Frækorn - 27.01.1909, Síða 1
io. <trg<Mður.
ReyKjavík 27. janúar 1009.
rölublað.
gpzimvomn.
Heilög er heimvonin dýra;
Heim I guðs dýrðarborg.
Heim, þar sem horfin er syndin,
harmur og neyð og sorg.
Heilög er heintvonin dýra :
Heim í guðs dýrðarborg.
Já, heim, þar sem horfin er syndin,
og harmur og neyð og sorg.
Fagna þú, harmþrungna hjarta.
Himinn guðs bíðtir þín.
Senn kemur lávarður lífsins,
Iyftir þér upp til sín.
Heilög er heimvonin o. s. frv.
Kom þú, já, kom þú, ó drottinn!
Kom og oss tak til þín,
þar sem að fögnuður, friður '
frelsisins aldrei dvín.
Heilög er heimvonin o. s. frv.
Náð og friður.
balditt af D Ö$tlund í H<Vkiauík
á nýiársdaa isw.*
Texfi-. »Páll, kallaður að guðs
vilja, til að vera postuli Jesú Krists,
*) Til íslands kont D. Östlund þann
27. nóv. 1897. — Þessi ræða var hin
fyrsta íslenzka ræða hans; er hún prentuð
hér því nær oiðrétt eftir hdr. frá þeint
tíma.
og bróðir Sostenes, óskar náðar
og triðar af guði, föður vorum,
og drotni Jesú Kristi, guðs söfn-
uði í Korintuborg, yður, sent fyrir
Jesúm Krist eruð Itelgaðir, kallaðir
og heilagir, ásamt öllum þeim, hvar
helst sem þeir eru, sem ákalla nafn
Jesú Krists, vors og þeirra drottins.«
Eg bið drottin, að hans heilagi
andi leiði oss alla á þessari stundu,
bæði tnig, sem á að tala, og yður,
sem eruð komnir hingað til að
heyra. Megum vér allir verða bless-
aðir þannig, að hjörtu vor drag-
ist til hans, sem elskar hvern ein-
asta einn af oss með eilífum kær-
leika. Megi hann blessa oss öll,
svo að hann — vor guð og skap-
ari, sem framseldi sinn eingetinn
son fyrir oss alla, — verði hinn
kærasti fyrir oss, hinn kærasti af
öllu á himni og jörðu, svo að
vér getum sagt við hann eins og
sálmaskáldið forðum sagði:
»Hvern hef eg í himninum? Og
jafnt við þig gleðst eg við ekkert
á jörðunni.*
Petta er sartnlega dýrðlegt ástand
að vera í, en víst er það, að allir
menn lifa ekki þessu dyrðlega lífi.
Margir í öllum löndum þrá eftir
að komast í þetta blessaða ástand.
Hér eru sumir — að eg held,' —
sem viðurkenna, að þeir ekki séu
svo farsælir og ánægðir, sem þeir
gjarna vildu vera.
Oft hefir þessi spurning komið
fyrir þá: »Hvernig skal eg koma
til friðar við guð? Hvernig get
eg fundið hann sem minn eigin
vin, sem fögnuð fyrir hjarta mitt?«
Pessari spurning er svarað í orð-
unum, sem vér lásum úr ritning-
unni áðan.
Allur leyndardómur við þetta líf
liggur í því að meðtaka, í því
að meðtaka það, sem vér þurf-
um, — meðtaka það sem gjöf
frá vorum himneska föður, án þess
að vér þurfum að gjalda nokkuð
fyrir það.
Einmitt það, sem vér allir þurf-
um, og sem sumir þrá svo inni-
Iega eftir, er innihaldið í þessum
fáu orðum:
»Náð og friður afguði, föð-
ur vorum, og drotni Jesú
Kristi.«
Látum oss þess vegna virða fyr-
ir oss þessi heilögu orð!
I.
Hið fyrsta, sem eg vil halda
fram, er það, að þessi orð eru
fyrir oss.