Þjóðviljinn - 08.07.1954, Blaðsíða 6

6) — ÞJÓÐVILJINN — Fimmtudagur 8. júlí 1954
þlÓOVIUINN |
Btgefandl: Samelnlngarflokkur alþýðu — SósialistaflokkuriBn.
yréttastióri: Jón Bjarnason.
Ritstjórar: Magnús Kjartansson (áb.), SlgurOur GuSmundsson.
BlaSamenn: Ásmundur Sigurjónssor.. Bjarnl Benediktsson, Gu8-
mundur Vigfússon, Magnús Torfi Ólafsson.
Augiýsingastjóri: Jónsteinn Haraldsson.
Ritstjórn, afgreiðsla, auglýsingar, prentsmlOja: Skólavðrðusti*
1a. — Síml 7600 (S línur).
ÁakriftarverC kr. 20 á mánuðl í ReykjavOt og nágrenni; kr. 11
annars staðar á landinu. — Lausasöluverð 1 kr. eintakið.
Prentsmiðja Þjóðviljans h.f.
--------------------1------------------------ ... v
Kosningamálgsgn Stefáns Jóhanns
Alþýðublaöið skýrir svo frá í gær að listi til fulltrúa-
kjörs í Alþýðuflokksfélagi Reykjavíkur til flokksþings Al-
þýðuflokksins liggi nú frammi, og sama dag birtir Morg-
unblaðið förustugrein- helgaða flokksþinginu. Það er eng-
in tilviljun. Hægri klíkan í Alþýðuflokknum hefur hina
nánustu samvinnu við ráðamenn íhaldsins, og Morgun-
blaðinu verður beitt sem tæki í átökunum innan flokks-
ins; Stefán Jóhann og félagar hans hafa fengið heimild
til að birta í Morgunblaðinu hvað sem þeim sýnist og
þeir ætla að geti orðið sér til framdráttar fyrst ekki tókst
að reka formann Alþýðuflokksins frá Alþýöublaðinu.
í þessari forustugrein Morgunblaðsins, um flokksþing
Alþýðuflokksins er m.a. komizt svo að orði:
,.Þá verður í raun og veru skorið úr um það, hvort Al-
þýðuflokkurinn ætlar sér að bíta á agnið, sem Ijommún-
istar hafa rennt fyrir hann. Jafnframt verður skorið úr
um það, hvort flokkur jafnaðarmanna á íslandi á fram-
vegis að verða hjálenda kommúnista undir forustu manns,
sem ekki hefur hikað við að styðja kommúnistaflokkinn í
kosningum, eða hvort hann á að verða sjálfstæður lýð-
ræðissinnaður stjórnmálaflokkur".
Eins og sjá má eru áhyggjur íhaldsins miklar, og um-
hyggjan fyrir velgengni Alþýðuflokksins og „sjálfstæði“
leynir sér ekki. Það skortir víst ekki á að málgagn auð-
mannastéttarinnar vilji hag Alþýðuflokksins sem beztan!
Þó kann að vera að ýmsir minnist þess gamla kjörorðs
seni einn af forustumönnum flokksins mótaði, að það
væri örugg leiösögn að breyta þveröfugt við þaö sem
Morgunblaðið segir.
Þetta blað ríkisstjórnarinnar segist einnig hafa áhyggj-
ur af því hvað Alþýðuflokkurinh sé smár og aö hann
kunni enn að ganga saman. Þó er það vandamál býsna
einfalt. Alþýðuflokkurinn hefur aldrei veriö stærri en þeg-
ar hann barðist einarðlegast gegn íhaldinu og leiðtogar
hans gengu undir nafninu Rússabolsar 1 Morgunblaðinu,
hann hefur aldrei verið smærri og áhrifaminni en eftir
að Stefán Jóhann og félagar hans gengu opinskátt í þjón-
ustu íhaldsins.
En hvað sem öllum slíkum böllaleggingum líður er sú
staðreynd athyglisverðust aö ætlunin er auðsjáanlega að
beita Morgunblaðinu sem kosningamálgagni hægri klík-
unnar 1 Alþýðuflokknum fyrir flokksþingið. Slík vinnu-
brögð eru næsta óvenjuleg, en þá þeim mun lærdómsrík-
arí.
SjáEfsvirðing í Eitlu gengf
Þjóðviljinn hefur sýnt fram á að stöðvun 30 togara kostar
þjóðina um 750.000 kr. hvern dag sem líður — í erlendum gjald-
eyristekjum. Auk þess hefur stöðvunin í för með sér að við get-
um ekki hagnýtt okkur þá markaði sem bjóðast og allar líkur
á að við getum ekki einu sinni afhent það magn sem við höf-
um sjálfir stungið upp á í viðskiptunum við Sovétríkin. Tor-
velt er að meta hvert tjón getur af því hlotizt, en afleiðingarn-
ar geta sagt til sín um langa framtíð.
Það er meginverkefni hverrar ríkisstjórnar að tryggja að at-
vinnulífið geti starfað ótruflað. Sú ríkisstjórn sem gefst upp
við það hefur sjálf kippt stoðunum undan sér. Ábyrgð ríkis-
stjcrnar Ólafs Thors er þeim mun meiri sem hún hefur horft
á þetta ástand skapazt mánuðum saman án þess að gera nokkr-
ar ráðstafanir og hefur látið allar aðvaranir sem vind um eyru
þjóta. Aðgerðaleysi hennar er yfirlýsing um það að ráðherr-
arnir hafi gefizt upp; þeir séu ekki megnugir að tryggja að
mikilvirkustu framleiðslutæki landsmanna starfi. í flestum lönd-
heims myndi slík ríkisstjórn segja af sér, þó ekki væri af öðru
en því að ráðherrarnir gætu ekki annað sjálfsvirðingar sinnar
vegna. Sá eiginleiki er hins vegar i litlu gengi iunan stjóm-
xnálaflokkanna hérlendis, enda verður ekki annars vart en ráð-
herramir uni sér hið bezta í stólum sinum, meðan togararnir
eru bundnir og þjóðin tapar stórfelldum gjaldeyristekjum og
markaðsmöguleikum.
Kunnasti blaSamaSur Bandarikjanna og
fyrverandi sendiherra i Moskva vara v/ð
stríðsflokknum í Washington
Kunnasti og mikilsvirtasti
blaðamaður Bandaríkjanna
er tvímælalaust Walter Lipp-
mann. í næstum fjóra áratugi
hefur hann skrifað aragrúa
blaðagreina og margar bækur
um heims-
málin og þó
einkum þátt
Bandaríkj-
anna í
þeim,
Greinar
Lippmanns,
sem hann
hefur sið-
ustu 23
árin skrifað
fyrir New
York Herald Tribune, áhrifa-
mesta blað Bandaríkjanna sem
fylgir Republikanaflokknum
að málum, eru endurprentaðar
í hundruðum annarra blaða ut-
an Bandaríkjanna og innan.
Oft hafa skoðanirnar, sem
Lippmann setur fram í
greinum sínum, vakið mikla at-
hygli og umræður, en varla
hefur hann þó skrifað neitt,
sem ýtt hefur eins við mönnum
og tvær greinar sem birtust í
öndverðum síðasta mánuði. Þar
slær Lippmann því föstu.að vold
ugir aðilar í Bandaríkjunum
myndi það sem hann kailar
stríðsfíokkinn, þeir telji þriðju
heimsstyrjöldina óumflýjanlega
og vilji að Bandaríkin hefji
„stríð til að fyrirbyggja árás“
gegn Sovétríkjunum og Kína.
Foringjar stríðsflokksins sitja
í ráðuneyti Eisenhowers, segir
Lippmann. Áhrifamestan þeirra
telur hann Arthur Radford að-
mírál, sem Eisenhower forseti
gerði að formanni yfirherráðs
Bandaríkjanna.
T ippmann kemst svo að orði:
AJ „íhlutunarsinnarnir, sem
Radford aðmíráll hefur forustu
fyrir, hafa ótakmai’kað
stefnumið — sem sé það að
kollvarpa stjórn kommúnista í
Kína ... Öll aðstaða Vesturveld-
anna er b^'ggð á sandi, vegna
þess að markmið Radfords að-
míráls eru svona langtum víð-
tækari en það að koma á og
ábyrgjast einhverskonar vopna-
hlé í Asíu“. í næstu grein
sinni tók Lippmann jafnvel
dýpra í árinni. Hann talar þar
um „ofstopamennina í okkar
Arthur Radford
hópi hér í Washington“ og seg-
ir að þá megi þekkja á „of-
stæki þeirra, fyrirlitningu
þeirra á samningaviðræðum,
málsvörn þeirra fyrir að lagt
verði út i stórstyrjöld“. Svo
brýnir Lippmann raustina:
„Undirrót vandræðanna er að
rikisstjórnin sjálf er klofin í
stríðsflokk og friðarflokk —
klofin í þá sem telja það nauð-
synlégt og æskilegt að fara
með ófriði á hendur Kommún-
ista-Kína og þá sem vilja
stemma stigu við útbreiðslu
kommúnismans án þess að
hrinda af stað þriðju heims-
styrjöldinni".
TTann nafngreinir ekki aðra
sem fylla stríðsflokkinn í
Washington en Radford aðmir-
ál, en í átökunum um afstöð-
una til bandarískrar íhlutunar
í stríðið í Indó Kína hafa að
minnsta kosti nokkrir þeirra
sýnt lit svo að ekki verður urn
villzt. Annar af kunnustu
blaðamönnum Bandarikjanna,
Richard Nixon
James Reston, aðalfréttaritari
New York Times i Washing-
ton, ræddi i blaði sinu 14. maí
um hugmyndina um íhlutun i
Indó Kína og sagði: „Innan rík-
Erlend
tíðindi
isstjórnarinnar eru allmargir
áhrifamiklir íhlutunarsinnar,
sérstaklega formaður yfirher-
ráðsins, Radford aðmiráll . . .
Dulles utanríkisráðherra og
Nixon varaforseti eru einnig
sagðir hallast að þessari skoð-
un“. Undanfarna mánuði hefur
Nixon haldið hverja ræðuna af
annarri, þar sem hann heíur
sett fram þá skoðun að Banda-
ríkjur.um hafi reynzt-um megn
að heyja smástyrialdir á víð og
dreif um hnöttinn, eins og í
Indó Kína og Kóreu. Þau geti
ekki haldið áfram að dreifa
þannig kröftum sínum. Rétta
stefnan, segir Nixon, er að til-
kynna Sovétríkjunum og Kína
að ef bylting verði hafin ein-
hvers staðar í heiminum gegn
ríkisstjórn vinveittri Bandaríkj-
unum, verði þau talin ábyrg og
kjarnorkusprengjum varpað á
Moskva og Peking. Þessi mað-
ur stendur aðeins eitt hjarta-
slag frá forsetastóli Bandaríkj-
anna.
Walter Lippmann segir í
greinini, sem áður var vitn-
að til: „í augum umheimsins
lítur svo út að við viljurn alls
ekki semja um deilumálin i
Austur-Asíu, að þjóð okkar
vilji ekki berjast en að í ríkis-
stjórninni og á þingi sé klika
sem sé að reyna að flækja okk-
ur í stórstyrjöld“. Ekki þarf
lengi að leita að þeim manni
sem er fyrir
stríðsflokkn-
um á Banda-
ríkjaþingi.
Það er Willi-
am Know-
land, formað-
ur þingflokks
republikana í
öldunga-
deildinni.
Þegar Frakk-
ar hörfuðu
um daginn af suðurhluta ós-
hólma Rauðár í Indó Kína
komst Knowland svo að orði
að slíkt megi ekki láta viðgang-
ast. Bandaríkin verði að koma
til skjalanna og rétta hlut
Frakka og leppa þeirra jafnvel
þótt það kosti heimsstyrjöld.
Síðan hefur Knowland vakið á
sér athygli með því að lýsa yfir
að ef Kínastjórn fái aðild að
SÞ muni hann segja af sér
flokksformennskunni til að geta
helgað sig algerlega baráttu
fyrir þvi að Bandarikin segi
sig úr alþjóðasamtökunum.
Lyndon Johnson, foringi demo-
drata í öldungadeildinni, hefur
tekið undir orð Knowlands.
TT'Ieiri Bandaríkjamönnum en
Lippmann ofbýður atferli
stríðsflokksins. Við uppsögn
Radeliffe menntaskólans í Cam-
bridge í Massachusettsfylki tal-
aði George F. Kennan, fyrrver-
andi sendiherra Bandaríkjanna
í Moskva. Kennan varð frægur
1947, þegar það vitnaðist að
hann hafði lagt á ráðin um
breytinguna á utanríkisstefnu
Bandaríkjanna í stríðslokin,
þegar horfið var frá stefnu
Roosevelts að hafa náið sam-
starf við Sovétrikin og kalda
stríðið hafið. Kennan hélt því
fram að ef bandaríska stjórnin
héldi nógu vel á spilunum gæti
hún þvingað sovétstjórnina til
að láta að vilja sínum án þess
að til vopnaviðskipta kæmi.
Þegar Kennan gagnrýndi tal
Dullesar utanríkisráðherra um
,að „fre)sa“ þjóðir Sovétríkj-
anna og annarra Austur-Evrópu-
landa með hervaldi, var hann
látinn fara úr bandarísku ut-
anríkisþjónustunni.
■jT" ennan hefur síðan haldið því
■*■*■ fram í ræðu og riti, að ut-
anríkisstefna sem byggist á
hótun um kjarnorkustríð sé ó-
samboðin viti bornum mönnum.
Við uppsögn Radcliffe, þar sem
Grace dóttir hans brautskráð-
ist, vék Ker.nan enn að þessu
eíni. Hann komst svo að orði að
milljónir Bandaríkjamanna
Framhald á 11. síðu.

Lippmann.