Öldin - 17.02.1892, Blaðsíða 4

Öldin - 17.02.1892, Blaðsíða 4
dyrunum og iokaði þeim svo á eft- ir mér. Eg sá hana aldrei framar. Eerð mín gekk slysalaust, og bar ekkert markvert til tíðinda. Ég kom heim til minna, en undi mér ekki í fyrstu. Móðir mín hugg- aði mig það hezta hún gat og gerði alt til að hafa ofan af fyrir mér. En alt af var óyndið í mór. Hugr- inn hvarflaði sífelt til Pétrsborgar, til litla herbergisins, sem við Eliza höfðuni búið saman í. Hvað skyldi Eliza nú hafa fyrir stafni ? Skyldi hún hugsa eins oft til mín eins og ég til hennar?" Einhvern dag er ég tók dagblað í hönd, varð mér litið á málþráð- arfregn, er svona hljóðaði: „St. Pétrsborg 28, Dec. : Það þykja stóitíðindi, að lögregluliðið holir í dag handsamað einn af að- al-forsprökkum nihilista ; það er rússnesk furstafrú, ekkja ; hún skaut einn lögregluþjón, áðr on hún varð handsömuð. Hún hefir dulklæðzt sem saumakona og þannig lengi komizt undan lögregluliðinu". Endir. KRÁ LÖNDUM VOUUM. 1'oi'i.ar (írove, Alta, Febb. 8. „Vér höfum orðiö varir við, að sumir hafa hneykslazt á ósamkvæmni í tveimr setniugum í í'réttagrein vorri frá 15. Jan. síðastl., nefnilega: „að húsið væri byggt „með rá og reiða", og að „nefndinni sé falið á hendr að sjá um, að húsið verði „fallgert það er ávantar".— Vér biðjum iiitt hátt- virtu vini vora að virða oss til vor- kunnar! Vér vórum svo logandi monta- ir, og vorum að flýta oss, er vér skrifuðum greinina. Vér viljum skýra fyrir inum háttvirtu lesendum, að það sem vantar á, að húsið sé fullgjört, er, að það verði fjölgað gluggum, settir reglulegir skýlabekkir og borö og þakið spónlagt. Oss fanst húsið vera komið upp (með „rá og reiða" sögðum vér í gamni), þar sem það nú var brúkunarfært til alls, sem fyrir það fyrsta átti að gjöra með það. Svo vonum vér, að allir, sem hneykslazt hafa á téðri grein, virði á betri veg fyrir viðvaningum—og gjöri sjálfir betr næst". BUKFRITI , ALBARIN XAr'. IIRA ÐSKKYTA - IIIR ÐIRINN, ráðvendnismaðriiin Jónas „Oliver', er í síðasta bl. „Lögbergs" að reyna að villa sjónir íyrir mönnum með því, að segja, að í telegraiiiminu, sem hann hindraði írá að komast til skila til mín í tæ'ka tíð, hafi ekki staðið : „Friðrik Bergmaun prédikar", heldr : „F. R. prédikar". Sannleikrinn er, að í orðsendingunni, eins og luín kom til mín, stendr : „Fr. prédikar" (e k k i „F. B."). En livort Jonas hefði skil- ið þetta eða ekki, er alveg þýðingar- laust. En það er nú lögbergskr liáttr, að hengja hatt sinn á og fjölyrða uin það sem er alveg þýðingarlaust, en ganga þegjandi fram hjá því, sem alt veltr á. Hann neitar því ekki (og það væri ekki til neins, því ég hefskjal- ið), að í telegr. stóð: „meeting to- morrow. (!ome to-niglit". Þ. e.: „fundr a morgun. Komdu í kveld".—Jón- as játar, að liann liafi þekt innihald telegrammsins. Og hann veit, að til þess að geta „komið í kveld", þurfti ég að vera niðri á C. I'. H. stöðvum fyrir kl. 0 um kveldið. Og hann veit vei, að ég he(i aldroi tial't neinar [)ækistöður d Hkr.-skrifetofu, og að engin niinsta von gat verið á, að ég vseri þar. llaun veit og það seiu a 11 i r vita, að vinnutími manna þar sem annarstaðar, er til kl. (i á kveld- in, svo að engin útsjón var til, að ég fengi orðsendinguna þaðan fyrri en i ótíma—eins og rættist. Hvort J. „Oliver" hafi ekki vitað hvað hann gerði, er hann var að leiðbeina telegramminu burt af réttri leið, og hvert nafn aðferð hans eigi skilið—um það getr hver maðr með öllum mjalla dæmt, eftir þeim rökum, sem fram eru komin. Ég bæti þessu við: seiulisveinn- inn sagði á Hkr.-skrifst. að sér hefði verið bannað, að fara annað en þangað með telegrammið. Sama endr- tók drengrinn síðar í áheyrn mín og E. Ólafssonar og þriðja manns, og sagði Jónas „Oliver" hefði lagt svona fyrir. Að Jónas kunni síðar að hafa keypt haim til þess að breyta fram- burði sínum það getr vel verið. Lygi er það, er Jónas segir, að ég hafi „reynt" að fá húsbændr hans til að „svifta hann atvinnu sinni". Ég kvartaði um vanskilin við „City Manager", og fór fram a að félagið borgaði mér mismuninn á ferðakostn- aði mínum, eins og haim varð nieð leigðum hesti og aktygjum, frá því sem hann hefði orðið, of ég liefði getað notað járnbrautarferðina. At- vinnu Jónasar skifti ég mér ekki nni. Þó að einhver maðr fengi atvinnu við að stela orðsendingum, kæmi tnér það ekki við, ef hann að eins léti mínar orðsondingar í friði. Jún Olafssun. KJALLARA-SVEINN LÖ GBKRG 8, Magmis Bjarnason hefir fengið dellu- kast á ný í síðasta bl. Hkr. Mér hafði orðið sú yfirsjón, að taka þonn- an vanka-gemsa alvaríega og svara honum eins og manni og tala við hann um bókmentir, og reyua að koma vitinu fyrir hann með það, að bókmenta-hæfileikar ínanna og mann- kostir þeirra væru sitt hvað, svo að lítilsvirðing a ritverkum manna væri engin óvirðing á borgaralegum lieiðri þeirra, o. fl. þvíumlíkt. Eins og vita mátti fer þetta alt fyrir ofan garð og neðan hjá bjálfan- um. Hann skilr ekki út né inn, hvað verið er við hann að segja, .þegar tal- að er við hann af viti. í staðinn fyrir að þegja, þegar hann gat okk- ert af viti sagt um málið, fer bjálf- inn nú að reyna að snúa út ur orð- um mínum, og diska upp með reyf- ara-historíu, sem einhver hefir lík- lega logið í hann, um svar mitt i burtfararprófi í skóla, upp á spurn- ing, sem aldrei hefir verið fyrir mig lögð enn í dag, og ljúga upp sðgu um viðtektir fyrirlestra minna í Da- kota. Hann er vanr öðrum við- tökum enég, og sér því öfundarauga yfir, hve veí mér var tekið syðra. Þetta kemr alt málinu ekkert við. En bjálfanum er ekki heldr um ann- að að gera en fá mig til að sýna sér þann heiðr að eiga orðastað við sig; þótt ég skammi hann. þykir hon- um það betra, en að als ekki sé á sig minzt. Þessi bjálfi hefir nefnilega lengi verið að nudda sér upp við mig, viíj- að skrifa fyrir „Öldina" o. s. frv. En ég hef kurteislega haft hann aí mér til þessa. Nú er „Smástirnið" kom i'it, liefir hégúmagirni hans sollið að vera þar ekki með. Og því er hann nú reiðr, bjálfa-skinnið. Og svo er nú því einhvern veg- inn svo varið, að hann þolir illa að heyra nefndan „leirburð". Hann kipp- ist þá ævinnlega við, hvernig sem á því, stendr. 6g þekti líka einu sinni þjöf, sem alt af varð flökrt af, ef hann heyrði minzt á „vandarhögg". Meira skifti ég mér nu okki af Magnúsi, bjálfanum. Jón Olafssun. ALDABFÉLAGS HLUTHAFAB! — MUNIÐ EFTIR að mæta í dag í ákvedna tíð (kl. 7) að 154 Katc Str. HOTEL X 10 U 8 á Main Str. gegnt Citv Hai.i, Sérstök herbergi, afbragðs vörur, hlý- legt viðinót. Bestaurant uppi á loftinu. JOPLING $ ROM.ANSON eigendr. FASTEIGNASÚLU-SKRÍFSTOF&. i). CAMPBELL & CO. 415 Main Str. Winnipeg. — S. J. Jóhannesson special-agent. — á Vér höfuni fjölda húsa og óbygðra lóða til sölu með allra sanngjörn- ustu borgiinar-kjornm, fyrir vestan Isabel Str., fyrir norðan C. B B. braut og suðr að Portage Avenue; eiimig á Point Douglas. Nú er bezti tími til að festa kaup :í lóðum og iiúsum, því að alt bendir á að fasteignir stigi að mun með næsta vori. $20,000 virði af Waltham og Elgin VRUK fyrir hvaða verð sem yðr þóknast í 477 Main Str. gegnt City Hall. Einnig klukkur, silfr og gull-stáss alls- konar. — Vér hi'ií'um lengið mikið af wholesale-birgðum Welsh * ííi.ancii- fohd's, som nýlega urðu gjaldþrota í Toronto. Þetta er lagt inn til sölu hjá oss, og fer fyrir livað sem i'yrir það fæst. Vér fáum að eins ómakslaun. Uppboð á hverju kveldi II. 7, þar tilalierselt. T. T. Smitk, K. J. Adair, uppboðshaldari, uppboðshaldari, fasteignasali. umboðssali. Eftir skólabókum °g skóla-áhöldum forið tii ALEX TAYLOR 472 MAIJST STR., WIKNII'KC. Járnbrautar-lestir komandi og farandi til og frá WINNIl'KG. ÍVá Brandon. til Brandon. I. 0, T. R. stöðvarnar. kl. Koinamli : 10,10 árd. daglcga, nema :i Miökud., austan frá Qubee. 0,55 — Drd., Fmt, Ld. frá VV.Selkirk. 5,15 síðd. Þi'd.,Fiiit., IA.— Stonewall. 4,15 — Má., Mvd., Fö. — Emerson. 5,25 ¦— — — — — Minnedosa 11.45 árd. dagl. nema Sd. 4,30 síðd. daglega 4,30 — — frá Vancouver. 1,60 — — fra Gretna og Bandar. 9,30 — Þr., Fi., Ld. ) Manitou og 5,00 — Má., Mi., Fö. j Deloraine. 4,00 — — — — frá Carman og (Henboro. Farandi: 2,20 síðd. dagl. 6,46 — dagl. nema 8d. 2,20 — — til Vancouver. 11,05 árd. Þri., Fi., Ld. til Minnedosa. 11,30 — dagl. til Gretna og Bandar. 12,20 síðd. Þri., Fi., Ld. ) til Manitouog 6,30 árd. Má., Mi., Fö. j Deloraine. 1,00 síðd. Þri., Fi., Ld. til Stonewall. 7,00 ard. Má., Mi., Fö. til Emerson. 10,35 — Þri., Fi., Ld. til Carman & Glenbóro 6,00 síðd. Ma., Mi., Fö. til W. Selkirk. 5,45 — dagl. nema Fi. austr til Quebec. II. N. /'. II. stöðvamar. Kl. Koiuandi: 1,20 síðd. dagl, frá Pembina og Bandar. 4,05 — Þri.,l'i.,Ld.fráM.orris-Brandon. ll,80árd. Má., Mi., Fö. farmlestfrá Mor- ris it Brandori. 11,40 — dagl. farmlest i'rá Pembina og Bandar. 12.46 síðd. dagl. nema Sd. frá Portage la Prairie. Farandi: 2,00 síðd. dagl. fil Pembina og Bandar. 3,00 árd. — —------¦ —------ (farmlest). 10,00 — Má., Mi., Fö. til Morris-Bran- don. 3,00 — Þrf.,Fi.,Ld. til Morris & Bran- dou (l'armlest). 1,45 síðd. dagl. noma Sd. til Portage la Prairie. Uglow's B Ó K A B V Ð 312 MAIN STB, (andspænis N. P. B hútelinu) holir be/Án birgðir í bænum af BÓK- UM, BITFÆBUM, BABNAGULLUM. Ljómandi l)irgðiraf HÁTÍÐA-MUN- UM og JÓLAVARNINGI fyrir lægsta verð. Vér bjóðum ðllum vorum íslenzku vinum að koma og velja sér citthvað fallegt.— Verð á öllu markað skýrum töluin. Munið eftir nafninu : UGLOW & CO. bóka & ritfanga búð andspænis nýja N. Pi B. hóteliiiu Main Str. - - - Winnipeg. F. OSENBRUaaE. FÍN SKINNAYARA. yfirhafnir, húfur o. íi. FKRIR KARLA OG HONUR FBÁ H/IÍSTA VEBÐI TTL LÆGSTA. 320 MAIN STE. OLE SIMONSON mælir með sínu nýja tícandinavian Hotel. 710 Main 8tr. Fæði $1.00 á dag. 14 DAaA ENN eða til 24. þ. m. lengjum vér tíni- ann fyrir þá sem vilja vinna sér inn sem premíu M YN D af ritstjóra blaðsins Mr. J. Ólafsson. Myndirnar eru afbragðsgúðar og vel vándaðar. Hver sem sendir oss $4,50 fyrir árs áskrift að þrem ein- tijkuni að „Öldinni" fær eina niynd iVilt sonda. S&" Boðið stendr að eins Ul 17, þ. máu. Febr. 3. 1892. OLAFSSON & CO. Onnur mikiL Bldsvoða-sala BLUE STORE 434 MAIN STBEET. Vér keyptum birgðir þrotabús J. ,1. Schragge's fyrir 25 cts. dollarsvirðiö; soljuin því föt óheyrilega ódýrt. Verð- um að selja alt, som í búðinni er, fyrir það sem vér getum f'engið. Blue Store 434 MAIN STEEET.

x

Öldin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Öldin
https://timarit.is/publication/142

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.