Lögberg-Heimskringla - 19.10.1990, Síða 8
8 • Lögberg - Heimskringla • Föstudagur 19. október 1990
Bátasmíði:
Smíðaði eftirlíkingn af
víkingaskipi í Singapúr
usson er nú kominn frá Singapúr
þar sem hann smíðaði skipið. „Það
kom að máli við mig norskur
tengiliður fyrir um það bil ári,“
sagði Lárus Ingi í samtali við
Morgunblaðið. „Hann spurði hvort
ég væri fáanlegur til að smíða
eftirlíkingu af Osenberg víkinga-
skipinu, sem stendur í þjóðminja-
safninu í Osló, fyrir Marokkóbúa
í Singapúr. Ég játti því og hélt
til Óslóar þar sem ég skoðaði skip-
ið í krók og kring, myndaði og
mældi.
Fimmtánda desember kom ég
til íslands þar sem ég þáði ráð
frá gömlum kennurum í Njarðvík
en annan janúar var ég kominn
til Singapúr ásamt norskum að-
stoðarmanni mínum. Ég byijaði á
því að kanna aðstæður og útvega
efni en ákveðið var að nota
FYRIR rúmu ári tók íslenskur veitingahúsaþorp í Singapur.
skipasmiður, búsettur í Noregi, Víkingaskipið gengur í gegnum
að sér að smiða eftirlíkingu af norskan veitingastað í veitinga-
Osenberg víkingaskipinu í Osló húsaþorpinu.
fýrir Marokkóbúa sem rekur íslendingurinn Lárus Ingi Lár-
Víkingaskipið gengur í gegnum veitingastaðinn.
Lárus í andyri norska veitingastaðarins sem stendur í veitinga-
húsaþorpinu Marina Village í Singapúr.
Changai rauðvið í skipið. Viðurinn
er harðari en sá sem notaður í
Osenbergskipið en vinsæll til
bátasmíði í Asíu. Við vorum þijá
mánuði að smíða skipið sem er
20 metra langt og sjö metra breitt
en það er tveimur metrum breið-
ara en fyrirmyndin. Það gerði ég
til að fleiri gætu setið í skipinu,
bæði inn í veitingastaðnum, og
þar sem það skagar út frá því
báðum megin. Auk víkingaskips-
ins smíðaði ég anddyri veitinga-
staðarins og kom fyrir gosbrunni
við skipið,“ sagði Lárus sem lætur
vel af dvölinni í Singapúr. „Það
var kannski helst að hitinn væri
of mikill, yfirleitt um þijátíu gráð-
ur,“ segir hann, „en annars gekk
þetta eins og í sögu og samvinna
við innfædda var með eindæmum
góð.“
eftir Pál Lúövfk Einarsson
Viötal þetta var birt í
Morgunblaðinu þann 22. júlf
síöastliöinn.
Framhald úr sfðasta blaði
- segir Vestur-íslendingurinn og
fyrrum veiðimaðurinn Magnús B.
Magnús
Gómsæt vatnarotta
„Fyrst og fremst var sóst eftir
skinnum. Stærri dýr, s.s. hreindýr
og birnir voru skotin en önnur voru
veidd í snörur eða dýraboga,
stálboga. - Það er sár punktur,
viðkvæmt mál, þegar talað er um
dýraveiðar. Boginn er óneitanlega
grimmdarlegt veiðarfæri og
Greenpeace, Paul Watson og slíkir
skrattar hafa notfært sér það. Fólki
eru sýndar myndir af refum og öðrum
dýrum sem eru látin engjast og kvelj ast
í boga. Enginn veiðimaður sem eitthvað
er spunnið í lætur slíkt gerast. I fyrsta
lagi vilja þeir ekki kvelja dýr að
nauðsynjalausu. Og hinsvegar fengju
þeir lítið fyrir bráðina ef þeir höguðu
sér svona. Hálfdauð ogkvalin dýr draga
að sér hrafna og úlfa sem gera sér gott
af bráðinni. Það fengist lítið fyrir
skinnin ef svona væri staðið að
veiðunum. Þegar við notuðum boga
vorum við aldrei svo fjarri að við
heyrðum ekki þegar dýr steig á hann.
Loðdýraveiðar eru grimmdarlegar en
er það ekki líka grimmdarlegt að
krækja í lax og toga hann og þreyta
tímunum saman fyrir sportið eitt!“
— En er náttúruvemdarmönnum
ekki vorkunn, eru ekki mörg dýr í
útrýmingarhættu?
„Þeir hafa friðað bjórinn og honum
hefur íjölgað. Sumum dýrum hefur
fækkað en það er ekki vegna veiða
heldur vegna þess að skógamir em
minni. Það em ekki veiðamar sem em
hættan, heldur það að við emm að
eyðileggjaheimkynni dýranna. Héma
á Islandi emð þið að planta skógi en í
Kanada höggva þeir hann niður og
planta engu í staðinn."
- Hvaða dýr veidduð þið helst?
„Aðallega loðdýr, hreysiketti
skógarketti (lynx), minka, refi, otra,
bjóra og vatnsrottur í hundraðatali."
- Borðuðuð þið þessi dýr?
„Vatnsrottan var étin. Þig hryllir
við en hún er góð á bragðið.
Afturleggimir á skógarkettinum em
líka ágætir sérstaklega steiktir með
baunum. Minka og hreysiketti aftur á
móti átum við ekki.“
- En veidduð þið ekki stærri dýr
með rifflum?
„Hreindýr, elgi og bjamdýr, þ.c.as.
mórauða bimi, ekki fjallabimi (griz-
zly).“
ICELfiNDK EXERCISE
e.fCrr- Cf/eé'a <T. ttfftjíór-ttax
WfviÚ'óZÍiÓZlNH V//.L VÁ
Vlé, \ V£NNAVl <UKTW0S-
6ALLA, ^\G6A
VlAVN WBVMQl \ yJófr.
Vú £1AQ
StiRjÖKA
"wffA W
■MWÞi\<<bL\y
ri
OG
Wurvl VloTmLA
ALVZ4 foltNSKflA
1. The Warden wants you to put on this prison uniform, Sigga
Vigga. He dreamt last night that you’re going to escape.
2. This is scandalous! i’ll be like a walking crosswalk! I will
protest this on behalf of all the lcelandic underprivileged!
- Er ekki stórhættulegt að eltast við
bimi?
„Ja... Það er betra að vera varkár
og sleppa ekki byssunni fyrr en eftir
dauðaskotið sem helst þarf að vera það
fyrsta. Satt að segja hef ég ekki skotið
marga bimi. Eg man þegar það kom
ungt dýr í tjaldið til okkar og fór í
forðann. Næstunótt satégfyrirhonum
og skaut hann. Hann hvarf, og ég á
eftir. Það vom ekki nema um hundrað
og fimmtíu spor þar sem hann lá
særður. Hann hafði tekið mosa ogtroðið
í sárið til að stöðva blæðinguna, rétt
ein s og maður h efði gert. Egdauðskaut
hann. Mér fannst eins ogéghefði drepið
mann.
Hættumar vom ekki stóm dýrin
heldur flugur og pöddur sem gátu gert
mann veikan, fjarri öllum læknum.
Það var betra að vera nokkum veginn
hraustur á þessum slóðum."
Úlfhundar
- En var engin hætta af úlfum
sem fóru í flokkum?
„Úlfamir éta þig ekki varla. — Einu
sinnikomustþeirþónærriþvíað svelta
mig í hel. Ég hafði drepið elg og komið
kjötinu af honum fyrir á palli svo dýr
kæmust ekki í það. En ég athugaði
ekki að það fennti á þessum stað ogþað
notuðu úlfamir sér. - Og lærðu af
þessu. Þeir röktu slóð okkar að næsta
©
3. Then you have to do it in writing.
Here you have a pendl and paper.
palli og þar steyptu þeir undan
pallinum og þetta gerðu þeir þrisvar
sinnum. Þegar við komum til baka
var ekkert af forðanum sem við
höfðum treyst á fyrir okkur og
hundana. Þá hefði ég getað skotið
kvikindin—ef éghefði bara séð þau.
Ég varð að brjótast í veiðikofann
eftir vistum. Þetta tafði okkur
stórlega við veiðarnar.
Annars er mér meinlítið við
úlfinn, hann er skynsamur. Besta
og gáfaðasta dýr sem ég hef átt var
hundur sem var úlfur að þremur
fjórðu. Hann hafði gul augu.
Móðirin var að hálfu úlfur.
Forystuhundur hjá okkur. Hún
stakk af seint um vetur. Og seinna
þegar ég var að svipast eftir henni
á sömu slóðum sá ég þrjá úlfa. Ég
ætlaði að ná allavega einum. Tveir
þeirra sáu mig og hlupu inn í
skóginn en einn sneri sér við. Rétt
áður en ég ætlaði að skjóta, þekkti
ég dýrið, þar var tíkin komin. I
apríl fæddi hún einn hvolp. Hann
vildi alltaf hreykja sér hátt, klifra.
Ef ég var að vinna uppi á þaki þá
var hann kominn upp. Hann var
með mannsvit þessi hundur."
— Eru dýrin mannleg? Þú sagðir
að það hefði verið eins og að drepa
mann þegar þú skaust björn.
„Já, úlfurinn er eins skarpur og
maður. Tófan er klók en ekki eins
skörp. Maðurinn hefur ekkert
umfram þau dýr sem ég hef veitt,
nema grimmdina."
©
3. And you address it of ccurse to the Minister
of Roads.