Dagur - 03.07.1963, Blaðsíða 5

4
5
„BJARGRÆÐIS-
T í MIN N M
ENN sem fyrr eru sumarmánuðimir að-
al „bjargræðistími“ landsmanna, eins og
fyrrum var kallað svo. Og allt frá hvíta-
sunnu höfum við notið hins mikla ævin-
týris, að sjá allan gróður þjóta upp, jörð-
ina grænka til efstu fjallabrúna á ör-
skömmum tíma, töðugresið bylgjast í
blænum eftir hálfsmánaðar hlýindi. Slátt
ur er hafinn í flestum sveitum og margir
bændur búnir að hirða fyrstu töðuna í
hlöður, væntanlega úrvalsfóður og sáð-
gresi í nýræktum er farið að skjóta upp
kollinum. Sauðfjárrúningur er að hefj-
ast. Önn sveitanna, á hinum 6000 bænda-
býlum landsins, er mikil, vinnudagurinn
eins langur og orka fólksins leyfir. En
þar leiðist engum um þetta leyti árs, og
þó hljóta fáir daglaun að kvöldi. Hver
vinnandi hönd framleiðir þar um helm-
ingi meira en áður vegna aukinnar rækt-
unar jarðar og búpenings, og vegna vél-
væðingarinnar. En svo undarlega er þó
málum skipað í landi okkar, að þótt
bændastéttin í heild hafi unnið slíkt þrek
virki að auka framleiðsluna um helming,
ber hún sjálf ekki meira úr býtum en
áður. Laun skulu bændur hafa á borð
við verkamenn, segir þjóðfélagið, og þar
við situr.
Ávinningurinn af öllum framförunum
í sveitum landsins er lagður í lófa neyt-
endanna. Á meðan svona er að bænda-
stéttinni búið, leitar fjármagnið til ann-
arra atvinnuvega og stöðnunin setur sú*
merki á dreifbýlið, og landið okkar bíður
jafn óunnið og áður — bíður aukins skiin
ings, nýrra athafna.
Sjómenn eru álíka margir og bændur.
Árið 1961 var sjávaraflinn um það bil
hálft fimmta tonn í hvem íbúa landsins,
eða 115 tonn á hvern sjómann, samkv.
opinberum skýrslum. Meðalafli fiski-
manns í lieiminum er minni en 3 tonn,
segir Matvæla- og landbúnaðarstofnunin.
í Bandaríkjunum er þetta meðaltal 25
tonn og þykir mjög hátt.
Sama' stofnun hefur gefið út það álit,
að fslendingar séu fremstir þjóða heims
við að reyna og nota ný veiðarfæri og
tæki. Og að baki hverjum sjómanni sé
10 þús. dollara fjárfesting í sterkbyggð-
asta fiskiflota heims.
En þótt þessi umsögn sé ánægjuleg, og
gjöful fiskimið og mikil sjósókn, sé, á-
samt landbúnaðinum, gmndvöllur þess,
að hægt er að lifa menningarlífi í land-
inu, er því ekki að leyna, að íslendingar
em meiri fiskveiðimenn en fiskiðnaðar-
menn. Fiskimiðin em ekki ótæmandi, en
í íiskiðnaði em stór viðfangsefni óleyst,
sem gætu valdið byltingu í sjávarútveg-
inum þótt aflamagnið héldist óbreytt.
Ekki má loka augunum fyrir því, að
hinir elstu atvinnuvegir þjóðarinnar,
landbúnaður og fiskveiðar, em undir-
staða velmcgunar í landinu. Sex þúsund
bændur og sex þúsund sjómenn byggja
gmndvöll annarrar atvinnu í þessu landi.
Þessvegna skulu þeir virðir vel, eins og
sagt var um bændur áður fyrr, og láta
það sjást. Landið bíður lítt unnið dugmik
illa handa og í sjávarútvegi þarf iðnað-
urinn að vaxa til stórra muna. Á þann
hátt er hægt að margfalda útflutnings-
verðmæti sjávaraflans, frá því sem nú er.
Þessir möguleikar gefa þjóðinni hin
stærstu fyrirheit um batnandi hagsæld
allra landsins bama. □
Kosningaúrslifin eru stjórnarflokkunum Jón Arngrímsson
alvarleg áminning * oaK.k Sj»tUgUr
Viðtal við Karl Kristjánsson 1. þingmann
Norðurlandskjördæmis eystra
DAGUR átti nýlega viðtal við
Karl Kristjánsson alþingismann
um úrslit alþingiskosninganna
o. fl. Hann svaraði á eftirfarandi
hátt nokkrum spurningum
blaðsins.
Hvemig líkuðu þér úrslit al-
þingiskosninganna í heild?
Að sjálfsögðu tel ég illa far-
ið, vegna málefna þjóðfélagsins
og almannahags, að ríkjsstjórn-
arflokkarnir skyldu halda meiri
hluta á Alþingi.
Hinsvegar er á það að líta, að
stjórnarflokkarnir höfðu stofn-
að með ráðstöfunum sínum til
svo margháttaðra erfiðleika,
sem yfir. hljóta að falla á næst-
unni og verða þóðinni þungir
í skauti, ef ekki gefst áfram mik
ið góðæri, að nærri liggur sú
hugsun frá flokkslegu sjónar-
miði, að sanngjarnt sé og þeim
mátulegt, að þeir beri ábyrgðina
og gh'mi við afleiðingarnar.
Framsóknarflokkurinn bætti
aðstöðu sína á Alþingi einn allra
flokkanna. Þeir tveir ungu og
efnilegu þingmenn hans, sem
við bættust, efla aðstöðu flokks-
ins verulega t. d. að því er skip-
anir í nefndir snertir. (Hlutföll
í ýmsum nefndum og stjórnum,
sem Alþingi kýs, breytast).
Hyggur þú, að stjórnarflokk-
arnir muni halda áfram í sama
stíl og áður?
Urslitin eru þeim alvarleg á-
minning um að gera það ekki,
ef skilið er rétt það mál, sem
kosningatölurnar tala.
ihaldið tapaði manni í Reykja
vík, — sínu sterkasta vígi, —
þó að það ynni hann aftur í
bingói uppbótarinnar.
Alþýðuflokkurinn missti einn
sinna fáliða að fullu.
Annars skiptir ekki miklu
máli, hvor þeirra flokka tapaði
manninum. Þeir virðast vera
eitt. Alþýðuflokkurinn er að
deyja inn í Sjálfstæðisflokkinn.
Spurningin er, hvort forkólf-
um Sjálfstæðisflokksins finnst
tiltækilegt að beita þeim meiri-
hluta, sem er nú aðeins orðinn
eitt atkvæði í hvorri deild Al-
þingis til að fara sinna ferða
með jafnmikilli óbilgirni og á
síðasta kjörtímabili. Viturlegt
er það ekki. Lýðræðislegt er það
ekki. En um það skal ég engu
spá, hvað þeir gera í þessu efni.
Var ekki sinnaskiptavottur í
ræðu forsætisráðherrans 17.
júní, þegar hann tjáði þakkir
fyrir lausn vinnudeilunnar?
Svo var að heyra, af því að
þessi lausn Norðlendinga, sem
hann þakkaði fögrum orðum,
var sams konar latisn og við
Norðlendingar áttum frumkvæði
að í vinnudeilunni ’61 og vorum
af liðsoddum ríkisstjórnarinnar
kallaðir glæpamenn fyrir. Þeim
orðum var fylgt eftir af ríkis-
stjórninni með hinni illræmdu
gengisfellingu 1961 í hefndar-
skyni.
í þessu sambandi er samt vert
að athuga, að formaður Sjálf-
Karl Kristjánsson.
stæðisflokksins virðist vera ann
arrar skoðunar um lausnina en
forsætisráðherrann. Kemur það
fram í Reykjavíkurbréfi for-
mannsins í Morgunbl. næsta
sunnudag eftir 17. júni. Logar
þar undir í djúpinu sama hugs-
unin og 1961. Ekki er því að
vita, nema ríkisstjórnin grípi
enn til gengisfellingar áður en
langt líður. Vonandi fer hún þó
varlegar en áður.
Hvað álítur þú að stjómin
geri í Efnahagsbandalagsmál-
inu?
í kosningunum hljóta stjóm-
arflokkarnir að hafa fundið, að
almenningur er því andvígur,
að ísland gerist aðili að EBE.
Stjórnin ætti því að hverfa
frá hugsun sinni um aukaaðild,
sem hún — og hennar menn —
reyndu líka að fela í kosningun
um.
Það hlýtur þó að vekja slæm-
ar grunsemdir, að forsætisráð-
herrann sagði strax að loknum
kosningunum við danskan blaða
mann, að við þurfum að tengj-
ast EBE „saaledes at vi bliver
medlem".
Enginn frambjóðandi stjórn-
arflokkanna mundi hafa þorað
að segja þetta fyrir kosningarn-
ar, af ótta við að fæla með því
atkvæði frá sér.
Þetta minnir ískyggilega á af-
stöðu stjórnarflokkanna í kosn
ingunum 1959 í landhelgismál-
inu. Engin tilslökun í umræðum
fyrir kosningar talin koma til
greina. Undansláttur eigi að síð
ur eftir kosningar.
Hversvegna kallaðir þú upp-
bótarreglumar við úrslit kosn-
inganna „bingó“?
Uppbótarmennirnir hljóta
kosningu eins og bingó-vinning.
Að vísu er hver efsti maður
listanna í Reykjavík sem fellur,
nokkuð viss hjá þrem flokkum,
af því að skilyrði þessara flokka
til að fá menn kosna í kjördæm
unum úti um land, eru svo tak-
mörkuð. Aftur á móti er það til-
viljun hrein og bein hver
kemst að sem uppbótarþingmað
ur af lista, sem er í kjöri utan
Reykjavíkur. Það fer eftir því,
hvernig atkvæði falla á menn
og flokka í öðrum landshlutum.
Af þessum ástæðum getur
maður, sem persónulega hefur
lítið fylgi, komist inn á þing.
Þess gerast glögg dæmi. Upp-
bótin er eins og stærðfræðiregla
um dauða hluti. Hún átti að
jafna atkvæðisréttinn og er mið
að við flokka en ekki einstak-
linga. Hinsvegar er reynslan sú,
að hún tryggir ekki jöfnuð bet-
ur en svo, að t. d. í Norðurlands
kjördænii vestra, þar sem eru
nálega helmingi færri kjósend-
ur en í Norðurlandskjördæmi
eystra, komu inn tveir uppbót-
arþingmenn í þessum kosning-
um, báðir með lága tölu at-
kvæða að baki, — og lá við, að
þeir yrðu þrír, — af því að svo
lítið atkvæðamagn þurfti í hlut
fallið, sem gilti. Verða því jafn
margir þingmenn nú úr Norður
landskjördæmi vestra og hinu
eystra, þrátt fyrir um það bil
helmingsmun á kjósendafjölda.
Hvaða kjördæmaskipan telur
þú æskilegasta?
Því er fljótsvarað: Einmenn-
ingskjördæmaskipun. Bretland
og Bandaríkin eru um það fyr-
irmyndir.
Sú kjördæmaskipun leiðir af
sér tveggja flokka kerfi. Og það
kerfi álít ég heilbrigðast.
(Framh. á bls. 7)
HANN er fæddur á Grund í
Svarfaðardal 4. júlí 1893. Voru
foreldrar hans hjónin Arngrím-
ur Jónsson bóndi á Göngustöð-
um Sigurðssonar og Ingigerður
Sigfúsdóttir bónda á Grund
Jónssonar og Anna Bjömsdótt-
ir. Voru þau hjón því greinar
á traustum svarfdælskum
meiði.
Þau Arngrímur og Ingigerð-
ur voru búsett all víða í Svarf
aðardal og um skeið bjuggu þau
vestur í Skagafirði. Þau voru
bæði frábær að dugnaði og
Ingigerður talin bera af í þeim
efnum um langa ævi. En Arn-
grímur drukknaði af hákarla-
skipi 1910 frá mörgum bömum.
Varð Jón þá snemma að
vinna fyrir sér, var hvarvetna
vel tekið sakir röskleik hans,
vinnusemi og geðprýði. Hefir
hann við margt fengist um dag-
ana, bæði til sjós og lands, og
jafnan eftirsóttur starfsmaður
og annálaður röskleikamaður
að hverju sem hann gekk, frá-
bær ferðagarpur og jafnan til
í tusk við amstur og erfiðleika,
glaður og reifur drengskapar-
maður.
Jón Arngrímsson kvæntist
1917 ágætri konu, Sigurbjörgu
Ágústsdóttur og eiga þau 8 börn
á h'fi, 7 dætur og 1 son. Eru
börnin hin mannvænlegasta og
myndarlegasta fólk og sæmdar
fólk, eins og þau eiga kyn til.
Þau hjónin hafa jafnan búið
á Dalvík, þar sem Jón var lengi
starfsmaður við útgerð og sjálf-
ur útgerðarmaður um skeið. En
hin síðari ár hefir hann fengist
við mat á síld og öðrum fiski,
bæði heima og syðra, og mun
varla liggja á liði sínu þar frem
ur en annar staðar meðan
kraftar endast.
Munu margir hugsa hlýtt til
Jón Arngrímsson.
Jóns Arngrímssonar við þessi
vegamót á lífsleið hans, þakka
honum góða samfylgd og árna
honum og fjölskyldu hans alls
góðs.
Gamall vinur.
BJARNDÝR SKOTIÐ
VESTUR Á HORN-
STRÖNDUM
FYRIR hálfum mán. unnu eggja
tekjumenn bjarndýr vestur á
Hornströndum. Skutu þeir dýr
ið í fjöru af sjó.
Nú eru 40 ár liðin síðan bjarn
dýr gengu á land á Hornströnd
um.
Það voru ísfirðingar, sem að
unnu í þetta sinn, og í svo-
nefndri Hornvík átti bangsi
sín síðustu spor. □
■. ■......................■

VANTAR HANDRIÐ
HLUTI handriðs hinna ein-
stæðu krikjutrappa á Akureyri
ér í brott. Fólk hefur beðið að
koma þeirri ósk á framfæri, að
handriðin verði tvö í stað eins
í miðju eins og nú er. Enn frem-
ur, að þau handrið væru af
minni vanefnum gerð en áður,
á þessum fagra stað. Er þessum
óskum hér með komið á fram-.
færi.
VANTAR PLÁSS FYRIR
BÍLANA.
Enn sér þar á, hve skammsýn
ir Akureyringar eru í skipulags
málum sínum. Jafnvel nýleg
byggðahverfi bera merki um, að
ekki er hugsað fyrir hinni miklu
bílamergð, sem sífellt vex og
verður plássfrekari. Á síðasta
vori fjölgaði bílum gífurlega hér
í bæ. Þróunin er sú, að hver
fjölskylda eignast bíl. Það er nú
þegar orðið vandamál í bænum
hvar allir þessir bílar komist
fyrir. Bæði vantar bílastæði við
íbúðirnar, bílageymslur yfir vet
urinn, bílastæði við fjölmarga
fjölsótta staði í bænum og síð-
ast en ekki sízt: það vantar
breiðari götur fyrir hina miklu
og vaxandi umferð. □
VINSTRA MEGIN Á VEGI.
Kvartanir hafa um það bor-
izt, að of margir hestamenn
kunni ekki sem bezt umferða-
reglurnar á vegum úti, þ. e. þeg-
ar þeir eru á hestbaki.
Breyting á umferðalögunum
mun hafa ruglað ýmsa. Hesta-
menn eiga að víkja til vinstri,
eins og aðrir, og gagnstætt því,
sem lögleitt var um skeið. □
BRAUT REGLURNAR?
Fjórtán ára piltur úr brezku
konungsfjölskyldunni braut ný-
lega reglur skóla síns með því
að kaupa áfengi og neyta þess.
Þessa unglings hefur ekki áður
verið getið í blöðum, nema sem
ástæðu fyrir fæðingarhríðum
tiginnar og voldugrar móður.
Opinberlega var um það rætt
í Bretlandi hvernig með brot
þetta skildi farið. í skólanum
þeim er vöndurinn enn notaður
til líkamlegra refsinga fyrir yf-
irsjónir nemenda. í þeim frétt-
um, sem síðar bárust af máli
þessu, var útlit fyrir, að piltur-
inn fengi að kenna á hinum
gamla skelfi — vendinum.
Og hvað er svo gert við alla
prinsana okkar, þá, sem undir
lögaldri og í skóla, henda sömu
slys? □
K APPREIÐ AR ABB.
Því miður er ég ókunnugur
því, hvernig áhorfendur eiga að
hegða sér á kappreiðum, eða
hvort það er of frekt að bera
fram spurningar eftir á. Þó lang
ar mig til að spyrja dómnefnd
hestamannafélagsins Léttis: Er
það skylda knapa að liggja sam-
anhnipraðir á hestinum, og
frammi á makka? Þetta er a. m.
k. ljót áseta, fram úr hófi, þyng
ir um of á framfótum hestsins
og knapinn er valtari í hnakkn-
um.
Þá hef ég heyrt sagt, að knap-
arnir mættu ekki hafa svipu
eða berja í síðu hestanna með
fótunum. En þetta sá ég gert á
kappreiðunum á sunnudaginn.
Knapar létu þó minna á þessu
bera þeim megin sem fólkið var,
en þess meira ármegin. Mér
finnst ekki rétt, að sá hesturinn
fái viðurkenningu, sem ekki sýn
ir fulla getu án hvatningar af
þessu tagi.
Ég vona, að á næstu kappreið
um verði annar háttur á hafður
og betra eftirlit með þessu og
að ásetan verði betri, hvort sem
er á skeiðvelli eða annarsstaðar,
því að reiðmennskan er hin á-
gætasta skemmtun, holl íþrótt
og fögur. B. K.
Góð heimsókn vesfan um haf
FRÁ BÆJARSTJORN
I.
UM FYRRI helgi kom til Ak-
ureyrar hópur Vestur-íslend-
inga, kærkomnir gestir á fornar
slóðir, á slóðir feðra og
frænda. Mun hópur þessi hafa
talið 70—80 manns, samkvæmt
ágizkun. Flest var fólk þetta í
aðra röndina í leit að ættingjum
og vinum, jafnframt því að sjá
með eigin augum land það, sem
í hugum þeirra landnema, er
fyrstir fóru vestur fyrir nær
einni öld, var öðrum löndum
betra og fegurra.
Ferðafólkinu var vel fagnað
í höfuðstað Norðurlands, fyrst
með móttöku í Lystigarðinum
og síðan með samsæti bæjar-
stjórnar á Hótel KEA þriðjudag-
inn 25. júní.
Merkir staðir í bænum, svo
sem kirkjan, Sigurhæðir, Nonna
hús og Byggðasafnið voru skoð
aðir undir leiðsögn heima
manna, síðan dvalið nokkra
daga hjá skyldfólki í bæ og
sveitum.
í kvöldfagnaðinum á Hótel
KEA kom það m. a. glöggt fram
í ræðu séra Benjamíns Kristjáns
sonar, form. móttökunefndar,
og í ávarpi Snorra Gunnarsson-
ar fararstjóra V.-íslendinganna
og form. þjóðræknisfélagsins
Ströndin, að bæði heimamenn
og V.-íslendingar hafa mikinn
áhuga á nemendaskiptum, til að
treysta gömul kynni og ný.
Auk Snorra flutti Jakob
Kristjánsson frá Winnipeg á-
varp og Tani (Jónatan) Bjöms-
son söng einsöng og flutti einn-
ig stutt ávarp. Af heimamönn-
um tóku til máls, auk séra
FRÁ HÚSAVÍK
Húsavik, 1. júlí: Nýlega er lát-
inn í sjúkrahúsinu á Húsavík,
Björn Jósefsson fyrrverandi hér
aðslæknir, 78 ára að aldri. Hann
kom til Húsavíkur 1918 og var
hér héraðslæknir í meir en 30
ár. Áður var hann héraðslæknir
að Ási við Kópasker. Hann
gegndi læknisstörfum allt til síð
ustu daga ævi sinnar og nærri
lætur, að hann hafi verið læknir
í um 50 ár. Hann var farsæll
og vinsæll í starfi sínu.
Björn var mikill trúmaður og
bjó yfir þeim sérstæðu persónu-
töfrum, að sjúkum þótti oft sem
þeim létti nokkuð, þegar hann
birtist í dyrum þeirra með sitt
sérstæða bros.
Kvæntur var Björn Lovísu
Sigurðardóttur frá Hofstöðum í
Skagafirði og lifir hún mann
sinn. Þau eiga sex uppkomin
börn á lífi. Þormóður Jónsson.
SÍLDARVERÐIÐ
VERÐLAGSRÁÐ sjávarútvegs-
ins hefur úkveðið verð á síld til
söltunar í surnar. Það er óbreytt
eða kr. 220.00 fyrir uppmælda
tunnu og kr. 298.00 fyrir upp-
saltaða tunnu. Bræðsluverðið er
kr. 150.00 málið.
Síldarsöltun hófst um hádegi
á laugardaginn. Samið hefur ver
ið við Rússa um sölu á 120 þús.
tunnum saltsíldar. □
Benjamíns, sem flutti aðalræðu
af þeirra hálfu, Magnús E. Guð-
jónsson, sem jafnframt var
veizlustjóri, og Halldóra Bjarna
dóttir, en Davíð Stefánsson frá
Fagraskógi flutti ávarpsorð í
lausu máli og tvö kvæði við al-
menna hrifningu. Þá voru ýms
skemmtiatriði.
Norðlendingar eiga góðar
minningar um komu frændanna
að vestan. Og þessi fjölmennasti
hópur V.-íslendinga, er nokkru
sinni hefur heimsótt norðlenzk-
ar byggðir og bæi, hefur með
ferð sinni lagt drjúgan skerf til
þess að treysta vinaböndin. □
ÞING Sambands norðlenskra
barnakennara var haldið að
Reykjum í Hrútafirði dagana
5.—7. júní síðastliðið, hið 9. í
röðinni.
Mótið setti form. stjórnarinnar
Páll Jónsson, skólastjóri, Höfða
kaupstað. Skýrði hann frá, að
nú væri Sambandið (S. N. B.)
20 ára á þessu ári, og nú minnst
þessa merkilega áfanga.
Kennaramót hafa verið hald
in annað hvert ár og þar jafn
fram flutt erindi um uppeldis-
og fræðslumál, og í sambandi
við mótin höfð námskeið og
kennsla í ýmiskonar föndri,
teikningu, leikfimi, lestrar-
kennslu o. fl.
Kennaramótið stóð í þrjá
daga eins og fyrr er sagt. Þar
fluttu meðal annars erindi:
Stefán Jónsson, námsýjóri um
kennarafundi, Aðalsteinn Ei-
ríksson skólaeftirlitsm. skóla-
mála um réttindamál kennara,
Gúðrún P. Helgadóttir, skóla-
stjóri um hvernig á góður kenn
ari að vera, Þorsteinn Einars-
son, íþróttafulltrúi um íþróttir
og íþróttahús, Helgi Elíasson,
fræðslumálastjóri um skóla-
starfið og svaraði jafnframt fyr
irspurnum, Páll Aðalsteinsson,
námstjóri um föndurvinnu.
Hann útvegaði kennara á mótið
Sigurjón Hilaríusson, sem leið-
beindi í leðurvinnu. 18 kennar-
ar tóku þátt í námskeiðinu.
Barnaskólarnir á Akureyri
höfðu teikni og föndursýningu
á mótinu, frá börnum á Akur-
eyri og til samanburðar föndur
vinnu frá barnaskóla í Cali-
forníu. Fyrir henni stóðu kenn
arar af Akureyri, Jens Sumar-
liðason, Valgarður Haraldsson
o. fl. Hún var mjög skemmtileg
og lýsti góðum árangri í starfi.
Guðjón Jónsson, kennari
sýndi kvikmynd og ræddi um
sparifjársöfnun skólabarna. Á
þinginu mættu tveir heiðurs-
félagar sambandsins Snorri Sig
fússon, fyrrv. námstjóri og Jón
Þ. Björnsson, fyrrv. skólastjóri.
Þeir fluttu báðir ávörp og árn-
aðaróskir til sambandsins.
Þorsteinn Matthíasson, skóla-
stjóri lagði fram og flutti eftir-
farandi tillögur starfsnefndar,
sem starfaði á þinginu:
9. þing Sambands norðlenskra
barnakennara haldið að Reykj-
Á SÍÐASTA bæjárstjóí-nar-
fundi, sem haldinn var þriðju-
daginn 25. júní sl., bar ekki
margt til tíðinda. Stóð sá fund-
ur aðeins rúman klukkutíma og
fór mest af þeim tíma í kosn-
ingar til fastra nefnda, en þær
voru þessar: Bæjarráð, bygg-
inganefnd, framfærslunefnd og
kjörstjórn. Þá voru kosnir end-
urskoðendur bæjarreikning-
anna, ritarar bæjarstjórnar og
svo varamenn fyrir hverja
nefnd, eins og lög mæla fyrir
um. Urðu mjög litlar breytingar
á mönnum í nefndir þessar og
um í Hrútafirði 5.—7. júní 1963
þakkar stjórn S. í. B. ötula for-
ustu í kjaramálum kennara.
Jafnframt vill þingið beina því
til stjórnarinnar, að hún taki
eftirfarandi atriði til athugunar:
1. að kennarar og kennara-
sambandið í heild glati í engu
áunnum réttindum.
2. að svo fljótt, sem verða má
skuli opnuð skrifstofa, sem ann
ast um, að kennarar nái rétti
sínum varðandi eftirlaun sjúkra
frí, orlof o. fl.
3. að skólaráð, sem sett var
með lögum 7. maí 1928 starfi
eins og til var ætlast og verði
á ný virkur þáttur og ráðgef-
andiaðili um skipulagningu
skóla- og fræðslumála.
4. að lagfært verði það mis-
ræmi, sem nú ríkir í sambandi
við greiðslur fyrir kennara, og
ofmikill vandi að gera þar upp
á milli, og því æskilegt, að laun
séu hækkuð þannig, að þau feli
í sér fulla greiðslu til kennarans
fyrir skyldustörf lians.
5. að eftirvinnukaup kennara
sé miðað við 36 stunda vinnu-
viku hjá almennum kennurum,
en ekki 54 stundir eins og virð-
ist eiga að gera samkvæmt bréfi
frá fræðslumálaskrifstofunni á
síðastl. vetri.
Björn Stefánsson, skólastjóri,
Ólafsfirði lagði fram eftirfar-
andi tillögu, sem var samþykkt:
9. þing S. N. B. haldið að
Reykjum dagana 5.—7. júní
1963 samþykkir að fela stjórn
sambandsins að koma á nám-
skeiðifyrir kennara á Norður-
landi í starfrænni kennslu á
Akureyri á komandi hausti.
Verði fenginn kennari með sér-
þekkingu til að veita því for-
stöðu.
Stefán Jónsson námstjóri var
gerður að heiðursfélaga samtak
anna.
Núverandi stjórn S. N. B.
skipa: Aðalmenn: Tryggvi Þor-
steinsson, kennari Akureyri,
form., Indriði Ulfsson, kennari
Akureyri, Sigurður Flosason,
kennari Akureyri. Varamenn:
Valgarður Haraldsson, kennari
Akureyri, Sigrún Björgvinsdótt
ir, kennari Akureyri, Þorbjörn
Kristinsson, kennari Akureyri.
Höfðakaupstað 12. júní 1963
Páll Jónsson
engin átök um valið. Forsetar
bæjarstjórnarinnar voru og
kjörnir ,aðaIforseti Jón G. Sól-
nes endurkjörinn með sam-
hljóða atkvæðum allra fundar-
manna. Fyrsti varaforseti,
Bragi Sigurjónsson, var kjör-
inn með 7 atkvæðum og annar
varaforseti, Helgi Pálsson, með
4 atkvæðum. Skiluðu 4 auðu
við kosningu Braga, en 7, þeg-
ar Helgi var kjörinn.
II.
Þó að fundurinn væri stutt-
ur, voru samþykktar allmargar
fundargerðir, sem ekki kröfðust
umræðna (þrjár frá bæjarráði,
tvær frá bygginganefnd, þrjár
frá íþróttanefnd, ein frá leik-
vallanefnd og tvær frá fram-
færslunefnd). í þessum plögg-
um var m. a.:
a. Samþ. f. verzlunarlóð
Kaupf. verkamanna í Álfa-
byggð 1.
b. Samþ. á 17. júní-kaup-
samningnum gagnvart verklýðs
félaginu Einingu.
c. samþ. kvöldsöluleyfi fyrir
nýja söluskálann við Eyja-
fjarðarbraut (Yngvi R.1 Lofts-
son) og verzl. Brekku (Rannv.
Björnsd.).
d. Samþ. tilmæli til Mennta-
málaráðuneytisins um að sett
verði á stofn á Akureyri næsta
haust undirbúningsdeild tækni-
skóla, samk. nýrri lagaheimild
frá Alþingi.
e. Löggilding nýs húsasmíða-
meistara, Stefáns B. Árnasonar.
f. Athugasemd bygginga-
nefndar við bráðabirgðateikn-
ingu á væntanlegri kjötvinnslu-
stöð KEA á Oddeyrartanga.
Vill nefndin láta vanda meira
til útlits hússins, vegna þess að
hér er um stórbyggingu að
ræða, sem setja mun svip á um
hverfið.
g. Samþ. beiðni Amtbóka-
safnsins um byggingu bóklilöðu
á Ióðhmi Brekkugata 17.
h. Samþ. ráðning liótelsstjóra
á SKÍÐASTÖÐUM í Hlíðar-
fjalli. Er það Friðrik Jóhanns-
son veitingamaður frá Keflavík
og kona hans, Jórunn Þórðard.
Þessi ráðning tekur þó eigi
gildi f. en 1. okt. og er Sig-
urði Sigurðssyni matreiðslu-
manni falin yfirumsjón með eld
húsi Skíðastaða þangað til.
i. Samþ. tillaga leikvalla-
nefndar um framkvæmdir nú
þegar við gæzluleikvöll við
Löngumýri.
in.
Þá má til tíðinda telja, að
sótt var um vínveitingaleyfi
fyrir Sjálfstæðishúsið, sem mun
eiga að taka til starfa í þ. m.
Var lögð áherzla á, að þetta
fengizt afgreitt strax, þar eð
búið yrði að opna húsið áður
en næsti bæjarstj.f. yrði hald-
inn. Ágreiningur kom fram um
það, hvort umsókn þessi væri
formrétt (umsóknin stíluð á
veitingahús en ekki veitinga-
mann). Vinstri menn lögðu til
að málinu yrði vísað til bæjar-
ráðs, og var það samþykkt. Q
Kennðramóf að Reykjum