Á morgun - 30.01.1918, Blaðsíða 3

Á morgun - 30.01.1918, Blaðsíða 3
Skollakikuriim við sklp- stjéraa í „SjáSfstjorn". Afrekanefndiri. Ofboðslegur er sá loddara-leikur, sem þeir Sveinn og steinolíuklíkan hafa leyft sér að hafa í frammi við skipstjóra þessa bæjar. Fyrst er skipstjórum talin trú um, að hags- munum þeirra sé bezt borgið með því að sameinast pólitísku skip- brots-klíkunum (langsum, B. K. og Þorláksson-Classen) gegn almenn- ingi þessa bæjar, þeir skjallaðir upp með taumlausum fagurgala til þess að styðja þessa »heiðarlegu« og »ráðvöndu« menn, sem »Land- ið« kallar, með fé sinu og fylgi. Og margir þeirra sáu ekki við »heiðarleikanum« og gengu hrönn- um saman í »hvítu hersveitina«. En hvernig eru svo efndirnar við skipstjórana? Skipstjora-félagið »Aldan« sam- þykkir að styðja »Sjálfstjórnar«- listann og bendir á tvo skipstjóra, er hún vill koma að ofarlega á listann, eins og lofað hafði verið og telja víst, að þetta gangi fram. En þegar til kemur, er þessum mönnum hafnað og skipstjóra-stétt- in færhvergi að koiiia nærri þeim scetum á listanum, sem nokkur von er um, að til greina geti komið! Nei. Ónei. Skipstjórunum ætlar »Sjálfstjórn« ekki svo háan sess, að minstu likur geti verið til, að þeir komi nokkrum manni að í bæjarstjórn. Þetta er líka eðlilegl því að skipstjórar gætu haft það lil, að verða þar of-sjálfstæðir i . framkomu sinni gagnvart hagsmun- um spekúlantanna. Þessvegna er skæðasti mútstöðu- maður skipstjóra-stéttarinnar setlur efstur á listann, annað sætið skip- arungmennafélags-kenslukona,höfð i beitu handa konum' (fremur en körlum?) — í þriðja sætið kristi- legur ungmannafélags-kaupmaður og svo er loks Jóni skipsljóra 01- afsyni boðið fjórða sætið! Pessi hnndsun á skipstjóra-stétt- inni lýsir furðulegri frekju, þótt hún sé í fylsta samræmi við fram- komu hr. Sveins gagnvart þeirri stétt fyr og síðar. Sáu skipstjórar þess gtöggast dæmið á siðasla bœj- arstjórnarfundi, þar sem hr. Sveini tókst í annað sinn að bola skip- stjóra frá- yflrmanns-stöðtt við höfnina! En pcningar skipstjóranna og atkvæði geta verið góð handa Sjálf- stjórn, þótt þoir sjáiflr sé ekki nógu »fínir« til þess að hafa eftir- lit við Reykjavikurhöfn né silja í bæjarstjórn Reykjavíkur. Sæfari. Síðan 1915 hefið hr. Sveinn Björnsson, ásamt K. Zimsen og Sighv. Bjarnasyni, setið í nefnd þeirri, sem kölluð hefir verið dýr- tíðarnefnd bæjarstjórnarinnar. Þegar leið á síðastl. sumar, og sýnt þólti að síldveiðaatvinnan mundi algerlega bregðast, var í blaðinu Dagsbrún og af stjórn Al- þýðuflokksins á fundum hér i Reykjavík sýnt fram á það, hvílíkt voða ástand hlyti að verða hér í bænum i vetur, svo að skjólra að- gerða þyrfti af hálfu hins opinbera til að afstýra hinum sýnilega yfirvof- andi háska. Fulltrúi alþýðuflokksins á þingi hr. Jörundur Brynnjólfsson barðist og ósleitlega fyrir þvi, að Alþingi gerði víðtækar ráðstafanir að dæmi annara þjóða til að afstýra yfir- vofandi neyð. Árangur þeirrar baráttu eru lögin um almenna dýrtiðarhjálp, og þó að þau lög hafi ekki verið eða verði ekki að öllu leyli svo fram- kvæmd, sem til var ætlast, þá er þó áreiðanlegt að þau h'afa orðið liðnu hausti hélt fundi, til að krefjast þess, bæði að landssjóður og bæjarsjóður létu byrja vinnu, þá ekki einasta dró dýrtíðarnefnd- in og borgarstjóri það eins lengi og hún gat, að bærinn gerði nokk- uð, heldur var hún með flækjum og vífilengjum, að reyna að koma í veg fyrir að landssjóður léti byrja vinnu. Þetta er svo alkunnugt mál meðal alþýðumanna hér í bæ, sem eitthvað hafa fylgst með því máli, að óþarfi er að rekja það nánar. Mér þykir þetta leiðinlegt, því mér er fremur meinlaust til Sveins, þykir meira að segja vænt um hann bæði af því að hann er son- ur Björns Jónssonar og svo er hann nafni minn. En eg get ekki kosið hann. Mér er það alveg ómögulegt. Eg get það ekki. Eg kýs alþýðulistann. Sveinbjörn. Sauðargæran. Tali maður úr Alþýðuflokknum að nokkru gagni. Að minsta kosti yið hr F-mserit ritstjóra Morgun- AlpýÖumenn, karlar og konurl Sœkid vel kosningunal munu allir vera sammála um það, að mikil bót hafi verið að því að kol voru seld undir verði. En Sveinn sat í dýrtíðarnefd Rvíkurkanpstaðar, þeirri nefnd, sem sérstaklega var ællað það starf, að vera »forsjón« bæjar- manna í dýrtíðarmálunum, og hafð- ist ekki að. Líklega hefir hann þó haft opin augun fyrir því, sem var að ger- ast, að ofan á dýrtíðina bættist at- vinnubrestur, sem hlaut einkanlega hér í Reykjavík að verða fyrir- boði neyðar og skorts meðal al- mennings. Enginn heyrði neitl um það getið, að dýrtiðarnefndin, »for- sjónin«, hefði nokkurn viðbúnað til þess, að taka á móti fólkinu, sem með haustinu kom til höfuð- staðarins, allslaust (og margir með skuld á baki), heim lil allslausra heimila. Enginn heyrði getið um, að dýrtíðarnefndinni hefði dottið í hug, að bærinn þyrfti að gera ráð- stafanir til þess, að halda uppi at- vinnu fyr'ir fólkið, sem þannig var ástatt fyrir. Nú, það var þó alt af hægt að fara á sveitina? Ja. Sveitina? Þing- ið og Jörundur hafði nú gert þann skolla, að láta fólkið ekki missa atkvæðisréttinn, svo það þótti eig- inlega ekkert í það varið lengur, að láta það fara á bæjarsjóð. Það er nú illgirni að geta þess til, að þessar hugsanir hafi hreyft sér hjá nefnd- ihni. Hefði Jón Þorláksson verið í dýrtíðarnefndinni, var vandinn auð- vitað enginn, því hann hefði bara skrifað langa grein í Lögréttu, og skikkað fólkið ti! að lifa á tómu sparisjóðsfé! En dýrtíðarnefndin gerði ekkert. Og þó er það» ekki satt. Hún gerði þáð, sem hún hefði betur látið ógert. Þegar Alþýðuflokkurinn á síðast- blaðsins, setur hann upp það sunnudags-rjómalogns-andlit, eins og hann rúmi ekki alla þá elsku, sem hann ber í brjósti til þeirra sjálfra og málefna þeirra. En þctta er ekkert annað en sauðargœra, sem fer hr. Finsen að visu ágætlega, því undir eins og hann snýr við þeim bakinu, fer hann að urra og gera sig líklegan til að bíta í hælinn á þeim. Eilt slíkt hælbit er í Morgun- blaðinu í gær, þar sem blaðið, móti betri vitund þó, er í öðru veifinu að kenna Alþýðuflokknum um það, að C-listinn sé sprengilisti, sem þeir hafi komið af stað. Engan, sem þekkir hr. Finsen, furðar á því, þó hann mæli með Sjálfstjórnarlistanum — svo ger- samlega sem þeir eiga hann í húð og hár — en hitt hefir sumum ef til vill komið á óvart, að hann reyndi á allan hátt að svívirða alþýðu þessa bæjar (sem heldur uppi blaðsneplinum hans), og þó árás þessi sé að vanda lævíslega stiluð gegn fulltrúum þeim, sem alþýðan hefir skipað fyrir sig til fram að halda sinum málstað, þá er tilgangurinn sami. En þelta er ekkert annað en það, sem gerst hefir áður. Hr. Finsen hefir nú í bili við kosn- ingarnar kastað þeirri sakleysis sauðargæru, sem hann alla jafna hefir yfir sér, og sett upp hrúts- hornin og otar þeim nú gegn al- menningi í þarfir Sjálfstjórnar- klikkunnar. En eftir kosningarnar verðnr sauðargæran komin á hann aftur. Og sandkind verður hann altaf. Grimur. Agn fyrir konur. »Sjálfstjórn« hefir úti öll spjót sem vonlegt er, og eilt sérstaklega ætlað okkur konum. Hún hefir sett kvennmann ofarlega á lista sinn í þeirri, von að við kysum þá frem- ur þann listann. Um þetta er ekki að villast, og sízt eftir að hafa verið á Bandalagsfundinum í Báru- búð í fyrrakvöld. Þar var ekki svo lítið um það talað, að nú yrðu konur að launa »Sjálfstjórn« þennan »sóma« með því að kjósa með henni. En má eg spyrja, hvað eigum við að launa? Eg sé ekki betur en að lislinn sé fullsæmdur af ungfrú Ingu Láru Lárusdóttir á þessum stað, það er. alkunnugt að hún er í fremstu röð kvenna hvað alla hæfileika snertir til þess að vera i bæjarstjórn, og efast eg um þótt leitað sé í mannvali »Sjálf- stjórnar« að þar finnist nokkur öllu betri kostum búin en einmitt ungfrúin og satt að segja hefði hún vel mátt vera efst á listanum. Það væri því ástæðulítið, að við konur færum að kasta atkvæðum okkar á þennar lista fyrir það eitt að félagið hefir séð sér hag i því, að grípa til ungfrúarinnar. Það er hlutur, sem launar sig alveg af sjálfu sér, því ástæða er til að ætla að »Sjálfstjórn« komi þó tveimur mönnum að. Eg er nu að vísu ekki í neinum vafa um það, að »Sjálfstjórn« hefir ekki eingöngu gengist fyrir hæíileik- um ungfrú Ingu þegar henni var skipað á listann, enda bendir margt til þess, að það félag hugsi utn annað fyrst og fremst, heldur mun hitt hafa verið tilgangurinn að fá okkur konur til að bíta á agnið og lifa þannig undir listann í heild sinni. En það þætti mér lýsa hryggilega þróttleysi hjá okkur konum ef við létum leika þannig á okkur, og mundnm við sizt hafa sóma af. Ungfrú Inga L. Lárusdóttir er góð. Hún kemst vafalaust i bæjar- stjórn þótt engin kona geri sig seka í þeirri einfeldni að fara að kjósa B-listann eingöngu hennar vegna. Svo mikið er orðið odd- borgarharðfylgið í Reykjavik. Áslaug. Frá fundi kvenna. ijj.'ua.tttwLawf^. A fundi kvenna 28. þ. m. flutti ein húsfreyja tillögu um það að fundurinn skoraði á bæjarstjórn- ina að fjölga mönnum í dýrtíðar- nefndir þær er bæjarstjórn við koma og hún skipar. Benti hús- freyja á það, að nauðsyn bæri til að bæjarstjórnin léti athuga heim- ilisástæður fátæklinga í bænum; mundu margir þannig gerðir að þeir kvörtuðu ekki við hið opin- bera yfir líðan sinni^ fyr en um seinan, svo seint að heimilisfólkið hefði liðið stórkostlega áður en

x

Á morgun

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Á morgun
https://timarit.is/publication/226

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.