Alþýðublaðið - 16.04.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 16.04.1921, Blaðsíða 1
C^-íiÖ tit aí AlþýÖuflokkHHm 1921 Laugardaginn 16 apríl. 86 tölubl, Toru lep er 10, ,-apr'l byrtist grein f Morg- unblaðinu, seftf kolluð er .Qíbeldi alþýðuleiðtoganna". Grein þessi svarar sér. í raun og veru sjalf, en vegna þess, að lesendur Al- þýðublaðsins sjá margir hverjir ekki málssyara eigingirninnar og postula hins illa málstaðar, Morg- unblaðið, þykir roér hlýða -að fara nokkrum orðum um ritsmfð -þessa. a Greinarhöfinidurinn, sem vafa- laust er útgerðarmaður, byrjar með því að fara með blekkingar -rr það er greinin að^vísu öli -*-, þar sem hann segir að foringjar alþýðuflokksins (<em hann reyndar hefir í fleirtöiu) hafi „bægt verka mönnum frá því, að stunda vinnu þá,. er þeir hafa ráðjð sig til " En hvernig höfðu þessir menn ráðið sig til eítirvíauu? Þannig, að hf Kveldúlfur iét það boð út ganga, að þeir einir fengju hjá sér yinnu, sem vildu vinna eftír vinnu fyrir kr, 1 §0 á tímann, eða fyrir helmingi lœgra kattp én þessir menn höfðu sett upp Vegna erfiðra kringumstæða verka manna og undanfarandi atvinnu leysis, ætlaði Kveidúlfur að nota sér neyð þeirra til þess að fá þá til að svíkja féiagsskap sinn og — það sem er miður drengilegt — draga sér réttmœtt kaup pgirra. Vicnuna, eða likamsþrótt sinn, eiga verkamennirnir sjálfir, og þeir eimr hafa rétt til þess að verð léggja hana. Vinnukaupendurnir (atvinnurekendur) verða eftir öllum verzlunarreglum að sætta sig við það, þeir geta aðeins hafnað kaup unum, ef þeim finst verðið ósann- gjarnt. En þeir hafa enga heimild til að segja við verkamauninn: „Þetta borga eg fyrir vinnu þína og ekki meira," og krefjast þess um leið, að hann gangi að kaup unum. Þetta er ofbeldu Og þessu ofbeldi vilja allir heiðarlegir verka- menn gera samtök gegn. En eins Jarðarfór konunnar minnar sál, Guðrúnar Svanborgar Jóhanns-' dóttur, fer fram mánud, 18. þ. m. kl. I, frá heimili okkar, Bergstað^ stræti 3. — Það var ósk hinnar látnu, að þeir, sem gefa vildu kransa, létu heídur Dýraverndunarfélag Islands njóta andvirðisins. Karl H. Bjarnason. °g *££(&, að skilja eru þeir, sem forústúria hafa, ekki vel séðir hjá kaupníðingunum, og þess vegna verða verkamenn glaðir við og meta að yerðleikum þegar einhver sem utan; við kaupdeiluna stendur tekur málstað þeirra — og þeir kjósa þessa merin ' fyrir full trúa síhg,:jí-g En þ>ð viljstjkaup- nfðingarnir; ekki þoía, og Hta á allar gerðir þessara fulitrúa frá sínu eigingjarna og þrönga fjár- græðgissjónarmiði. Þeir skilja það ekki, að riokkur geti harist fyrir hag smælingjanna í alv'öru. Þeim finst það nægilegt að kasta bein- um til smælingjanna einstaka sinn um, en sjálfir þykjast þeir sjálf- kjörnir til að sitja að öllum þeim gæðum, sem lifið hefir að bjóða. Svona er hugsunarháttur auð- mannanna, hvar sem er £ heim- inum. Qg því meiri peningar, þvf meiri ágirnd og eigingirni. Af skiljanlegum ástæðum reyna þessir auðvaldsmenn að svívirða og sverta andstæðinga sfna og þeir nota til þess öll meðöl. Þeir hafa jafnvel gengið svo Iangt, að hvetja til ritskoðunar og heimta miðalda íhaidssemi, þannig, að banna andstæðingunum ritfrelsi. Það kalla þeir ekki ofbeldi. Þeir kalla það ekki ofbeldi, að hóta mönnum að reka þá úr vistinni, ef þeir kjósi ekki eins og þeir vilja í vísar stöður. Þeir kalla það ekki ofbeldi, að nota sér neyð almerinings og þrýsta niður kaup- gjaldinu. En þeir kaila það of- beldi, ef varkamaðurinn neitar að viana hjá þeim gagnstætt sam- þykt félagsins sem hann sjálfur hefir stofnað og sem stendur eða- fellur með staðfestu hans. Það er. oíbeldi að perfa rét£, lítilmagnam, eftir Morgunblaðinu að dæma, en að ganga á ritt' hans er sjálfsagt og auðmönnunum heimilt En, hvoru megin finst þér, les- ari góður, vera beitt ofþeldif v Kvásir. Hvalfjöröur mjólkurmálið (Niðurl.) Annars tel eg að fleiri ástæður en fuHnæging á mjólkurþörf þesss bæjar mæli með því, frá sjónar- miði okkarReykvfkinga, að fastar og reglubundnar ferðir komist á héðan inn í Hvaifjörð. Það er nú orðið nokkuð algengt og verður þó vonandi í framtiðinni miklu al- gengara, að þeir menn, st-m ein- hver tök hafa á því, sendi fjöJ- skyldur sínar upp í sveit yfir sumartímann, þótt þeir verði sjálfir að dveija í bænum vegna atvinnu sinnar. Nú er Hvalfjörður eitthvert hið allrafallegasta hérað þessa lands, og enga sveít hafe beztu skáldin okkar keppst svo um að lofa fytir fegurðarsakir. Líklega er loftslag hér hvergi heilnæmara en sæ og fjailaloftið i kringum .þetta glittandi bláfjaite. bað", sem Þorsteinn] Erlingsson svo kallar. Þetta fagra hérað heiit

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.