19. júní - 01.07.1924, Blaðsíða 6

19. júní - 01.07.1924, Blaðsíða 6
54 19. J ÚNl lærðar. Vér megum ekki láta neins ó- ireistað, er unnið geti á móli þeim áhrif- um, hvort heldur vér sækjum fræðsluna til annara eða veitum unglingunum hana í heimahúsum — með því að vanda licimilishætti vora þannig, að ungling- arnir sjái þar aðeins fyrir sér það sem gott er: kærleika, sannleiksást og hrein- leik. Lirfan, sem drotning býllugnanna á að koma úr, er í engu frábrugðin hinum lirfunum í býflugnabúinu, fj'rst eftir að hún kemur úr egginu. Pað er næringin, scm henni er veitt, er ræður úrshtunum um það, hvort hún verður drotning eða ckki. Vér getum gefið sál barnanna þá næriogu, er geri þau að góðuni og göf- ugum mönnum, eða ósérhlífnum starfs- mönnum. En þau geta einnig fengið þá næringu, cr geri þau að iðju- og auðnu- leysingjum. (Pýtt). Handavinnunámsskeið. Handavinnunámsskeið héll kven- félagið »Líknarhöndin« í Borgarhrepp síðastliðin vetur, frá 1. mars lil 14. april. Námsskeiðið sóltu 17 stúlkur. Kent var að vefa: salún, gardínur og handklæði, svo og fatasaumur og hannyrðir litilsháttar. Að námsskeiðinu enduðu var haldin almenn sýning á hinum tilbúnu mun- um, og þótti þeim er sáu, vinnan smekklega og vel af hendi leyst. — En sérstaka aðdáun vöktu salúns- ábreiðurnar, gardínurnar og hand- klæðin, sem námsskeiðs-stúlkurnar höfðu ofið, og að nokkru leyti unnið í. Víst mun stúlkum sjálfum og mæðr- um þeirra hafa komið vel, að fá þessa mörgu og vel unnu muni til gagns og prýðis á heimili sin. Það sýndi sig á þessari sýningu hve miklu iðni og áhugi fær áorkað, svo ótrúlega miklu höfðu stúlkurnar kotnið til leiðar á svo slultum tíma, (6 vikum) sem námsskeiðið stóð yfir, enda vantaði hvorki góða stjórn né góða tilsögn. Kennarar voru Guðlaug og Anna, dætur Jóns Björnssonar á Ölvalds- stöðum í Borgarhrepp, sem báðar hafa lært vefnað erlendis. Pær eiga því ásamt félagskonum, þakkir skilið fyrir áhuga sinn á því, að halda við heimilisiðnaði í sveit sinni, sem nú er eins og víða annarsstaðar í tölu- verðri afturför, er vitanlega stafar af fólksfæðinni á heimilunum. Enginn efi er á því, að svona náms- skeið gera mikið gagn í sveilum. Og væri æskilegt, að Heimilisiðnaðar- félag íslands sæi sér fært, að styrkja sem flest slík námsskeið. Ef stúlkur í sveitunum æltu von á, þó ekki væri nema 6 til 8 vikna góðri og hagkvæmri tilsögn í handavinnu heima í sveitinni sinni, að vetrinum til, þá mundu þær færri flytja í kaupstaðina á haustin. ()g mörg húsmóðirin mundi með gleði gefa stúlkunni sinni tíma til að taka þátt í slíku námsskeiði, ef þess væri kostur, þar í héraði, enda vinnur hún þá og lærir um leið fyrir sjálfa sig og heimilið. Sunnlenskar konur þyrftu að fara meira að dæmi norðlenskra kvenna, og mynda með sér félagsskap, stofna kvenfélög. Það er viðurkent, að sá félagsskapur gerir mikið gagn, beilir sér venjulega fyrir hinum þörfustu rnálurn sveitanna, t. d. heimilisiðn-

x

19. júní

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: 19. júní
https://timarit.is/publication/199

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.