Alþýðublaðið - 26.04.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 26.04.1921, Blaðsíða 1
blaðið Ca-eftð tit af .AJLþýdiaflokkEram. 1921 ÞHðjudaginn 26. apríl. 93. tölubl. jFrásSgn óhktirsgs manns nm Rasslanð. Stjórnin heflr náfiþeim árangri, léra ðnnnr lónd ættn aö taka éér til íyririayndar. »Framþrónn iðnaðarins er hraðari en fyrir stríðið.« Norska blaðið „Morgenbladef, sem er aadstætt jatnaðarmöanum og fjandsamlegt rússnesku íýð- stjórninni, fiutti um miðjan fyrri mánuð langt viðtai við y*nas Lied íorsíjóra, sem þá var á leiðinni til tondoa frá Rússlandi. Vér birfc um hér aðalefnið ár viðtaiinu, sem ætti að minsta kosti ekki að vera altof vjnveitt rússneska verka- lýðaum, þar sem það birtist í þessu blaði íhaidsmanna. Biaðið nefur máls á þessa leið: „Jonas Lied forstjóri kemur btiat írá Rússlandi, þar sem hann heftr dvajið í þrjá mánuði. Hann befir farið um laadið þvert og eadiSangt, frá Arkangel að norðan og alliangt suður fyrir Moskva að sunnan. Ætlun hans heflr aðallega verið sú, að raunsaka fjárhags ástandið og skilyrði þau, sem fyr- ir hendi eru, einkum hvað við- kemur timburverzlun og timbur- ' Iðnaði, fyrir brezkt félag er hann starfar hjá. Fáir mean hafa eins góð skilyrði til þessa starfs og hann, Haan hefir átt mörg ár Itteima í Rússlandi og talar málið eins og landsbúi. Hana þekkir iaadið og þjoðiaa ágætlega og er -persónulega kunnugur mörgum þeim, seri í stjóraiaai sitja, og raörgum þeim,. sem iðnaðinum stjórna. Vegna þess, að stjórninni ¦ var, engu síður én honum, áhuga- mál, að fjármálasamband kæmist á við ótlönd, fékk hann tækifæri til þess, að gera allar þær athug- anir, sem haan óskaði, að sjá alt smeð eigiri augum og fá upplýs- ingar um aliar þær dagsetningar er hann þuríti með. Hann hefir skoðað ýmsar stærstu verksmiðjur landsins og vinnustofur og honum hefir verið gert sérstaklega auðvelt að komast fijótt ferða sinna. Hefir Lied ferðast allmikið á hraðfara mótorvagni eftir járnbrautum rík- isins. — Já, eg skal gjarnan seg|a yður alt, sem þé> viljð vita, segir Lied. En tvent tala eg ekki um, — pólitík, sem eg skifti mér ekk ert af, og viðskiftamál, sem ekki kemur lesendum yðar neitt við. Að öðru leyti skal eg glaður gefa yður upplýsingar. —- Já, segir biaðið, en þeim málum hefðum við helst viljað fá fregnir af. Hér ganga svo margar fregnir, sem koma alveg í bága hver við aðra. Við skiljum það vel, að þér viljið ekki tala um póiitfk; en gætuð þér ekki sagt okkur ögn um útlitið fyrir því, að eiga viðskiti við Rússland? ; — Nei, segir Lied, rannsóknir mínar hefi eg gert fyrir húsbænd- ur mína. En svo mikið get eg sagt, svona alment, að ef mönnum væri kunnugt um það, hvað hægt er að gera nú f Rússlandi fyrir erlenda hagsmuni, bæði í verzlun- armálum og iðnaðarmálum, hvað hægt er að vinna á nýjungunum og óbeiniínis vinst aftur af hinu gamla, mundu' margir af þeim, sem nú sitja utanlands og setja út á það sem f Rússlgndi gerist, ef til vill sjálfir reyna að hagnýta sér þetta ástand. Lied segir ekki meira um þessá hiuti. En það sem hann segir stendur hann við. í fulla klukku- stund segir hann frá þessu ókunna Iandi, sem Rússland vorra daga er orðið. — Jó, þér getið gjarnan nefnt þáð h ókunna Iandið'', segir Lied. Varla aokkur hlutur er eias og f öðru landi, Ekki aðeins alt ástand, bæði opinbert' og á heimilunum, er alveg gerbreytt; heldur ér alt verðgildi svo gersamlega nmsíeypí,, að maður þarf k iangan tíma til þess að átta sig. Það er ekki að- eins verðgildi péninganna — verð- lækkun þeirra er annars hluti aí stefnuskrá sovjetstjórnarinnar, —• það er í raun og veru minst uns vert, og undir það er maður a& meira eða minna leyti búinn, þé maður reki sig Ifka þar á undur, sem koma manni á óvart. (Frh.| Bankamálin, .•• i- • • . Hinn 1. maí nk. ganga úr gildi lög frá 18. maí 1920, semleyfðu ísSandsbaoks að hafa seðla sías óinnleysanlega með þeim skilyrð* um, aðtgull bankans væri geymt hjá landsstjórninni og að bankinn yfirfærði fjárhæðir milli íslands og Ðanmerkur hvenær sem Lands- bankinn krefðist þess. Ef íslandsr banki héldi ekki þessa skilmála, gæti Landsbankinn heimtað gull í staðinn fyrir tslandsbankaseðla. Allir vita r,ð íslandsbanki hefir nú í heilt ár brotið þe3si. lög; "hefir ekki yfirfært peninga fyrir Landsbankann, jafnvel ekki getað látið innleysa síua eigin ávísun til landsstjóraarianar. Þar af leiðandi hefií bankinn auð.vitað fyrir löngn fyrirgert öllum rétti til þess aö hafa óinnleysanlega seðla, þó að iaadsstjóra og Laadsbanki haft ekki gengið að guilinu enn. Einn- ig er alkunnugt að bánkinn hefir komið sér og öllu landinu i yfir- standandi fjárhagskröggur, aðal- lega með ógætilegnm lánum til brasks með sfld og fisk (sbr. fisk- hringslánin). Slík lán átti seðla- be-aki ekki að eiga við, en ís- lándsbanki gerði það vegna þess, að í raun og yerú er hann ein? uagis útbú Frívatbaakans, og er eingöngu stjórnað eftir hagsmun- tiffl hinna útlendu Muthafa, en engu skeytt um ^agssauni þjóðar-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.