Lýður - 11.07.1889, Blaðsíða 2

Lýður - 11.07.1889, Blaðsíða 2
— 78 ~ Með þér er horfin öll vor æðsta von, Enn eptir vakir sorgin kalda — snauða. pú stóðst svo vel, sem íslands fornu fjöll, Með fannaskrúð um tignarmannlegt enni, Sem vorrar móður bærir örlög ðll, Og engínn væri til að líkna henni. |>ú stóðst setn bjarg í straumi þungum fast Og studdir hendi sannleikans að boga, Með brjóstið fullt með afl, sem aldrei brast Og enginn mátti' af réttum vegi toga. Hið mikla þrek, sem þér í brjósti brann — J>að brann jafnheitt á köldum ellidögum; Enn það sem ár og aldur ekki vann Fékk að eins lotið dauðans reiðarslögum. Og ísland grætur sárt inn horfna son, Og sár í fjöllum dynur harmastuna, pað grætur sína borfna hálfa von, Er hryggðarorð um þjóðar eyru duna. En þegar dísin sorgarhörpu slær — Með sáru kveini lag í íslands naíni, Vor óhamingja hels í djópi hlaer Að heillafleyja vorra brotnum staíni. Ear vel að heiman, íslands aldni son, Til æðri heima, meira starf að hefja, pín minning sé vor mesta' og bezta von, Að manndóms ei á leið vér skulum tefja. Jónas Jónasson. Séra SilfarM'úðkanpsmimii Arnljótar Olafssonar ^* Hölmfríöar JÞorsteinsdóttur. ízt Er' Blessi ykkur Drottinn, heiðurshjón, Signi ykkar sæmdarból, Sambúð og hjónastól! Blessuð se gamla Bægisá; Sjá hversu bersnauð byggð Blómgast við snilld og dyggð! Frægasta skáld her forðum bjó, — Hann sem kvað helgan prís Horfinni Paradís. pjóðskáldið mikla porláksson, Eerleg þér fylgdi snót. Eátækt með haltan fót! Hefðir þú betra hlotið sprund, Elutt hefðir fagran prís Fundinni Paradís. Jafnvel hin æðsta mannleg mennt Auðnulaus er um láð Ef ei sitt festir ráð. Hver sýnir betur það en þú, *Fríðri með faldagná, Eornvin á Bægisá! |>ú hefir eins og |>orláksson Um Eden yndisblítt Ágætis-kvæði þýtt; Eigi með tómum orðahljóm Heldur á grýttri grund Grjört þennan Edenslund; Og kvæði ort með hjarta og hönd, Eágað með fögrum prís Eundinni Paradís. J>að varstu meiri heldr en hann, Aldrei sem auðið varð Edens að skapa garð! En — varstu einn, minn vinur? líei, |>esskonar afrek einti Orkar ei maður neinn. Með góðri konu guð oss Ijær Hagsældar hæstan prís, Hervistar Paradís. |>ið segið, bræður, bókstafsmenn i „Adam í sorg og sút Svanni rak fyrstur út". En þúsund svannar, segi eg, Leitt hafa aptur inn í Eden manninn sinn. Heill, þar sem konan krýnir mann! Heill, þar sem hvergi brást Hyggindi, snilld og ást! Heill þeim, sem slíkan gjöra garð! Heill þar sem dygð og dáð Djúpvitur blessar ráð! En fyrst og seinast: Drottni dýrð ! Sjáið hve lopt og láð Ljómar af ást og náð! Já, fyrst og seinast: Drottni dýrð! Hvað er án hjálpar hans Hjúskapur nokkurs manns! Já, fyrst og seinast: Drottni dýrð! — TJpp hjarta, hönd og mál: Heiðurs- og þakkar skál! Matth. Jochumsson. — 4. júlí andaðist einn af öldungum Vestfirðinga: Jókkum Nlagnússon, faðir ritstjóra pessa blaðs og hans syst- kyna, 84 ára gamall. Hann sálaðist í húsum vinar síns, Páls bónda Ingimundarsonar á Mýrartungu (fðður Gests skálds), er hann lengst dvaldi hjá — síðan 1872, að hann missti sína góðfrægu konu, |>óru Einarsdóttur — nema þau 6 ár er hann var í Odda með syni sínum, frá 1881 til 18S7. Hann var fæddur á föðurleifð sinui Skógum í þorskafirði, og þar dvaldi hann til elli og kom upp börnum sínum, utan fáein ár hin síðustu, er þau bjuggu að Grónesi. Má segja, að fá bjón með jöfnum efnum hah getið ser betra og meira mann- orð en þau á þessari öld, í peim sveitum landsins. Á at- gjörvi hennar hefir áður verið minnst í einu blaði eða fleir- um, en hans mun líka lengi að góðu verðagetið. Auk hinn- ar alkunuu gestrísi hans og frábæra dugnaðar, elju og karl- mennsku, var hann maður svo vitur og viðkvæmur, svo-

x

Lýður

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lýður
https://timarit.is/publication/133

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.