Lögberg-Heimskringla - 27.07.1961, Page 1

llögberg-ftetmskrtngla
Stofnað 14. jan., 1888
Slofnuð 9. sept., 1886
ÍJrgangur'
WINNIPEG, FIMMTUDAGINN 27. JÚLÍ 1961
NÚMER 29
Frá íslendingadagsnefndinni
Próf. HARALDUR BESSASON:
íslandspistiM
götu þeirra þar um slóðir.
Þeir báðu okkur að bera þakk-
ir og kveðjur vestur, og kem
ég þeim skilaboðum á fram-
færi í þessu bréfi. Sigurður
Þórðarson tónskáld hefir, sem
kunnugt er, stjórnað Karla-
kór Reykjavíkur frá upphafi
vega, eða talsvert á fjórða tug
ára. Kvaðst Sigurður nú hafa
^yggJu að draga sig í hlé
við söngstjórnina, en slíkt
mega kórfélagar ekki heyra
nefnt. Svo ástsæll er söng-
stjórinn.
Frú Ingibjörg og dr. Stefán
Einarsson f r á Baltimore
dveljast hér um þessar mund-
ir. Dr. Stefán hefir nú gengið
frá íslenzkri þýðingu á bók-
menntasögu sinni, og mun sú
bók væntanlega koma út í
laust. Dr. Stefán er nú á för-
um til Austfjarða, þar sem
hann mun dveljast tvo mán-
uði við söfnun örnefna.
Fyrir fáeinum dögum komu
lingað til landsins þau frú
Guðrún og Valdimar Björns
son fjármálaráðherra frá Min-
nesota. Reykjavíkurblöðin
hafa þegar birt viðtöl við
Valdimar um Vestur-Islend
inga. Hann minnist þar á ferð
sína til Nýja íslands á lýð-
veldishátíðina 17. júní s. 1.
Farast honum svo orð, að þar
lifi vel í glæðunum og ræðir
því sambandi um Gunnar
Sæmundsson og fleÍKÍ garpa
norður þar, sem ekki láti sér
verða skotaskuld úr því að
vitna í kvæði íslenzkra stór-
skálda fyrr og síðar.
Nú er landburður af síld, og
enginn vafi leikur á því, að
síldveiðin í sumar verður með
afbrigðum góð. Góð síldveiði
eykur bæði andlega og líkam-
lega vellíðan. Það má sjá glögg
dæmi þessa á andlitum fólks
hér í Réykjavík, sem er ein-
hvern veginn með betra
bragði nú en tíðkaðist á síld-
arleysisárunum. Kvenþjóðin
kvað vera afkastamikil við
síldarsöltunina. Blöðin sögðu
nýlega fréttir af stúlku einni,
sem lét sig hafa það að salta
síld í 90 tunnur í einni lotu.
Þá er það athyglisvert, hversu
mjög síldin eykur skáldskap-
arþrótt manna. Morgunblaðið
birtir nú daglega vísur, sem
hrjóta af vörum fólks þar sem
það stendur við síldartunn-
urnar. Sagt er að liðið á síld-
arplönum á Siglufirði sé æði
fjölskrúðugt og má sjá þar
menn af ólíkustu^ stigum.
Morgunblaðið birti þá fregn,
að einhver ónefndur hefði
Frh. bls. 2.
Kannar eyjar
í íshafinu
Dr. Raymond Thorsteinsson
landkönnuður og viðurkennd-
ur sérfraeðingur í jarðfræði
Norðursins. (Sjá ritstjórnar-
síðu.)
Frá Vancouver
. , J^Hkona íslendingadagsins
SQar Verður frú Ellen Magnús-
úss 6^a Franklins B. Magn-
onar, fyrrverandi lestar-
hjá C.P.R. félaginu á
fruSU keit- Björnsdóttur,
Hú^bfgg''a 1 Argylebyggð-
þa ,° st UPP í Baldur og gekk
s. a barnaskóla og miðskóla.
ar stundaði hún kennslu-
ar^ °g útskrifaðist frá kenn-
askólanum í Manitou. Að
eir!h* loknu ^ekk bún kennara-
qj eetti við barnaskólann á
hú^h’- Sem bun hélt þar til
n giftist. Síðan hún missti
ge nn sirm hefir hún aftur
q. nt kennaraembætti á
úótt' Sl®ast iiðin tíu ár. Elzta
har ^ kennar or kennari við
naskóla í Winnipeg, en sú
stunúar skrifstofu-
e0n Þrjú yngstu börnin eru
j,.n heima hjá móður sinni.
^bttirin, Joy-Ellen verður
eh K* birðméy móður sinnar,
An ln.birðmeyin verður Jo-
Qin;' Hóttir Clifford Stevens á
m 1 °g konu hans.
r‘ý^mundur Kjartansson,
Uj a. siaeknir á Raufarhöfn,
jj lr fyrir minrii íslands.
11 er einn af hinum glæsi-
lann Un^u naenntamönnum ís-
úrh S’ Sem kala ieit^ð til Vest-
siheÍtnS framhaldsnáms í
vísindagrein.
að p ^®munclur er fæddur
hre ^Stri-Garðsauka í Hvol-
So í Rangárvallasýslu,
afSsUr hjónanna Kjartans Ól-
Ye Uriar útgerðarmanns í
ar mannaeyjum og Ingunn-
ha ^toundsdóttur. Föðurafi
útgS Var iólafur Auðunnsson,
eyi er^arrnaður í Vestmanna-
en UrU’ ættaður úr Fljótshlíð,
m móðurafi hans var Sæ-
f\ núur Oddsson, bóndi að
yslri'Garðsauka.
H
eyi atln ólst upp í Vestmanna-
MeUrn> en stundaði nám við
°g nntashólann í Reykjavík
I940 °k stúdentspróf þaðan
Isja ' ^iðan fór hann í Háskóla
l^in.s °g lauk þaðan prófi í
Un TSfræði i®5®- Frá úrsbyrj-
hér var hann skipaður
héra*Slæknir 1 Raufarhafnar-
fy 3 i' har starfaði hann til í
tyfinaSUmar’ hann fór til
ná neap°lis til framhalds-
S' Ningað til hefir hann
LöGBERG-HEIMSKRINGLA
p,
na íslenzka vikublaðið í
Norður Ameríku
**»>« það.
Kaupig það
Lesið það
stundað lyflæknisfræði við
Northwestern Hospital, en er
nú byrjaður í húðsjúkdóma-
fræði við Háskóla Minnesota
og mun það verða um þriggja
ára nám í viðbót.
Kona hans er Málfríður
Anna, dóttir Guðmundar Ei-
ríkssonar skólastjóra á Rauf-
arhöfn og konu hans, Sigur-
bjargar Björnsdóttur, sem
bjuggu í Sveinungsvík í Þist-
ilfirði, áður en þau fluttu til
Raufarhafnar. Þau eiga tvö
börn, sem eru með foreldrum
sínum í Minneapolis, Helgu,
8 ára, og Guðmund, 4 ára.
Fyrir minni Kanada talar
Dr. Krisiján Kristjánson, son-
ur merkishjónanna Hannesar
heitins og Elínar Kristjánson
á Gimli. Dr. Kristján fæddist
og ólst upp hjá foreldrum sín-
um á Gimli. Undirbúnings-
menntun fékk hann þar og
innritaðist síðan við Mani-
tobaháskóla. Þar stundaði
hann nám í búvísindum í
jrjú ár, en fór síðan til Ed-
monton og tók B.S.A. próf við
háskólann þar vorið 1943.
Því næst stundaði hann
framhaldsnám við Ontario-
háskólann í Toronto, sem
veitti honum M.Sc. gráðu vor-
ið 1945.
Að því loknu fékk hann
kennarastöðu í Ontario Agri-
cultural College í Guelph, en
var þar aðeins eitt ár, því
hann fýsti til frekara fram-
haldsnáms.
Þá byrjaði hann að lesa
búnaðarhagfræði við Wiscon-
sinháskólann í Madison, en
starfaði jafnframt að rann-
sóknum í þeirri grein, ýmist
við háskólann eða í Chicago,
unz háskólinn veitti honum
Ph.D. doktorsnafnbót.
Að því loknu tók hann til
starfa við hagfræðislegar
rannsóknir fyrir búnaðar-
málaráðuneyti Bandaríkjanna
í Brookings, S. Dak. og um
styttri tíma í Tennessee, aðal-
lega í sambandi við áveitur.
Eftir tveggja ára starf þar,
tók hann að sér frekari rann-
sóknarstörf og kennslu við
Nebraskaháskólann í Lincoln,
sem hann stundaði í þrjú ár.
Árið 1957 fluttist hann aft-
ur til Kanada til að taka við
stöðu í Department of North-
ern Affairs sambandsstjórnar-
innar í Ottawa. Þar starfar
hann enn sem framkvæmda-
stjóri fyrir nefnd, sem hefir
umsjón með öllum vötnum og
ám, sem liggja að landamær-
um Bandaríkjanna og Kanada.
Kona hans er frá Bandaríkj-
unum.
J. F. K.
Síðasta pistli mínum lauk,
Dar sem getið var samfelldrar
dagskrár Sveins Skorra Hösk-
uldssonar „Um dans og dans-
leika“, sem flutt skyldi í Rík-
isútvarpið. Við hlýddum á
sessa dagskrá á sunnudaginn,
og var hún hvort tveggja í
senn, fróðleg og skemmtileg.
Snemma fluttist danskúnstin
til íslands. Elztu rímur, s'em
varðveitzt hafa, voru kveðnar
fyrir dansi, og dansleika má
rekja talsvert lengra aftur,
jegar skyggnzt er til bók-
menntanna.
Snemma tóku þó leiðtogar
í andlegum efnum að ýfast við
dansíþróttinni, sem þeim þótti
horfa til siðspillingar, og vafa-
laust eru þeir margir vor á
meðal, sem telja dansinn
fremur tilgangslausa mennt.
Allt um það dansa íslending-
ar líklega meira í dag en
nokkru sinni fyrr, bæði vest-
an hafs og austan. Dansinn
dunar á Hótel Borg og fleiri
dansstöðum í Reykjavík, og á
laugardagskvöldum d a n s a r
unga fólkið í öllum lands-
fjórðungum eftir því sem orka
og brjóstþol leyfa. Snemma í
ágúst munu og þúsundir
Vestur - íslendingar væntan-
lega stíga dans að Gimli. Und-
irritaður finnur sárt til þess
að geta ekki þessu sinni verið
meðnefrtdarmönnum sínum
í Islendingadagsnefnd til
trausts og halds umræddan
dag við sölu aðgöngumiða að
dansinum og við að gæta þess
með þeim, að ómerkingar
smjúgi ekki inn á dansgólfið
um glugga og gættir og hafi
þannig fé af íslendingadags-
nefnd. En látum nú þessar
hugleiðingar um dánsinn
nægja, því að mikið efni og
sumt merkilegt hefir beðið
þess að þessi pistill yrði skrif-
aður.
1 síðast liðinni viku sátum
við hjónin og frú Laufey frá
Norður Dakóta kvöldverðar-
boð stjórnar Karlakórs
Reykjavíkur. Hér var um að
ræða eins konar þakkargjörð-
arhátíð vegna góðrar fyrir-
greiðslu og gestrisni, sem
söngmennirnir urðu aðnjót-
andi í byggðum Islendinga
vestan hafs á síðast liðnu
hausti. Undirritaður átti að-
eins örlitla aðild að móttök-
unum í Winnipeg, en var í
umgetnu kvöldverðarboði
einn af þremur fulltrúum
vestanmanna. Kórmenn róm-
uðu mjög allar viðtökur í Is-
lendingabyggðum vestra og
hefðu viljað láta gestrisni
sína ná til allra, sem greiddu
Eins og víðar þá komu ís-
lendingar hér í borg saman
17. júní til að minnast fæð-
ingardags Jóns Sigurðssonar
forseta, lýðveldisdagsins og
yfirleitt til að eiga glaða
stund í sínum hóp. Mót þetta
var haldið í Legion Hall á
Commercial St. og aðsókn var
sæmileg. Snorri Gunnarsson
forseti „Strandar" bauð sam-
komugesti velkomna. Jón Sig-
urdson konsúll ísl. hélt stutta
ræðu. Hann minntist meðal
annars á hina fyrirhuguðu
heimsókn herra Ásgeirs Ás-
geirssonar, forseta íslands, til
Vancouver næstk. september.
Áreiðanlega er mikil gleði og
tilhlökkun í hugum Islend-
inga hér yfir því að fá að hitta
forsetann og konu hans og
njóta þeirra litla stund. Verið
hjartanlega velkomin, herra
forseti og frú, og þeir, sem
með ykkur koma! Þá bað for-
seti Miss Bertu Hjaltason að
koma fram — hún var klædd
þjóðbúning ísl. kvenna og var
fagnað með lófaklappi. Litlar
stúlkur, einnig í svona bún-
ing, gengu um salinn með
blómakörfur og nældu blóm í
barminn á kvenfólkinu. Leik-
inn var einleikur á píanó.
Fjórir karlakórsmenn, þeir
Torfi Leóson, Óli Stefánson,
Herman og Chris Eyford,
sungu ísl. ljóð og tókst vel.
Margeir Sigurdson las upp
tvö kvæði eftir Davíð Stef-
ánsson, en hann les svo vel,
að unun er á að hlýða. Hann
sýndi líka hreyfimynd, sem
tekin var á Islandi. Sú, sem
þetta skrifar, flutti stutt á-
varp. Eftir kvöldverðinn var
Frh. bls. 7.