Umferð - 01.11.1964, Blaðsíða 3

Umferð - 01.11.1964, Blaðsíða 3
Hægri handar akstur H-dagurinn Hinn 13. maí 1964 var gerð ályktun Alþingis, svo- hljóðandi: „Alþingi ályktar að skora á ríkisstjórnina að láta hefja hið allra fyrsta undirbúning að því, að upp verði tekinn hægri handar akstur hér á landi." Þessi fáorða ályktun lýsir í raun og veru eindregn- um vilja löggjafarsamkundu okkar. Alþingi skorar ekki á ríkisstjórnina að hefja athugun á því, hvort hægri handar akstur skuli tekinn upp, heldur að hefja undirbúning að því, að hann verði tekinn upp. Það virðist því enginn vafi á því, hver vilji Alþingis er. Ríkisstjórnin mun hafa falið Umferðarnefnd, en for- maður hennar er lögreglustjórinn í Reykjavík, að gera m. a. athuganir varðandi kostnað við hinar miklu breytingar, sem hljóta að verða í sambandi við upptöku hægri handar aksturs. Mun svo vera ætlunin að leggja þær niðurstöður fyrir Alþingi nú í vetur. Má ætla, að er þær liggja fyrir, komist skriður á málið, nema svo ólíklega fari, að löggjafanum ofbjóði svo kostnaðurinn að hætt verði við allt saman a. m. k. í bili. Er vonandi, að það verði þó ekki ofan á, enda væri það eiginlega í mótsögn við ályktun Alþingis, svo og vafalítið bjarn- argreiði við opinberan fjárhag að öðru leyti. Dýrt verður þetta fyrirtæki, enginn vafi er á því. En dýrara verður það þó síðar, svo mikið er víst, og eins hitt, að mislagðar voru okkur hendur að taka ekki upp hægri handar aksturinn hér á árunum, er þó var búið að samþykkja það. Var þó að vísu ekki eins mikil ástæða til þess þá og nú er að taka hann upp. En hvernig er það þá með þennan blessaðan hægri handar akstur. Er hann út af jyrir sig nokkuð æskilegri en vinstri handar aksturinn? Nei, að minnsta kosti get ég ekki séð nein rök fyrir því, séu notaðir bílar, sem fyrir hann eru gerðir. Hitt eru megin rökin fyrir hon- um, að svo til allar þjóðir hafa nú horfið til hans. Eng- lendingar eru að vísu enn með sinn vinstri akstur, og ólíkt væri það þeim að breyta um í einum „hvelli". Hinsvegar eru Svíar nú búnir að ákveða að breyta til hægri handar aksturs á árinu 1957. Þá verður þeirra stóri dagur, H-dagurinn. Eftir þann dag sitjum við hér heima sennilega enn með vinstri handar aksturinn, svo og vitanlega Bretinn, ef ég spái rétt. Rökin fyrir hægri handar akstri hjá okkur (og sama mun gilda um aðra) eru fyrst og fremst þau, að hættan, UMPERÐ sem því er samfara að halda hér áfram vinstri handar akstri, eykst hröðum skrefum frá ári til árs. Svo við tökum ástandið heima fyrir: við erum hér með svo til eintóma bíla fyrir hægri handar akstur (stýri vinstra megin). Því meir sem umferðin vex á okkar þröngu vegum, því hættulegra verður þetta. Þá er það sívax- andi straumur ferðafólks, með bíla sína. Islendinga út úr landinu og útlendinga inn í landið. Þessi straumur vex og hröðum skrefum frá ári til árs. Og hættan af þessu er, af ýmsum ástæðum tiltölulega meiri hér en annars staðar, þar sem enn er vinstri handar akstur, og má þar til nefna miklu verra vegakerfi, minni löggæzlu, færri hjálparstöðvar, mál, sem fáir skilja o. fl. Hvern- ig, sem málið er skoðað, hníga flest rök að því að taka hér upp hægri handar akstur, svo fljótt, sem verða má. Þá er það undirbúningurinn vegna þessarar breyt- ingar, verði hún gerð hér. Hann þarf að vera vel hugs- aður, almennur og víðtækur, eiginlega stórkostlegur,. eigi vel að fara. Þessi undirbúningur hlýtur að skiptast í tvo megin þætti, þ. e. hinn tæknilega undirbúning og; undirbúning vegfarendanna, þ. e. hinn sálfræðilega undirbúning. Hinn tæknilegi undirbúningur hlýtur fyrst og fremst að verða á vegum ríkisstjórnarinnar, bæja- og sveita- félaga, sem sagt hins opinbera. Til að nefna eitthvað: það þarf að breyta bílunum — ökuljósum þeirra — næstum byggja um strætisvagna og aðra stóra fólks- flutningabíla. Það þarf að breyta umferðarmerkjum, götuvitum, brautamerkingum, útskotum o. s. frv. Það verður nóg að gera. Og það sem erfiðast er: Þetta þarf, ef svo mætti segja, að ske á einni nóttu. Undirbúning- urinn þarf því að vera vel hugsaður, svo að þetta geti skeð á fullnægjandi hátt, og hann þarf að hefjast snemma, ekki vikum eða mánuðum, heldur árum áð- ur en hinn stóri dagur rennur upp. En ég segi eins og ég meina: ég treysti hinu opinbera vel til að gera þetta með sóma. Þá er það hinn sáljræðilegi, almenni undirbúningur vegfarenda. Eigum við að láta H-daginn, ef til kemur, sem von- andi verður, verða okkar stærsta slysa- og sorgardag, kosta mörg mannslíf og óheyrileg tjón. Væri illa á mál- unum haldið, gæti svo farið, en það væri okkur sjálf-

x

Umferð

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Umferð
https://timarit.is/publication/232

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.