Þjóðviljinn - 21.03.1943, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 21.03.1943, Blaðsíða 2
ÞJÖÐVILJIWH Sunnuöagur 21. marz 1943. J33!2EB3E83£83£B3I3 Karlakórínn Fóstbrædur heldur árshátíð sína föstu- daginn 2. apríl með borð- haldi að Hótel Borg. Styrktarfélgum er boðið að taka þátt í hófinu með- an húsrúm leyfir. Upplýsingar í síma 3190 (Sanitas). Daglega nýsoðin svíð. Ný egg, soðín og hrá. Kaffísalan Hainarstræti 16. ÖE83£S£8ai3ia£Sa£Ki ehh Ármðnn hleður á morgun <mánu- dag) til Vestmannaeyja. Vörumóttaka til hádegis. Í3Í3EB3£B3Í3EI£83£8a Gullmunir handunnir — vandaðir Steinhringar, plötuhringar o. m. fl. Trúlofunarhringar alltaf fyrirliggjandi. Aðalbjörn Pétursson, gullsm., Hverfisgötu 90. Sími (fyrst um sinn) 4803. TILKYNNING frá loffvarnanefnd Loftvarnaæfing verður haldin að tilhlutun Loftvarnanefndar Reykjavíkur og stjórn setuliðsins einhvern daginn, frá 21.—27. marz, að báðum dögunum meðtöldum, milli kl. 20 og 24. Allir einstaklingar og stofnanir á svæð- inu fyrir sunnan línu, sem dregin er frá vestri til austurs miðja vegu milli Akraness og Borgarness og fyrir vestan línu, sem dregin frá norðri til suðurs skammt fyrir austan Vik í Mýrdal, eru beðin að sýna fulla samvinnu með því að taka þátt í æfingunni. Menn eru varaðir við því, að loftvarna- merki, sem kunna að verða gefin á hinu of- angreinda tímabili, þurfa ekki nauðsynlega að gefa það til kynna, að æfingin sé að hefj- ast, heldur gæti verið um að ræða raunveru- lega* aðvörun um loftárás. LOFTVARNANEFND 12 verður til leigu frá 1. maí n.k. fyrir fundahöld og ým- iskonar félagsstarfsemi. Nánari upplýsingar gef ur Karl Bjarnason brunavörður, Bjarkargötu 14, sími 3607. Karlm. - Vorfrakkar amerískir, voru teknir upp í gær og verða seldir á mánudag. H. Toff Skólavörðustíg 5. — Sími 1035. Niöurtag Framsókn hefur verið þver viö allar tillögur sérfræðing- anna í raforkumálunum og fyrst og fremst hefur hún stillt málunum á þann veg\ aS hún gæti gert sér póli- tískan mat úr þeim. Hún reynir stöðugt í þess- um málum aö setja sveit gegn kaupstaö og kaupstað gegn sveit. Þeir, sem ekki vilja ganga inn í hringavitleysu Framsóknar í raforkumálun- um, eru af henni dæmdir fjendur sveitabyggja og þaö básúnar hún út um allar sveitir í blöðum sínum. Framsóknarmenn hafa gert slíkan hamagang út af raf- orkumálunum í þessa átt, aö ýmsir fulltrúar sveitanna í Sjálfstæöisflokknum hafa ekki þorað annað en að fylgja þeim, en undarlegast er, þegar ýmsir fulltrúar Al- þýðuflokksins ruglast í þess- um pólitíska ofsagangi Fram- sóknar. í öllum rafmagnsmál- unum markast stefna Fram- sóknar af valdapólitíkinni; eingöngu af því, hvernig hún getur notað þessi mál bezt til aukinna valda fyrir sig. Framsóknarmenn eru á móti Lagarfosstillögunni vegna þess aö aí' henni geta þeir ekki heft pólitískan á- vinning, fyrst svo illa tókst til, aö sósíalistar fluttu mál- iö en ekki þeir. Framkvæmd stórvirkjunar fyrir Austurland, sem að ein- hverju leyti mætti þakka sós- íalistum væri jafnvel stór- hættuleg fyrir valdastöðu ílokksins eystra. Því hlýtur flokkurinn að vera á móti málinu, samkvæmt sinni grundvallarafstööu í þessu málum. Tillögur Framsóknar- manna um „landsplanið" fræga í raforkumálunum, er framsett með það í huga,, ao hér sé málið, sem afgerandi skipti kaupstaðabúum og sveitafólki í tvo hópa og því sé málið tilvalið til kosninga og mætti þá kannske með því höggva frá íhaldinu þá sveitafulltrúa er þaö nú hef- ur. Framsókn veit að enn er hægt, þrátt fyrir síðustu breytingu á kjördæmaskipun- inni, fyrir flokk, er aðeins nýtur trausts lítils hluta þjóöarinnar, að ná meirihluta valdi. á Alþingi með því' að ná öllum sveitakjördæmum landsins. Þetta dreymir Fram sóknarforkólfana um. NoregssðfnuD Norrœna félagsins Herra ritstjóri! Þar eð því hefur, hvað eftir ann- að verið haldið fram í blaði yðar, Þjóðviljanum, að ég hafi ákveðið og ráðið því að það fé, sem safnaðist í Noregssöfnunina yrði geymt og af- hent fyrst eftir stríð og stórspillt þannig fyrir söfnuninni, vildi ég biðja yður fyrlr eftirfarandi teiðrétt- ingu. Áður en Norræna félagið hóf Nor- egssöfnunina ræddi ég allítarlega við sendiherra Norðmanna hér, fulltrúa norsku stjórnarinnar í Lbndon, um það hvernig því fé skyldi varið, sem væntanlega safnaðist. Eg taldi og tel að Norðmenn viti það bezt sjálfir, hvað komi þeim bezt og þessvegna leitaði ég að sjálfsögðu til fulltrúa Norðmanna til þess að fá um það vitneskju og geta farið eftir óskum þeirra. Það var ákveðin skoðun sendi herrans að bezt væri að geyma féð til stríðsloka og nota það þá til hjálp ar og uppbyggingar í Noregi, því eins og sendiherrann sagði, að Norð- menn vantaði ekki peninga, af þeim hefðu þeir meira en þeir gætu fengið vörur fyrir, en að stríði loknu myndi mikil þörf á fé. í samræmi við þessa I skoðun Norðmanna sjálfra lagði ég til að féð skyldi geymt og afhent, er Norðmenn hefðu fengið land sitt og frelsi. í haust bárust um það íregnir að mjög mikill skortur væri i Noregi á mat, lagði ég þá til, þrátt fyrir íram- angreinda ákvörðun, að minnsta kosti nokkur hluti þess fjár, sem safnazt hafði, yrði notaður til kaupa á mat fyrir Norðmenn og þeim sent ef kostur væri og nægileg trygging væri fyrir því, að það sem sent yrði kæmis1. ekki í hendur fjandmanna þeirra. Framkvæmdanefnd Noregs- söfnunarinnar gerði allt sem í henn- ar valdi stóð til þess að rannsaka möguleikana á að koma hjálp héðan til Noregs, en þær rannsóknir leiddu það eitt í ljós, að slik hjálp er ófram- kvæmanleg, eins og sakir standa. Þetta vildi ég biðja yður að gjöra svo vel og birta í blaði yðar, til þess að lesendur blaðsins fái vitneskju um það sanna í þessu máli, en ósann indi og óþarfur misskilningur spilli ekki fyrir góðu málefni. Reykjavík, 11. marz 1943. Guðl. Rósenkranz. Aths. ritstjóra. Það var áþarfi að spyrja nokkra að því hvort Norðmenn þyrftu á þessu fé að halda strax. Þeir eru sjálfir að safna fé, til þess að nota strax, — og vér íslendingar hefðum aðeins sýnt hug vorn til frelsisstríðs þeirra með því að fá þeim féð til þeirrar notkunar nú þegar, er þeir sjálfir vildu helzl. Með því að á- kveða að afhenda þeim það ekki fyrr en eftir stríð, var verið að láta und- an röngum hlutleysishugmyndum og það þarf ekki nema að sjá þau mót- mæli, er Nordahl Grieg framdi í verki — og hafa síðan fleiri fetað í þau fótspor —, til þess að gera sér grein fyrir hve slæm áhrif þessi á- kvörðun stjórn Norræna félagsins hafði. Norðmenn eru sjálfir menn til þess að ákveða hvernig þeir vérji fénu bezt. Þeir þuría hvorki sænsk né ís- lenzk fyrirmæii um slíkt. Þessvegna fá heldur engar afsakanir hjálpað stjórn Norræna félagsins í þessu máli. Hvatir þær, sem leitt hafa þá, er stjórnuðu Finriagaldrinum, til þessara ákvarðana, hafa verið skil- greindar hér í blaðinu fyrr, og þarf ekki að endurtaka þá skýringu. Vegna valdastöðunnar, sem allt byggist á, er leikurinn geröur og „landsplanið" lagt. Framsókn telur, að íhald- ið gæti ekki haldizt heilt í nægilega skörpum átökum á milli sveita og kaupstaöa og því stefnir hún hiklaust í þá átt, sem raun ber vitni um, í raf orkumálunum. En Framsókn misreiknar í þessum málum öllum. Hún misskilur að hægt sé aö æsa upp á þennan hátt sveita- fólk gegn bæjarbúum. Og hún mun á sama hátt finna, að allir Austfiröingar hafa glöggt séð, kjánalegan klaufa skap þeirra í Lagarfossmál- inu og láta ekki gabbast til þess að þakka þeim fram- gang málsins, sem beinlínis gerðu allt málinu til tafai*. Þess skal getið, aö einn Fram- sóknarmannanna, Páll Her- mannsson, tók þó engan þátt í því framferði flokksmanna sinna að reyna að drepa Lagarfossmálið. Hann lýsti því afdráttarlaust yfir, að hann teldi rétt og nauösyn- legt, vegna sérstöðu Austur- lands, að fá skýlausa sam- þykkt um að virkjun þessi yröi rannsökuö á undan öör- um og það strax í sumar. En afstaða Páls afsakar að engu skemmdarstarfsemi Fram- sóknarflokksms í þessu máli og hún bætir ekki heldur úr framkomu Eysteins við af- greiðslu þessa almenna áhuga máls allra Austfirðinga. Lúðvík Jósepsson. Ný f egund af ~ vínnureksfrar A fundi í félagi bifreiða- stjóra (ekki alls fyrir löngu, var eins og oftar rætt um alla þá rangsleitni, sem höfð var í frammi viö úthlutun bifreiðanna á síðastliðnu ári. Upplýstist á fundi þessum, aö ýmsir menn, er fengiö höfðu einkabifreiðar, á sama tíma sem atvinnubílstjórum var neitaö um bíla, höfðu rakleitt sent bíla sína á bif- reiðarstöðvar hér í bænum. Ráða þeir síðan á þessar bif- reiðar sínar atvinnubílstjóra og reka þá í gróðaskyni. Voru talin upp nöfn nokk- urra þeirra manna er þann- ig höfðu farið að ráði sínu. Einn hafði bílinn undir því yfirskyni, að hann þyrfti nauösynlega á honum að halda í sambandi við starf sitt. Þannig hafði og þekktur íhialdsmaður, sýslumaður norð ur á landi farið að ráði sínu. Höfðu bílar þessara manna aldrei svo mikið sem komið í heimkynni eigendanna. Nokkrir helztu forsprakkar* íhaldsins og kratanna hér 1 bænum, reka enn samskonar iðju. ¦Sé hér rétt rrieð farið, sem víst lítill vafi leikur á, þá haí'a þessir menn beinlínis svikið út þessa bíla sína und- ir því yfirskyni að þeir þyrftu sjálfir nauðsynlega á þeim aö halda. Framhald á 4. síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.