Dagur - 26.05.2000, Blaðsíða 4
4 - FÖSTUDAGVR 26. MAÍ 2000
HÚS OG GARÐAR
Sálin í garðinum
Einu sinni voru Flat-
imarí Garðabæ bara
flatir. Enginngróður
sem heitiðgatog lítið
um skjól. Eins ogflest-
irvita hefurþetta
breyst nokkuð og Dag-
ur heimsótti gróinn
garð á Flötunum.
„Þessi garður er orðinn rúmlega
30 ára gamall, Iítið eitt yngri en
húsið,“ segir Jóna Valgerður
Höskuldsdóttir sem flytur nán-
ast út í garðinn á vorin. „Hann
er síbreytilegur, enda er varla
hægt að hafa garð öðruvísi - eða
hvað finnst þér? spurði hún
blaðamann sem auðvitað verður
að samþykkja þessa yfirlýsingu.
„Maðurinn minn, Gísli Hildi-
brandur Guðlaugsson, sem lést
fyrir þrem árum, var svo snjall
að „gefa“ mér garðinn þegar við
byggðum hér. Hann var í lyrstu
ákveðinn í því að sýna þessum
garði Iítinn áhuga eftir að búið
væri að tyrfa framan við húsið
en með tímanum breyttist það
talsvert og hann á mörg hand-
tökin hér. Hin síðari ár naut
hann þess að ganga um garðinn
með erlendum og innlendum
vinum og njóta sameiginlegrar
hrifningar."
Stöðug litadýrð
„Ég rækta aðeins fjölær blóm,
eingöngu það sem er nokkuð ör-
uggt að getur lifað og blómstr-
að,“ heldur Jóna áfram. „Eitt-
hvað er í blóma frá mars til
október, tekur við hvað af öðru
með mikilii litadýrð og kemur sí-
fellt á óvart. Fyrstu skrefin eftir
að þau fluttu voru að búa til
skjóf á þessum annars skjóllausa
bletti sem Flatirnar voru. Það
breytti ótrúlega miklu um skjól
og veðurfar hve allir íbúarnir
voru samstíga í að gróðursetja.
Við settum runna og tré til að
mynda skjól fyrir aðrar plöntur.
Trén eru sum þarna ennþá, þó
eitthvað hafi verið grisjað og
annað flutt í burtu,“ segir Jóna
og bendir á gríðarstór tré á Ióða-
mörkum.
Þetta var nýtt byggingarsvæði
og allir þurftu að byrja frá
grunni. Framhoð á trjám og
runnum var fáskrúðugt og er
afar ánægjulegt hve það hefur
aukist á þessum árum. Annað
sem hefur breyst mikið er trúin
á mögulcikana til ræktunar og
bera öll opnu svæðin sem bæjar-
félög og fyrirtæki hafa komið
upp þess glögg mcrki. Þá voru
flestir félitlir, plöntuðu í áföng-
um og klónuðu sína sprota sjálf-
ir.
Það má grisja meira
„Stærstu hirkitrén hér voru 10-
I 2 sm há þegar þau komu hing-
að úrgróðrarstöðinni Skuld í
Hafnarfirði. Merkismaðurinn
Jón í Skuld gaf þau 10 ára syni
mínum þegar hann fór þangað
með mér að kaupa þessi tvö
myndarlegu reynitré, sem þá
Við innganginn stendur þessi tilkomumikli rekaviðardrumbur, sem ásamt því að vera einskonar vættur svædisins hefur öðlast það hlutverk að bera uppi
minnismerki um eiginmann Jónu, Gísla Hildibrand Guðlaugsson. Fleyið ber tákn meginþátta úr ævistarfi hans og áhugamálum. Það er hannað og sett upp af
starfsmönnum Garðasmiðjunnar eftir lát Gfsla 1997.