Austri - 23.01.1906, Blaðsíða 1

Austri - 23.01.1906, Blaðsíða 1
-Rií>; I fi aðið kemur út 3—4 sinn um á mánuði hTerjum, 4; arkir mitmst til næsta nýára Blaðið kostar um árið: hér á andi aðeins 3 krónur, erlendis 4 krðnur. (íjalddagi 1. júlí hér á landi, erlendis borgist blaðið fyri i iram Uppspgn skriflegj bundin TÍð áramót, ógild neir.a konii - sét'l ritstjórans fynr 1. október of/ kaupandi sé skuldlaus fyri blaðið. Innlendar ausflysii 10 aura línan, eða 70 aura hver þumlungurríílks, oj2; hisifu dyr ara á. fyrstu síðu XVI Ar Seyðisfirði 23. ianúar 1906. JTB. 2 Auglýsin Samkvæmt ákvörðun, er gjörð var af stjórn „Seydisfjords Sildekompagni" á fu"di pann 5. p. m. um að haldinn yrði auka-aðalhmdor i félaginu, skorast hérmeð á alla hluthafa, að mæta á Seyðisfirði pann 8. Sebrúarm. næstkom- andi til pesx par á fundi að ræða um fjárhag félagsÍDS og ákveða hvort félag- inu skuli baldið áfram eða hvort seija skuli eignir þess, til lúkningar áfölln- um skuldum: Mæti hluthafar ekki á fundinum, neyðist stjórn félagsins til að taÉa pær ákvarðanir,er henni Pykja bezt við eíga. Eundurinn verður haldinn 6 skrifs>tofu verzlunaiinnar „Framtíðin" og heíst kl. 12 á hádegi. Seyðisfirði, 6. jaa. 1906. Fyrir hönd félagsstjörnarinnar Sigurður Jónsson. Atvinna, peir sem óska ab vera vib síldarveiði á gufuskipi næsta sumar, snúi sér að og semji við undirritaban eptir mibjan marzmánub næstkomandi. pab eru þrír menn, sem vantar Konráð Hjálmarsson Mjóafirbi. Starfinn sem hjúkrucar- og forstöðukona spí- talans á Seyðisfirði er laus frá l.júní p. á. Jrslaun 200 krónur auk ókeypis bústaðar, ljóss og hita og ákveðinnar borgunai fyrir fæði hvers sjúklings. Umsókn fytir 1. maí til læknisins á Seyðisfirði, sem gefur nánari upplýs- ingar. Spitalastj órnin. Eitt í dag og annað á morgun. Ekki eru nema f& ár síðan frum<* varp kom fram á alpingi, um aí veita útlendum anðmönnum einkarétt til seðlaútgáfu fyrir Islaad í 90 ár, og einokun á peningamarkaði lands- ins. pessu fylgdi Björn Jónsson & Co, (þ^, var Valtýr samt fiokksforing- inn) fast fram. peir voru ekki hrædd" ir við p a n n einkarétt e5a þ a ein- okun. Á undanfarandi þingrtm hefir hvað eptir annað verið gjört ráð fyrir að veita einkarétt um lengri eða skemmri tiraa, til að reka hraðskeytasambönd við Island. Enga hræðslu lét Bjðrn Jónsson & Oo. pá á sér finna við pess konar eínkarétt. — Enn pá helzt samkvæmnin. A siðastliðnu ári varð pað fram* kvæmtt sem lengi hefir verið óskað eptir, að samningar um hraðskeyta- samband við Island komust a og var veitt einkaleyfi í pví skyni. V'itimenn! Nu eru tímamót á einkaréttaráliti Björns Jónssonar & Co. Nú grípnr pá svo mikil einkaleyfishræðsla, að við æði liggur. Getur pað verið með öllu einleikið? — Og ekki er par með búið —. Á síðasta píngi voru sampykkt lög, er áskilja landinu — Islandi - einka rétt til að stotna og starfrækja rit- símasambönd og málpráða, svo og hver kyns önunr rafmagnssambönd til skeyta sendinga á Islandi og í landhelgi við Island, Út af pessu hefir gripið pá felaga svo mikil óværð, að peir eira engu, og ekki pólitisku mannorði sjáifra sin (sem ekki var reyndar mík- ið áður). peir hafa látið ganga fyrir hvers manns dyr að kalla má, til að biðja sér liðs gegn pessari „óhæfu," biðja menn að skrifa uudir áskoranir um að frestað vorði staðfestingu pess- ara voða-laga, eða ping rofið að öðr- um kosti. Hvernig á að skilja petta? Mátti alls engam veita einkarétt til pess, — eða átti að veita haon öðrum t. d. Marconifélaginu í Lundúnum? pvf ei ennpá ósvarað af hálfuBjörns Jónssonar o Co. — Til hvers á að rjúfa pingið? Má það kannske ekki vítnast fyr en á eptir? Eða — er paS máske enn ein tilraun frá hendi Björns Jónssonar & Co. til að fá pjóðina til að trúa sér fyrir sínum æðstu yfirrftðum, peim yfirfáðnm, sem pjóðin hefir allt til pessa verið ófáan- leg til að trúa peim fyrir — allt s*ð- an peirra politistea stefna varð kunn? Meti hver sem hotmm pykir likleg- ast. Hjalti. Til bænda á Fljótsdalshéraði. Eptir Elliða G. Norðdal. Búnaðarblaðið „Ereyr" færði mór pá fregn, að „Búnaðarsamband Aust- urlands" væri búið að fá sérsíakan ráðanaut í pjónustu sína, og enginn parf að efa pað. að hann muni ráð- leggja bsendum á Austarlandi með dáð og dug í búnaðarframkvæmdum poirra, má pví t«tla, að eptirfarandi iínur til bænda á Héraði, séa óparfar- En par sem niál pað, er hér ræðir um, er að nokkru skylt mér, bið eg „Austra" um rúm fyrir greinina. Eins og bændum á Hémði er kunn- ugt var eg ráðinn af bráðabyrgðar-- stjórn Búnaðarsambands Eljótsdals^ héraðs 2. marz 1904, til að framkvæma félagsplægingu pá, er Sambandið hafði útvegað hjá búnaðarfélögunum á Hér- aði. Plægingarnar byrjuðu og mjög seint vegna vorkulda, fyrst 10, júni í Eiðapinghá og hætta í september út 1 Hjaltastaðapinghá. Eg hafði við marga öiðugleika að stríða við verkið: 1. að hestar peir, er eg hafði, hofðu aldrei fyrir plóg komið, og voru orðnir of gamlir til pess að úr peirn gætu orðig góðir plóghestar. 2. Eg sjálfur hafði ekki fengið neina verulega æfingu í plægingu, er eg líka tók8t pennan starfa á hendur, prátt fyrir pað, pó eg læri útskrifaður með góðum verklegum vitnisburði frá bún- arskólanum og: 3. að bjálp sá, er eg parfti að fá hjá hluttakendum plæg« inganno, gekk mjög misjafnlega^er auð- vitað stafaði af fólksfæð bænda um heyannatímann, En prátt fyrir petta allt, vona eg að mér hafi tekizt að leysa -verkið allvel af hendi, eptir á- stæðum. I verkaráðningsbréfi mínu, frá Bún- aðarsaoibandinu, er tilskilið, að eg leiðbeindi peim bændum, er pess ósk- uðu, í meðferð plægða landsins og gjörði eg pað að svo miklu leyti er mér var hægt hjá peim, er fóru pess á loit; en ætla má, að aldrei verði leiðbeining til bænda í jarðrækt og búnaði of opt kveðin og af peirri or- sök er pessi grein runnin. I vor kemur eru elztu fiö,iin orðin 2 ára gömul og pau yngri l3/4 árs, má pví ætla að þau sén biiin að taka miklum breytingum ír.i fyrra ástandi sínu og séu orain vei bæf til pess að takast til fullrat ræktunar. Mér hefii verið skrifað aí „prívat" maani, að flestir peir, er letu plægja( ættu flög sín enn óhreifð, og álít eg að pað h'e gott. svo að einabreytiníar pær er fram fara í iarðveginum hafa haft nógan tírass. En nú í veturættu bændur peir er hafaflðg sín óhreifð.að bjrja á pví að uudirbúa pau til rækt- unar, svo pau verði ekki ódauðleeur minnisvtirði áhuga- og framkvæmda- leysis. Bezt verður að herfa flögin, pá4— 8 pml. pykkt piðulag er ofan á peiro,pau herfast pá fljótara og betar en ella. B'Jif i, ætti bæði pvert og langt eptir flögunusn, við pað tætist jörðin betar í sundur. Gaddhbrfun (Pæleh£.r?ir.i) er sjálfsögð á alla jörð, sem er rætin, pví hún vinnur miklu betur en herfing á S:smskonar jörð, sem er alpíð, pvi að hnifa og skálaherfi eða fjaðraherfi eru hér ekki til, sem aðallega eru gjörð fyrir seiga og rætna jörð. Auð- skilið er, að gaddaherfi pau, er brúk- uð eru hér á iandi, eru of létt fyrir svona jörð og par að aoki alis ekki hæf á hana, fyiir hvað pauvinaa seint nema gaddherf > n sé r.otuð, en aptar eru pau góð fyrir allan léttari og laus- ari jarðreg t. d. móa og túnþýfi. Aríðandi er að horfunia fari vel fram, hestarnir látnir gan^a hratt og hver rás herfmns grípi :na 4 aðra, fiögin séu veí mulin og sem jafnast troðin. Ef hnausar v«rða : flagmu, sem ekki herfa3t í sundur, verðnr að taka pá í burtu og mylja pá o^ færa. mo'ldina svo aptur í flagið, eða rífa pá í sundur í flaginu sjálfu og horfa k-- fram par til engir hnausar eru eptir. Aburð parf að bera i flögin.bæðigóð- an og mikinn og tel eg að öllu jöfnu purfi minnst 160—200 hestburði á tun dagsláttu og er ekki of í lagt, pá um óræktaða jörð er að ræða, sem takast á til ræktunar. Sömuleiðis ef jarð- vegurinn er blautur, verður að purka haau með skurðum; lokræsi eru bezt ef ekki parf að taka fyrir mikið upp-- sprettu- eða aðrennslisvatn, pað gildir fyrir alla jörð sem ræktast k, að hún verður að vera vel framræst. Eun-« fremur er nauðsynlegt, hvaða ræktun- araðferð sem notuð er, að girða flögin, hvort sem pau eru innan túns eða utan, pví án girðingar er engin veruleg rækt né friðun fyrir ágangi gripa*, öll vinna er geogur til jarð»- bóta er dýr, sé pesi ekki gætt að verkið sé friðað eða unnið laodinu, en pess má of mörg merki sjá, að «vo er ekki. fegar búið er að gjöra allt sem að íraman er tiltekið f andirbúning flag-*

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.