Norðri - 05.10.1907, Side 1

II., 45, Akureyri, þriðjudaginn 5. október. 1907
J'■ V. Havsteens verzlun tekur framvegis og til jóla nýtt kindakjöt með
háu verði upp í skuldir og einnig mót vörum eða peningum.
Gott, feitt nautakjöt verður einnig tekið í verzluninni framvegis í vetur og
verður það selt með vægu verði frá íshúsi verzlunarinnar eftir nánari auglýsingum.
Rjúpur ávalt keyptar háu verði, sömuleiðis gott nýtt smjör.
Alsokka hvíta og gráa tvíbands, er helzt óskað að viðskiftavinir verzlun-
arinnar tæti í vetur.
G. Gíslason & Hay
17 Baltic Street LEITH.
óska eftir allskonar fiski, söltuðtim gærum og haustull til um-
boðssölu
Noti þeir tækifærið er sæta vilja góðri sölu og
greiðum skilum.
Dansk-Islandsk Handels-Compagni.
Inport Export og Commissionsforretning.
Paa Forlangende tilstiller vi vore Prislister paa alle önskede Varer samt Op-
lysninger. Islandske Produkter af hvilken som helzt Art modtages i Commission.
Forskud gives, hurtig Afregning. Söassuranee besörges.
Albert B. Cohn og Carl G. Moritz.
Telegramadresse St. Annæplads 10
» V i n c o h n » Köbenhavn.
Fabriks-Agenturei’.
Mit Contoir og Prövelager er
N/els Ehbesensvej 25, Köbenhavn.
F. C. Moller.
Telegramadresse „Husk“.
Níels Finsen.
Par sem breiðar bjarkir skyggja
borgarþröm við Eyrarsund
og í friði fuglar byggja
fagurskreyttan Rósalund ;*
þar sem hlé við þraut og kæti
þjóðin rík í elli kýs.
Þar hefir kjörið sigursæti
sólarljóssins háa dís.
Meðan stríðin blindu buldu,
blóði flæddu meginlönd,
vígasvælu himinn huldu,
hræum stráðu Kínaströnd,
sjúkur læknir lá á beði
langa, stranga neyðarstund,
horfin ró og hvíld og gleði,
hrollur fór um rósalund.
»Meira ljós!« Hinn sjúki segir.
»Sólarfaðir« meira Ijós!
Dimmir eru dauðans vegir. —
Drottinn, hvar er nú mitt hrós!
* d! RóSetivænget
Eg vil þegja, hlýða, hreppa
hvað, sem býður vilji þinn;
ljósi þínu þó að sleppa
þoli eg ekki, drottinn minn.
»Rví á ljósi lifað hef eg,
ljósið var mín einkahlíf
blindur, þrotinn gjarnan gef eg
gyðju ljóssins þetta líf.
Seint og snema alla æfi.
undi eg sem barn á strönd
meðan upp úr svölum sævi
sólin reis og birti lönd.
Meira ljós mig dreymdi, dreymdi
dag og nótt frá æsku tíð,
dag og nótt eg rýndi, reyndi
ráð að finna veikum lýð.
Hvar er enn þá hálfur dagur?
hugsaði eg, á vorri storð.
Skýr oss, himinn hár og fagur,
Herrans fyrstu máttarorð!
»Veit eg, í hans Ijósi leynist
lækning öll sem græðir liold;
veit eg og að eitt sinn reynist
andans gerfi steinn og mold.
Blindir, véltir, voðableikir
velkjast menn og falla í strá;
Meiri framför, meiri þekking,
meira ljós um fold og sjá!
»Meira ljós! Á miðri æfi
mitt er þrotið fjör og starf
hjartansfús eg heimi gæfi
hundrað sinnum meiri arf.
Send mér huggun sólargyðja,
sýn mér tákn er lokast brá,
hvort hin litla lífs míns iðja
lifa muni þjóðum hjá.« —
»Höfgi sveif á sjúka halinn;
sólin úr því reis úr mar,
ljóssins gyðja gekk í salinn,
gullin kransí mundum bar;
blítt hún laut að lágum beði,
líknarstafir fyltu rann
og sem milli gráts og gleði
gyðjan heilög mæla vann:
»Signdur vertu sonur kæri
sætt í dauða« brúður kvað.
»Rennan kransinn þér eg færi,
þakkarfórn frá ljóssins stað!
þökk fyrir elju, dug og dáðir.
dygð og trú við lífs þíns starf,
þökk fyrir æfibraut sem háðir,
þökk fyrir ljóssins frægðararf.
»Meðan blindir, brandar æða
boða þúsund dauðans kíf,
þín mun hönd til heilsu græða
hundrað þúsund veikra líf.
Lofum þeim sem heiftum hóta
hreystiverk að telja sín;
fleiri heljar-hremsur brjóta
heilsu-ljósin skulu þín.
Meira ljós þú foldu færðir,
fyllast skal þín bæn og von:
Drottins englar hjarta hrærðir
hylla þig sem ljóssins son
gakk nú heim að skrá og skrifa
skaparans dýrð við «meira ljós».*
Og í minni muntu lifa
meðan angar nokkur rós!«—
* *
*
Meðan ljóssins ljúfling báru
landsins börn í hinstu sæng,
drifin harmadöggum sáru
drupu blóm um Rósavæng.
En á meðan hátt í hæðum
hróður unir listamanns,
sannast mun af fornum fræðum:
Fjallkonan var móðir hans.
M.J.
* Það er rnælt (af sumum) að skáldið Oöthe
hafi síðast mælt þessi orð.
Samgöngumál.
Á þessu fjárhagstímabili sem nú er að
líða, mátti eyða 60 þús. kr. til strand-
ferða og millilandaferða en talsverð óá-
nægja hefir verið víða yfir því, hvern-
ig þeim væri hagað og ræddi alþingi í
sumar allýtarlega um það. Gerði það
nú ekki fastan samning um ferðirnar
eins og tíðkast hefir að undanförnu,
heldur fól það ráðherra, er getur svo
samið við hvern sem vill ef fullnægt er
þssum skilyrðum er þingið setti:
1. Að strandferðir og millilandaferðir,
verði að minsta kosti jafnmiklar, og
ogfult eins hagkvæmarhinum einstöku
landshlutum, eins og þær hafa beztar
verið, svo sem strandferðir sameinaða-
gufuskipafélagsins 1904 og 1905, og
millilandaferðir sama félags nú, að
fráskildum utanferðum strandferða-
skipanna.
2. Að tvö af millilandaskipunum að
minsta kosti séu ný, fullnægi kröfum
tímans, sem farþegjaskip, hafi stór
kælirúm, fyrir flutning á kjöti, fiski
og smjöri, eg séu að miklum mun
stærri, og auk þess hraðskreiðari en
»Vesta» og «I.aura«.
3. Að til strandferðanna verði eigi höfð
minni né lakari skip, en «Ffólar» og
«Skálholt»; en með stærra og hagfeld-
ara farþegjarúmi.
4. Að viðkomur í Færeyjum séu ekki
fleiri, en f gildandi ferðaáætlun «sam-
einaða gufuskipafélagsins».
5. Að fargjöld, og farmgjöld, verði eigi
hærri, en nú eru, og
6. að alt að 25 stúdentum, og alt að
50 efnalitlum iðnaðarmönnum og al-
þýðumönnum, árlega veitist sú íviln-
un, með farmgjald milli íslands og
Kaupmannahafnar, að þeir geti ferðazt
á öðru farrými báðar leiðir fyrir sama
fargjaldogvenjulegter fyrir aðra leið,
enda sýni þeir vottorð frá forstjóraís-
lenskustjórnarskrifstofunnar í Kaup-
mannhöfn, eða frásýslumanni eða bæ-
jarfógetaí hlutaðeigandi sýslu eða kaup-
stað, og enn fremur að því til skiidu, að
fluttir séu innflytjendur (immigrantar) til
Islands fyrir samsvarandi fargjald því,
sem sameinaða gufuskipafélagið hingað
til hefir tekið fyrir útflytjendur (emi-
granta) frá Islandi, milli Islands og
Skotlands.»
Fyrir slíkar ferðir hefir ráðherra heim-
ild til að lofa alt að 80 þúsund króna
styrk úr landssjóði eða 20 þús. kr. meira
en á yfirstandandi fjárhagstímabili.
Sennilegast þykir að «sameinaða gufu-
skipafélagið« haldi ferðunum eins og að
undanförnu. Frá því var hið eina tilboð
er þinginu barst í þá átt, en það var
því skilyrði bundið meðal annars að
samningar yrðu gerðir við það til 8 ára
að minsta kosti. Thor. E. Tulinius stór-
kaupmaður í Khöfn skrifaði og þing-
inu og kvaðst mundi gera tilboð um
ferðirnar, en aldrei hafði það tilboð
komið til þingsins.