Þjóðviljinn - 09.08.1938, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn - 09.08.1938, Blaðsíða 4
sjs I\íý/& Í5Í0 sg Hinn hrcuðilegi sannleikiir. Bráðskemtileg amerísk kvik mynd frá Columbia íilm. Aðalhlutverkin leika: CARY GRANT, IRENE DUNNE, RALPH BELLAMY o. fl. Sýnd kl. 7 og 9. Næturlæknír Daníel Fjeldsteð, Hverfisgötu 46, sími 3272. Næturvörður er í Reykjavíkurapóteki og Lyfjabúðinni Iðunn. Tillögur Litvinoffs (Frh. af 1. síðu.) hernaðaraðgerðir falli niður frá beggja hálfu og þeir dragi her- sveitir sínar frá hinu umþrátt- aða svæði og skipi nefnd beggja aðila til að útkljá máhð, svaraði Litvinov á þann veg, að ekkert samkomulag sé mögulegt, svo lengi sem einn einasti japansk- ur hermaður sé á sovét-land- svæði. Það sé að vísu ekki leng- ur fyrir hendi, og ef það verði tryggt af Japana hálfu, að ekki komi til nýrra árása, skuh Sovét-stjórnin gera slíkt hið þJÓÐVIUIHN Jarðarför sonar msns og' bróður okkar Sígurðar Guðtmindssoíiar fer fram frá dómkírkjunní, í dag 9. þ, m. klukk** an 3 effír hádcgí, Dagbjörf Brandsdófíír og börn. sama. Sagði Litvinov, að Sovét- stjórnin mundi ekki draga sínar hersveitir til baka, þar sem þær hefðu allan tímann haldið sig innan landamæra Sovétríkj- anna. Litvinov lagði svo fram eftir- f arandi tillögu: Hernaðarað- gerðum verður hætt jafn skjótt og báðir aðilar hafa komið sér saman um merkjalínu, sem ekki megi fara yfir og skuldbindi sig til að skjóta ekki. Jafn skjótt og kominn sé friður á, fari full- trúanefnd frá báðum aðilum (2 frá hvorum) og dragi hún landamæralínuna eftir því, sem Sjunt-sjung-samningurinn milli Rússa og Kínverja segir til. Lofaði sendiherra Japana að flytja stjórn sinni þessa tillögu. Litvinov lýsti því þá yfir, að eftir að Japanir hefðu samþykt að hætta árásum á einum hluta landamæranna, hefðu þeir hafið þær annarsstaðar. Benti hann í því sambandi á árásir japanskr- ar hersveitar við Grodakovo, þar sem slegið hafði í bardaga og Japanir að lokum orðið að Sfærðfræðí fyrír al~ almenníng, Framh. 3. síðu. Við lestur bókarinnar fær mað- ur meiri hugmynd um menning- arsögu en við lestur margra sagnfræðibóka. Stærðfræði fyrir almenning er Kaupum Höskur, flestar teg., soyuglös, dropaglös, meðskrúf uðu.loki, whiskypela og bóndós ir. Sækjum heim. Verslunin Hafnarstræti 23, áður BSÍ. Sími 5333. dragast burt af Sovétlandsvæði. Kvað hann svo á, að Sovét- stjórnin mundi ekki þola slíkar árásir og væri ákveðin í því að grípa til hörðustu gagnráðstaf- ana — og nota öll þau vopn, er hún hefði yfir að ráða, til að kenna japanska hernum að virða landamæri Sovét-ríkjanna. FRÉTTARITARI. alþýðubók í besta skilningi orðs ins, byggð á þeirri sannfæringu höfundar, að vísindunum sé lífs- nauðsyn að vera í góðu sam- bandi við fólkið. Þegar menn- ing þjóðar slitnar úr tengslum við líf almennings og verður leikfáng yfirstéttar, stirðnarhún upp og endar í dulspeki. Vís- indamaðurinn og alþýðumaður- inn þurfa hvors annars við. Jafnnauðsynlegt og það er okkar núverandi menningu og þjóðfélagsháttum, að allir séu læsir og skrifandi,. syo nauð- synlegt er hinni nýju menningu, sem skapa þarf, að almenning- £L G&rola !3io % Kátí guíígerð~ amiadurínn, Bráðsmellinn og fjörugur franskur gamaleikur. Aðalhlutv. Ieika hinir virí- sælu leikarar. Danielíe Darrieux og Albert Prejan. ur komist í kynni við vísindi nútímans, og þá fyrst og fremst stærðfræðina, því hún er lykill- inn að flestum náttúruvísindum nútímans eins og latínan var forðum lykillinn að bókmennt- um og vísindum þeirra tíma. LSgtSk. Effír kröfu follsfiórans i Reykjavík og að undangengnum úrskurðí verða lög~ fök láfín fram fara fyrír ógreíddum bíf~ reíðaskaffí, skoðunargíaldí bífreíða og váfryggíngaríðgjaldí ökumanna bífreíða, sem féllu í gjalddaga 1, júlí 1938, á kosfnað gjaldenda en ábyrgð ríkíssjóðs að 8 dögum líðnum frá bírfíngu þcssar** ar auglýsíngar, Lögmaðurínn í Reyk;avík 8, ágúsf 1938« Bjðrn Þórðarson. I dag er síðasti söludagur í 6. flokki. - Gíeymið ekki miðnm yðar. Happdrættið AJexander Avdejenko; Eg elska loo l dag 8. ágúst verða Magnitostrojhetjurnar teknar inn i flokkinn. Eimlestarstjórarnir við eimreið nr. 20, 100 2455 o. fl. - 'Starfsbræður mínir, allir stjórnendur hinna ágætu ie'rTendu eimreiða, voru til staðar. Bogatyrjov stóð við langt borð og h élt á umsókn minní!"í hendinni. Hann leit á hópinn upp undan gleraugunum, veif- aði blaðinu og sagði: Félagar! Nú eigum við fyrir höndum að taka ung- an eimlestarstjóra innf í tflbkk Leníns. Eji) í æfiskýrslu ágripi sínu segist hann hafa verið þjófur og kókain- neytandi, og auk þess segist hann hafa setið í gæzlu Va'rðhaldi .Hvað eigum við að gera? Það varð löng þögn. Allir horfðu niður í skaut Bitt. Gjegnum opinn gluggann barst hvinur eim- reiðanna. Golan bærði auglýsinguna, sem festhafði verið upp á Vegginn, og hafði losað um eitt horn 'hennar, sem blakti eins! og vængur. Það leyndi sér [e]kki, að fundarmenn voru þess allshugar fegnir að hafa fundið þennan blett, til þess að beina að alugum sínum. Allir hlustuðu af ákafa eftir skrjáf- jnu í auglýsingunni sem var að íosna af ryðguðu jnöglunum er hún hafði verið fest með. Að lokum stóð Harkusja leimlestarstjóri upp, gekk ia'ð borðinu og hnepti: að sér jakkanum um leið og hann hóf mál sitt. I fimmtán ár hefi ég verið eimreiðarstjóií í þjón- tustu Sovétstjórnarinnar, og í nær fjörutíu ár hefi 'é'g sýslað meira og( minna við járnbrautir. Félagar, eg hefi líka stolíð^'í hær þrjátíu ár dró ég mér það $em eg gat af ýmsum vélum og öðru er eimreið- inni tilheyrði og seldii það til skransala. Ég hefi líka slíolið hökum og öðru frá eimreiðunum og ýmist jiotað það til eigin/ þarfa eða sélt það fyrir peninga. iQg m'ér datt aldrei til hugar að blygðast mín hið minsta.. Viegna hvers blygðaðist ég mín 'ekki? Vegna þess, félagar, að ég var soltinn. Kjörin voru erfið og starf mitt framúrskarandi illa launað. Þessvegna fór ég út á' þessa braut. En nú vil ég Spyrja, hver i|kkar vill kasta þungum steíni á mig fyrir þetta? JVegna hvers ef ég; hættur að stela? Þið skiljið það öll'. Við stelum ekkií frá sjálfum okkur. Bogatyrjov vír þogull. Þegar Harkusja hafði lok- ið máli sínu, byrjaði Feodorov eimlestarstjóri að tala. Hann vann á móti mér við eimreiðina. — Ég er að vísu ekki í neinum flokki, en ég yterð að leyfa mér; aið segja, að ég hefi þekt Sanjka 'fi'm langan tíma, og ég verð að segja, að margur mætti öfunda hann af þeim áhuga, er hann ^efir isiýnt við eimreiðina. r Því næst þaut Borisov upp að borðinu og sagði ákveðið og ástríðuþrungið: — Félagar, ég vaii' í öndverðu landbúnaðarverka- maður ,og nú er ég að búa mig undir eimlestar- stjórapróf. Allt sem égj hefi komizt áleiðis á þeirri braut, á ég Sanjka að þakka. Hann hefir hjálpað mér. Næstur talaði Harkusja. Að þessu sinni Iiafði hann ekkert fyrir því að taka ofan húfuna. Hann pataði 'út öllum öngum og hrópaði: Við skulum allir sem| einn senda Sanj innfí flokk- inn. Áfram, gakk! Allir gengu upp að borðinu. Ritari Sambands ungra Ikommúnista, starfsmenn járnbrautanna og e'imreiðarstjórarnir. Mér var það í aðra röndina gle'ðiefni, að heyra allt það hrós, er þeir sögðu (u,m mig. Hinsvegar var alls ekki laust við að ég yrði feiminn. En ég varð að berast með 'straumn- um. Hér var mér engrar undankömu auðið. Bogatyrjov var orðinn í vandræðum með gler- atigun sín. Hann sneri þeimi. í ákafa á nulli fingr- anna, smeygði þeim til skiptis á hægra og yinstr

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.