Dagur - 06.12.1952, Blaðsíða 6
6
D A G U R
Laugardaginn G. desember 1952
I Hin gömlu kynni I
Saga eftir JESS GREGG v>
8. dagur. ^*^*^*^^*^^
(Framhald).
þess ekki að hann hafi nokkru
sinni skrifað mér, og ef hann hef-
ur einhvern tíman gert það, hefi
eg brennt bréfunum."
„En hvers vegna?“
„Hvað haldið þér? Auðvitað af
því að blessaður þingmaðurinn
var að safna gögnum til þess að
nota í skilnaðarmálinu við mig.
En útkoman hjá honum varð sú,
að hann eyðilagði mest fyrir
sjálfum sér. Allt hneykslið, sem
hann opinberaðþ varð til þess að
hann féll við næstu kosningar."
—o—
Venjulega sparaði Elísabet
enga fyrirhöfn til þess að hafa
verk sín fullkomin og störf öll í
röð og reglu. En eftir að hún
fann bréfið frá Wrenn, rak for-
vitnin hana áfram að ljúka við
kaflann um Carver þingmann. En
henni til sárra vonbrigða, kom í
Ijós, að madame von Schillar vildi
ekki láta reka á eftir sér. í fyrsta
sinni á ævinni játaði barónessan
nú, að hún hefði ánægju af
félagsskap þingmannsins, löngu
eftir að hann var' dauður, og
þi'eyttist ekki á að rifja upp end-
urminningar frá samvistum
þeirra.
„Lesið upphátt fyrir mér kafl-
ann um heimsókn okkar í brezka
sendiráðið," sagði hún, eða
„geymið nú ekki að geta um það,
hve blessaður þingmaðurinn var
myrkfælinn.“
„En finnst yður það skipta
máli. Eg á við að maðurinn er lát-
inn fyrir löngu eg... . “
„Eigið þér við að eg sé smá-
smugulega meinfýsin í hans
garð?“
„Nei, engan veginn, en slík frá-
sögn hæfir ekki virðingu þing-
mannsins.“
Madame von Schillar hristi
höfuðið fyrirlitlega. Elísabet sá
ekki framan í hana, en röddin
lýsti innibyrgðum tilfinninga-
hita. „Það skiptir mig engu máli,“
sagði hún. „Hann sagði margt
ljótara um mig meðan hann var
lifandi og mátti mæla. Og ef til
eí’ bókasafn í Víti — hvar hann
áreiðanlega heldur sig — vona eg
að hann lesi bókina mína, svo að
hann sé ekki í neinum efa um,
hversu innilega eg hataði hann.
Eg vil að lesendur fái glögga
hugmynd um þetta, svo að þeir
skilji, að þegar eg loksins kynnt-
ist manni, sem var í raun og
sannleika glæsilegur til sálar og
líkama, varð ekki umflúið að eg
r 1
felli fyrir honum.“
Elísabet hafði lengi beðið eftir
þessu augnabliki. „Hvar var það
sem þér kynntust Wrenn fyrst?"
spurði hún.
„í húsi hjá kunningja okkar.
En eg skal segja yður frá því þeg-
ar sá tími er kominn að við för-
um að tala um Wrenn.“
„En. ...“
„Já, en tíminn er ekki kominn.“
Barónessan sagði þessi síðustu
orð hryssingslega, en svo klapp-
aði hún á handarbakið á ungu
stúlkunni. „En bara til þess að
þóknast yður, skulum við sleppa
þessu með þingmanninn. En
hvorki þér né neinn annar getið
samt fengið mig til þess að fyrir-
gefa honum.“
En Elísabet þyrsti eftir vitn-
eskju um Wrenn og þegar bar-
ónessan brást þannig, sneri hún
sér til ráðskonunnar, frú Worth.
Ráðskonan var að taka til í
herbergi Elísabetar. Hún benti á
nokkrar bækur í hillu og sagði:
„Þér eruð rithöfundur, eg hélt að
allir rithöfundar lægju sífellt í
bókum.“
„Eg hefi ekki tíma til að lesa
þegar eg er að vinna,“ svaraði
Elísabet.
„Jú, þið eruð víst þannig þessir
listamenn. Alveg eins og hann.
Hafði bækur í stafla á gólfinu við
rúmið sitt, en þegar eg sagði:
Herra Wrenn, á eg ekki að bera
þær niður í bókasafnsherbergið?
varð hann hinn versti. En hann
var eins og þér. Gaf sér aldrei
tíma frá starfinu. Eg sá hann
aldrei lesa.“
„Gaman væri að vita, hvers
konar bækur hann las,“ sagði
Elísabet.
„Ekki get eg sagt yður það,
ungfrú. Eg les ekkert sálf nema
biblíuna.“
(Framhald).
Jólafrésljós
hvít og marglit, 4 teg.
Jám- og glervörudeild.
Leikföng
mjög ódýr, i miklu úrvali
Jdrn- og glervörudeildin
Sprellikarlar
Kr. 5.00.
Litabækur
Kr. 5.00.
Jám- og glervörudeild.
Gúmmíleikföng
með ýlu,
mnrgar tegundir.
Jdrn- og glervörudeild.
TIl ló
Fjölbi
KERTUM
úrval
af
eytt
Sápuverksmiðjsn
Sjöfn
HUSGOGN
BORÐSTOFUSETT
• úr eik, hirki og mahógny.
Einstök
BORÐSTOFUBORÐ
og stólar.
SKRIFBORÐ
ur birki og eik.
SÓFABORÐ
úr eik, birki og hnotu.
STOFUSKÁPAR
úr birki.
BOKAHILLUR
• úr eik os birki.
SKATTHOL
úr birki, mahogny og hnotu.
VERKSTÆÐI OLAFS AGUSTSSONAR & CO.
- Sími 1120 -
Athygli bænda
skal vakin á því, að við tökum á móti vörupöntunum
úr sveitum í síma nýlenduvörudeildar, nr. 1718, eða
kaupfélagssímanum, nr. 1700, og komnm vörunum
í Bögglaafgreiðslu félagsins, sem sér um afgreiðslu á
þeim með mjólkurbílunum.
Kaupfélag Eyfiiðinga