst verið karlmenni mik-
ið 0g ágætur starfsmaður á yngri
árum-
Hann var innilegur trúmaður,
lifði með bros hjartanlegrar gleði
á vörum. Ytri rósemi hans, or-
sakaðist af innri friði, sem var
eitt hið sterkasta afl í lífi hans-
Mönnum lætur misjafnlega að
eldast. Fáir, þeir er til þektu,
munu minnast fegurri elli en Sig-
urðar- Hann hélt heilsu sinni og
hæfileikum tií hins síðasta. Hann
naut ágætrar umönnunar á heim-
ili Tergesens hjónanná, hann "par
þeim og börnum stjúpsona sinna
mjög kær, elskaður og virtur afi
þeirra allra.
Um hann mátti víst með sanni
segja með orðum skáldsins, að:
“Elli, þú ert ekki þung
anda Guði kærum.
Fögur sál er ávalt ung
undir silfurhærum ”
Sigurður fékk hægt andlát. Líf
hans hafði liðið fram um breyti-
legar brautir lífsins með kyrð og
ró, með ró lagði hann út á dauð-
ans skuggadal-
Hann var lagður til hvíldar vi8
hlið konu sinnar í Gimli-grafreit,
þann 8. júní, að viðstöddu mörgu
fólki. Hafði fólk einnig fjölment
við kveðjuathöfnina í kirkjúnnf.
Sig- ólafsson.
Höfuðverkur
Höfuðverkur stafar venju-
legast af þreytu í taugakerf-
inu og hann hverfur ekki með
öllu fyr en taugavefmir eru
endurhrestir með Dr. Chase’s
Nerve Food.
Bráðabirgðarlinun fæst
stundum með hinu og þessu
'höfuðverkjiardufti, en sUíkrt
du-ft er langt of hart á ’taugun-
um.
Komið taugunum í lag og
mun höfuðverkurinn þá ekki
framar trufla yður.
Mrs. W. J. Pearse, Nunn St.
Cdbourg, Ont., iskrifar:
“Eg varð mjög taugaveikluð
fanst 'höfuðið ætla að klofna.
Vinur einn ráðlagði mér Dr.
Ghase’s Nerve Food og eftir að
hafa lokið úr fyrstu öskjunni,
var mér istrax farið að skána.
Eg ihélt áfram þar til eg ihafði
notað úr sjö öskjum og var þá
orðin alheil. Kenni eg nú
eigi framar höfuðverkjar.
Dr. Chase’s Nerve Food, 50
cent askjan, fæst hjá öllum
kaupmönnum, eða beint frá
Emanson Bates og Co., Limi-
ted, Toronto.