Lýður - 11.07.1889, Blaðsíða 4

Lýður - 11.07.1889, Blaðsíða 4
— 80 — að óðara en Færeyjar fljóta út úr föstu sambandi við systur- lönd sín, Danmörku eða Noreg, óðara renni pær í gin hin- um enska levíathan og hverfi úr sögu Norðurlanda með Hjaltlandi, Orkneyjum og Suðureyjum. Sem sýnishorn af máli Færeyinga tilfærum vér pessi vísuorð úr nýju pjóðkvæði peirra: Er tað ikki skomm, at várt móðursmál kæra so illa skal fara, Og burtur rekast sum avdejða hundur og týnast so sundur?------- Af norröna tungu rann Eöroeyja málið so hart sum stálið.------- ! E J E T T I R. Með skólapiltum fréttist samstundis að alping hafi ver- ið sett 1. p. m., Forseti i neðri deild var valinn Benedikt sýslumaður Sveinsson, varaforseti prestaskólakennari Eirik- ur Briem, forsesti í efri deild séra Benedikt Kristjánsson og í sameinuðu pingi. Úrbréfi afAustfjörðum. Tíðarfar síðan um sumarmál mjög milt og vætusamt, gróður í mesta lagi. Fiskafli er talsverður kominn, en beitu vantar; að eins í'áir hafa krækiing, en naumast hefir enn orðið síldarvart. Færeyingar fylla alla fjörðu, og pykir að P6im lítill bætikostur, róa peir tiestir á vegum hinna í'ær- eyzku fiskiíélaga eða pá kaupmanna, og fer fleiri hluti út- gjörðarmanna á mis við liagnað af róðrum peirra. Mikill og tilfinnanlegur skortur er hér á sjómönnum og vinnufólki yfir höfnð, en hingað til Seyðisfjarðar flykkjajt úr öllum áttum hópar af einhleypum mönnum og fjölskyldum, allt á leið til Ameriku. Kaupgjald er orðið allt að pví tvðfallt við pt?ð sem var fyrir tveimur til premur árum, óvöldum hásetum jafnvel boðinn keill hlutur og fæði ókeypis fyrir sumarvist- ina. . E g, fylgdarmaður sera Arnljóts Ólafssonar, ætla að leyfa rner sem sjónar- og vitundarvottur að gefa nokkra viðbót við frásögnina í „Norðurlj." 11. tbl. um slys Jóns sál frá Gautlöndum. Að samferðamenn Jóns sál. hafi álitið að hann myndi geta haldið ferðinni áfram eptir áverkann, er ekki n.ema að nokkru leyti satt. jpeir héldu aðeins, og Jón sál meira að segja líka sjálfur, að hann ejjtir að hala hvílt sig til morguns rnyndi verða svo hress, að hann gæti setið á hesti vestur að Kot- um ; en lengra var aldrei gjörtráð fyrir að hann færi. að svo stöddu, og cr skilsmunur á pví og ferðinni sem átti að vera til Rvíkur. Ennfremur að sár hans hafi ekki verið hreinsuð og bundin af ofangreindum ástæðum, eins og stendur í áminnstri frásögn er furðu einfeldnislega ástæðulaust. jpau voru ekki hreinsuð af peirri auðskildu ástæðu, að hann með engu móti pokli að við pau væri komið; enda purfti læknirinn að blása inn í liann Morfíni pegar hann pvoði sárin upp seinna. — Bn hvað „sárin" sjálf snertir, pá voru pau hveigi svo djúp að úr peim blæddi. heldur aðeins hruiiur á skinn- inu, sem leir hafði sezt í, og eptir vitnisburði þorvarðar Kjerúlí's, læknis, náðu pau hvergi inn úr innstu skinnhimn- 'um. Að sera Arnljótur haii riðið „til Skagafjarðar" er satt með peim litla viðauka, sem sleppt er í frásögninni, að við vöktum 511 yfir Jóni sál. frá pví um kveldið kl. 8, er slysið vildi til, og til morguns í sömu mund eður í 12 kl.t. og pá f'yrst var pað að séra Arnljótur reið til Skagafjarð- ar. Og að hann for pá. var margra hluta vegna. Bæði var pað, að fröken Elin Havstein er var með séra Arnljóti, og hafði ekki f'remur en aðrir sofnað neitt, mundi ekki bafa polað að vaka ótiltekið. og svo var hitt, að séra Arnljótur sá, að hann gat par ekkert sjálfur gert. joarsem Jón frá Sleðbrjót ætiaði að bíða hjá Jóni sál. og búið \ar að útvega mann til að senda til bæja og seinast pað, sem mest var, að hvorki séra Arnlj. ne neinn áleit her undir nokkrum kringumstæðuni um neina lífshættu að gera. Til sönnunar pví. að petta var eptir ástæðum, ekki neitt fljótfærnislegt ne einfaldlegt. álit er pað, sem mörgum er kunnugt að Jporgr. Jóhnsen, læknir, sagði að meiðslin væri öldungis ekki hættuleg, og áleit ennfremur, að Jón sál. myndi geta farið snðci. með „Thyra" pann 10. p. m.. Slíkt hið sama sagði einnig jþorvarður læknir Kjerúlf, er kom til Jons í Bakkaseli tveim dögum áður en hann dó, ensení var pá svo frískur. að hann gekk á mílli rúma, sat uppi og las í bókum lengstum clögum. Hann sagðist hafa hlust- að á honum með pípu og „percuterað" hann og ekki getað orðið var við neina innvortisbólgu nö meiðsli og full- yrti, að hann myndi geta koniið suður með „Thyra". |>að er pví alveg tilhæfulaust að orðið hafi „að bera hann (Jón) dauðvona til bæjar . . ." pví hanu var hvorki pá né áð- ur neitt líkur pví að vera dauðvona. Hvernig sem dauða hans og dauðaorsök svo er farið svo mikið er vist, að Jón sál. bar engin sýnileg dauðmerki fyr en htr um bil 4 klt. áður en hann dó, ogpau komu ðil svo að segja í einu og öllum er við voru á óvart. I pað heila tekið finnst mér umgetin frásögn í „Norð- urlj." um slys, veikindi og legu Jóns sál. mjög svo ófullkomin, ómerkileg og með eða móti vilja miða tii pess, að lesend- urnir, er ekki geta pe.kkt til, komist á pá skoðun, að her hafi allt verið draugalega eyðilegt, og hraparlega. kulda- kæruleysislegt; en með pví verður hinn sorglegi dauði Jóns Sigurðssonar engu minna sorglegur. Og hver, sem pekkti hann, mun vera viss um pað, að honum heí'ði ekkert verið síður kært en pað, að vita, að dauði sinn yrði. með öðru, tilefni til pess að dreifa skugga á samferðamenn sína og pá um leið á einn af sínum beztu og elztu vinnm, og pað vissu menu að séra Arnljótur Ólafsson var. Bægisá 9. júlí 1:89. Arnlj. Gíslason. ..Þakkiœti fyrir gtíðjrjörð gjalt Guði og juönnuin líka!" Hér með votta eg peim heiðruðu Seyðnrðihgum, er réttu mer hjálparhönd með féstyrk til að kosta son minn til lækn- inga suður tíl Rvíkur, mitt iiuilegt hjartans pakklæti fyrir pessa velgjörð peirra við mig, munaðarlausa ekkju. Og serí- lagi pakka eg peim góðu forgöngumönnum pessa kœrleiks- verks: verzlunarm. Armanni Bjarnarsyni og verzlunarm. Bjarna Siggeirssyni, peirra mannúð/hluttekning og góðfýsi við barn mitt og mig, og óska af hjarta, að peim, og öll- um mínum hj'álp'armönriura, mætti œtíð allt gott tilleggjast bæði her og síðar. Vestdalseyri í júní 18-^9. Sigríður Oísladóttir. — 011um peim, er hlutabéf eiga í Gránufélacjinu, aug- lýsist, að peir verða að tílkynna stjórnarnefnd félagsins töl- urnar á peim hlutabrefum, er peir eru eigendur að, ásamt nöfnum sínum og heimili, til pess að hinir nýprentuðu centuseðlar geti komist skilvíslega til hinna réttu eigenda Eigendur fá ekki rentuseðlana, fyr en peir hafa pessu lok- ið, er peir ættu að haia gjört fyrir lok næsta ágústmán. Bréf urri petta má stílá til stjórnarnefndar Grránufélagsins á Oddeyri I stjórnarnefnd Gránufél. 27. júní 1889 Davíð Guðmundsson, Jón A. Hjaltalin, Arnljótur Ólafsson. — Nýsilfurbúinni svipu merktri Gr. I. Gr. hefir einhver gleyrat á næstliðnu sumri hjá Jóni Jónssyni söðlasmið á Óddoyri. Nýjar vorur með góðu verði kom iiú með „Thyru" 9. p. m. til mín, ýmiskonar alinvara, margs konar klútar fyrir karla og konur, leirtau af ymsum tegundum, allt frá Fnglaodi, valið par afíslenzkum æfðum verzlunarmanni. Auk pess hefjegmatvo.ru, kaffi, sikur, og yfir höfuð liestar algengar vörur með igætu verði, íslenzkar vörr tek jeg með hæsta verði mótí útlendum vörum sem pá eru lítið eitt dýrari. Oddeyri 9. júlí 1889 Arni Pétursson. — Kennsla á kvennaskólanum á Láugalandi byrjar eins og að undanförnu 1, október næstkomaudi. jpær meyjar sem óska inngöngu a skólann, fyrir minnst hálft kennslu- árið, eður frá 1. októb. til jóla, verða um pað i tíma að snúa ser til forstöðukonii skólans. Akureyri 10. júlí 1869. S. T h o r a r en s e n. SPQT"' Her með auglýst peim, er kjörnir eru fulltúar til að s æ k j a a ð a 1 f u n d GI r á n u f é 1 a g s i n s, að sá fund- ur skal [haldinn á Seyðis nú í ár, og erdagsettur á mínu- dag 26. clag ágústmústmán. næstkomandi um hádegi. I umboði stjórnarnefndar Oránufelags, p t. Oddeyri 26. júní 1889. DavíðGuðmundsson. . K v i 11 a n i r f y r i r 1. árg. „Lýðs". Jakob Ólafsson Hranastöðum 2 kr. síra Guðmundur Reyk- holti 6 kr. 40 au. Sigurður JónssonLækjamóti 2 kr. jpór- arinn Hálfdánarson Bakka 2 kr. iTitsjóri: Matth. Jochumsson.____________________ Prentsniiðja Björos J ónssouar.

x

Lýður

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lýður
https://timarit.is/publication/133

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.