Austri - 06.06.1894, Blaðsíða 3

Austri - 06.06.1894, Blaðsíða 3
Nk. L AUSTRI. 03 annað ár. Siðari veturinn sera hann var á Ketilsstöðum andaðist Jón Sig- urðsson á Hrafhkelsstöðuffl, merkur bóndi — faðir síra Sigurðar á, þöngla- bakka. Var þá Sæbjörn fenginn sem fyrirvinna til ekkju hans, Hólmfríðar Jónsdóttur. Foreldrar hennar voru, Jön Jónsson tresnnður, bóndi á Brekkti í Fljótsdal og Margret Hjilmarsdótt- ir, prests að Hallormsstað. Haustið éptir gekk hann að eiga Hólmfríði, 13. september 1870. Með henni átti haim 3 börn; tvö af peim dóu, en 1 sonur lifir, Maenús, sem nú dvelur á háskólanum í Kaupmaniiahöfn. Að 4 ánun liðnum andaðist pessi kona hans; bjó hann pi með bústýru liílft annað raissiri. Ari par eptir giptist hann aimað sinn 19. nóv. 1875 nngfrú Hallí'ríði Einarsdóttur frá Skeggjastöðum í Fellttm, Jónssonar, vefara, þorsteinssonar prcsts að Krossi i Lattdeýjum, sem nú tregar ástrikan eiginmann, með kerun stjúpsyni og tveimur fósturbörnum; hafði hann pá lifað farsælu hjónabandi með henni ' 19 ár. Sem áður er nminnzt naut Sæbiörn minni tilsagnar í menntalegu tilliti í æsku, en löngun og hæfilegleik- ar hans voru til, en sjálfur menntaði hann sig svo, að óhæfct mun að telja Itann með menntuðustu bændum Fljóts- dalshéraðs og einhvern hinn sann- frjálslyndasta mann og tillögubezta í öllum málttm. Hann var mjög sið- vatidur maðtir, prúður í framgangi manna orðvarastur; trúrækinn, reglu- samur og búmaður hinn bezti, mjög taginn og ástundunarsamur ¦ að kenna börnum gott framferði og guðsótta iisamt því fróðlega og nytsama. — Mun pví minníng hans lengi lifa í lieiðri :ið raaklegleikum. hjá peim sem um- gengust hann og pekktu. x. Gufuskipift „rgill" á að fara sunnan um iarH til Reykjavíkur í miðri viku, og beí'ir fjöldi furfegja tekið sér far með honum. Tíftin virðist nð vera ganga til batnaðar og meiri hlýindi að færast í loptið. Afli er kominn ágætur hör ¦ á fjörðunum, en beitu vantar víða. þann ö. p. m. kom varðskipið „Diana", skipstj. De 'Fine Skibsted. 1 A M B S K1 > N kattpir h.-iu verði Stefán Th. Jónsson á Sevðisfirði. A Seyðisíjarðarapóthpki l'æst . j.fiatt iiunintóbak frá A iiíit,:.tinus í Kati|,mann:thöfn fyrir aftcitis 1 kr. og JO ama imiidio, er iumarsstaðar er selt fyrir 2 kr. og 20 atira, og sömuleiðis ptirkuð kirsí- ber fyrir 45 aura pundið. R ELDAVÉLAR og STOFUOFNA af öllum stærðum er hægt að panta með verksmiðjuverði hjá Stefáni Tlt. Jónssyni. Stcfiui Tli. Jónssou á Seyðisfirði fékk nú með. „Thyra" allar pær vöru- teguiidir. sem liatm er vanur að hafa í verzlan sinni. Ujá A n «1 r. II a s ni u s s e n Seyðisflrði er nit til sölu: mjög sterkir kvenn- skór á, 7 kr., Möhel Plusches-morgun- skör i prem litum á 4 kr., strigaskór fyrir drengi frft 1,50 til 6 kr., og yfir höfuð .'.tórar byrgðir ,tf allskonar skófatnaði handa konuni, körlum og börnum. ,,Ægte Hvalravssmörelse" i stórum og smáum dósum, skósverta (Eerrys Blacking) og margt fleira. .eynið ntt brauðin úr H a n s e n s bakaríi á Seyðisfirði. þarfæstrúg- brauð, sigtibra.uð, fransbrauð, kringlur og allskonar kökttr og hvítt 51, allt sanian in,í<5g ódj'rt. Stórar kökur til veizla og brúð- kaupa fást par einnig, ef um pær er beðið fvrirfram. Elæðiisaiiiiinr. Hértneð gef eg almetmingi til vitundar. að eg tek að mcr að sauma allan karlmannsfatnað. og mun eg leysa sanminn af hendi bæði fijótt og ódýrt. Fyrir að sattma karlmannsfatnað- inn tek eg 7 krönur. Eg hefi saumað fyrir hina beztu skraddara i Kaupniannahöfn mi i 7 ár og. lært par að taka mál af mönnitm. , Eg verð til heimilis hjá Gesti beyki Sigurðssyni á Fjarðaröldu. Guðriður Bjðrnsdótth'. I. M. HANSEN á Seyðisfirði t.ekttr brunaábyrgð í hinti störa enska brunaábyrgðarfelagi, ..North Brithish & Merkantile",¦ mj óg ódýrt.J Frá 20. júní til 3.1. júlí p. ðrs selur V. T. Tltostrupsverzlan á Seyð- isfirði mikið af margskonar sjölum. karlmannsfötum, skófatnaði, glysvarn- ingi. leikfangi. byssum, rekum með skapti, talsvert af járnvöru og margt fieira, allt fyrir mjög niðursett verð en að eins gegn borgun útí hönd. BBAVER-LÍNAN flytur vesturfara beina leið til Cariada á itæstkornandi surari, ef að 4 hundruð manna skrifa sig meö lieuni: allir sjá hve ómetanlegur hagur það er a& geta komizt beirta leið; ættu þvi allir, er ann- að boro flytja vestur, uð leggjast á eitt með að fara með Beaver- línunni, enda yarð hún fyrst til þess, að setja niður fargjaldið, einnig hin fyrsta lína er fltitt hefir beina leið; þess ættu menn að láta línuna njóta, með því að taka sér far með ltenni. Fargjaldíð fyrir hvern fttllorðinn mun verða hið sama sem síðastl. ár, sem sé 123 krónur, og tiltölulega minna fyrir börn og ungbörn; áreiðanlegur túlkttr verður sendur með-Vesturförum; einnig verður þeim útveg- uð vinna þegar tíl Vesturh. kemur, ef þeir innskrifa sig í tíma Beaver-Hnan hefir fengið mjög gott orð á sig eins og sjá ma á« eptiríylgjandi vottorði, sem skráð er í ameriksku blaði „The Gazette" Montreal 14. aug. 1893 neðan vió ferðasögu útflutningsskips Beaver-línunnar „Lake Huron", er flutti Vesturfara beina leið frá Seyðisfiiði i sumar er leið til Kanada, af 500 manns, er á skip- inu voru. „það er tiss sönn gleði að bera Beaver-línutiui eptirfylgjandi vitnisburð. Lake Huron, skip fébgsins, för frá Liverpool til Tslands, og fóru vesturfarar 30 0 viss um, að hann einmitt nit nuui gefa það til kynna, sem hann áður hefir dtilið". „Fjarska hefir pú mikið álit á hönum. En nú er pað enn nauðsynlegra en áðttr að pú f'áir rika giptiugu. Hven.ig ættir pú. sem ætíð hefir haft allsriægtir, að geta lifað við f'átækt?" „Eg poli petta ekki, pabbi! Er pað ekkert annað i pessum beimi e.n peningarnir sem geta gjört mann haminpjusaman. Er allt annað einkis virði?" „Við skulum hætta að tala um petta, pví um pað verðum við aldrei samdóma. Við verðnin að fara á stað svo fíjött sem hægt er. Og ef til vill, verður hægt að bjarga einltverju". Nokkrum dögum seinna héldu pau á stað heimleiðis. Og með ntjög miklum dugnaði heppnaðist Möller að koma svo ár sinni fyrir'borð, a-ð Hamborgarverzlunarhúsið gat reist sig við aptur. Auðvitað hafði lann tapað talsverðu. en það tap var hann nógu rikur til pess að ge a om og með oinu heppilegu fébragði gat hann hæglega unnið tuö tapaða aptur. A meðan a þessu stóð var „fregátatr' komin til Cadiz. og með- an hún stanzaði þar, fékk sjöliðsforingi Storm bréf að heimatt, og meðal annara írétta var þaðj að verzlunarhusið Johnson Möller & Co. yrði að líkindum gjaldÞrota þá dagana. Og þegar Storm sagði Warming frá þessu. varð hann mjög glaöur „þetta eru þær beztu fréttir sem eg hefi lengi fengið" sagði nann. „þú hryggist ekki mikið yfir óhöppum luWingja þinna"-, svaraði Sform stuttlega. „Hvaða vitleysa", sagði Warming. „Sérðu ekki, að nú get eg borið fram bæn min& við Mölier, að verða tengdasonur hðns". „Og ertu viss um að Magda vilji nú taka þér? Nú verður hún niáske eins þra og stórlát og þú hefir verið og hvað sjörir pú þá?". J „Nú skal eg sigra allar hindranir.—" Warming varð allt annar maður, og pað urðu lagsbræður hans að j«ia. Hann var aptur orðinn eins kátur eins og þegar hann ^97 niður í vasann og náði þá í hendina á strák nokkrum, sem var nær pví búinn að taka íasaklút hans úr vasanum. Stórkaupmaðurinn ítafði pá tekið strákinn og barið hann, og svo þegar strákurinn fór að orga kom fúlk að, og fór að ávíta stórkaupmanninn fyrir með- f'erðina á drengnum. Síðan hafði strákurinn laumast i burtu og stórkaupmaðurinn var orðinn fokvondur yfir ólátum skrilsiits, og var að því komið að hann yrði tekinn fastur, þegar þessir landar hans koiutt Uonum til hjálpar. Eptir að stórkaupmaðurimi hafði lokið frásögtt sinni, sagði hann vagnstjóranum að livaða veitinga- húsi hann ætti að aka. ..Og uo, sjóliðsforingi Warming", sagði Magda um leið og ltún rétti bonum hönd sína, _eg hefi ekki séð yður, síðan þér..... síðan eg....." En lengra komst hún ekki og varð blóðrauð uppi hársrætur. „Stðan eg hafði þá ánægju að rilja upp björgunaræfingar tnínar, frá því er - eg gekk á sjóliðaskólann. þvi hefi eg gleymt fyrir iöngu siðan". „Já, eflaust strax," sagði Magda. ~þér komuð ekki eiuusiimi til þess að spyrja um, hvernig mér liði, á eptir . . . ." „það hefði verið allt of mikil framhleypni af mér, eins og eg vildi ininna yður á hina fjarska miklu hjálp, sam eg veitti yður". Og brá fyrir gremju í málróm hans, er hann sagði þetta. „Hæðist þér að þvi", sagðí Magda undrandi. „Eg gleymi aldrei, að eg á yður líf niitt að þakka*1. „Já" sagði nú stórkaupmaður Möller, „hún var hreint veik af hræðslu á eptir, svo læknirinn sagði að hún þyrfti að létta sér dá- lítið upp; svo fórura við hingað til ítalíu, eins og eg hafti fyrir löngu lofað henni". I þessu stnðnæmdist vagninn fyrir utan veitingahúsið. „Viljið þér ekki koma ánn með, kæri Wartning?" sagði stór- kaupmaðurinti. „því miður er miír það ómögukgt Báturinn biður eptir ¦okkur." „En þá verðið þ<ér að h«imsækja okkur k morgun. Eg hefi. mikia ánægju af að hitta gamlan kunningja hér. Ojörið þér svo vel, að koma °g borða nieð okkur a morgun."

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.