Austri - 17.11.1906, Blaðsíða 3

Austri - 17.11.1906, Blaðsíða 3
NR.,41 AUSTRI 155 Uppboðsaugiýsing. Eptir beiðni herra verzlunarstjóra Sig. Jobansens á Vopnafirði verður opiubert uppboð haldið hér á skrifstofunni laugardaginn 22. desember næsto komandi á hádegi og þar selt hæðstbjóðendum ef, viðunanleg boð fást: 1. Svonefcd „Norska búð" 20 al.á lengd 14 á breidd ll'/a & hæð ásarat vöru-- geymsluhúsi 40 al. á lengd 8 á breidd 7 á hæð og bryggju,fiskireitum og lóðarréttindum. Virt tvl húsaskatts kr. 9000^00. 2. Vörugeimsliihús nefnd „Liverpool" 26 al. á lengd 13'/2 á breídd ÍO1^ á hæðmeð lóðai rettindum. Virt ul búsaskatts kr. 3500,00. 3. íbúðarhús, kallað „Læknishús" 16 al. á lengd 12 á breidd 11 á hæð með 10 herbeigjum og 2 eldhúsum og lóð. Virt tilhúsaskalts kr. 6,500,00. 4. íbúðarhús, kallað „Lárusarbús" 15 al. á lengd 12 á breidd 11 á hæð meö 12 herbergjum eldhúsi og lóð. Virt til húsaskatts kr. 6000, 00. 5. íbixðarhús, kallað „Skósmiðauús" 12 al. á lengd 10 á breidd 9^2 á hæð með 8 herbergjum, eldhúsi og lóð. Virt til húsaskatts kr. 3500,00. 6- Svonefnt „Sólvangstún", ágætt byggingastæði. 7. Leiguréttur til svonefnds „Teitstúus". 8. 27 hlutabréf í íshúsínu á Hánefsstaðaeyram. 9. 8 hlutabréf í Gránufélaginu. Söluskilmálar verða til sýnis hér á skrifstofunni viku á undan uppboðinu. Bæjarfógetinn á Seyðisfirði, 15* nóvemb. 1906. Jóh. Jóhannesson. Biðjið kaupmanninn yðar um DKÁCHMÁNN FUENTEI ASTR0S í I —miiÉ"Éi—umiááMá**ú**t-iéf « .,1 ........1 D CIGARETTEN I ÍMmimi Tl P TO P • Oj5 hinar aðrar alpekktu vindlategundir vorar Oigaretturog reyktö- b a k, pá getið þér ætíð venð viss um að fá hiaar beztu og vöndnðnsta vörur. KAKL PETBRSEN & Co. Kaupraannahöfn. U tgeferidur-, erfing-jar caud. phil. -kapta Jósepssonar. Abyrgðaim.: Þorst. J. G. Skaptason. Prentsm. Austra. í Takií eptir! Eg undirritaSur sel hér eptir ný reiðtýgi: SÖðla Og hítakka á ýmsu verði, sömuleiðis ölar, hnakktöskurt púða, burðartöskur o. fl. Enn fremur tek eg að mér að gj^ra 7ið gömul reðtýgi. Ný reiðtýgí verða menn að panta með fyrirvaia. Ef pið purfið að láta gj^ra við fjaðrasófa eða stóla, pá sendð pá á vnu'astofu mína. 011 vinna fljótt vg vel af hendi leyst. Vinnustofa mín er upp á lopti í Groodtemplarabúsinu hér í bænam. Seyðisfirði, 20. okt. 1906 Sigfús Einarssou, Chr. Augustinus nmnntóbak, neftóbak og reyktóbak fæst alstaðar njákaupmönnuœ. 128 verkfallsins, og nú mættu þeir húsbónda sínrnn, sem ekki vildi láta undan kröfum peirra, — ríðandi dýrum gæðingi, og með honum hin tiginborna frú hans, á heimleið úr skemmtiferð. — J>að var auðvit- að að peim yrði gramt geði. peir höfðu líka tautað skammir og hótanir sín & miili, en p0gnuðu pó, er bjónin koma ofan á akveginn, en peir röðuðu sér i péttan hóp pvers yfir. veginn og virtust ætla að varna peim hjónum leiðina. í>að kom titringur í varir ArthurS) annað rcerki geðshræringar sást aldrei á honum, og h0nd hans titraði ekki, er hann tók um taum Freyjn, til þess að vera við öllu búinn. „Gliick auf!" sagði hann. Enginn tók undir kveðjuna. Námumennirnir litu illilega til peirra og sumir flykktust að peim. „Ætlið pið ekki að láta okkur komast framhjá?" spurði Arthur alvarlega. Hestarnir ókyrrast, pegar pið pyrpist svona að peini. Víkið úr vegi!" |>ó Eugenie vissi að hætta væri á ferðum, horfði hún samt forviða á mann stnn. J>að var i fyrsta sinn, að hún heyrði hann tala í pessum málróra, myndugleiki húsbóndans gagnvart undirmönuum sínum kom par vel i ljós,pó hann væri stilltur. J>að var djaitt af Arthur að tala þannig til peirra pegar svona stóð á. En það hefði tekizt, ef flokk- urinn hetði verið foringjalaus. Nú litu peir allir í sömu átt, eins og peir ættu paðan von á skipun. far stóð Ulrich Hartroann, hann var að koma ofan úr skógínum, höfðu félagar hans verið að biða eptir honura. Hann stóð grafkyr og horfði á .Berkow og konu hans, frem»r ófrýnn á svip. Arthur hafði litið í söma átt og aðrir. Hann snen sér nú al- veg við. „Hartmann, eruð pér líka foringi hér í dag? Sjáið pá um að við getum komizt áfram. Við bíðum." Ef pað hefði verið nokkur keimur af skipun eða beiðni i orðum pessum, mundu pau hafa haft sömu áhríf og eldur í sinu, og við því var Hartmann búinn- En pessi rólega áskorun um að haun ætti að koma hér á reglu, etusog hann væri til pess kjörinn, það var viður- 125 Eugenie var pungt innanbrjósts; hin leynda tilfinning varð æ sárari. Uatan var mjó, svo pau riðu þétt samhliða. Eugenie hlaut að taka, eptir því hve fölur maður hennar var, pegar hann var svona fast hjá henni. Hann hafði reyndar aldrei verið hraustlegur að yfirbragðí en nú var auðséð að föli y£rliturinn kom ekki af svalli og munaðar Hfi einsog áður hafði verið. Svipurinn var lika allur annar. Deyfð- in og kæruleysið var horfið, en alvara og áhyggjur komnarí staðinn. En sá svipur fðr Arlhur Berkow vel. Eugem'e sá nú fyrst. að mað« ur bennar var fríður sýnum, áður hafði hún ekki viljað kannast við pað. I>á fannst henni ómennska hans skyggja á alla ko*ti, en nu bar öll framkoma hans vott um prek og einbeittan vilja. Hann var leystur úr álögunum, eu pað var ekki henni að pakka, það fann hún, og henni sárnaði pað. Vandræðin og erfiðleikarnir, og hættan, sem yfir vofði, höíðu vakið hann af álagasvefninum. „Mér pykir fyrir pví að purfa að verða til að stytta skemmti- ferðina fyrir pér," sagði Arthur með kaldranalegri kurteys),sem hans var vandi. „Veðrið er ágmtt í dag." „Eg er hrædd um að pér hafi legið meira á að létta pér upp i góða veðrinu heldur en mér!" Vel mátti heyra áhyggju í rödd ungu konunnar. „I>ú ert svo f^lur, Artbur." „Eg er ekki vanur vinnu," sagði hann. „Svona er pað að hafa aldrei gjört handarvik. Eg get ekki unnið á við neinn undirmanna minna.." „Mér finnst aptur á móti að pú leggir of bart að þér með vinnu/' svaraði Eugenie fljótlega. „|>ú ferð varla út úr vinnuherbergi þínu allan daginn, og á nóttunni hefi eg séð ljós loga þar fram undir morgun." J-rlhur stokkroðnadi allt í einu. „Hvað er langt síðan að pú fórst að gefa svo nákvæmlega gaum að gluggunum í vinnuherbergi mínu?" spurði hann í beiskjulegum málrómi. „Eg hélt pú visíir ekki af peim.'* Nú roðnaði Eugenie; en reyndi að láta ekki bera á neinni geðs- hræringu, og svaraði einarðlega: „Síðan eg komst að pví, að hættant er pú neitaðir að væri nokkur til — færist alltaf nærs J>vi reynd* irðu að villa mér sjónir með pví að gj0ra ekkert úr þessum deilum?*

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.