Alþýðublaðið - 08.06.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 08.06.1921, Blaðsíða 1
O-efið tit »f AlþýdnflokkBanL, 1921 Miðvikudagina 8. júní. 128 tölabh egar kongurinn kemur. Eg hallast fram á spaðann. Gigtarverkurinn f bakínu er orð inn. svíðandi heitur — sár— óþolandi. Það er Ifka von, eftir að hafa höggvið glerharðan mel allan daginn. En garðholunni minni verð eg að koma af í kvöld. Kartöflurnár eru farnar að skjóta öogum og garðurinn rennblautur enn. Klukkan er níu. Já, stundum hefi eg tekið það fagurlegar — stundum þrjú dægur ísprettinum. En bakið á mér er Ifka farið að segja eftir. Eg má til að tylla mér niður andartak — rétt meðan sárasta kvöiin líður frá. Þáð er líka fróun að því að hvíla augað við fjörð inn. spegilsléttan — dreymændi. — Já, í blaðinn stóð það, — konungurinn er bráðum væntan- iegur til höfuðstað&rins — og það hvað eiga að verða mikið um dýrðir — þingið veitti 200 þúsundir, en íjármálaráðherrann segir sð þær séu bónar. Eg er ansi bræddur um að þeir verði að bæta töEuverðu við. — Það var víst líka sagt í blaðinu, að það mundi þurfa að bæta 300 þásundum við, ef viðtökurnar ættu að samsvara undirbúningnum, Já, niikið verður nú um dýrðir í höf- uðstaðmim. Gaman væri að vera aærstaddur og sjá höfðingjana snóast f kringum konginn. Gam- an að bregða sér suður — ofur- litla stund, — frá spaðanum pg mölbrjótnum. — En hvað er eg að láta raig dreyma um þessa hlutá. Eg, sem hefi ekki getað farið í kirkju í heilt ár, -— ekki Jcunnað við að fara þaagað í hversdagsgörmuaum og með marg- bæklaða skó. — Og þó mynd| eg hafa ósegjanlega mikið gaman af að létta mér upp frá stritinu svo sem vikutfma. Rétt hefi eg sjálfsagt eins mikina tií að sjá kongiaa og verá með hoaum, eins og höfðiagjarair í höfuðstaðn- um. Og hver veit þó. Jafnrétti hefi eg ekki þekt í lffinu enn þá, og jafnræði fæst ekki fyr en í gröfinni. Þeir verða sjáandi, höfðingjarn- ir f höfuðstaðnum, þegar kongur- inn kemur. Þeir verða ekki í nein um hversdagsgoroiunoi. Þeir veröa, að sýaa kongiaum að hér búi rik þjóð, sem tfmi að sjá af nokkr- um hundruðum þnsunda í — |a, f hvað? Krossarnir verða lfka að vera fleiri, éf höfðingjarnir verða dálftið stimamjúkir og veitingar verða ríkmannlegar. — Þeir eru annars nógu klókir þar syðra. — Þarna ieggja höfðingjarnir sjálfum sér til dýrindis veizlur og hvers- konar fagnað, án þess að kosta nokkru til sjálfir. — Landið — almenningur —• borgar brúsann. — En skyldu þeir eiga með þetta? ,— Eg efast, en þori ekk- ert að lullyrða. Lfklega pætti það síettirekuskapur að fara að rekast f þessu smáræði. Smáræði — ja, hvað verður þetta aú mikið á hvera mann i landiau? Fimm hundruð þúsuadir. — Það verða um 5 krónur á hvern mann í landinu, eða þó dálftið meira. Hvað fæ eg nú að borga? — Við hjónin og krakkarnir sex — átta. — Jtí, 40 krónur koma á mig og'vel það. — Og Sveinki bróðir þarna fram í sveitinni — á harð- balakoti, konan heilsulaus og krakkarnir s í ómegð. —Já, ekki held eg að hann sé færari um það en eg. Sfcyldu þeir nú höfðingjarnir, hugsa nokkuð ut i það, hvað eg og mínir líkar eiga bágt með að borga veizluraar þeirra? — Eg er hræddur um ekki. — Þeir vita s/álfsagt ekkert um hveraig Jónsa mfaum varð innanbrjóts, þegar eg síðastliðið baust, varð að segja honum að eg gæti ekki látið hann halda áfram á skólanum; — gæti ekkt kíofið kostnaðinn við skóiagöaguaa. — Þeír sáu ekki tárin, sem hrundu niður kinnar konunnar hans Sveinka Ný bók Syltingta í Rnsslanði eftir Síefán Pétnrsson. *. Greinileg frásögn um bylting- una í Rússiandi, tiídrög hennar og ástand það sem hún he&r skapað. Bókin er með 14 mynð- um. Fæst hjá: Afgreiðslu Alþýðv- blaðsins, Ársæli Áraasyni, Bóks>- verzlua íeafoldar, Bókaverzl. Sigí. Eymuadssoaar, Guðm. Gamalíels- syai og Guðgeiri Jóassyai bók- bindara á Hverfisgötu 34. bróður, þegar haan í fyrra var að leiða eftirlætiskúna þeirra át úr fjósinu — varð að selja hana, ti! að borga lækais- og meðala- kostnað, og grynka svo á sknlð- inni f kaupstaðnum, að hann fengi út eftir Nýárið. — Nei, þeir hafs sjálfsagt ekkí séð þetta. — Og þó svo hefði verið, mundu þeir gleyma þessháttar smámunum, af því kengurinn er að koma. Fjöratfu krónur, og vel það. — Hvað skyldi eg þurfa að vinna marga eftirvinnutíma til að borga þennan skatt? —. Neí, ekki slepp eg með að vinna kvöldin þau, sem höfðingjarnir sitja að kvöld- veizlum með kqnginum. Eg verð að bæta aokkriim kvöldum við. — Ef eg þá fæ nokkra eftir- vinnu ? — Atvianan er af skorn- um skamti. Ðagvínnan borgar varla matinn ofan í okkur og húsaskjól. — Og eg get biláð, þegar minst varir. — Og hvað þá? Hver veit nema konungiaum værí kærara, að éinhverjum af þessum fimm hundrað þúsuhdom væri varið ti! að Iétta undir með mér og mínum lfkum, eins og höfðiagjarnir f höfuðstaðaum eyddu þeim á fimm dógtim? — Konung- urían verður sjálísagt ekki spurð- ur um neitt þess kéti&r. — Máske það verði frekar farið kring uot

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.