Lögberg-Heimskringla - 12.10.1979, Síða 4

4
Lögbcrg-Heimskringla, föstudagur 12. október, 1979
fiogbfrg- ^rxmaferingia
Published every Friday by
LOGBERG-HEIMSKRINGLA PUBLISHING Co. Ltd.
1400 Union Tower Building, 191 Lombard Avenue,
Winnipeg, Manitoba R3B 0X1 — Telephone 943-9945
EDITOR:
ASSISTANT EDITOR:
PRESIDENT:
SECRETARY:
TREASURER:
Typesetting, Proof reading and printing Gardar Printing Limited
Subscription $15.00 per year — PAYABLE IN ADVANCE
Haraldur Bessason
Margrét Björgvinsdóttír
T.K. Arnason
Emily Benjaminson
Gordon A. Gislason
— Second class mailing registration number 1667
FRÉTTÍR
- TVENNS KONAR HLUTVERK
Ein af skyldum þessa blaðs er að skrá íslenzkar og
vestur-íslenzkar fréttir. Fjarri fer þó að vikublað fái
að þessu leyti haldið til jafns við dagblöð, sem eru
annálar smáatvikanna. Vikuútgáfur eru áþekkari tíma-
ritum og skrá í fréttadálka sína þá atburði sem varan-
legt gildi hafa. Kdma þá fyrst til greina hvers konar
viðbuiðir sem marka mannlífinu braut. Náttúruöfl og
hamfarir, veðursæld og gróska jarðarinnar verða því
ofarlega á blaði. örlögin hafa hagað því svo að áskrif-
endur Lögbergs-Heimskringlu búa velflestir við svo
áhugavert veðurlag að stöðugt má um það tala og rita.
Á íslandi hafa til að mynda veðurglöggir menn talið
rúma tylft mismunandi veðra á einum og sama degin-
um. ísland er eitt af þeim fáu löndum jarðar þar sem
stórhríð um rismál kann að boða gróðrarskúr um fóta-
ferðatíma. Slíkum öfgum náttúrunnar mun Lögberg-
Heimskringla fylgjast með af samvizkusemi og ná-
kvæmni, þó að hætt sé við að snjór og regn hafi fyrir
nokkru til jarðar fallið um það leyti sem blaðið berzt
áskrifendum. Jarðhræringar á íslandi, eldgos, sjáv-
argagn með ströndum fram, velmegun og verðbólga
verða tekin til umræðu þegar tilefnin réttlæta slík
skrif. Breytingar á stjórnarfari og þjóðfélagsháttum
íslenzku þjóðarinnar eru og sígild fréttaefni.
Allur þorri fólks hér vestra þekkir ísland og ís-
lenzku þjóðina af afspurn eða hefur aflað sér vitneskju
í skyndiheimsóknum. Þó takmörkun slíkra kynna sé
augljós, eru þau engu að síður mikilsverð því að þau
eru bundin meginatriðum þjóðlífsins og stærstu kenni-
leitum íslenzks umhverfis. , Þannig vita menn hér
vestra ýmislegt um íslenzka stjórnskipan, höfuðat-
vinnuvegi þjóðarinnar, hafa komizt í tæri við íslenzkar
bókmenntir, skoðað sögufræga staði og þar fram eftir
götunum. Með allt þetta í huga látum við þjóðlífs-
bundnar Islandsfréttir sitja í fyrirrúmi.
Fréttaflutning héðan/úr Vesturheimi ber að miða
við íslendingabyggðir hér vestra og áskrifendur blaðs-
ins á íslandi. Það er í fyrsta lagi tengiliður byggð-
anna og þeirra félagsheilda sem þar hafa þróast og í
öðru lagi heimild skráð handa áhugasömu fólki á fs-
landi. Frá þessari hlið verða þó þjóðlífsbundnir at-
burðir utan sjónmáls. Kanadísk og bandarísk þjóðmál
eru efni stórblaðanna og tímarita sem berast víða um
lönd. Hér eru það ættarböndin sem máli skipta og
rótföst tryggð við smáar byggðir. Vesturheimsfréttir
Lögbergs-Heimskringlu hljóta því að verða einsiak-
lingsbundnar.
SOSSCRIBE10
MgtecB-^eintátoingja
13es , 1386
Föstudagsviðfalið:
SKÚLI OG PÉTUR
RÆÐA UM
WÓÐARHJARTAÐ
OG FLEIRA
Skúli Jóhannsson og
kona hans Erika á heimili þeirra
í Winnipeg.
Skúli Jóhannsson, fyrrver-
andi forseti Þjóðræknisfé-
lagsins, eiginkona hans Erika
og dóttursonur þeirra hjóna
Pétur Jóhannsson, slógust
með í íslandsför í sumar. —
Þau hjón fluttust frá Reykja
vík til Winnipeg fyrir tæpum
aldarfjói’ðungi. Pétur er tiu
ára aö aldri. Þetta var þriðja
Islandsferð þeirra, en fyrsta
ferð Péturs.
1 viðtali gat Skúli fyrst um
rannsóknarferðir þeirra Pét-
urs. Þeir fóru meðal annars
uppá Akranes í veiðiskap. —
Þar beit svo vel á hjá Pétiá
lengi dags að litlu munaði að
Landhelgisgæzlan kæmi til
skjalanna. Pétur notaði kinda
kjöt í beitu, en það vöruðust,
fiskarnir ekki og héldu að
öllu væri óliætt. Al’inn stóö
álengdar og fylgdist með
drengnum en veiddi ekkert.
Skúli stundaði ekki sjóinn í
æsku. Iiann var fæddur í
Sveinatungu i Norðurárdal
en ólst upp á Biautarholti á
Kjalarnesi. Faðir hans Jó-
hannes Eyjólfsson var stór-
bóndi og alþingismaður.
Ungur að árum lagði Skúli
stund á verzlunarnám bæði á^
íslandi og Þýzkalandi. Rúm-
lega tvitugur stofnaði hann
umfangsmikil iðnaðarfyrir-
tæki i höfuðstaðnum og
hafði gæðavöru á boðstólum.
Þessi hugmyndaríki ungling-
ur vakti þegar athygli. Aug-
lýsingar hans las fólk i
kvikmyndahúsum og i blöð-
um. Þær voru með alveg
nýju sniði, Að baki bjó ný
sálfræði, ný listbrögð. Skúli
gerðist og áhugasamur um
stjórnmál og hóf blaðaút-
gáfu með kunningjum sínum.
Útgáfan var kjarngóð og
snyrtileg. Enn er; gaman að
fletta í Þjóöinni. Frágangur
blaðsins góður, og víst ber
það mjög merki handarverka
Skúla.
Af framanskráðu má sjá
að- ekki er undarlegt þó
Skúli sé gagnkunnugur sögu
lands síns og .þjóðar frá
fjórða og fimmta áratug
þessarar aldar. Væri hann
manna hæfastur til aö flytja
blaðalaust marga fyrirlestra
um þá gömlu og góðu Reykja
vik og íoanúi manmit um-
hverfis Austurvoii. pa voru
Austurscræti og Lækjargata
romaniiskustu gotur lanusins
eins og sja rna i ijoóum 'iom
asar Guónxundsonar. Þá var
Hotei Boi'g rett ems og Tiie
Royai York. pa sátu aíarsér-
stæóxi' karakterar x Atþingis-
husmu viö Austurvöil. Þá
voi'u ísienza stjorninal i fast
art skoróurn en siöar.
„Hvað varð um
miöbæmn gamla?”
Mest kom a ovart x Isiands-
feröum þeirra Eiiku og
Skúia hin sxoari ár aö þau
fundu ekkx miobæinn gamla
í Reykjavik. Peita mattuga
hjarta þjooixtsins virtist
vera hætt aö slá. Bygging-
arnar gomiu eru þarna enn-
þa. jon Sigurösson er enn á
sinum stao, en Jon er ein-
mana bæöi vetur og sumar
því aö Austurvoxlur er ekki
lengur vettvangur lífsins. I
Austurstræti er stytta af
Tómasi skaidi Guömunds-
syni. Hann situr þarna
gjarna einn á björtum júní-
kvöidum og biöur yrkisexn-
anna gömlu, sem eru annað-
hvort noii'in eða hcifa iundið
sér stað „á öðru gótuhorni”.
En bkuii sér að oorgin hef
ur stækkað. Kannske er
Austurvailar að leita í nýjum
úthveifum. Kannske er búiö
að fiytja hann suöur i Kópa-
vog eba noröur til Akui'eyi'-
ar.
Um íslenzk stjórnmái er
Skúli fáorður. Hann er orð-
var, en á honurn má skilja
að núverandi ríkisstjorn Is-
lands sé ofin það mörgum
þátcum af ólikri gerð að ei’f-
itt yrði að mynda aðra slika.
Því sennilegt aö ráðamenn
sleppi ekki taumunum fegins
hendi, ef víkja má við góð-
um talshætti.
Verzlun og viðskipti ís-
lendinga eru óiik því sem
Skúli Jóhannsson heldur ræðu á Þingvollum 1974