Þjóðviljinn - 09.08.1938, Qupperneq 4

Þjóðviljinn - 09.08.1938, Qupperneq 4
þlÓÐVlLllMM {arðadör sonar máns o$ bróður ofcfear Sígurðatr Guðmundssonair fer fram frá dómfcírkjutmí, í dag 9« þ. m. khikk~ an 3 effír hádcgí. Dagbjörf Brandsdófíír og börn. afs Wý/öi ri'ib agj Hinn hrccðilegi 1 sannleiktar. Bráðskemtileg amerísk kvik mynd frá Columbia film. Aðalhlutverkin leika: CARY GRANT, IRENE DUNNE, RALPH BELLAMY o. fl. Sýnd kl. 7 og 9. Næturlæknir Daníel Ejeldsteð, Hverfisgötu 46, sími 3272. Næturvörður er í Reykjavíkurapóteki og Lyfjabúðinni Iðunn. Tillögur Liivinoffs (Frh. af 1. síðu.) hernaðaraðgerðir falli niður frá beggja hálfu og þeir dragi her- sveitir sínar frá hinu umþrátt- aða svæði og skipi nefnd beggja aðila til að útkljá málið, svaraði Litvinov á þann veg, að ekkert samkomulag sé mögulegt, svo lengi sem einn einasti japansk- ur hermaður sé á sovét-land- svæði. Það sé að vísu ekki leng- ur fyrir hendi, og ef það verði tryggt af Japana hálfu, að ekki komi til nýrra árása, skuli Sovét-stjómin gera slíkt hið sama. Sagði Litvinov, að Sovét- stjórnin mundi ekki draga sínar hersveitir til baka, þar sem þær hefðu allan tímann haldið sig innan landamæra Sovétríkj- anna. Litvinov lagði svo fram eftir- f arandi tillögu: Hernaðarað- gerðum verður hætt jafn skjótt og báðir aðilar hafa komið sér saman um merkjalínu, sem ekki megi fara yfir og skuldbindi sig til að skjóta ekki. Jafn skjótt og kominn sé friður á, fari full- trúanefnd frá báðum aðilum (2 frá hvorum) og dragi hún [ landamæralínuna eftir því, sem Sjunt-sjung-samningurinn milli Rússa og Kínverja segir til. Lofaði sendiherra Japana að flytja stjóm sinni þessa tillögu. Litvinov lýsti því þá yfir, að eftir að Japanir hefðu samþykt að hætta árásum á einum hluta landamæranna, hefðu þeir hafið þær annarsstaðar. Benti hann í því sambandi á árásir japanskr- ar hersveitar við Grodakovo, þar sem slegið hafði í bardaga og Japanir að lokum orðið að Síœfðfræðí fyrír al- almennísig. Framh. 3. síðu. Við lestur bókarinnar fær mað- ur meiri hugmynd um menning- arsögu en við lestur margra sagnfræðibóka. Stærðfræði fyrir almenning er Kaupum flöskur, flestar teg., soyuglös, dropaglös, meðskrúf uðu loki, whiskypela og bóndós ir. Sækjum heim. Verslunin Hafnarstræti 23, áður BSf. Sími 5333. dragast burt af Sovétlandsvæði. Kvað hann svo á, að Sovét- stjórnin mundi ekki þola slíkar árásir og væri ákveðin í því að grípa til hörðustu gagnráðstaf- ana — og nota öll þau vopn, er hún hefði yfir að ráða, til að kenna japanska hernum að virða landamæri Sovét-ríkjanna. FRÉTTARITARI. ^lþýðubók í besta skilningi orðs ins, byggð á þeirri sannfæringu höfundar, að vísindunum sé lífs- nauðsyn að vera í góðu sam- bandi við fólkið. Þegar menn- ing þjóðar slitnar úr tengslum við líf almennings og verður leikfang yfirstéttar, stirðnarhún upp og endar í dulspeki. Vís- indamaðurinn og alþýðumaður- inn þurfa hvors annars við. Jafnnauðsynlegt og það er okkar núverandi menningu og þjóðfélagsháttum, að allir séu læsir og skrifandi, svo nauð- synlegt er hinni nýju menningu, sem skapa þarf, að almenning- Gðm\z\ f5ib % Kátí gullgerð" armadurínn. Bráðsmellinn og fjörugur franskur gamaleikur. Aðalhlutv. leika hinir vin- sælu Ieikarar. Danielle Darrieux og Albert Prejan. ur komist í kynni við vísindi nútímans, og þá fyrst og fremst stærðfræðina, því hún er lykill- inn að flestum náttúruvísindum nútímans eins og latínan var forðum lykillinn að bókmennt- ,um og vísindum þeirra tíma. Lðgtfik. Effír kröfu tollsfjórans i Reykjavík og að undangengnum úrskurðí verða fök láfín fram fara fyrír ógreíddum bíf- reiðaskaíií, skoðunargjaldi bífreíða o$ váíryg$ín$aríð$jaldí ökumanna bífreíða, sem féllu í gjalddaga 1, júlí 1938, á kosfnað gjaldenda en ábyrgð ríkíssjóðs að 8 dö$um líðnum frá bírfin$u þcssar~ ar auglýsingar, Lögmaðurínn í Reykjavík 8, ágúsf 1938, Björn Þórðarson. aasaKgisájBkJiM'MiMjaiiiHiMai i—■hb—hmb——— j dag er síöasti söludagur í 6. flokki. - Gleymið ekki miðnm yðar. Happdrættlð Alexander Avdejenko; Eg elska .. loo I dag 8. ágúst verða Magnitostrojhetjurnar teknar inn i flokkinn. Eimlestarstjórarnir við eimreið nr. 20, 100 2455 o. fl. 'Starfsbræður mínir, allir stjórrí’endur hinna ágætu le'rlendu eimreiða, voru til staðar. Bogatyrjov stóð við langt borð og h élt á umsókn minníTí hendinni. Hann leit á hópinn upp undan gleraugunum, veif- aði blaðinu og sagði: Félagar! Nú eigum við fyrir höndum að taka ung- pn eimlestarstjóra intý í tflbkk Lenins. Eni í .æfiskýrslu ágripi Sínu segist hann hafa verið þjófur og kókain- neytandi, og auk þess segist hann liafa setið í gæzlu yárðhaldi .Hvað eigum við að gera? Það varð löng þögn. Allir horfðu niður í skaut sitt. Qegnum opinn gluggann barst hvinur eim- reiðanna. Golan bærði auglýsinguna, sem festhafði verið upp á yegginn, og hafði losað um eitt horn hennar, sem blakti eins: og vængur. Það leyndi sér lejkki, að fundarmenn voru þess allshugar fegnir áð hafa fundið þepnan blett, til þess að beina að aUgum sínum. Allir hlustuðu af ákafa eftir skrjáf- jnu í auglýsingunni sem var að íosna af ryðguðu U'öglunum er hún hafði verið fest með. Að lokum stóð Harkusja leimlestarstjóri upp, gekk ia'ð borðinu og hnepti að sér jakkanum um leið og liann hóf mál sitt. I fimmtán ár hefi ég verið eimreiðarstjóríi í þjón- lustu Sovétstjórnarinnar, og í nær fjörutíu ár hefi ‘ég sýslað meira og minna við járnbrautir. Félagar, ég hefi líka stolið>ýí ínær þrjátíu ár dró ég mér það ^fem eg gat af ýmsum vélum og öðru er eimrelð- iinni tilheyrði og seldi það til skransala. Ég hefi líka sfolið hökum og öðru frá eimreiðunum og ýmist inotað það til eigin< þarfa eða sélt það fyrir peninga. (Og mér datt aldrei til hugar að blygðast mín hið minsta. Vegna hvers blygðaðist ég mín ekki? Vegna þess, félagar, að ég var soltinn. Kjörin voru erfið og starf mitt framúrskarandi illa launað. Þessvegna fór ég út á' þessa braut. En nú vil ég Spyrja, hver i|kkar vill kasta þungum stéini á mig fyrir þetta? jVegna hvers er ég hættur að stela? Þið skiljið það öll. Við stelum ekkii frá sjálfum okkur. Bogatyrjov vár þogull. Þegar Harkusja hafði lok- ið máli sínu, byrjaði Feodorov eimlestarstjóri að tala. Hann vann á móti mér við eimreiðina. — Ég er að vísu ekki í neinutn flokki, en ég vterð að leyfa mér aið segja, að ég hefi þekt Sanjka 'júm langan tíma, og ég verð að segja, að margur mætti öfunda hann af þeim áhuga, er hann hefir ísýnt við eimreiðina. r Því næst þaut Borisov upp að borðinu og sagði ákveðið og ástríðuþrungið: — Félagar, ég várí í öndverðu landbúnaðarverka- rnaður ,og nú er ég að búa mig undir eimlestar- stjórapróf. Allt sem ég hefi komizt áleiðis á þeirri braut, á ég Sanjka að þakka. Hann hefir hjálpað mér. Næstur talaði Harkusja. Að þessu sinni hafði hann ekkert fyrir því að taka ofan húfuna. Hann pataði út öllum öngum og hrópaði: Við skulum allir sem einn senda Sanj innf í flokk- inn. Áfram, gakk! Allir gengu upp að borðinu. Ritari Sambands ungra Ikommúnista, starfsmenn járnbrautanna og eímreiðarstjórarnir. Mér var það í aðra röndina gléðiefni, að heyra allt það hrós, er þeir sögðu jum niig. HinSyegar var alls ekki laust við að ég ýrði feiminn. En ég varð að berast með straumn- um. Hér var mér engrar undankomu auðið. Bogatyrjov var orðinn í vandræðum með gler- augun sín. Hann sneri þeim; í ákafa á milli fingr- Unna, smeygði þeim til skiptis á hægra og vinstr3

x

Þjóðviljinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.