Garðar - 02.01.1894, Blaðsíða 3

Garðar - 02.01.1894, Blaðsíða 3
Bárður: Á jeg að svara því hvort sem herra Þiðrandasen er heima eða ekki ? Þrdndur: Þú skihir mig ekki, Aulabárður- inn þinn! Þegar jeg er ekki heima, áttu að svara: bæjarfulltrúi herra Þiðrandasen er ekki heima; og þegar jeg vil ekki láta vita, að jeg s.je heima: bæjarfulltrúinn er vant við kominn í dag. — — Þiðrandasen: Fífu-G-vendur og f'ormálinn hans í 20 kapítulum! Mótpartar Gvendar, tómir sjómenn, heil skipshötn óð og uppvæg ! Ákúrur úr bæjarstjórninni! Jeg á von á góflunni! Ætli bjer sje enginn snæris-spotti nærri ? Því hefir verið spáð fyrir mjer, að fyrir lærdóm minn og lestur um Iandsins gagn og nauðsynjar skyldi jeg upp hefjast. Það rætist bá laglega, ef' snærið ekki svikur mig.— En þess vil jeg biðja yður, áður en jeg skil við, að skila kærri kveðju minni til bæjar- fulltrúa madömunnar og jómfrúarinnar, dóttur hans, og segja þeim að setja mjer þetta graf- letur : Stattu við ferðamaður! Hjer hengdi sig bœjarfulltrúi Herra Þiðrandasen, Sem aldrei kom dúr d auga í öllu hans embœtti, Far þú og gjör slíkt hið sama! Nafnið. Hefði eigi annað blað, er hjer var uppi fyrir 40 árum, heitið nafni þess fræga landnamsmanns, er fyrstur byggði bjerí Reykjavík, mundi blað þetta hafa verið skírt hans nafni og kallað Ing- ólfr. En Garðars-nafnið er einnig frægt úr allra-elztu sögu landsins. Garðar Svaf- arson hinn sænski var einn þeirra, er fyrst- ir fundu þetta land; hann varð fyrstur til að sigla umhverfis það og fann að það var eyja. Hann lofaði mjög landið og af hans frásögn tók menn að fýsa hingað. Er hann þess maklegur, að nafni hans sje á lopt haldið. Það er og stutt og látlaust blaðheiti, og mun vel líka. Fundurinn í Bröttugötu var, eins og til stóð, haldinn 29. f. m. Var þar tiltölulega tátt saman komið at' kjósendum bæjarins, og flestir, þeir er þar mættu, af lægra gjaldenda fiokki, meiri hlutinn tómthús- menn. V. Ó. B. setti fundinn og tilnefndi fundarstjóra bæjarfulltrúa Halldór Jónsson, er gerðist svo lítilþægur og ^hjálpsamur við V. Ó. B., að stýra f'yrir bann fundi, ekki betur en hann hefir látið við bæjarstjórnina, optast fyrri engar sakir og út í bláinn. (Nafni hans, H. Kr. Fr., afsagði það). Á í'nndi þess- um gjörðist bæði fátt og lítið, enda var ekki við öðru að búast, eptir því sem atvik voru til; niðurstaðan engin og samkomulagið ai- íslenzkt, eins og til heyrði á þeim stað. Ekki var annað tekið fyrir á fundinum en að ræða um kosningu á ¦ einum manni í bæjarstjórnina hinn 3. þ. mán. af hinum alm. flokki, í stað Þorl. alþm. Jónssonar. Voru ýmsir tilnefndir til að fylla það skarð, og virtist þó sem eng- inn þerrra fengi verulega góðan byr. Á með- al þeirra. er tilnefndir voru, var sjálfur fund- arboðandinn, V. Ó. B.; var honum að visu fátt talið til gildis nema »Reykvikingur«(!!) og bætti tillögumaður því jafnvel við, að eigi vildi hann vinna það til, að koma V. Ó. B i bæjarstjórnina, ef' stefna(!!!) »Reykvíkings« breyttist, sú: að vera að böglast við að rífa allt niður, en byggja ekkert upp aptur,. að hamast í öllu því, sem þegar er gjört eða um garð gengið, en minnast lítið eða alls ekki á. hvað gjöra skuli; haf'a sumir kallað það »að leggjast á náinn« og hefir það jafnan þótt þunnur og ógeðslegur kostur, talsvert verri en að lifa á hákarli, hrossakjöti eða lýsiskssfu. Leitað var til málamynda atkvæða ura hin tilnefndu f'ulltrúaefni, og taldist f'undarstjóra svo til að, að flest atkvæðin heíði V. Ó. B. f'engið; en fundarstjóri taldi etta öll atkvæðin uppi og niðri, frá sæti sínu í öðrum enda húss- ins, og sögðu menn, að sumir hef'ðu rjett upp tvær hendur, til spotts við fulltráaefnið; hitt þótti þó enn meíra villandi í atkvæðagreiðsl- unni, að margir af þeim, er á fundinum voru, greiddu atkvæði með 'óllum fulltrúaef'nunum, þó ekki væri nema um einn að tefla, er kjósa skyldi! Samt sem áður varð V. Ó. B. svo himinlifandi glaður og upp með sjer út af at- kvæðagreiðslunni, — því slíka atkvæbn-mergð hatði hann aldrei áður hlotið, sjálfsagt J/io af atkvæðisbærum f'undarmönnum, þegar ómerk- ingar eru frá dregnir, — að hann boðaði jafn- harðan til annars fundar, borgarafundar!, er halda á í kvöld, 2. jan., og á þar að raða um ekki færri en 12—tólf — (halló I)1 málefni. er snerta bæinn eða bæjarstjórnina; eru þau flest- öll, eins og við var að búast, gamlir uppvakn- ingar, eða málefni, sem þegar eru útrædd, — afráðin og ákveðin frá bæjarstjórnarinnar hálfu f'yrir löngu. r. 1) í >Fjalakettinum« er saj^t >haUóU, Jíegar menn annarsstaðar eru vanir aí> sepja >lieyr! « Bæjarfulltrúi á Ólafur Ólaf'sson fá- tækrafulltrúi sannarlega að verða kosinn á morgun. Hann er þeirri stöðu meira en vaxinn og flestum bæjarmönnum framar

x

Garðar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Garðar
https://timarit.is/publication/149

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.