Þjóðviljinn - 05.04.1949, Blaðsíða 3

Þjóðviljinn - 05.04.1949, Blaðsíða 3
Priðjudagur 5. aprií 1949. ÞJÖBVIXf rjfíi ÍW»mÓTTIR Ritstjóri: Frímann Helgaso'n „---------------------------------------------------------------------------------- KWBggjjgáj^ -~~i—g*. i -^r.-----r~-------—-------— ÍMmií nuyj Fasistar Franoos hylltir í Hafnarbíé Gunnar Ólafsson skólaj síjóri á Norðfirði sendi íþróítasíðuíini þessa ¦ grein er bsrtist í blaðinu ÁrMlk, seni gefið er út á Norðfirði. Skíðaíbi'ótíin á heldur erfitt uppdráttar hér austanlands. Ber margt til, en þó fyrst og fremst- snjóiitlir veíur und- anfarið, yöntun kennara og ekki sizt atvinmihæítir. Þó hafa miklar framfarir orðið s. 1. 10 ár, en 1939 má telja að sklðakennsla hefjist hér eystra.- Kennaravöntun- in hefur verið tilfinnanleg. Hvað eftir annað hefir verið. reynt að útvega skíðakenn- ara en ekki tekizt. Svo leit út, að eins mundi fara í vet- ur, en betur rættist úr en á horfðist, því nú tókst að ná í einn allra þekktasta skíða- mann landsins, Guðmund Guðmundsson frá Akureyri. Reyndar var dvöl hans skemmri en æskilegt hefði verið, en það stafaði af tvennu.. Fyrst því, að hann er enn þá áhugamaður og má ekki kenna lengur en einn mánuð á ári. Geri hann það, tapar hann áhugamanns jéttindum og fær ekki að taka þátt í skíðamótum t. d. Landsmóti. í öðru lagi var eftirspurn I eftir kennslu hans ekki mik- I il. Bæði Seyðisfjörður og j Eskifjörður töj<fu sig ekki ! hafa not af skíðakennaral vegna snjóleysr:* Hiasyegar voru Fáskrúðsffrðingar alltaf ákveðnir og tryggSu sér kennarann fyrstir. Þeim heppnaðist vel skíðafærið. Guðmundur kerindi bar 12 daga samfleytt og lauk kehhslunni með skíðamóti á Öskudaginn, Að st'<?n ,Guð- niundar var aðsókn og ." úhdraverður bg saVÖi I ¦¦ margar sögur því til sönnun- ar. Ein vinhukonah- sem ekki loshaði úr vistinni fyr en klukkan 2 e. h. . kom alla daga, þótt hún yrði að arka ein með skíðin á bakinu all- langah veg, því aðrir lögðu af stað kl.l. Þstta var all- löng leið á brekkuna. En hún hlaut laun sihhár þraut seigju. því að hún sigraði í svigi kvenna. Þó'tt snjólítið hafi verið hér í vetur, hefir verið all- mikið um skíðaferðir. íþrótt- Það stendur í auglýsragúnííl, InauÖga ungri konu fyrir opnum að kvikmynáki „Aicazar-virk- jglugga, svo að m.iður hennar ~"--------------------------- lið", sem Hafnarbló býður Rcyk Igeti heyrt ópin. Og þeirn verð- jvíkkigum þosaa daganá, ha.fi ! ur ckki mikið fyrir að rjúfa 8 daga, hvern dag frá 10 - 12 'vak'ið' mjög mikla rthygV þ-r jgriö á andstæðingum súium, og 3 - 6 eða 7. Flestir sem á |Sem húh hefur verið -sýnd." Eg jsenda kúlu í brjóstiS á ást-j afélagið Þróttur efndi til skíðaferða strax í nóvember og voru þá farnar þfjár skíðaferðir hvern sunnudag- inn efíir annan. Farið var inn á Oddsdal. Samtals tóku 70 þátt í þessum fexðum, 50 voru úr barnaskólanum, 8 úr gagnfræðaskólanum og 12 utan skólanna. Þessar töl- ur sýna', að þáð eru f yrst og fremst skólanemendur, sem stunda f erðirnar. Það var m. a. vegna þess- arar reynslu, að stjórn Þrótt- ar tók þá ákvörðun, að hefja skíðakennslu um helgar í byrjun febrúar. Þátttaka. varð strax sæmileg, og þeg- 'ar Guðmundur tók við þess- ari kennslu. hafði verið kennt fjcrar helgar í röð og um 20. auk margra skóla- nemenda. notið kennslunn- ar. Skíðafæri var oft óhag- stætt. Þó fengum við einn sunnudag dýrðlegt færi inn- arlega á Oddsdal. Hefði betra færi verið hér út í bæ, hefðu eflaust fleiri komið. En ánægulegt var það, hve fáir gáfust upp, og alltaf voru einhverjir að bætast við. Ég tel að þessi tilraun til að fá fleiri fullorðna á skíðin, hafi heppnazt mjögj vel. En þetta er aðeins byrjunin. Fleiri þurfa að; kcma sér til ánægju og hressingar. Og enn á nv beini ég orðum mínum til inni sel uf -Mk-ins. verzhmar- o" skrifstofufólksins; ia ög húsmseðranha. Það eru þið sem ÞUP.FIÐ að lyft.a ykkur urp i-n-'ir berum himni cg veíta ykkuf í snjó. Enn er mikið c!''í" af yetrinUftn og i1-......mtilegastr skiðatí:-: •Þróttúr rnun halda skíða-^ kennslunni áfrs n en reynsiá fyíir þyí, að ni'!-.kur imrhrstöðu tátta er n ' 'híég tfl þess a.8 njóta ánægjunnar af skíMferðunúm og gcta spil- að á eigin spýtur, sem auð- vitað er skemmtilegast. Að komu Guðm-.mdar var ómetanlegur fengur fyrir all?.. sem sáu hann á skíðum og nutu kennslu hans. Þó má se«ia, að mest not höfðu okkar beztu skíðamenn af komu hans. Framfarir þe.irra voru miklar, enda stunduðu þeir af kappi. Guðmundur kenndi hér aíls skíði koma í þessum bæ og eru eldri en 10 ára, fengu einhverja kennslu hjá hon- um. Guðmundur er sennilega fjölhæfasti skíðamaður, sem við eigum bessa stundina. Hann hefur um 10 ára skeið verið 'einn bezti göngumaður landsins, ágætur stökkmað- ur og í fyrra sigraði hann á trúi því vel. Svcna :;vikn;ynd hlýtur að vekja a'-h.ygli á sáina hátt og það vckuE ?.thyg".i; þeg ar íslcnzka auðvaldspres: an cr í A?andræðum með nógu sterk orð til að lýsa aðdnun E:n:r: á siogæði, g'æsilcik cg ].. ri- mennsku kylfubúinna Heir.rdall ar-piita, sera berja varnár'áusí fclk til óbcta á Aus'-urvcIIi. Br.kvið livorttveggja bjÝ cami mórailinn. sami glæpurl'.m. í Akureyrarmótinu m. a. ' Mðl)in tiIÍ-llum evu mö cnda. j einsog allir vita Magnus Brynjólfsson, ís- 1;ipU á undirstöCu V,S3 fyrl... j föngnum manni, sem í trausti vopnahlés hefur setzt útí glugga til að láta sig dreyma um framtícina. Og þeir gera margt, margt fleira. Og það eru meiri hijóoin, scm þeir relra upp í álilaupinu, — öskur og ámátlcg" vœl einá og hjá villt- um indiánum í útsc'.aingu Holly wood-borgar. — Verjendur spænska lýðveldisins voru ,,bandóour komraúnistaskríU" landsmeistara í svigi, sem hefir verið nær ósigrandi undanfarin ár. Þessa frammistöðu Guðmundar má eílaust þakka utanferð- um hans Aindanfarin ár. Ár- ið '47 fór hann í mjög harða svig- og brunkeppni í Noregi. Telur hann sig hafa öðlazt mikla reynslu í þeirri bæris, sem við köilum sið- \ menningu, hvítt sagt svart, svart hvítt'. „Alazar-virkið'* er fréttamennska ísler.z'.ra auðf valdspressunnar, sýnd í tíó. Hetjurnar sem í borgarastyrj öidinni á Spáni fóíauðu öllu til yarnar helgustu lrag£jcnum hins stritandi fjölda, hermenn spænsku alþýðufylkingarinnar, för, en um nýja tækni var . öreigarnir sem ótrauðir rnættu ekki að ræða hjá Normönn- um. Öðru máli gengdi á vetr ar Olympiuleikunum í fyrra, en Guðmundur var einn af þeim þrem, sem valdir voru til þeirrar farar. í svigi kynntist hann tækni Alpa- mannanna og lagði sig eftir henni pg hefir nú náð henni sameinuðu djöfulæði alls fas- isma heimsins, hinir Uafnlausu verkamenn og bændur sem í gegnum ægilegustu ógnir oíbeld is og kúgunar hafa borið merki freisisins inná spjöld sögunn- ar, þeir eru ljcta fólkið í þess- ari myn'd. Alltaf eru þeir að drfekka. : undravel' eftir ekki lengrii Þeir drekka bjór, cg þcir drekka allskonar dýrindis vín, og það er sósuni ekkert álila- mál, að baráttan fyrir tilveru spænska lýðveldisins vj?r háð i fylliríi. Og þeir taka til fanga kcrnungan son herslic.fciugj- a;n í Alcazar. og þeir h::-igia í hcrsiiöfðingjann . og segjast æfingu. Þessi nýja tækni er kölluð ,,franski skólinn" því að það eru franskir skíðamenn, sem f'jllkcmna hana. og kenna. Sú svigtækni, sem kennd heíur yerið hér, hinn svo- kallaði Arlbergsskóli (aust- En hennenn Francos áftur a móti, hinir sioferðissljóu part- ar þeirrar vígvélar, sem kramdi lýðveldið, böðlar spænsku al- þýðunnar, þeir cru aldeilis góða fólkið í þessari mynd. — I þcirra herbúðum er áídrei bjór á borðum, og þaðanaf síður dýr indis vin. Garparnir, sem gengu af spænska lýðveldinu dauðu, voru sko edrú menn, kalli minn. Og þau ósköp, hvað þessir menn elska börn og eru góðir við gamalmenni. Og trú þeirra á almáttugan Guð, það er ekki hræsnin eða yfirdrepskapurinn, þegar þeir krjúpa á kné og biðja um styrk ofanað, styrk til að standast raunina þangaðtil ást- megi Guðs og manna, Fráncesco Franco, tekst að brjótast í gegn og bjarga þeim. — Allur er þessi áróður á eina bókina lærð- ur. Meira að scgja sjarmörinn gæti verið tvíburabróðir Fran- cos. Þeir eru svo liJúr. Þotta er ítölsk nrynd, senni lega frá því f5rrir stríð. Minnsta kosti leynir það sér ekki, að hún er gerð undir augunuin á sensor Mússólinis. Rakinn fas- istaáróður frá upphafi til enda. Eg fullyrði ekkerc um ástæour þær sem kunna að vera því til grundvallar að svona mynd er ímmu skjótá soninn, cf hann rjískúr), en hann vann úr; elclíi gefist upp, cn hershöfð- og fuilkömnaði norskar að-] m'g-inn vill ekki glfást þ, bg .ferðir ýið að breyta um ; þsir skjóta . soninn. Og ;.u. stefnu í skíðarennsli. Undir-|________,____________________ ?.< -öa Arlbergsskólans-^ er i ¦' ur cií plógbevgja, en \ Guðmundur kmndi okkc | '^ Reykvikmgum þe: haldið Kristianín^veiQa beztu mönnum þennan stil ' ana. Cg ef svo er sem mér^ ' - vav ramkværct aj ^ví viSbdettu cð hann not ^agt; aG sýningar á hénm TiaS fcrskrifíinni: Uppháfi ið bf.ða stafi. en bað hjSJað kvöldifi eftir að blómi - rétt — vinda og ' C1. sérstakléga æskiiegt þeg Keimdallar ruddict mcð^kylfur beysja, Samkvæmt fc ' ,ka þarf hveria- fipifatý ú^y AÍþhMshúsinu, þáj | . fprskfifti .y annarri. Acferð i^&riw&fá.Mt«*á8 heifa tUJ ig: :fst mikils fra:nhalla; vi^un- -, yíVYrim-'-i'Tii^. - ir^^ 1Tieð hnén. íram méði Eá hvað sem því liður geta ;staða. Swm sagt, ei: ¦• Gr viðkvæði kennar-| allh' séð, að einhversstaðar bak- f ildari, hraðari, Þanni^ cv \ r:,;. Enginn vaíi er á bví. að, viö Þetta ma1- hggja feær kennd- ffáhski' Stillinn fyrst og ]:2?si R-%ev5 hefuv mikið að' ir sem enn á n>r eru farnar a^ fremst keopnisstíll, sem hentar vel djörfum ögf æfð- færa góðum skíðamonnum! hræra hjarta borgarastéttarinn með k-nnnisskso og djörí-! ar t« attota við fasismaun. — uf skí 3'möhh'um: í íiUum jung. Við vorum ¦ heppnir að Og þá minnist ég þess, að mynd- kenhsmbokúm um skíðaí-jfá Guðmund til þess að inni lýkur í faðmlögum einsog- þrótt. sem hér eru þekktar. ;kenna okkur hana 0g verða f ' ¦ ' '" ••'-v.< < »-i er Arlbergsstíllinn -ráðandi Margir hafa 'þessar bæ-kur, en þær eru yfirleitt norskar eða sæhskar og geta menn athugað skýringarmyndirn- ar þar. þámiig' með frá upphafi, því inS-" Þar fallast í faðma að hún ryður sér fljótt til hershöfðingi Alcazar-virkis og rúrns í svigker-rminni hér- annar hershöfðingja, ljúfmann- lendis. Okkar skíðamenn eru leSur á sviP' yfirleitt fljótir að tileinka; Eg sá ekki betur en Ijúfmenrt sér nýungar. l ið væri Francesco Francp. J.Á,

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.