Dagblaðið Vísir - DV - 08.06.1994, Blaðsíða 12

12
MIÐVIKUDAGUR 8. JÚNÍ 1994
Spumingin
Ætlarðu að sjá
eitthvað á Listahátíð
í Reykjavík?
Konráð Gíslason: Nei, ég verð á sjó.
Bryndís B. Siguijónsdóttir: Já, Björk
og einhverjar myndlistarsýningar.
Eyjólfur Þorsteinsson: Nei.
Kristjana Valdimarsdóttir: Nei, ég
býst ekki við því.
Guðbjörg Harðardóttir: Já, eitthvað
reikna ég með.
Hafþór Gíslason: Ég býst ekki við því.
Lesendur
Sveitarstjórnar-
kosningar 1994
Konráð Friðfinnsson skrifar:
Töluverðar - sviptingar urðu að
þessu sinni víða á landinu eftir nýaf-
staðnar sveitarstjórnarkosningar.
Féllu t.d. 10 sveitarstjórnir, og þar
bar auðvitað hæst fall Sjálfstæðis-
flokksins í Reykjavík. Hann varð að
láta í minni pokann fyrir R-Ustanum
undir forystu Ingibjargar Sólrúnar
Gísladóttur sem mun stýra höfuð-
borginni næstu fjögur árin. - Einnig
var fréttnæmt að hafnfirska krata-
virkið galt afhroö og missti þann
meirihluta er það hafði haft í 12 ár.
Ég tel að sigurvegari kosninganna
sé tvímælalaust Alþýðubandalagið.
Svo virðist sem það hafi víða aukið
við fylgi sitt og sums staðar veru-
lega. í Neskaupstað, hinu gamla-
gróna vígi samtakanna, bætti það
meira að segja við sig manni. Að vísu
átti maður von á að bæjarstjórnin
þar héldi velli. En að hún yki fylgi
sitt kom manni dálítið á óvart.
Þessi stórsigur Alþýðubandalags-
ins í Neskaupstað hlýtur að teljast
markverður. Ég minni á að þarna
hafa allaballar setið óshtið við völd
í 48 ár. Þeir munu þvi halda upp á
hálfrar aldar afmæli sitt við stjórn-
völinn eftir aðeins tvö ár. Jafn'langur
tími í valdastóli er einsdæmi í annars
stormasamri og skrykkjóttri sögu
íslenskra stjómmála.
Þetta þýðir auðvitað fráleitt hið
sama og það að valta beri yfir þá er
kjósa fremur að fylgja öðrum flokk-
um. Slíka póhtík má einfaldlega
hvergi reka á íslandi. Sanngirni
verður nefnilega ávallt að gæta, eigi
vel að fara. Líka í stjórnmálum. í
stjórnmálum em menn sem sé að
tcda um líf og heill fólks. Um það á
máhð að snúast í aðalatriðum.
Auðvitað er það mikfil atburður
þegar íhaldið í Reykjavík veltur af
stafii sínum. Þar er rótin sterkust hjá
Sjálfstæðisflokknum. Ég er þó þeirr-
ar skoðunar að hann muni endur-
heimta fylgi sitt að íjórum árum Uðn-
um. Annað kæmi mér verulega á
óvart. Gleymum ekki að stór hluti
fólks kaus þennan flokk í nýafstöðn-
um kosningum og þar af leiðandi
hlýtur hann að hafa einhver völd í
borginni áfram. Þótt hann ráði vita-
skuld ekki öfiu eins og áður. - Ég tel
að menn geti verið sammála um aö
ákveöin vinstri sveifla sé nú í land-
inu, hvort sem mönnum er það ljúft
eða leitt. Og svona eru úrsUt kosning-
anna sem ekki verður breytt úr því
sem komið er. Sumir ganga hnar-
reistir og með sigurbros á vör, aðrir
niðurlútir og kannski pínulítið sárir.
En þannig er bara lífið.
„Stórsigur Alþýðubandalagsins i Neskaupstað hlýtur að teljast markverður," segir m.a. I bréfinu. - Frá Neskaupstað.
Siðferði prestvígðra:
Skal 6. boðorðið haldið eða ekki?
S.P. safnaðarmeðlimur skrifar:
Það skiptir okkur öll miklu máU
að við stöndum vörð um íslensku
þjóðkirkjuna. Þar starfa prestar og
leikmenn að margvíslegum verkefri-
um sem hafa mikið gildi. Hlutverk
prestanna er vandasamt og við verö-
um að styðja þá í þeirri starfsemi sem
þeir vinna að. Við verðum líka að
gera miklar kröfur til þeirra því þeir
eiga að móta siðferði landsmanna.
Það kemur eins og köld vatnsgusa
framan í safnaðarmeðlimi þegar
prestar taka ekki mark á 6. boðorð-
inu sjálfir eins og komið hefur fram
í fjölmiðlum. - Boðskapur prestanna
verður því marklaus og athafnir
þeirra einnig. Prestafélagið hlýtur að
hafa ákveðnar siðareglur fyrir fé-
lagsmenn líkt og önnur félög hafa,
t.d. eins oglæknafélagið. Prestafélag-
inu ber því skylda til aö kynna þær
söfuðunum og almenningi í landinu.
Biskup íslands þarf að taka á slík-
um málum af festu. Hann á tvo
möguleika. - Þann fyrri, að leggja til
þá breytingu á bibUunni að fella út
6. boðorðið í næstu útgáfu. - Síðari
kosturinn er að koma í veg fyrir að
þeir aöfiar sem ekki geta haldið siða-
reglur félags síns séu að kynna sig
sem fulltrúa kirkjunnar.
Guð hjálpi krötum þá
Kristín Gísladóttir skrifar:
Ég er alþýðuflokkskona og hef
fylgst vel með Jóhönnu Sigurðar-
dóttur í gegnum hennar stjórnmála-
ferfi og hafði ég miklar væntingar til
hennar í byrjun. Hún hefur ýmsa
hluti vel gert þótt hún kunni sér ekki
hóf lengur. - Og nú get ég ekki leng-
ur orða bundist.
Að mínu mati er félagsmálakerfi
okkar að hruni komiö, m.a. vegna
alltof langrar setu Jóhönnu sem fé-
lagsmálaráðherra. Hinir ýmsu
þrýstihópar ofnota félagsmálakerfið
eins og vel má sjá í Svíþjóö og að síö-
ustu verða hreinlega engin „breið
bök“ eftir til að sjá fyrir hinum. -
Hringið í síma
632700
milli kl. 14 og 16
-eðaskrifið
Jóhanna Sigurðardóttir félagsmála-
ráðherra. - Hefur margt vel gert en
kann sér ekki lengur hóf, segir bréf-
ritari m.a.
Allt þetta hefur Jóhanna lagt blessun
sína yfir og meira til. Hún hefur kraf-
ist þessa og krafist hins og hótað af-
sögn aö öðrum kosti.
Hún hefur alltaf haft lag á því að
koma sár undan ábyrgð á öllu því
sem miður fer. Framkoma hennar
(auk þess sem hún virðist alltaf í
vondu skapi) er ekki til þess að laða
fólk að Alþýðuflokknum. Versti
ókostur Jóhönnu sem stjórnmála-
manns, að mínu mati, er óheiUndi
hennar gagnvart samstarfsfólki úr
eigin flokki og reyndar úr öðrum
flokkum einnig. Hún hefur verið ráð-
herra í þremur ríkisstjórnum en
kemur alltaf fram með hvítþvegnr
hendur fyrir sjónir almennings. -
Gjörðir ríkisstjórnar sem hún situr
í koma henni ekki við. Þetta kalla ég
óheilindi og ábyrgðarleysi.
Flokksstjórnin átti fyrir löngu aö
sæta lagi þegar hún haíöi uppi sínar
hótanir og láta hana fjúka. Ég held
að flokksstjómin hafi ofmetið styrk-
leika hennar meðal almennings. Því
miður hefur Jóhanna ekki þann per-
sónuleika til að bera sem formaður
stjórnmálaflokks þarf. - Að fá hana
sem formann Alþýðuflokksins
myndi ríða flokknum að fullu. Ég
segi að lokum: Guö hjálpi krötum þá.
Munurinnámýkl
ogauðmýkl
Friðbert P. Valur skrifar:
Það er hollt að velta því fyrír
sér hvers vegna, að því er virð-
ist, öruggir sigurvegarar í kosn-
ingum bíða lægri hlut þegar fólk
segir sína meiningu með atkvæði
sínu á kjördegi. - Það er ekki nóg
að frambjóðendur sýni kjóscnd-
um snefil af mýkt, svona rétt fyr-
ir kosningar, en tali svo til and-
stæðinganna með þeim hroka
sem einkennir svo marga sem
halda að þeir eigi borgir og jafn-
vel heilu löndin vegna þess að
skoöanabræður þeirra og bak-
hjarlar eiga gnægð fjár til að ausa
í kosningasjóði viðkomandi
flokks. Nei, það er ekki bara
mýktin. Það er auðmýktin og
virðingin fyrir fólkinu sem kýs
og verkefninu sem viðkomandi
er kosinn til að framkvæma sem
leiðir þann til sigurs sem Utur á
kjósendur sem jafningja sína og
ber sömu virðingu fyrir þeim og
sjálfum sér. - Meö þetta í huga
undrast ég ekki úrslit nýafstaö-
inna kosmnga í Reykjavík.
Þjóðhátíðarbúning>
urkaria?
Einai- Jónsson hringdi:
Mér er efst í huga varðandi lýð-
veldisafmælið hvort ekki heföi
mátt hanna þjóðhátiðarbúning
fyrir karla sem væri léttari en
þær flikur sem yfirleitt eru vald-
ar af þessu tilefni, ekki síöur fyr-
ir konur. En búningur þeirra er
með eindæmum óhentugur sem
þjóðhátíðarbúningur. Ég legg til
að hinn nýhannaði kárlmánna-
búningur verði endurhannaður
með það fyrir augum að gera
hann léttari og auðveldari til
Sveru.
Ólafur Pétursson hringdi:
Framkvæmdastjóri Farmanna-
og fiskisambandsins ríður nú á
vaöið með gengisfellingarkröfu tfi
að bjarga sjávarútvegsíyrirtækj-
um. Manni bloskrar aö gengisfell-
ing skuU svo mikið sem vera
nefnd eftir á allt sem á undan er
gengið.
Hverjirfaralil Þing-
Bjarni Bjarnason skrifar:
Ég hef verið að velta því fyrir
mér hvetjir hafi eigitfiega áhuga
á að fara til Þingvafia 17. júní,
jafnvel þótt auglýst hafi verið
umfangsmikil þjóðhátíðardag-
skrá? - Skyldu menn hafa meiri
áhuga á að hlusta á þingmenn
þjóðarinnar á fundi á Þingvöllum
en í Alþingishúsinu? Eða
skemmtuná léttarinótunumeins
og það er auglýst fornbílar, forn-
ir aldarhættir, húsdýrasýmngar
og álfar, leppalúðar og grýlur sem
fara um svæðið. Ég gæti trúað aö
maður yrði orðinn hálfgerður
leppalúði eftir daglangt rölt um
svæöiö. - Þetta sést miklu betur
i sjónvarpi heima ef frá þessu
verður sýnt yfirleitt.
Þjóðhátíðarblóm,
Kristin Sigurðardóttir skrifar:
Mér þykir allt of mikið gert úr
afmæU lýöveldisins á þessum
tímamótum. Mér hefði fundist
við hæfi að minnast 50 ára afmæl-
isins rétt eins og annarra þjóðhá-
tiðardaga. Tilstandið í kringum
aftnafiið er fádæma ósmekklegt.
Hvers vegna sérstakt þjóðhátíð-
arlag? Þetta er orðið eins á „þjóð-
hátíð" Eyjamanna! Og sérstakt
þjóðarblóm 1944!!! Þurfti nú að
„hanna" holtasóleyjuna upp á
nýtt? - Mér fmnst sýndar-
mennskan yfirgnæfandi í þessu.
Og svo ætti nú að rigna, ofan á
allt
annað! Nei, þetta er mis-
heppnuð uppfinning.