19. júní - 01.07.1924, Blaðsíða 2

19. júní - 01.07.1924, Blaðsíða 2
50 19. JÚNÍ Eitt ár, 1889, vann frú Jarþtúður að þingskriftum og er hún sú lang- fyrsta kona, sem haft hefir nokkurn starfa á hendi við Alþingi. Við rit- störf fékkst frú Jarþrúður talsvert, bæði sem ritstjóri blaðsins »Fram- sókn«, er hún gaf út í fjögur ár ásamt Ólafíu Jóhannsdóttur, og þýð- ingar og frumsamdar greinar og kvæði í önnur blöð, t. d. »t>jóðólf«, »Dvöl« o. fl. Frú Jarþrúður var skáldmælt vel, en heldur mun hún hafa farið dult með þá gáfu, enda var lítið gert að því að hvetja konur til slíkra iðkana á uppvaxtarárum hennar. Hún hafði ágætt vit á skáldskap og las mikið af fagurfræðilegum ritum. Frú Jarþrúður tók mikinn þátt í kvennahreyfingu hér, um það leyti er hún hófst, og meðan heilsa leyfði. Hún var ein af fyrstu meðlimum Thorvaldsensfélagsins og í mörg ár kennari við sunnudagaskóla þess. Ritari hins islenska kvennfélags var hún um langt skeið og tók með h'fi og sál þátt í áhugamálum þess, svo sem háskólamáliuu og kvenréttinda- málinu, enda var hún þvi máli fylgj- andi alla tíð. Kunnust aimenningi var frú Jar- þrúður án efa fyrir útgáfu »Hann- yrðabókarinnar«, er svo var kölluð. Kom sú bók mjög í góðar þarfir og náði mikilli útbreiðslu og vinsældum, enda var hún ágætur leiðarvísir ung- um stúlkum, sem langaði lil að læra eitlhvað til handanna, en áttu ekki völ á kenslu í þeim greinum. Utgef- endur hannyrðabókarinnar voru auk frú Jarþrúðar, systir hennar frú Þóra, kona Jóns Magnússonar forsætisráð- herra, og frænka, frú Þóra Péturs- dóttir, kona Þorvaldar Thoroddsen. Frú Jarþrúður var á yngri árum fríð kona sýnum. Hún var trygglynd og vinföst, unni íslenskum fræðum og var vel heima í þeim. Hún unni því fagra og góða, fegurðinni hvar sem hún birtist, en einkum virðist hún hafa haft næman skilning á fegurð náttúrunnar, unaði þeim og gleði, sem hún hefir börnum sinum að bjóða. Það sýna meðai annars þessar línur i gömlu kvæði eflir hana: Eg virði þá sál, sera er göfug og góð og girnist ei loftuDgu smjaður, sem vefur úr sólgeislum anda sins óð og aldrei burt víkur af dygðanna slóð, sem lætur ei bölið sig buga, en ber sig að lifa og duga. Eg þakka hvern einasta indælan dag, sem Alfaðir gaf mér að lifa, hvern geislandi morgun, hvert glalt sálar- lag. O, guð minn, ó, blessa þú allan minn hag, í fossandi framtíðarstraumi, í friðsælum æflnnar draumi. Kveðið á Kambabrún. Sé eg gráa Ölfusá ofan í bláan falla sja. Margt má lágu landi á líta háum Kömbum frá. Margur hlær við bóndabær, brosir snær á fjöllum tær; sólin skær pví ljóma ljær, loftið hrærir enginn blær. /. E.

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/199

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.