Þjóðviljinn - 10.11.1944, Blaðsíða 3

Föstudagur 10. nóvember 1944.
ÞJÓÐVILJINN
3
íþróttir og keppni fyrirtækja
Um mörg undaníarin ár hefur nokkuð borið á því að hin
og þessi fyrirtæki hafa verið að keppa í íþróttum. Sérstaklega
hefur það verið knattspyman, og þvínær eingöngu.
Flestir þessara leikja hafa farið fram samkvæmt ,,áskorun“.
Þó munu til vera árlega skipulagðar keppnir t. d. milli bank-
anna. Yfirleitt er þessi keppni og fyrirkomulag hennar of los-
aralegt. Þessi starfsemi gæti orðið sterkur þáttur í því að út-
breiða íþróttir, vekja menn til áhuga um þær.
En þótt knattspyrna sé ágæt íþrótt, þá eru margar fleiri
íþróttir góðar. Það væri t. d. eðlilegt að fyrirtæki byrjuðu keppni
í boðsundi þar sem ákveðinn fjöldi keppenda er í sveit, t. d. 6
eða fleiri og sund ákveðin. Þá mætti keppa í frjálsum íþrótt-
um, t. d. 60 m. hlaupi eða 100 m., langstökki og boðhlaupum o. fl.
Er yfirleitt hægara að ná saman fámennari flokkum en knatt-
spyrnulið er. Að sjálfsögðu hefur vallarleysi^ dregið mjög tír
þessari starfsemi, að ég tali nú ekki um að æfingar vilja verða
heldur takmarkaðar, en öll keppni þarfnast undirbúnings til þess
að maður hafi gott af hreyfingunni, og gaman af að vera með.
Ef til vill rætist úr þessum vallarvandræðum á næstunni.
Eg er sannfærður um að t. d. sundmót í Höllinni milli starfs-
rnanna Landsbankans, .Rafveitunnar, bæjarskrifstofunnar, Ham-
ars og Héðins mundi vekja mikla athygli, og hugsum okkur þann
fjölda þátttakenda, sem annars mundi hvergi koma fram eða
hafa æft, sem þarna yrði með og sama yrði í öðrum greinum.
Eg hef íyrir nokkrum árum vakið máls á því að þessa íþrótta-
starfsemi þyrfti að glæða og styðja, og þá skipuleggja svipað
eg gert er í íþróttahreifingunni.
Svíar hafa komið auga á þá miklu möguleika sem felast í
þessu gamni starfsfólks fyrirtækjanna. í maí s.l. var stofnað í
Stokkhólmi fyrirtækjaíþróttasamband. Að því stóðu hvorki meira
né minna en 50 fyrirtæki. í greinargerð um tilgang þessara sam-
taka segir:
Að styðja æfingar fyrirtækja og' hressingaríþróttir í Stokkhólmi
og nágrenni með því að vinna að því að fyrirtæki og flokkar iðki
íþróttir, hjálpa til að útvega húsnæði og velli til afnota fyrir
íþróttir fyrirtækjanna.
Hafa örvandi áhrif á íþróttir kvenna meðal fyrirtækjanna.
Koma á heppilegu keppnisfyrirkomulagi fyrir keppnir.
Sjá um meistarakeppni meðal þessa fólks og koma á auglýsinga-
mótun í þessu augnamiði.
Útvega starfsmenn.
örfa áhuga fyrir útilífi.
Auk þessa hefur þetta samband sótt um samstarf við íþrótta-
samband Svíþjóðar.
Á þessu má sjá að Svíar taka þessa keppni og þessa starf-
semi alvarlega, og væri æskilegt að hér yrði líka tekið á móti
þessum áhuga og hlynnt að honum eftir megni. Þess má geta
að þessi fyrirtæki sem nefnd voru frá Stokkhólmi, hafa allar
mögulegar iþróttír á stefnuskrá sinni.
Eg skora nú á íþróttaforustumenn hvers fyrirtækis að nota
veturinn, til að undirbúa skipulagða keppni og skipulagðar æf-
ingar eftir því sem vellir og aðstæður leyfa. Með því vinnið þið
sjálfum ykkur heilbrigði og skemmtun, og íþróttahreifingunni
mjög mikið gagn.
Frá félögunum
Knattspyrnufél. Reykjavíkur
Aðalfundur Knattspyrnufé-
lags Reykjavíkur var haldinn
26. okt. s.l.
í byrjun fundarins minntist
formaður, tveggja látinna félaga
þeirra Antons B. Björnssonar
íþróttakennara og Árna Einars-
sonar verzlunarmanns.
Stjórn félagsins gaf ítarlega
skýrslu um starf félagsins á
liðnu félagsári, sem hafði verið
óvenju viðburðaríkt og íþrótta-
starf félagsins sjáldan verið
meira. Einnig var árið mjög
sigursælt á íþróttasviðinu fyrir
félagið. fljaldkeri gaf skýrslu
um fjárhag íélagsins, sem var
góður, en bein útgjöld félagsins
til íþróttastarfseminnar voru
komin upp í nær 40 þús. krón-
ur (kennaralaun, húsnæði o. þ.
h.).
Formaður félagsins, Erlendur
Pétursson, var endurkosinn í
einu hljóði. Meðstjórnendur
voru kosnir: Baldur Jónsson,
Haraldur Matthíasson, Ólafur
Þ. Guðmundsson, Þorsteinn Ein
arsson. Fyrir eru í stjórninni:
Brynja Guðmundsdóttir, Einar
Sæmundsson. Ásgeir Þórarins-
son, Haraldur Guðmundsson.
Framkv.stj. KR.-hússins var end
urkosinn í einu hljóði, Kristján
L. Gestsson. Endurskoðendur
voru kosnir: Eyjólfur Leós og
Sigurjón Pétursson. Á fundin-
Keppni fyrir unga drengi
Á Íþróttasíðunni 1. seþt. s.l.
gerði ég nokkuð að umtalsefni
námskeið og keppni félaganna
hér 1 bæ fyrir unga' drengi í
írjálsum íþróttum. Varaði ég
við því að etja ungum drengj-
um of fljótt til keppni í ein-
menningsíþróttum. Var þessi
aðvörun byggð á áliti sérfróðra
manna um þjálfun og líkams-
byggingu manna á öllum aldri,
og hafa verið leiðandi menn
meðal þjóða siima á þessu sviði.
Þessir menn leggja yfirleitt til
að æfingar ungra drengja og
stúlkna séu sem mest byggðai
upp í leikformi og þar komi
flokksleikir oft í góðar þarfir.
Á næst síðustu Íþróttasíðu kem
ur svo svar við þessari grein
minni frá Sigurði Ólafssyni. í
grein þessari virðist mér hann
misskilja mig allverulega, og
ekki laust við að mér sé borið
það á brýn að ég sé hér að
draga taum flokkaíþrótta á
kostnað frjálsra íþrótta.
Eg hef aldrei litið á afskipti
mín af íþróttum sem sérstakan
áróður fyrir ákveðna íþrótt,
heldur hef ég hvatt menn til
íþróttaiðkana hverju nafni sem
nefnist og hugurinn beinist að.
Þá tekur hann það strangt upp
að ég fordæmi frjálsar íþróttir
meðal drengja, en það er heldur
ekki rétt með farið, ég er að-
eins að benda á að ef ekki sé
rétt að því staðið, geti illa far-
ið, og dreg þá í efa að vinnu-
aðferðimar séu heppilegar. En
fyrst þetta mál er nú komið á
dagskrá aftur, er rétt að gefa
fleirum orðið um þetta efni.
J'yrir nokkrum árum ritar
Olympíumeistarinn í tugþraut,
Norðmaðurinn Helge Lövland,
greinarflokk um þjálfun í blað
norsku íþróttasambandstjómar-
innar „Þjálfun“. í einum kafl-
anum ræðir hann þetta atriði.
Hann segir: „Unga íþróttamann
inum má líkja við bíl, hann
verður að „tilkeyrast“ með um-
hyggju og varfærni. Ending bíls
um var kosin laganefnd, til að
athuga lög félagsins fyrir næsta
aðalfund.
Fundurinn var mjög fjölmenn
ur og almennur áhugi að efla
gengi og sigur K.R. í framtíð-
inni.
Ármann.
Fyrir nokkru hélt Glímufélag-
ið Ármann aðalfund sinn. í
stjórn voru kosnir: Jens Guð-
bjömsson, formaður, kosinn í
19. sinn. Varaform. Sigurður,
Norðdahl, Sigríður Arnlaugs-
dóttir, ritari, Gunnlaugur Briem
gjaldkeri, Baldur Möller bréfrit
Framhald á 8. síðu.
ins er undir því komin hvern-
ig honum er ekið fyrstu 600
míiurnar, svipað er það með
drenginn. Íþróttaframtíð hans
byggist á meðferð, þjálfun og
umhyggju til 18,—20. ársins.
Höfuðatriði við þjálfun ungl-
inga er stöðug varfærni. Það
er líka sérlega mikilvægt að
forðast ofkælingu og hlaup á
hörðum brautum. — í fyrsta
lagi verður að taka þær æfingar
sem miða að þroskun stærri
vöðvasamstæðna.
Til þess svo síðar að geta
orðið mikill íþróttamaður verð-
ur drengurinn að iðka nokkuð
hlaup og stökk, kasta knetti,
leika , knattspymu, synda, fara
c. skautum, og yfirleitt venja
sig á æfingar án áhalda. Allt
það sem drengurinn er látinn
gera, skal vera, eftir því sem
hægt er, í leikformi. Leikur
er 1 sannleika sagt bezta þjálf-
aðferðin fyrir unga drengi.
Vinnulag leiksins hefur stóra
þýðingu fyrir bæði áhugann og
svo líkamann
„Rólega, öruggt og létt sem
leikur,“ segir sænsk-amerík-
anskur þjálfari. Ágætt ráð fyrir
iðkendur.
Kappið í leiknum hefur yfir-
burði yfir kappið í keppninnr
Frelsistilfinningin. Engl. aðhyll-
ast mjög leikkappið og vissu-
lega er það ástæðan til þess að
þeir sýna oft það sem vert er
að veita athygli. í leiknum læra
þeir, þegar svo til keppni kem-
ur, að það varðar ekki líf eða
dauða, tapi maður er ástæðu-
laust að örvinglast af þeirri á-
stæðu. Áhyggjulausir og glaðir
ganga Englendingamir til
keppni, á meðan Ameríkumað-
urinn, Þjóðverjinn og Norðmað
urinn em þjakaðir af ábyrgðar-
tilfinningu sem gefur þeim of
lítið olnbogarúm. — í fám orð-
um sagt: Á drengjaaldrinum
eiga íþróttaæfingarnar að sam-
anstanda af margþættum leik
og leikfimi í leikíormi þannig,
að starfsleiði hverfi. Auk þess
verður að taka tillit til árstíða,
veðurs og heilsu. Æfingar á
þessu aldursskeiði eiga aldrei
að vera of erfiðar.“
Þetta segir Lövland.
Nú skulum við heyra hvað
prófessor E. Hohwú-Christensen
við 'Gymnastika centralinstitut
segir, 1 grein er hann nýlega
ritar og nefnir ..þjálfun og
keppni í skólum.“
„Hverfi maður frá leikfiminni
oe ræði um leiki og knattleiki,
má taka það fram að vissir
leikir og knattleikir hafa mikið
þjálfgildi. Kostir knattleikja
em áreynslu- og hvíldarstundir
er skiptast á þar sem í sjálfum
ileistarar frá byrjun
10 km. hlaup.
1927 Enginn sigurvegari.
1928 M. Guðbjörnss. KR. 37,255
1929 Sami 37,490
1930 Bjarni Ólafsson ÍR. 35,552
1931 Karl Sigurhans K.V. 35,20,1
1932 Sami 34,183
1933 Sami 34.256
1934 Sami 35.51,9
1935 Gísli Alberts. ÍR. 35,76,3
1933 Ekki keppt
1937 Jón Jónsson KV. 36.02,4
1938 Bjarni Bjarnas. KV. 36,391
1939 Indriði Jónsson KR. 35,45,7
1940 Sami 37,498
1941 Jón Jónsson KV. 35,40,0i
1942 Har. Þórðarson Á. 35.29,6
1943 Indriði Jónsson.KR. 36,19,8
1944 Sami 36,46.8
110 m. grindahlaup
1927 Ekki keppt.
1928 Helgi Eiríksson, ÍR. 19,7
1929 Ekki keppt.
j 1930 Stefán Bjarnason, Á. 19,6
1931 Ingvar Ólafsson, KR. 19,4
1932 Sami 17,4
1933 Jón Ólafsson, KV. 21,5
í 934 Karl Vilmundars., Á. 18,9
1935 Jóh Jóhannesson, Á. 18.2
1936 Ólafur Guðm. K.R. 17,8
'1937 Sami. 17,6
1938 Jóhann Jóhanness. Á. 18,2
1939 Sveinn Ingvarss., KR. 17,2
1940 Jóhann Jóhanness., Á. -18,0
1941 ' Sami 18,5
1942 Sami 19,0
1943 Oddur Hel^ason, Á. 19,8
1944 Skúli Guðm.s., KR. 17,4
leiknum koma fyrir hvíldir að
vissu marki. — Það m,á líta
á það sem kost að flestir knatt-
leikir eru ekki nein einmenn-
ingskeppni, það er liðið sem
sigrar eða tapar.
Knattleikimir hafa því upp-
alandi gildi án tillits til gildis
þeirra sem líkamsæfing. Það
væri vinningur ef knattleikjum
væri ætlað meira rúm í sænsk-
um skólum.
— Æfingar þeirrar tegundar
(stökk, köst og stutt hlaup sem
taka 10—20 sek.) geta þjálfað
vöðvastyrkleikann. og samæft
og aukið viðbragðsflýti. Per-
sónulega get ég þó ekki séð að
þessar æfingar eigi að fá meira
rúm í dagskrá skólanna, sér-
staklega ekki yngri árganganna.
Eg held því að skólanir eigi
ekki að gefa þessum greinum
of mikið rúm, jáfnvel þó þær
séu vinsælar meðal þeirra
vöxnu. Vinsældirnar eru vissu-
lega mikið sprottnar af keppn-
isafrekunum sem mæla má í
sekúndum og sentimetrum. —
Hlauptíminn og hraðinn skal
éftir því sem þjálftímanum mið
ar smátt og smátt aukast, og öll,
hlaup á lengri veglengdum á að
banna í skólakeppni.