Alþýðublaðið - 14.06.1967, Page 13

Háðfuglar í
hernum
Sprenghlægileg og spennandi ný
dönsk gamanmynd í litum.
Ebbe Langeberg.
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
Casanova 70
Heimsfræg og bráðfyndin, ný
ítölsk gamanmynd.
Mareello Mastroianni
— íslenzkur texti —
Sýnd kl. 9.
BÆNDUR
Nú er rétti tíminn til ,að skrá
vélar og tæki sem á að selja.
TRAKTORA
MÚGAVÉLAR
BLÁSARA
SLÁTTUVÉLAR
ÁMOKSTURSTÆKI
Við seljum tækin.
Bíla- og
Búvélasalan
v/Miklatorg, súni 23136.
ÖKUMENN!
Látið stilla í tíma.
Hjólastillingar
Mótorstillingar
Ljósastillingar
Fljót og örugg þjón-
usta. •Jf’1
BÍLASKOÐUN &
STILLING
Skúlagötu 32
Sími 13-100.
Ljósvirki h.f.
Viðskiptamenn! Athngið
breytt símanúmer *-i
81620 og 81621.
LJÓSVIRKI hf.
Bolholti 6.
Fólk snéri sér við úti á götu
og þegar við gengum inn á veit-
ingahúsið og þegar við settumst.
Undarlegt' að vera með manni
sem allir þekktu og störðu á. —
Hann vissi um augnatillitin, var
áhægður með þau og lét sem
hann sæi þau ekki.
Veitingahúsið við Curzon
Stræti var óstjórnlega dýrt eins
og ég sá á verðinu á risastórum
matseðlinum. Avocado kostaði
rúmt pund. James Alexander
valdi matinn með natni og vildi
fá að sjá aspargusinn „Hvar
var hann ræktaður?” og pantaði
vín eftir langar viðræður við
hrifinn þjóninn. Svo fór hann
að tala við mig.
Meðan ég borðaði matinn, sem
kom í smáskömmtum — svo ó-
líkt norðlenzkum sið með að
skammta kjötið svo að nægt hefði
hlébarða — talaði James Alex-
ander. Hann talaði ómeðvitað og
glaðlega um sjálfan sig eins og
hann væri að svara óteljandi
spurningum. Hann var Skoti, —
fæddur og uppalinn í Skye. —
Hafði ég nokkru sinni komið
þangað? Dásamlegt' land. — En
ég fæddist með þessari venjulegu
útþrá skotans og 'hvarf úr landi
eins fljótt og ég gat, brosti
hann. Hann byrjaði að leika í
leikhúsum og fór aðeins í kvik-
myndir eftir að hann var fræg-
ur fyrir látbragðsleik. Ég var
hrifin yfir að vera með stjörnu
hrifin af aðlaðandi persónuleika
hans en það var erfitt að ein-
beita sér því hann talaði án af-
láts. Ég var meira að segja orð-
in hálfleið á sögu hans. Ég hætti
að hlusta þegar hann fór að lýsa
ferð einhverrar fornrar hetju á
leið til Grikklands. Hann baðaði
út höndunum, drakk út úr glas-
inu og leit á mig glampandi
augum.
Svo fór hann að tala um leik-
list, leit hans að réttu handriti
— „það er svo erfitt” og líf hans
á Ítalíu.
Það var þægilegt að hlusta á
djúpa, karlmannlega rödd hans.
Hann var ekki á’þrengjandi eða
með eilífa gullhamra. Það var
líkast því að fara út með ríkum,
góðum frænda. Frá Ástralíu til
dæmis.
— Þér látið mig tala alltof
mikið, sagði hann eins og nú
væri komi'ð að mér að leggja
spilin á borðið. — Þér vinnið
auðvitað hjá góðgerðarfélagi. Ég
mátti vita það. Með Midge.
— Alls ekki-
— Þið vinnið allar fyrir góð-
gerðarfyrirtæki. Allar vinkonur
Midge.......
— Ég er ekki vinkona Mid-
ge, heyrði ég sjálfa mig segja,
— Vitleysa, sagði hann og
benti þjóninum sem kom eins
og veifað hefði verið töfra-
sprota og fyllti glösin okkar.
— Ég kynntist henni í skóla
í Sviss, sagði ég og fannst ég
vera framhleypin og fljótfær-
in. — Svo hitti ég hana aftur
í síðustu viku og hún bauð mér
að taka íbúðina á' leigu með
sér. Það voru mistök hr. Al-
exander. Mikil mistök. Ég hlýt
að hafa verið geðbiluð.
Hann skellihló.
— Mér leiðist guðdóttir yð-
ar, sagði ég.
— Vina mín, enginn kann
vel vjð Midge. Ég játa það, að
þegar ég hringdi í kvöld var
ég að vona að enginn af vinum
hennar væri hjá henni. Ég hef
aldrei þolað þá og konan mín
ekki heldur. En Midge er al-
drei leiðinleg. Midge er Mid-
ge. Já, — við getum ekki án
hnnar verið.
Það gat ég.
Til að hugga mig eftir að
vita að James Alexander væri
einn aðdáandi Midge borðaði
ég þremur kökum meira í
eftirmat en ég hefði ella gert.
Hvíti kjóllinn minn sem var
mjög aðskorinn virtist ætla að
springa á' saumunum. Ég
minntist þess ekki að hafa
nokkru sinni borðað svo mik-
inn mat. Ég ætlaði aldrei að
geta hætt.
— Engin góðgerðarstarfsemi.
Hvað gerið þér þá?
— Ég er einkaritari.
Ég var alltof mikill snobb
til að minnast á( listasafnið.
Það var ekki til neins að vekja
athygli svo frægs manns á sér.
— Gott starf. Ég vildi að þér
væruð einkaritari minn. Við
vorum einmitt að missa okkar.
Það hlaut að vera vínið, mat-
urinn og vingjarnlegt andlit
hans, sem brosti til mín — eins
og ahdlit ríks frænda. Ég var
fljótfær einu sinni enn. Ég
hélt áfram.
— Hvers vegna gæti ég ekki
unnið hjá yður?
Ég beið ekki eftir þvi að sjá
álirifin af orðum mínum held-
ur hélt áfram. — Ég meina
það. Ég er rétt komin frá Man-
chester til London. Faðir minn
er erlendis og ég þarf að vinna
fyrir mér. Ég er ekkert yfir
mig hrifin af starfinu, sem ég
er í. Ég er góður einkaritari og
vinn eins og forkur. Ég leit hrif-
in á hann. Hérna var kominn
maður sem mátti senda mig
eftir ís allan sólarhringinn.
Við liverju hafði ég búizt?
Ekki við breytingunni serh varð
á framkomu hans, þannig að
engu líkara var en hann léti
grímu falla. Borðfélagi minn sem
hafði sagt mér söguna um Hæl
Akkilesar, fyndni maðurinn
hvarf gjörsamlega.
— Við þurfum að ræða málið,
sagði hann.
Og það gerði hann.Um starf-
ið. Það leit út fyrir að það væri
starf og hann og kona hans
þyrftu að fá einkaritara um-
svifalaust. Hann lýsti starfinu,
húsinu, konu sinni Trix og vin-
um sínum og hæfileikum einka-
ritarans sem því miður hafði
yfirgefið þau til að gifta sig. Svo
minntist hann kæruleysislega á
launin, sem hún hafði fengið.
Norðlenzkt höfuð mitt fór af
stað.
— Ég iofaði Trix að ráða
stúlku í London. Kannske ég
hafi fundið hana! Skál fyrir
því! Hann hafði aftur skrúfað
frá sjármanum.
— Mér lízt vel á starfið, sagði
ég hrifin.
— Það er skemmtilegt', sagði
hann. — Mjög skemmtilegt. —
Sumar og sól. Sund, sólböð. —
Trix er yndisleg, yður lízt vel
á hana.
Þér eigið allt á hættu, sagði
ég örugg um sjálfa mig.
Ég er góður mannþekkjari.
Hann sendi eftir reikningnum,
sem var óstjórnlegá hár og ók
mér heim til Midge. Þegar hann
(hallaði sér út um bílgluggann
til að kveðja mig sá ég hliðar-
svip hans eins og svo oft áður
í kvikmyndáhúsum. Ég sé yður í
Naples, sagði hann.
Ég hringdi til Harry um leið
og ég var háttuð. Harry var hátt
aður og sofnaður. Það var liðið
yfir miðnætti.
Hvað er nú að? spurði hann.
Ég er að fara að vinna á íta-
líu.
Róleg. Þú vaktir mig.
Góður matur, koníak og spenn
ingur höfðu gert mig orðmarga.
Ég fór að lýsa kvöldinu, fram-
■tíðinni og laununum. Um leið og
ég talaði leit ég yfir íbúðina og
kvaddi hana. Ég gleymdi því að
Harry hafði útvegáð mér starfið
og lét sem ég vissi ekki um vin-
áttu okkar.
Þú ert að strjúka frá þessari
Midge, sagði Harry tónlaust.
Ég varð vitlaus. Ég öskraði
nei. Hann eyddi hvort eð er
■allri ævinni í að segja „Já.. en..,
eða „Gleymdu nú ekki „ eða
„Bíddu nú við“„
Ég var að stríða þér. Ætlarðu
eklfi að senda pabba þínum
skeyti? Annars kemur hann frá
Kanada til að vita hvað gengur
eiginlega á.
Ég jafnaði mig, kvaddi og
sendi pabba rándýrt skeyti áður
en ég sofnaði.
Ég ákvað að segja ekki upp
fyrr en ég hefði fengið staðfest
ingu frá James Alexander fyrir
nýja starfinu. Til að forðast að
skammast mín fyrir að segja
upp vinnunni lagaði ég kaffi
með elsku og vélritaði lista yfir
það sem hr. Whistle kallaði
„Vissar‘“ myndir. Ég skildi
aldrei hversvegna. Svo pússaði
ég skrifborðið lians.
Um leið og ég kom heim um
kvöldið vissi ég hver var komin.
Plötuspilarinn var stilltur eins
hátt og unnt var, stórar ferða-
töskur voru í forstofunni og
hundur lá við setustofu dymar.
Elskan. Peter var í dökk-
rauðri peysu og glaðlegri en
hann átti að sér að vera.
Varstu að tala við mig?
Nei við hundinn. Er hún ekki
sæt? Hún er síðasti sigurvinn-
ingur Midge. Ekki síður en ég,
bætti hann við og andvarpaði.
Hvar á hún að vera?
Auðvitað hér. „Elskan" stökk
upp í fangið á Peter og sleikti
hann í framan. Peter sagði mér
að Midge elskaði dýr enda væri
það líkt henni. Hún var svo ó-
viðjafnanlega brjóstgóð.
Mig langar til að spyrja hvera
vegna manneskja, sem elskaði
dýr færi á dýraveiðar, en svo
skipti ég um skoðun. Það borg-
aði sig ekki.
Síminn var lagður á og Midge
kom inn jafn frískleg og venju-
lega. Hún var í tvíddragt einu
sinni enn og hún var með pínu-
lítið glóðarauga. Það slóst í mig
grein og ég datt af hestinum,
sagði hún því hún sá lá hvað ég
var að horfa. Julie, elskan, hvar
eru skilaboðin?
Barnavagnar
Þýzkir barnavagnar.
Seljast beint til kaupenda.
VERÐ KR. 1650.08.
Sendum gegn póstkröfu
Suðurgötu 14. Sími 21 0 20.
HEILVERZLUN
PÉTURS PÉTURSSONAR
'H'-W 14. júní 1967 - ALÞÝÐUBLAÐIÐ 13
1 ft * ■