Lögberg - 06.01.1927, Blaðsíða 1

Lögberg - 06.01.1927, Blaðsíða 1
DD ÍWIWfT TAKIÐ SARGENT STRÆTIS ri\UVIllCI!i VAGN AÐ DYRUNUM ÞESSA VIKU ALVEG SÉRSTÖK MYND "THE LAST FRONTIER" Hin stórkostlega Buffalo Stampede er sérstaklega áhrifa mikil. PROVINCE TAKIÐ SARGENT STRŒTIS VAGN AÐ DYRUNUM NÆSTU VIKU ZANE GREY'S mikla mynd "FORLORN RIVER" 40 ' \KGANGUR* I WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 6. JANÚAR 1927 NÚMER 1 Helztu heims-fréttir Canada. í Winnipeg voru tolltekjurnar ár- ið sem leið rúmlega $14,400,000, eða nálega tveimur miljónum meiri en næsta ár á undan. Þá voru toll- tekjurnar alls i Winnipeg $12,470,- 914. Segja tollheimtumennirnir að þetta sé augljóst merki þess, að hagur fólksins sé nú betri, en verið hefir nokkur undanfarin ár. Það hafi nú n^eiri peningaráð og kaupi því meiri vörur, útlendar ekki síð- ur en ínnlendar. Manitoba þingið kemur sanian á fimtudaginn hinn 3 febrúar, eftir því sem Bracken stjórnarformaðttr skýrir frá að stjórnin hafi nú á- kveðið. Mætir þingið í þetta sinn nokkuð seinna heldur en vanalega og er þess helzt getið til að orsökin til þess sé sú, að stjórnin ínlyndi sér að þingmennfari þá betur með tímann og eyði honum ekki eins ósparlega í ræðuhöld, eins og þeir hafa stund- um gert. þegar seint er byrjað. en margir þingmjenn vilja komast heim fyrir vorannirnar. Verður þetta í síðasta sinn sem þingið mætir, þar til almennar fylkiskosningar fara fram, sem verðtir einhverntíma í sumar. Félag þeirra manna í Toronto, sem byggja úr grjóti og múrsteini, íiefir gert nýja kaupsanrninga. Þeir fá nú $1.00 um klukkutímann, en frá 1. maí 1927 til 31 desember 1928 fá þeir $1.25 um klukkutímann og vinna 8 timja á dag. Er það hæsta kaup sem nokkrir iðnaðarmenn fá í Toronto. Bretland. Fiandaríkjamenn halda nú þeim heiðri að eiga, og hafa búið til þá bíla, sem fljótastir eru í ferðum ; en nú hefir einn verið búinn til á Eng- land, sem' Bretar halda að muni komast f ram úr öllum öðrum bílum þegar næsta bílasamkepni verður háð í Florida, einhverntimía í vor. Þessi bíll hefir kostað $100.000 og er gert ráð fyrir að hann fari 200 mílur á klukkustund, sem er miklu hraðari ferð, heldur en enn hefir verið farið á bíl. Þessi nýi bíll er 32 fet á lengd og (> á breidd, vigtar 7,056 pund, hefir 1000 hestöfl og eyðir 4I/2 galloni af olíu á mínútu hverri, ef hann fer fulla ferö. Hvaðanœfa. S. M. Bruce, stjórnarformaður í Astralíu kom til New York í vikunni sem! leið. Var hann ]>egar spuröur hvort nokkuð væri hæft í því að Ástralía hefði í huga að senda sendiherra til Bandaríkjanna eins og Canada væri nú að gera. Svar- aði hann á þá lei*ð, að hann áliti að enn væri ekki tími til þess kominn og mætti vel við una að Bretar færu þar, og annarsstaðar utanlands með umboð Ástralíu og hefðu það vel gefist. Alt öðru máli væri að gegna n^eð Canadamenn. Þeir hefðu svo margvísleg viðskifti við Bandarík- in, að þeir hefðu góða og gilda á- Stæðu til að hafa þar sinn eigin sendiherra. 0r bœnum. Helgi magri heldur fund í kveld ffimtudaginnj í húsi Friðriks Kristjánssonar 205 Ethelbert Street. Við morgun guðsþjónustuna í Fyrstu lút. kirkju á sunnudaginn var prédikaði Richard Beck Dr. l'h. frá Northfield, Minn., um al- heims frið. Flutti doktorinn mál iþað stórn^yndarlega. Sjálfur hafði hann kosið að tala við kveld- guðs- þjónustuna á íslenzku, en tíminn leyfði það ekki. Dr. Beck og kona hans urðu að fara úr bænum með eftirmiðdaff lestinni áleiðis' til Northfield og fór móðir Dr. Becks með þein^. stendur "þótt guð og náttúran sé stundum ofurlitið örlátari við sum af ibörnuml sínum eru hlutföllin fremur jöfn," en átti að vera, "eru hlutföllin fremur ójöfn. Stúdentafélagið byrjar nú aftur fundi sína næstkomandi laugar- dagskv. 8. jan. 11)27. Aðalliðurinn á skenitiskránni verður kappræða. Sýnið fram á að íslenskri tungu skuli haldið við í Vesturheimi. Leiðendur eru : Heiðmar B'jörnsson og Ivgill II. Fáfnis. Fjölmennið! \ fmælissamkoma stúkunnar Meklu. sem haldin var í Croodtempl- arahúsinu á fimtudagskveldið í vik- unni sem leiiS, var vel sótt og fólkið vjirtist skemta sér ágfætlega. Það seni fram fór var að mestu í sama sniði eins og algengast er á skemti- samkomum ; söngur, hljóðfæraslátt- ur og ein ræða og kvæði. Ræðu- maðurinn var Dr. Richard l'eck og var gerður ágætur rómur að ræðu hans, sem vonlegt var, þvi hún átti það vel skilið. Skal hét ekki meira um ræðuna sagt, því Logberg á þess von, að geta flutt Iesendum sínum hana áður en langt líður. Egill Fáfnis flutti kvæði. Stúlkurn- ar og piltarnir, sem þarna spiluðu Og siingu leystu hlutverk sín sóma- samlega af hendi. Bjarni Magnús- son stjórnaði samkomunni. Hann er einn af þessum erki-óvinum Bakkusar og hefir aldrei getað séð hann i friði, síðan Ujarni komst til vits og ára. Samkomunni stjórn- aði hann vel og forðaðist alla ó- þarfa mælgi og ræðuhöld, sem sam- komustjórar stundum freistast til að gera heldur mikið að. Kaffið var ágaett og dansinn vafalaust skemtilegur fyrir þá, sem tóku þátt í honum. Gbodtemplarastúkan Hekla var stofnuð 23. des. 1887 og hefir jaín- an verið starfandi siðan og er enn. Er hún nú elsta Goodtemplarastúka í Vestur-Canada og hefir all-lengi verið hin íjölmennasta i allri Can- ada. Hefir 1 lekla jafnan átt þyí láni að fagna 80 eiga marga trúa og stöðuglýnda meðlimi, karla og kon- ur, sem aklrei hafa vikið frá sínu marki í bindindismálinu, hvaða brevtingu sem löggjofin og almenn- ings-álitið hefir tekiíS. Brot af ferðasögu til Islands. Eftir Thórstínu Jackson. í þciðju líiju í annari málsgrein i ritgjörð hr. Aðalsteins Kristiáns- sonar hefir stafurinn "ó" fallið framan af oröinu "jöfn." Þar Frá Islandi. Reykjavík, 2. des. 1926. Landskjörs atkvæði voru talin i gær. A-listi fékk 6,()40 atkv., en B-listinn 8,514. Auðir seðlar voru 147 og- 96 ógiidir. Kosion er Jón- as Kristjánsson læknir á SauB- árkróki. Talið er víst, að farist hafi nú í vikunni vélbáturinn Baldur héð- an úr bænum. Hann fór út á veiðar siðastliðinn mánudags- morgun, og hefir ekki spurst til hans síðan. Hefir "Suðurland" leitað hans árangurslaust. Fjór- ir menn voru á bátnum: Helgi Helgason, form.; Stefán Brynj- clfsson, iSigurbjörn Bjarnason og Páll Sigurðsson frá Hofi í Ása- hreppi. Þeir Helgi og Sigurbjörr. voru kvæntir menn. Fregn frá Siglufirði segir, að eimskipið ''Ectiv" hafi 'komið þangað aðfaranótt 2. þ. m. hlaðið kolatöflum, en eldur hafi kviknað í töflunum og óvíst sé, hvort skip- inu verði bjargað. Skipverjar flýi í land. Mokafli er nú við ísafjarðar- djúp. — Togararnir, sem við veið- ar eru, afla sæmilega og salan í Englandi á aflanum er einnig eæmileg. En kolin kosta nú svo mikið, að þetta hrekkur samt tæp- lega eða alls ekki til þess að bera útgerðarkostnaðinn. "Bí, bí og blaka" heitir nýút- komin kvæðabók eftir Jóhannes 1 úr Kötlum, þ. e. Jóhannes B. Jóns- son á Sámsstöðum í Dalasýslu. Hann er kennari þar vestra, ung- ur maður og efnilegur og yrkir vel. Er allur frágangur á bókinni h'inn vandaðasti. Þór tók nýlega þýzkan togara við Vesturland og var hann sekt- aður um 2,000 kr. Varðskipið "Óðinn" er nú í Khöfn til viðgerðar. Er sagt, að smíðagalli sé á því, sem nauðsyn- legt sé að bætt sé úr. Framh. Á Húsavík dvaldi eg á heimili Vilhjáln^s Guðmundssonar föður Guðmundar Vilhjálmssonar um- boðsmanns íslenzku kaupfélaganna í Leith. Eg flutti þar tvo fyirlestra, hitti margt fólk, sem rriér var mikil ánægja að kynnast, svo sem Guð- mund Friðjónsson, skáld, Unni skáldkonu, Bjarklind mann hennar o. fl. Frá Húsavík fór eg aftur að Breiðumýri, flutti þar fyrirlestur sunnudag e.h., síðan fór Jón Har- aldsson á Einarsstöðuni með mig að Arnarvatni um kvöldið og komum við ekki þangað fyr en um mið- nætti í rigningu. Við þurftum að vekja upp, en ekki tóku húsráðend- ur, Sigurður Jónsson, skáld, og kona hans Hólmfríður Pétursdóttir frá Gautlöndum. hart á því. Eftir að hafa verið hlýjað á kaffi var mér vísað til rúms í stofunni á bænum, sem er nálega hundrað «ára gömul, þiljuð i hólf og gólf. Eg svaf ágætlega rrrilli tveggja dún- sænga, um morguninn þegar hús- freyja kom með kaffi til mín spurði hún mig hvort eg hefði ekki orðið vör við neitt yfirnáttúrlegt un^ nóttina og kvað eg nei við, en hún skýrði mér frá því að þessi stofa hefði orð á sér fyrir að það væri reimt í henni. Næsti áfanginn var Skútustaðir. Þar er séra Hermann Hjartarson prestur. Eg átti að flytja þar fyrir- lestur að kvöldi. Slitru rigning var, en það aftraði ekki Mývetningum frá að koma. Mesti fjöidi var á fyrirlestrinuml. Bærinn á Skútu- stöðum er gamall og lélegur, en þar er verið að byggja steinsteypuhús. Myndarlegt þinghús er þar og i því er herbergi, sem prestshjónin nota fyrir gesti. Eg hafði orð á því við prestinn, að mér líkaði ekki þessir steinsteypukassar, heldur þœtti mér göni'lu bæirnir miklu íiQcojnu meiri llann gaf þaíS eftir að aö ytra útliti væru peir þa6, en þegar til praktísku hliðarinnar kæmi væri öðru máli að gegna, og sagðist hann halda að gömlu bæirnir væru dæmdir hvað svo sem préfessor Sigurður Nordal og fleiri segðu þeim til hróss. Eg var ein um nóttina í gestaheroerg- inu í þinghúsinu. sem er einn stein- steypukassinn. í gegn um svefninn heyrði eg afskaplegt óveður, ekta íslenzka slagrigningu. Um morgun- inn kom vinnukonan trveð kaffi og var hún útbúin eins og hún væri að fara á fjöll og kaffikannan og kökurnar voru vafðar margföldum dúkum. Stúlkan sagði mér að prest- kona segði að best mlyndi vera fyr- ir mig að hreyfa mig ekki fyr en lægði veðrinu því alt væri á floti í bænum og allir, sem vetlingi gætu valdið væru að ausa og þurka. Það var komið undir hádegi þegar eg vogaði rnjér út og þá hitti eg prest á hlaðinu og sagði hann að sig hefði langað mikið til þess aö bæði eg og Dr. Nordal hefðum verið komin inn í gamla bæinn uml nóttina jieg- ar sen^ mest Iak. Séra Hcrmann fylgdi mér að Reykjahlið. Á Ieiðinni komum við að Höfða til Bárðar Sigurðssonar. var í á Vopnafirði spurði eg hvort klukkan væri rétt, konan sagði svo vera því hún hefði heyrt klukkuna slá í London. Eg leit á hana til þess að gá að hvort hún væri að gera að gamni sínu, en hún endur- tók það og skýrði frekar að þau heyrðu "Big Ben" slá frá Parlia- ment byggingunni í London í gegn um "radio" og væri hálf tima mun- ur á klukkunum á íslandi og Lon- don. í öllum umsvifunum að reyna að sýna myndirnar á \"opnafirði tapaði eg bæði höfuðfatinu og vetl- ingunum og varð séra Einar hissa á því vegna þess að hann sagðist hafa heyrt að eg hefði lagt sérstak- lega fyrir niig hagfræði á einhverj- um stærsta háskóla Bandarikjanna. Frá (íofi Iagði eg af stafi áleiðis til átthaga föður míns. Fljóts'dalsh. Séra Einar lét flytja tnig og var Jón Halldórsson frá Sandbrekku fylgd- armaðurinn, bróðir Runólfs Hall- dórssonar i Selkirk. Heldur þótti honum við konlast seint af stað frá Hofi um morguninn en séra Einar vildi ekki láta vekja mig. Jón var til klukkan að ganga sjö, en eg vaknaði ekki fyr en klukkan nærri níu. Eg reið gömlum; reiðhesti pró- fastsins, sem heitir \"alur, en heldur fanst mér flugfjaðrirnar vera farn- ar að falla af honum. Við fórum Smjörvatnslieiði og á ]x>irri leið fékk eg að kenna á isfenzkum snjó- byl. Eg hefi aldrei orðið fegnari manneskja heldur en þegar eg kom ao' Fossvöllum. Bóndinn ])ar er bróðir Einars Páls Jónssonar. með- ritstjóra Lögl)ergs. l'ar voru þurk- uð plögg okkar á örstuttum! tima. \'ið náísum að Litla Bakka í Hró- arstungu um kvöldið. Morguninn eftir fvlgdi Mlixjrg Stefánsdóttir frá I.itla Bakka okkur áleiðis að Hjaltastaðabinghá. Hiin sagði okk- ur ýmislegt af Páli. skáldi Ólafs- syni. sem er svo tengdur við Hró- arstungu, t. d. fór hún með vísu sen^ Páll gerði á einni sinni síðustu för á hestbaki í Hróarstungu og hlióCar hún svo: Dáinn er 11. f. Sigurðsson ibóndi Miklaholtshreppi. m. Sigurgeir á Svarfhóli i Nýlega strandaði við Skaftárós norskt flutningsskip, sem "Ny- strand" heitir, frá Skien. Á því voru 16 menn og fórst einn þeirra, en hinir'komust í land. Haldið er, að ekkert náist úr skipinu. Það var fermt kolum til Hallgr. Bene- diktsonar and C«. hér í bænum.— Lögr. 2. des. Reykjavík, 7. des. 1926. í norskum blöðum er um það taiað, að stofnuð verði norsk sendiherrastaða í Reykjavík, í stað aðal-ræðismanns stöðunnar, sem nú er hér. Fyrirlestra fluttu hér í bænum s. 1. sunnudag, Guðm. Finnboga- son landsbókavörður um bölv og ragn og þjóðnýtingu þess, og frú Margrét Símonardóttir frá Brim- nesi, um konur og menningu nú- tímans. Listsýningar nokkrar hafa ver- ið opnar hér undanfarið, hjá Guðm. Einarssyni og Júlíönu Sveinsdóttur og svo minningar- sýning Guðm, Thortseinsson. Höfði er nýbýli og er mjög niynd- arlegt þar. Bárður er orðlagður fyrir það hvað listfengur hann er. Hjá honum fékk eg einhverjar þær bestu tækifæris myndir, sem eg hefi frá Islandi. Eg gisti nótt i Reykja- hlíð, og þaðan lá leiðin að Gríms- stöðum á Fjölluní. Nokkuð þótti mér Jökulsá á Fjöllum ægileg. Á Grímsstöðum er tvíbýli. Heldur er þar einmanalegt uppi á regin fjöll- uny, en dýrðlegt og hrífandi er út- sýnið. Kjartan, annar bóndinn á Grímsstöðum tók að sér að flytja mig að Hofi í Vopnafiro'i, hafði eg talað í síma við Séra Einar pró- fast Jónsson á Hofi, sem var forn- vinur föður mins. Eg þorði ekki annað en geta uni; ]>að við hann að eg kæmi klædd í buxur, en hann sagðist ekkert vera að hugsa um út- litið. Svo heppilegt var að heið- skýrt var þegar eg Iagði af stað f rá Grímsstöðum um morguninn svo að Herðttbreið og f jallgarður hennar sáust í allri sinni dýrð. Það er tal- in frek tíu timta reið frá Grimsstöð- um að Hofi yfir hinn svokallaða Haug. Þann dag reið eg einhverj- tim þeim besta hesti, sem eg kom á bak á íslandi. Eftir stranga ferð komum við, eg og fylgdarmaður mirin aC E-íaoksstoðum i Vopnaf. og fengum þar kaffi og hvíldum okk- ur. Það var farið að kvölda þegar við náðum að Hofi. Séra Einar tók mér eins og hann væri faðir mrinn. Hann er kominn yfir sjötugt en er ern og hress, messar oft fyrir Jakob son sinn. sem er aðstoðar- prestur hans, þar að auki er hann að fuhkomna safn sitt af ættum. Austfirðinga, er enginn efi að hann er sá allra fróðasti maður i þeim sökum. Það eina sem manni þykir að þegar maður er á Hofi er að geta ekki verið þar lengur; timinn flýgur svo flótt. en skilur eftir end- urminningar uni *• islentka' gestrisni frá hendi séra Einars og ; frú Kristinar og eru börn þeirra og : tengdadóttir þeim samtaka i því. Eg var þrjádaga um kyrt á Hofi og var oft orðið framorðiM þegar við séra Einar hættum að tala um alla heima og geima. Svo óheppilega vildi til að flutningshesturinn, sem eg hafði frá Grímsstöðum datt á leiðinni, við litum í koffortin og sýndist alt n\eö kyrrum kjörum. en l^egar við fór- um að skoða nákvæmar á Hofi hafði dunkurinn. em fraiiuleiddi ljósið til þess að sýna myndirnar þar sem ekki var rafurmagn. hafst illa við. Það hafði skrúfast ofan af honum, gasiö roki^ úr og hann hafði brölt svo í kof fortinu að hann hafði ónýtt tvo kjóla, sem eg hafði nteðferðis. Mér þótti nti ekkert um kjólana, en það var alt verra meS gasið. Eg talaði á \'opnafirði fyrir fullu húsi. Því miður var ekki hægt að sýna myndirnar vegna gasleysis, þesskonar gas var ekki hægt að fá nen^a i Reykjavík. Eftir fyrirlest- urinn hélt maður uokkur þar að hann gæti framleitt gas i smiðju sinni til þess að hægt væri ao' sýna myndirnar, fólkið beið þrjá klukku- ^^"^Ícra þremenninga. Gaml tima í þeirri von að það tæk.st en I hrtheg no. j ^ það varð ekkt. í e.nu hust, sem eg an ^,^^ {yrmm bónda na. ___________t=z^=t=t | lægt Lundar. Eg var dag um kyrt 1 Heimilisiðnaðar sýningu hefir, Hjalrastaðaþinghi fyrri nottma ^ Heimilisiðnaðarfélagið nýl. opn- eg á Kóreksstöðum en pá semm 1 að og systurnar frá Brimnesi, sem Kóreksstaðagerði. þar sern tamr kent hafa hér hannyrðir, hafa j minn var fæddur og uPPa mn^par einnig opnað einkasýningu. Fjór-jibýr Halldór Emarsson fra na - ir húsagagnasmiðir hafa einnig| freðarstaðahjáleigu og er nann sýnt opinberlega "sveinsstykki" j framtakssamfir bóndi. ! [lógu vi'ð ntéí holl 11 hvellir spí>ar sungu, enn var til ein yndis stund í henni Ilróarstungu. Veður var mjbg fagurt og brátt við að beygja mig undir hliðin og gerði eg það nema þegar eg kom að seinasta hliðinu gleymdi eg mér og fékk svo mikið högg á hófuðið að eg datt af baki og meiddi míg í handleggnum, en ekki svo eg findi marga daga til i honum. Þetta var í eina skifti sem eg datt af baki á íslandi. Hallur flutti mig frá Kóreks- stöðuml að Eyðum. Sá vegur er ein- hver sá versti er eg ferðaðist yfir. Eg átti að flytja fyrirlestur á Eyðum e. h. og va það í það eina (^kifti, sem eg kom| of seint þangað sem eg átti að tala. Þegar eg reið i hlaðið ;i Eyðum hálf tíma of seint var alt orðið fult af fólki en það fyrirgaf mér seinlætið. Búnaðar- skólinn á Eyðum er sérlega mynd- arlegur og er verið að byggja við hann, enn stendur hús Jónatans fyrrum bóndi á Eyounit, j«n flestir Minnesota-tslendingar munu kann- ast við og þótti það víst mikið hús á sinni tið. Séra Asm|undur Guð- mundsson. skólastjóri á Eyðum. var eitt sinn i Wynyard og bað hann mig að flytja tslendingum þar kæra kveðju frá sér. Frá Eyoum lá leið mín ofan á Seyðisfjörð og flutti ]jar tvo fyrirlestra og sýndi n-jvndir og voru þeir með afbrigð- um vel wíttir. Frá Seyðisfirði fór eg að Egilsstöðum á Völlum og flutti þar fyrirlestur e. h. Þar hitti eg konu, sem var 93 ára gömul, en ern og minnug eins og þær serrí eru margfalt yngri. Mér þótti fallegt á Egilsstöðum og hafði eg heyrt margt talað um það pláss af ná- grannafólki foreldra minna í Dak- ota, Eiríki Halldórssyni og þvi fólki Eg flutti tvo fyrirlestra með myndum á Eskifirði og Norðf.rði og einn á Fáskrúðsfirði og Reyðar- firði. Allir voru þeir afbragðs' vel sóttir og gat eg sýnt myndirnar með rafurmagni alstaðar á þessum fjörðum nema á Reyðarftrðt. Eg var svo óheppin að snúa a mer fot- inn um öklann á Eskifirði og gekk rí; hö!t tim títna og flutri fyrirlestra mína sitjandi. Eg talaði einu smnt á Djúpavog. Meðan eg dvaldi par var eg gestur læknishjónanna Olafs Thorlaciusar og kQnu hans. Þau búa rausnar búi a« Búlandsnesi. Nýársdagsmorgun 1927 Dagur ljómar. Dýrð og heiður, Drottinn, þér um aldir veri. Langar tungu, af mælsku megni að mynda orð í stuðla skorðum. En andann brestur, að einu og öllu, afl og ment, er slíku þénti. Verð eg því að leita lægra og lenda knör í þagnar vörum. Nýárs sólar nætur hjúpi ný og fersk, með loga sterkum, að austan fer í árdags roða yfir streymir, geisla hreinum vorum heim að verma' og Iýsa, vinda gjóst svo Iéttí' af brjósti. Lof sé þér um aldír alda, eining hrein í þrennum greinum. Svo vil eg, um leið og lendi lofa þann, sem allra manna er skjól og vernd í skúra hreggi, og skcýlir þeim, sem hér í hefmi á hann treysta af ölium huga, og ekki skeika í hugar reiki. Himna faðir láti loga ljósið bjart í hvers manns hjarta. Magnús Einarsson. milllllllllllllli^M fóru Dvrfjöllin, sem faðir minn Með þeim fór eg að Urðarteigt. par hafði Iýst svo vel fyrir mér. að blasa viC. Mér fanst yfirleitt frá- bærlega fagurt landslag á Fljóts- dalshéraði. Skömmu eftir hádegi komum við að Köreksstöðtim, þar býr Hallur lijörnsson, náfrændi fóns heitins Holme fyrrum blaða- rh^nns í New York. Hallur er gift- ur systur Stefáns á Hólmum, er eitt sinn var ritstjóri Lögbergs. Mikið fanst mér honum svipa til frænda s-ins fóns Holme. Ekki veit eg hvort hann er líkur honum í því að vera j fær með pennann, en hann er söng- maður hinn besti og spilar snildar- lega á orgel. Hann mundi vel efttr föBur m'mum þó hann væri að eins ofurlitið barn þegar hann tór vest- ur um haf. Eftir hádegi þann dag talaði eg í þinghúsinu á Koreks- stöðum og hitti ]«r tríarga af vtn- um fólks míns. Ekki á eg marga ættingja á héraðinu af þvi nær allur ættbálkurinn fór til Ameriku. sam sm. Siðfræði próL Á. H. Bjarna- son, önnur bók, er nýkomin út. Undanfarna daga hefir verið hann láti beisla fallega litla fosstnn fyrir ofan bæinn til upphitunar, ljósa og eldamensku. Hallur á Ko- reksstöðum gat lýst gamla bænum fyrir mér út í æsar. Eldhús ömmu minnar stendur enn. Nú er það að- unaanrarna ui.g» ucm vcnu, *¦"------------- , , ... vonsku veður og farist bátur með i eins brúkað ttl að elda t þvi slatur, tveimur mönnum í ísafjarðar- svíða svið o. S. frv. Gongtn t djúpi. Um Breiðabólsstað á Rangár- völlum eru 5 umsækjendur: séra Gunnar Árnason frá Skútustöð- um, séra Sveinbj. Högnason í Laufási, séra Jónmundur Hall- dórsson í Grunnavik og séra Stan- ley Melax á Barði. Safnaðarfundur var nýlega haldinn hér í Dómkirkjunni. M. . a. Var rætt þar um byggingu nýrr- j arhúsum þar sem f aðir minn hafði ar kirkju hér í Austurbænum, I oft setið yfir, eg var ríðandi en semhefði sæti fyrir ttm i20omanns. ! Vxendumir gengu. Á leiðinni til Var nefnd kosin til þess að undir- I>aka vildu ]>eir sýna m|ér fjárrétt, búa málið og helst gert ráð fyrir sem hreppurinn á þar og er henni ])ví, að reisa kirkjuna á Skóla- skift i marga parta, aðskildum með vörðuholtinu.—Lögr. | fjölda af hliðum, Þeir vöruðu mig um eru þau sömu og einnig bæjar- dyrnar. Nóttina, sem eg var í Kó- reksstaðagerði svaf eg í hjónarúmi Páls heitins Ólafssonar og Ragn- heiðar, hafði móður Halldórs verið gefið það, en hvorki rúmið né það að eg var á feðraóðalinu gerði það að verkum að mig dreymdi nokkuð. Það lá við að eg yrði fyrir slysi i Kóreksstaðagerði, þó ekki yrði. Þeir tendurnir Hallur og Halldór fóru með mig upp að gömlum beit- senv afi minn bjó um tíma og móðir min var fædd. Eg hefi sérstaklega ánægjulegar endurminnmgar um dvöl m'ma í Búlandsnesi. Ólafur læknir og kona hans ertt franutr- skarandi skemtileg og vel að ser. Garrvan hafði eg að hitta Bergsvetn bónda t Vrðarteigi. Tíann er 85 ara gamall en hleipur við fót alla lafna og minni og kraftar eru þar efttr. Fra Djúpavogi fór eg yfir fjört- inn að Berunesi. Þar býr Sigurður \ntoníusson. hálfbróðir Egils' son- ar Tóns Skjöld. sem eitt sinn var í Uallson. Eg talaði á Berunest og var þar nótt. Næsta dag tet Stg- urður flytja mig að Berufirðt. F.g mun seint gleyma þeirri ferð. \ eð- ur vár fagurt, fyst koni eg að toft- unum í Hraunanesi. þar sem aft minn Jón Jónsson bjó áður en hann fór til Ameríku. Það er fast vtð fjörðinni og var mér sagt að aft minn, seml var einhver sú besta skvtta á Attstfjörðum, hafi skottð selina og hnýsUrnar úr bæjardyrun- um. Miktö varð eg hrifin að koma að Kelduskógum. hvaðan móður- fólk mjht taldi sig aðallega. Plássið þar er einkennilega fallegt. Nú býr í Keldttskógum Jón Antoníusson bróðir Sigurðar á Berunesi. Það var komiö undir sólarlag þegar^ eg og fylgdarmaður minn Antoníus, sem uppalinn var í Kelduskógum vorun^ að r'tða bæjarleiðina milli Kelduskóga og Berufjarðar. Fjöll- in á þeirri leið eru mjög tignarleg og virtust þau vera logagilt \ ljósi hinnar hnígandi sólar. Það má heita að alveg sé búið að rífa gamla bœ- inn i Berufirði Gamla kirkjan stendur enn og er utan og innan víst mjög ltk því sem hún var fyrir no hat fintfíu áum. Heimilið t Berufirði er í alla staði myndarlegt, en nú er það ekki lengur prestssetur. Eg hitti fjölda af móðurfólki mínu á Austfjörðum þar á meðal Jónínu, Snjólaugu og Helgu, dæt- ur Magnúsar afa-bróður míns. Mesti aragrúi af fólki var að biðja rrtig að heilsa vinum og vanda- mönnum i Ameríku, en því miður hefi eg gleymt margri kveðjunni, sent eg var 'beðin fyrir þar sem eg hitti svo marga. Meðal þeirra, sem eg man eftir var Jóhanna Þorsteins- dóttir. svstir Bjarna Þorsteinsson- ar í Selkirk, hitti eg hana á Fá- skrúðsfirði og Tngibjörg Vigfús- dóttir systir S. W. Melsted í Win- nipeg. Hana hitti eg á Vopnafirði. Yfir höfuð fanst mér fólk þrá ákaf- lega mikið að frétta af ættingjum og vinumi I>ér vestra og harma hvað litið væri um bréfaskriftir. Eg tók Gullfoss frá Fáskrúðs- firði til Reykjavíkur. Þar hafði eg mikið að gera þá tíu daga, sem eg dvaldi þar í annað sinn. Eg flutti fyrirlestur á Stokkseyri, átti að flytja annan á Tíyrarbakka en var lasin svo ekkert varð af því. Tveim- ur dögum áður en eg fór var mér haldið samjsæti á Hótel tsland og gefin fögur útskorin hylla.. Margs minnist ecr fnl'egs- sem sagt var bar Einar Benedtktsson og séra Frið- rik Hallgimsson töluðtt aðallega til mín. Guðmundur Finnbogason tal- aði fyrir minni Vestur-íslendinga, Sigurður Nordal fyrir niinni'' Vil- hjálms Stefánssonar, semi hann taldi frægastan allra Vestur-íslendinga. Hann lagði það til að hin norðlægu lönd, sem \'ilhjáimur hefði kann- að vrðu skírð \"ilhelmina. ætti það ekki síður við en Rhodesia Cecil Rhodes í Suður-Afríku. Jón Þor- lákss-on. forsætisráðherra, talaði fyrir minni fæðingarlands rriins Bandaríkjanna, sagði hann meðal annars að "eg þakka Bandarikjun- um fvrir a* hafa fóstrað hana svona vel fyrir okkur." o. s. frv. Attunda október kvaddi eg ís- land og fór með Lyru, skipi norska eimskipafélagsins til Bergen. t för- um mfinum hafði eg mesta grúa af vinargjöfum frá íslandi, en dyr- mætust af öllu var endurminningin um alla þé vinsemd. sem eg mættt alstaðar á landinu og hvað vel yar tekið viMeitni minni að færa frétt- ir af \*estur-tslendtngum heim. Sérstaklega voru blötiin mér hlynt, auglvstu og rituðu mikið um fyrir- lestra mína. t þessu sambandi vit eg einkanlee-a geta Morgunblaðsins 1 Revkjavik, sem flutti ítarlegar greinar um fyrirlestra mína hyað eftir annað. Eg á stórskáldinu Etn- ari Benediktssyni mikið að þakka fyrir að leggja mér eins eindregið li'ð og hann gerði, bæði í orði og eins t blaðagreinum. Margir eru þafl sem eg vildi minnast sérstak- lega ef tóm væri tit en ekki er kost- ur að geta nenm fárra af þeim, sem eg kyntist. Einn maður sem eg hafði' mikla ánægju af að tala við var prestaöldungurinn séra Bjorn Þorláksson eitt sinn um stutt sketð sóknarprestur föður m'ms. Hann er nvbútnn a!S segja af sér serrt prest- ur Sevðfirðinga. Þó hann sé kom- inn hátt á áttræðis aldur er hann vel friskur oe hefir frábærlega gott minni á bæði gamla og nýja vtð- burðt. Hann er nú fluttur ttl Reykjavikur. Mikið hlakka tslendingar heima til ]>ess að sjá sem flesta Vestur-ts- lendinga 1030. Óskandi væri að Austur og Vestur-ísTendingar tækiu saman hondttmi um að gera þá ha- tíð sem fullkomnasta. Nattðsynlegt er að þesskonar samtök myndist sem allra fyrst. Eg vil að endingu rn^nna íslenzkar konur á kvenna- heimilið sem Bandalag ísl. Kvenna er að reyna að koma á fót fyrir 1930. Heimili þetta er einhversú mesta nauðsyn á tslandi. að núnu áliti. I 11 1 9 °i

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.