Dagur - 17.05.1934, Blaðsíða 2

T
*
150
DAGUR
54. tbl.
r
Iskyggilegar framtíðarhorfur.
Er ný Sturlungaöld runnin upp ?
Kommúnistaí’ hafa nú nýskeð
vakið á sér allmikla eftirtekt með
framferði sínu hér á Akureyri og
Siglufirði. Þeir leggja verkbann
á öll skip Eimskipafélagsins út af
ágreiningi vestur í Hrútafirði.
Þegar Lagarfoss kom hér síðast,
ætluðu þeir að hindra afgreiðslu
skipsins með ofbeldi. Lið er dreg-
ið saman til varnar. Fylkingar
síga saman á bryggjunni og hnoð-
ast á annan klukkutíma. Þá sjá
kommúnistar sitt óvænna og
hverfa á braut.
Þessi leikur var ófagur og sið-
laus, en tiltölulega meinlaus. Á-
verkar sáust þó á einstöku manni
úr varnarliðinu, en fremur lítil-
fjörlegir.
Skömmu síðar kemur Dettifoss.
Sami leikur hefst þá á ný. Komm-
únistar skipa sér við landgöngu-
brú skipsins og mynda fylkingu
yfir þvera bryggjuna. Þannig
standa þeir klukkutíma eftir
klukkutíma,við því búnir að hafin
verði sókn á hendur þeim. En af
sókninni verður ekki, sem betur
fór, því nokkurn veginn var víst
að meiðsl og jafnvel stórslys
hefðu. af hlotizt, ef slegið hefði í
bardaga þarna á bryggjunni. En
til þess kom eigi. Skipið létti
landfestum er á daginn leið og
færði sig að innbæjarbryggjunni,
þar sem varnarlið hafði skipað
sér í þéttum fylkingum. Komm-
únistar treystust þá ekki til að
hefja sókn. Þeir höfðu tapað í
leiknum. En allan síðari hluta
dagsins og langt fram á nótt
norpuðu þeir í nístingskulda á
ytri bryggjunni í þeirri von, að
skipið kæmi þangað aftur, en það
kom ekki.
Nú víkur sögunni til Siglufjarð-
ar. Þegar Dettifoss kom þangað
á sunnudagsmorguninn, eftir að
hafa fengið afgreiðlsu hér, var
hann afgreiddur þar, en sú af-
greiðsla varð nokkuð söguleg. Þar
sló í harðan bardaga milli komm-
únista og samansafnaðs varnar-
liðs. Frá þeirri sennu og lokum
hennar hefir áður verið skýrt hér
í blaðinu. Meðal annars voru
kommúnistar vopnaðir grjóti,
sem þeir létu dynja á andstæðing-
um sínum. Af því hlutust vitan-
lega stórmeiðsl og má heita að
legið hafi við bana. Er það ekki
þeim að þakka, er áverkana veittu
með grjótinu, þó ekki hlytist bani
af.
Það er alltof lint að orði kveð-
ið að segja, að hér hafi farið
fram ófagur leikur, sýnilega er
hér á ferðinni siðlaus, villidýrs-
legur æðisgangur, sem hlýtur að
vekja hrylling í brjóstum allra
nokkurnveginn óspilltra manna.
Siömenningin í landi hér er horf-
in aftur á bak um 7 aldir, til
hræðilegasta tímabilsins í sögu
þjóðarinnar, Sturlungaaldarinnar.
Þá notuðu »höfðingjarnir« grjót
jiver ó, annan. Kolbeinn Tumason,
höfðingi í Skagafirði, féll fyrir
steinkasti í Víðinessbardaga árið
1208. í Fóabardaga 1244 hafði
Þórður kakali hvert skip hlaðið
grjófi, en aftur á móti hafði Kol-
beinn ungi eigi grjót nema lítið
eitt á tveim skipum.
Nú hafa kommúnistar tekið
upp bardagaaðferð siðlausra
»höfðingja« á Sturlungaöld, þá
aðferð, að útkljá ágreiningsmál
með grjótkasti.
Kommúnistar hér á Akureyri
hafa enn ekki tekið til grjótsins
svo að vitað sé. Aftur á móti hafa
þeir beitt nöglunum til að klóra
andstæðingum sínum í framan.
Sjálfsagt harma þeiv það, að
fingur þeirra skuli ekki vera
vaxnir klóm á meðan á því stend-
ur, enda væri það vel við eigandi,
því aðferðin er dýrsleg, þó ekki
sé hún lífshættuleg.
Og allt þetta segjast kommún-
istar gera til verndar smábænd-
um vestur í Hrútafirði!
II.
Kommúnisminn er aðflutt of-
beldisstefna, sem setur hnefarétt-
inn og vöðvaaflið í stað siðlegrar
málefnabaráttu. Hann er orðinn
að átumeini í þjóðlíkamanum og
ei að hrinda af stað nýrri Sturl-
ungaöld. En rætur þessa meins er
að finna í tregðu og viljaleysi í-
haldsflokksins um að hlynna aö
högum verkalýðsins í kaupstöðun-
um. Það eru því í raun og veru
íhaldsmenn, sem bera ábyrgð á
því, að þessi útlenda ofbeldis-
stefna hefir náð að festa rætur í
kaupstöðum og sjóþorpum. Það
eru íhaldsmenn, sem hafa skapað
kommúnismanum lífsskilyrði hér
á landi, með illri stjórn. Síðan
nota ófyrirleitnir og ábyrgðar-
lausir landshornamenn sér þessi
skilyrði til þess að æsa hinn ó-
greindari hluta verkalýðsins til
hermdarverka, grjótkasts og
naglarifs. íhaldsmenn færa sér
síðan hermdarverk kommúnista í
nyt með því að reisa á þeim kröf-
una um ríkisher,til þess að brjóta
niður lýðræðið í landinu og koma
á einræöisstjórn, sem á að hlynna
að lötum ístrubelgjum, bröskur-
um og fjársvikurum innan íhalds-
flokksins. Til að koma þessu í
framkvæmd, hefir íhaldsflokkur-
inn komið sér upp nazistadeild
sinni, sem er í opinberu banda-
lagi og samvinnu við flokkinn og
hefir tekið að sér að flytja fagn-
aðarboðskap hinnar grimmustu,
grályndustu og siðmenningar-
snauðustu einræðisstefnu, sem nú
er uppi í heiminum, og formaður
fhaldsflokksins, Jón Þorláksson,
hefir flutt merkisberum Hitlers-
stefnunnar opinbert þakklæti fyr-
ir drengilegan stuðning við flokk-
inn og hrósað þeim fyrir »hrein-
ar hugsanir«.
Þannig er það þá orðið í reynd-
inni, að þessir þrír aðilar, komm-
únistar, íhaldsmenp og nazistar,
eru í nokkurskonar bandalagi um
að koma á nýrri Sturlungaöld
með öllu því siðleysi og allri
þeirri spillingu, er til þess nægir,
að þjóðin glati frelsi sínu og
sjálfstæði, bæði efnalegu og and-
legu.
Þetta hefir skeð á þann hátt,
aö íhaldið hefir veitt lífsskilyrði
fyrir kommúnismann, og komm-
únistar hafa undirbúið heppileg-
an jarðveg fyrir nazismann. Þess-
ar tvær útlendu ofbeldisstefnur
eru nú viðbúnar að heyja blóðugt
stríð um yfirráðin í þessu landi,
stríð, sem hlýtur að steypa þjóð-
inni í glötun, ef meiri hluti henn-
ar tekur ekki til öruggra ráða.
ískyggilegar framtíðarhorfur
blasa því við sjónum manna.
Það er aðeins eitt bjargráð, ein
lausn til í þessu máli. Kosningar
tilAlþingis fara fram innan fárra
vikna. úrslit þeirra segja til um
það, hverjir fara með völdin
næsta kjörtímabil. Ef kjósendur
bera gæfu til að fela frjálslyndu
umbótaflokkunum völdin yfir
málum þjóðarinnar — Framsókn-
arflokknum og Alþýðuflokknum
— þá getur öllu verið borgið. Fari
hinsvegar kjósendur svo gáleysis-
lega með atkvæði sín á kjördegi,
að gefa ofbeldisflokkunum byr
undir vængi, þar með talinn í-
haldsflokkurinn, sem hefir naz-
istadeildina í sinni þjónustu, þá
fær þjóðin að kenna á grjótkasti
Sturlungaaldar og öllum þeim
hörmungum, er því fylgir.
Bréf úrSuður-Þingeyjarsýslu.
Hinn nýliðni vetur verður mjög
í minnum hafður hér í sýslu,
vegna snjóléttis og stöðugrar
sunnan- og suðvestanáttar. Var
Fljótsheiði bílfær nær því allt af
þar til rétt fyrir sumarmál, að
nokkurn snjó gerði, og milli Mý-
vatnssveitar og Húsavíkur hefir
verið bílfært allan veturinn að
frátöldum örfáum dögum. Nokk-
uð miklu hefir verið eytt af heyj-
um í sýslunni, þrátt fyrir snjó-
leysið, sérstaklega vegna þess, að
lungnaveiki í sauðfé hefir gert
vart við sig á nokkrum stöðum.
Gefst mönnum einna bezt, til að
forðast tjón af hennar völdum,
að gefa fénu vel og láta það eiga
sem bezt.
Skólunum á Laugum var sagt
upp, héraðsskólanum fyrsta sum-
ardag og húsmæðraskólanum 29.
apríl. í héraðsskólanum höfðu
dvalið, að meira eða minna leyti,
68 nemendur, en 64 tóku próf. —
Hinn nýi skólastjóri, Leifur Ás-
geirsson,hefir unnið álit og traust
héraðsbúa í bezta lagi. Hyggja
menn mjög gott til hans skóla-
stjórnar framvegis. Enda bera
nemendur hans honum svo vel
söguna, sem framast má verða.
Hinn 28. mai’z hélt skólinn op-
inbera samkomu. Skemmti skóla-
fólk með leikfimi og söng og
sýndi lifandi manntafl. Auk þes3
fór fram á samkomunni kapp-
glíma S. Þ. U. Samkomuna sóttu
á fjórða hundrað manns. Fór hún
hið bezta fram, og er mjög á-
nægjulegt til þess að vita, hve
héraðsbúar sýna skólanum mikla
virðingu og vinsemd. Má þar til
nefna að bannað var að reykja
nokkursstaðar innan veggja skól-
ans, og var því banni hlýtt í bezta
lagi; Ekki sást vín á nokkrum
manni, sem teljandi væri. Er því
vel farið, ef það er almennings-
álit,- að menningarstofnanir, slík-
ar sem skólarnir, eigi að vera
hafnar yfir þann ósið, og menn-
ingarleysi, sem reykingar og á-
fengisneyzla eru á opinberum
samkomum.
Leikfimi, sund, smíðar, handa-
vinna kvenna og söngur var allt
mjög mikið stunduð í skólanum.
Var prýðileg sýning á handa-
vinnu og smíðum í lok prófsins
og hefir aldrei verið eins mikið
smíðað í skólanum og þennan vet-
ur. Söng stunduðu nemendur af
mikilli prýði og sýndu hve á-
stundun og góður vilji geta náð
góðum árangri í því sem öðru.
Það sem ofiu öðru fremur setti
sviiJ sinn á skólana á Laugum,
þennan vetur, er hin nýja raf-
stöð héraðsskólans. Hefir hún
gengið ágætlega í vetur. Má
þakka það dugnaði hins frá farna
skólastjóra, Arnórs Sigurjónsson-
ar, að rafstöðin var byggð svo
snemma, án hans væri hún ekki
komin upp.
glHWHHHHHHlHHHi
s Kodak-filmur
allar venjulegar stærðir.
Ljósmynda-hefti (Ama-
tör-album) í fjölbreyttu
— ú r v a 1 i. —
Kaupfélag Eyfirðinga
Járn- og Olervörudeild.