Dagur - 14.07.1990, Page 9

I
Konan mín
Er íhaldsmanninum Menzies
(ástralskur forsætisráöherra) var
falið aö mynda stjórn í fyrsta sinn
hélt hann blaðamannafund.
Blaðamaður frá sósíalistablaði
spurði hann:
- Þér getið líklega ekki sagt
okkur neitt um hverjir verða ráð-
herrar í stjórninni fyrr en þér haf-
ið ráðfært yður við hina voldugu
aðila sem standa að baki yðar?
-- Auðvitað ekki, svaraði
Menzies, en eigum við nú nokk-
uð að vera að nefna nafn konu
minnar í þessu sambandi?
Annars hugar!
Miklir andans menn eru stundum
annars hugar og undarlegir, en
líklega hefur heimspekingurinn
,, Immanúel Kant slegið öll met. Er
hann hafði loks ákveðið að kvæn-
ast - eftir mikið hugarstríð - og
fór heim til stúlkunnar til að
biðja hennar, þá kom upp úr kaf-
inu, honum til mikils angurs, að
stúlkan hafði flutt burt úr borg-
inni fyrir 20 árum!
Öruggara
Hvergi eru aðrar eins æsingar í
áhorfendum á knattspyrnleikjum
og í Suður-Ameríku. Láta menn
oft hendur skipta ef þeim líkar
ekki og dómarinn er í stöðugri
lífshættu.
Eitt sinn keypti knattspyrnu-
dómari nokkur í Brasilíu gamlan
skriðdreka. í hvert sinn sem hann
dæmdi leik hafði hann skriðdrek-
ann rétt fyrir utan völlinn og
þangað flúði hann þegar áhorf-
endum mislíkaði framganga hans
með flautuna.
Vilhjálmur keisari II.
Hér koma nokkrar sögur af Vil-
hjálmi II. Þýskalandskeisara
(1859-1941).
Vilhjálmur var eitt sinn með
kvef og lét sækja lækni sinn, sem
gjarnan vildi róa keisarann og
sagði að hann hefði bara ofurlítið
kvef.
Keisarinn hvessti gramur á
hann augum og hrópaði:
- Ég hef mikið kvef - hjá mér
er allt mikið!
Árið 1912 gat Vilhjálmur keisari
komið því í kring að sér væri
boðið opinberlega til Sviss. Við
móttökurnar í Zúrich var hon-
um m.a. sýnt frægt, svissneskt
skyttuherfylki. Hann ræddi við
ofurstann og þá áttu þessi orða-
skipti sér stað:
Keisarinn: Nú, þið hafið þá
100 þúsund af þessum ágætu
skyttum.
Ofurstinn: Já, yðar hátign.
Keisarinn: Hvað mynduð þér
nú gera ef ég kæmi með 200 þús-
und prússneska hermenn?
Ofurstinn: Við myndum
hleypa af tvisvar.
Vilhjálmur keisari hélt sig kunna
og geta alla hluti. Eitt sinn gerði
hann af sjálfsdáðum teikningu af
nýrri tegund herskips og afhenti
hana flotaráðherra sínum.
Nú leið nokkur tími og einn
dag kom keisarinn að máli við
ráðherrann og sagði:
- Þér hafið ekki sagt mér neitt
frá teikningum mínum að her-
skipinu. Er ekki allt í lagi með
þær?
- Ja, yðar hátign - é . . .
- Voru vélarnar ekki sterkari
en í öllum öðrum skipum sem nú
eru til?
- Jú, yðar hátign.
- Eru ekki stálplöturnar
þykkri og sterkari en í nokkru
öðru skipi í heiminum?
- Jú, yðar hátign.
- Og hefur það ekki fleiri fall-
byssur en öll önnur skip sem
byggð hafa verið?
- Jú, yðar hátign.
- Nú, hvers vegna heyri ég þá
ekkert nánar frá yður? Hvað er
að skipinu mínu?
- I . . . það - e . . . það getur
ekki flotið, yðar hátign.
Er þetta guð?
Sir William Wordsworth Fisher
aðmíráll var yfirmaður breska
Miðjarðarhafsflotans á 4. tug
þessarar aldar. Hann var allra
manna vörpulegastur og hafði
fullan skilning á virðuleik og
mikilvægi stöðu sinnar.
Eitt sinn las hann upp guð-
spjallið við guðsþjónustu í kirkju
á Möltu. Er hann hafði lokið
lestrinum hvessti hann augun á
söfnuðinn og skálmaði svo til sæt-
is síns. Um leið og hann gekk
fram hjá sætaröðinni heyrðist lítil
telpa hvísla:
- Mamma, er þetta guð?
Er aðmírálnum var sögð þessi
saga seinna þá varð honum að
orði:
- Þetta var ósköp eðlilegur
misskilningur hjá barninu.
Höfuðið af?
Hér koma nokkrar sögur af
Bernard Shaw.
Eitt sinn var maður nokkur í
heimsókn hjá Bernard Shaw. Er
húsráðandi hafði sýnt honum hið
mikla og fallega hús sitt lét gest-
urinn í ljós undrun yfir því að
hann skyldi hvergi sjá bóm í
vasa.
- Ég hafði annars heyrt, sagði
hann, að yður þyki mjög vænt um
blóm.
- Já, mér þykir það, sagði
Shaw. Mér þykir líka mjög vænt
um lítil börn. En ég er ekki vanur
því að skera höfuðið af þeim sem
mér þykir vænt um til þess að
skreyta stofurnar mínar.
Eitt sinn tók Bernard Shaw þátt í
samkvæmi sem haldið var til fjár-
öflunar í góðgerðarskyni. Að
borðhaldinu loknu fór hann og
bauð einni aðalforgöngukonunni
upp í dans. Hún var stórhrifin af
því að dansa við hinn fræga rit-
höfund.
- Að hugsa sér, sagði hún, að
þér skylduð bjóða mér upp.
- Kæra frú, sagði Shaw er
hann tók hana danstökum. Þetta
er allt saman góðgerðarstarfsemi,
er það ekki?
Bernard Shaw sagði eitt sinn að
það sem kæmi sér verst fyrir hinn
ósannsögla væri ekki það að eng-
inn tryði honum, heldur hitt að
hann þyrði engum að trúa sjálfur.
Leikdómarinn
Danski rithöfundurinn og gagn-
rýnandinn Sven Lange skrifaði
eitt sinn mjög harðan leikdóm í
Politiken. Nokkru seinna hitti
hann leikstjórann á förnum vegi.
- Þér ættuð sjálfir að setja
leikrit á svið, sagði leikstjórinn
hæðnislega, og þá kæmi í ljós
hvort þér getið gert nokkuð
betur.
Sven Lange svaraði:
- Ef ég panta mér soðið egg á
matsölustað og það reynist vera
fúlegg, hef ég þá ekki leyfi til að
finna að þessu þó að ég geti ekki
verpt góðu eggi sjálfur?
Úr bréfi frá Gröndal
Eftirfarandi skrifaði Benedikt
Gröndal í Þýskalandi 1858:
„Hér er aldrei neinn miðviku-
dagur, heldur hleypur tíminn yfir
þann dag, svo þá er hér ekkert,
klukkan er hér aldrei tólf, heldur
alltaf eitt. Hér kyssir maður allt
kvenfólk við hvern punkt í ræð-
unni, þegar maður talar við það,
klappar þeim á hægri kinnina við
hvern semikolon, og faðmar þær
við hverja kommu; þegar excla-
mationsteiknin komá fyrir, þá má
maður gera við þær hvað sem
maður vill.“
Sá við þrjótnum!
Hinn þekkti danski leikari
Henrik Bentzon var sem ungur
maður félagi í Róðrafélagi stúd-
enta. Einn inorgun sat liann með
félága sínum í einum bátnum.
Þeir ætluðu að fara að róa af stað
cr kallað var á Bentzon í síma frá
klúbbhúsinu.
Nú leið talsverð stund og ekki
kom Bentzon. Félagi hans var
orðinn óþolinmóöur, hann tók
vatnsslöngu og hafði hana til
reiðu til þess að hegna Bentzon
fyrir seinlætið er hann kæmi.
Loks kom Bentzon og þá fékk
hann yfir sig væna vatnsgusu. En
hann virtist hvorki undrandi né
reiður þótt hann væri nú alklædd-
ur, heldur stóð kyrr hinn ánægð-
asti á svipinn.
- Já, haltu bara áfram, sagði
Bentzon svo að lokum. Ég sá út
um gluggann hvað þú ætlaðir þér
og þess vegna fór ég í þín föt!
Lögfræði
Sven Clausen, prófessor í lögum
við Hafnarháskóla, fór eitt haust
út í garö sinn, tíndi saman laus
sprek og kveikti bál rétt við
húsið. Dóttir hans, Bente, sem
þá var lögfræðinemi, sá til fööur
síns út um glugga og kom hlaup-
andi með írafári.
- Pabbi, pabbi, veistu ekki að
það stendur í lögunum að það má
enginn kveikja bál á landi sínu
nema það séu a.m.k. 100 metrar
inilli eldsins og næsta húss?
- Jú, það veit ég vel, svaraði
lögfræðiprófessorinn, en það er
ekkert nefnt að það þurfi að vera
bein lína.
Nægur tími
Fenger, prestur við Holmens-
kirkju í Höfn, segir svo frá einni
húsvitjun í sókninni. Hann heim-
sótti fátækan verkamann, seni
var mjög drykkfelldur, og spuröi:
- Dettur yður aldrei i hug aö
byrja nýtt og betra líf?
- Nei, það er víst orðið of
seint fyrir mig.
- Nei, góði minn, það er aldrei
of seint, svaraði Fenger.
- Nú, er það? Þá liggur ekkert
á!
Engilverð
Þessi sami prestur var ákafur
fornminjasafnari. Eitt sinn sá
hann á fornsölu lítinn, útskorinn
engil í barokkstíl.
- Hvað kostar þessi litli engill
þarna? spurði hann fornsalann.
- Tvö hundruð krónur.
- Hátt vcrð er það fyrir svona
lítinn djöflakoll, sagði presturinn
þá.
Laugardagur 14. júlí 1990 - DAGUR - 9
Hnefaleikarinn
Joe Louis, fyrrverandi heims-
meistari í hnefaleikum, var eitt
sinn í bíl með vini sínum. Þeir
lentu í árekstri við vörubíl. Eng-
inn meiddist og ekki var auðvelt
að segja til um hverjum árekstur-
inn hefði verið að kenna, en
vörubílstjórinn rauk út úr bíl sín-
um og jós skömmum yfir Joe
Louis og hótaði honum líkamleg-
um meiðingum.
Er leiðir skildu spurði vinurinn
hvernig í ósköpunum hefði staðið
á því, að hann hefði látið bióða
sér annað eins.
- Hví gafstu dónanum ekki
einn á hann? spurði hann.
- Það er nú það, ansaði Joe
Louis. Heldurðu að Caruso hafi
sungið aríu fyrir hvern þrjót sem
móðgaði hann?
Smælki
Það er ekki hægt að gera börn
góð með því að gera þau ham-
ingjusöm, en það er hægt að gera
þau hamingjusöm með því að
gera þau góð.
Nýttá
söluskrá
ASABYGGÐ:
Einbýlishús á tveimur hæð-
um ásamt bílskúr.
Góð eign á góðum stað.
TJARNARLUNDUR:
2ja herb. íbúð í fjölbýlis-
húsi.
Laus eftir samkomulagi.
RIMASÍÐA:
Góð raðhúsíbúð á einni
hæð.
Laus eftir samkomulagi.
SUNNUHLÍÐ:
Mér gekk illa með báðar eigin-
konurnar mínar. Sú fyrri vildi
skilja við mig, en sú seinni vildi
það ekki. (R. Keller)
Hann tók ósigrinum eins og mað-
ur- kenndi konu sinni um hann.
Það er hægt að geyma allt í spírit-
us - nema leyndarmál. (Storm
P-)
Sá er munur á jórtrandi kú og
ungri stúlku með tyggigúmmí, að
augnaráð beljunnar er skynsam-
legt. (Sænskt bændablað)
SS tók saman
Gott verslunarpláss, ca.
90 fm.
Laust strax.
Opið alla daga frá kl. 9-19.
Laugardaga frá kl. 14-16.
Fasteigna-Torgið
Glerárgötu 28, Akureyri
Sími: 96-21967 >
F.F. Félag
Fasteignasala
Sölumaöur: Björn Kristjánsson.
Heimasimi 21776.
Ásmundur S. Jóhannsson, hdl.
ÁHUGAFÓLK UM
FERÐAMÁL
Munið þriðjudagsfundinn kl. 13.00.
Fundarstaður auglýstur í þriðjudagsblaðinu.
7S1IÐNÞRÓUNARFÉLAG
'Mi EYJAFJARÐAR HF.
Bygaðastofnun
teKur i notkun nytt
símakerfi og ný símanúmer
® ®
•••••••
• •
Jafnframt breytist símanúmer hjá
eftirtöldum sjóðum:
• Lánasjóði Vestur-Norðurlanda
Hlutafjársjóði Byggðastofnunar
• Atvinnutryggingarsjóði
útflutningsgreina
Frá og með mánudeginum 9. júlí verða
símar Byggðastofnunar sem hér segir:
• 91-605400 : Aðalnúmer
• 99-6600 : Grænt númer
• 91-605499 : Myndsendir
• Akureyri : 96-21210
• ísafjörður : 94-4366
Byggðastofnun
RAUÐARÁRSTlG 25 PÓSTHÖLF5410 125 REYKJAVÍK